CConstaterende datOldebroek
Koppel je AI →
Document · PDF

Notulen 09 juli 2026

Raad 1 oktober 2026, gemeente OldebroekBij agendapunt: Notulen vergaderingen 02 juli 2026, 09 juli 2026 en 02 september 2026.19.296 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 2

1 Notulen vergadering gemeenteraad Oldebroek Datum vergadering: 09 juli 2026 Aanwezig Raadsleden: ABO: De heer A.M. Boer, mevrouw M. Deen CDA: De heer W. van der Horst ChristenUnie: De heer G.J. André, de heer W-H. Peggeman, mevrouw F.B. van den Bosch-Pleijter, de heer J. Schoonhoven CVO: Mevrouw J. Jansen-Hofman, mevrouw G.J. Jonker-Tichelaar, de heer D.M. van der Linde, de heer K. van de Put, de heer B. van der Velde, de heer G.J. van Werven, mevrouw H. Doornewaard-Knikker, mevrouw E. Port S&D Oldebroek: De heer F. van ’t Ende, mevrouw A, Overkempe-van Oene SGP: De heer B. van Putten, de heer G. Vlieger, de heer H. Nagelhoud, de heer P. van Duijn Voorzitter: Mevrouw T.H. Haseloop-Amsing Griffier: De heer M. Frensel Wethouders: scheidend wethouders de heer B. Flier, de heer A. Heddema, mevrouw E.G. Vos-van de Weg. Nieuwe wethouders de heer J.T. de Nooijer, de heer D.E. Doornwaard, de heer M. Kerkmans Afwezig: - 01. Opening. De VOORZITTER opent de vergadering en gaat voor in ambtsgebed. Ze heet iedereen welkom. Er zitten veel mensen op de publieke tribune vandaag. Een speciaal welkom aan de kandidaat-wethouders, kandidaat-raadsleden, de kandidaat-raadscommissieleden en aan de scheidende wethouders die hier nog achter haar zitten. Deze wethouders zijn wethouder totdat tweederde van de wethouders is beëdigd.

Zij zullen dus voorafgaand aan de benoeming wethouders, agendapunt 4, daar blijven zitten. Dan gaan zij op de tribune zitten en nemen de nieuwe wethouders achter haar plaats voor de komende vier jaar. 02. Vaststelling agenda. De agenda wordt ongewijzigd vastgesteld. 03. Bespreken bestuursakkoord De VOORZITTER wil, voordat het bestuursakkoord besproken wordt, de raad vragen om een oordeel. Er hebben zich twee insprekers gemeld. Een mevrouw die zich 24 uur van tevoren heeft gemeld. Dat past binnen de afspraken zoals die gemaakt zijn. Maar voor de kijkers op de tribune en de mensen thuis is het misschien goed om te zeggen dat in ons Reglement van orde staat dat ‘voor belanghebbenden en betrokkenen bij een onderwerp op de agenda er spreekrecht is indien het betreffende onderwerp niet in een commissie is geweest. Het spreekrecht wordt in dat geval toegepast volgens de voorwaarden zoals die gelden voor de vergaderingen van de raadscommissie. Sprekers dienen zich 24 uur voor aanvang van de vergadering te melden bij de griffier.’ Eén inspreker heeft zich vanmorgen gemeld, maar gezien de maatschappelijke impact kan ze zich voorstellen dat we hier coulant mee omgaan en hem toch het woord geven. Ze kijkt de kring rond of men zich daar in kan vinden. De heer DE NOOIJER (CVO) kan zich hier niet in vinden.

De inspreker die zich meer dan 24 uur van tevoren heeft gemeld is geen inwoner van onze gemeente. De tweede spreker is wel degelijk te laat en daar komt bij dat het hier gaat om een politiek document van de coalitie. En in artikel 13 van het Reglement van orde is opgenomen dat je

2 belanghebbende of betrokkene moet zijn. En omdat er geen besluit vanavond op wordt genomen en ook geen beleidsbeslissingen worden genomen, is de fractie van CVO van oordeel en mening dat hierbij geen insprekers toegelaten dienen te worden. Om die reden. De VOORZITTER stelt dat volgens ons Reglement van orde nergens wordt gesproken dat het om een inwoner van onze gemeente moet gaan. Het is een bijzonder ruim begrip om te zeggen of je belanghebbende bent of niet. En er wordt geen besluit gevraagd, maar het is wel degelijk mogelijk volgens het regelement van orde om in te spreken zoals in een commissie, als dat nog niet eerder in een commissie is gebeurd. Uiteraard mag de heer de Nooijer tegen zijn, maar ze wil het graag in stemming brengen zodat men kan stemmen over het wel of niet toelaten van de inspreker die zich over een ander onderwerp wil uitlaten. De heer DOORNWAARD (SGP) brengt in dat de SGP in dit geval het CVO zal steunen. Van de eerste inspreker is niet aangetoond dat het een direct belanghebbende of een betrokkene is, dus in deze zal de SGP dit steunen. Volgens het Reglement van orde was het ook aan het oordeel van de raad, dus de SGP zal CVO hierin steunen en hier niet mee instemmen. De heer ANDRÉ (CU) zal hier wel mee instemmen. Er zijn vaker insprekers geweest, ook op agendapunten die niet eens op de agenda stonden. Dat heeft de raad ook altijd toegelaten.

Hij vindt dit een ernstige beperking van de democratische rechtsorde om dit nu te weigeren. De heer BOER (ABO) gaat samen met CVO en SGP en steunt het niet. De heer VAN DER HORST (CDA) zegt dat als toch iedereen stemverklaringen af gaat geven, hij dit ook gaat doen. Het CDA steunt het wel. Hij ziet het belang er wel van. Maar hij denkt dat de kaarten al geschud zijn. Hij vindt het een bijzondere samenstelling, maar daar wil hij het bij houden. Het CDA stemt voor. De heer VAN ’T ENDE (S&DO) zegt dat als we allemaal wat vinden, hij ook wat moet vinden. Sociaal en Duurzaam Oldebroek vindt dat het ook zeker zou moeten kunnen. Volgens hem had hier best ruimte kunnen zijn voor een gesprek van vijf minuten met vragen richting de raad. De VOORZITTER schorst heel kort de vergadering. Hierna heropent ze de vergadering en brengt het voorstel in stemming. Voor het laten inspreken van de beide insprekers zijn de volledige fractie van de CU, CDA En S&DO. Tegen zijn de volledige fractie van de SGP, CVO en ABO. Daarmee moet ze de insprekers teleurstellen. Ze zullen het woord niet krijgen. Bij dezen besloten. Ze wil de zaal oproepen zich te onthouden van instemmend gejoel, geklap of wat dies meer zij.

In deze gemeenteraadsvergadering zijn regels en net heeft men kunnen zien dat deze regels strikt en streng zullen worden gehanteerd, dus verzoekt ze het publiek in de hal en op de tribune om zich daar dan ook aan te conformeren. We zijn toegekomen aan het bespreken van het bestuursakkoord. We gaan daarover praten met alle fracties. We hebben afgesproken dat de fractievoorzitters per coalitiepartij een toelichting geven. De afspraak is: vijf minuten per fractievoorzitter. Dan krijgen de andere fracties ook de gelegenheid om hier het woord over te voeren, ook ongeveer vijf minuten per fractie. Daarna volgt een tweede termijn en hier volgt geen besluitvorming over, zodat u dit ook alvast weet. Want het is een afspraak tussen drie partijen en het is geen raadsakkoord. Met deze regieaanwijzing wil ze de fractievoorzitter van CVO het woord geven. Eerste Termijn De heer de Nooijer (CVO) begint. Voorzitter, raadsleden, collegeleden, inwoners, familie en overige belangstellenden. Daar is ie dan, het bestuursakkoord: nieuwe koers, samen verder voor Oldebroek. Bestuursakkoord van CVO, SGP en ABO. Laat het helder zijn, we zijn dankbaar, blij en gewoon trots dat het gelukt is en dat Oldebroek een nieuwe koers gaat varen. Een nieuwe koers die zich het best laat samenvatten dat het lokaal belang, het belang van onze inwoners in alle keuzes van deze gemeente de komende jaren voorop staat.

Het is vooral een feest om vandaag de dag actief te zijn voor CVO. Vorige week maandag presenteerden we het bestuursakkoord. Die woensdag, twee dagen later, stonden we als partij de hele dag op de Broekermarkt, de jaarlijkse braderie in Oldebroek. In gesprek met tientallen inwoners, tientallen Oldebroekers. En de reacties die je terugkrijgt op het akkoord zijn overweldigend. Waardering dat we ons woord hebben gehouden aangaande ons breekpunt op asiel. Mensen die zich letterlijk en figuurlijk gezien voelen met ‘heel normaal beleid voor hele normale inwoners.’ Iemand anders zei letterlijk: ‘Jullie zijn er tenminste voor ons.’ Prachtig om te horen en zo is het maar net. Daar doen we het voor. Maar hoe blij en dankbaar we ook zijn met het akkoord, vanzelfsprekend is het niet. We komen uit een scherpe verkiezingscampagne waarbij de verschillen tussen partijen centraal stonden. Om elkaar dan kort daarna toch te vinden vraagt om verbinding, vertrouwen en echte wil om er samen uit te komen. We willen daarom SGP en ABO bedanken voor het vertrouwen dat er de afgelopen periode is ontstaan. Om samen deze coalitie te vormen die bovenal rechtdoet aan de verkiezingsuitslag op 3 18 maart. Dat gezegd hebbende wil hij twee mensen absoluut niet vergeten.

De informateur en formateur Richard en Rutger, de dealmakers aan wie wij veel dank verschuldigd zijn en zonder wie wij dit akkoord niet hadden kunnen maken. Richard de Mos gaf het goede advies uit om CVO, SGP en ABO om tafel te laten gaan en Rutger van der Noort begeleidde ons afgelopen tijd tijdens meer dan tien avonden intensief en professioneel. Namens de coalitiepartijen wil hij hem graag naar voren roepen om hem nog even wat te overhandigen als blijk van waardering. De heer van der Noort krijgt een pakket overhandigd met onder andere een bordje met Oldebroeker dialect erop. Het Oldebroeker dialect is iets waar deze coalitie voor op gaat komen. Er komt een culturele strippenkaart voor onze kinderen, waarmee ze opgevoed gaan worden. Ook zit er een bon in van Strijkert, wie kent het niet. Het boerderijmuseum is ook genoemd in het akkoord, dat wordt gesteund. Een wijntje uit Israël en zelfs nog de Oldebroeker kruidenbitter. Hij overhandigt het pakket aan de heer van der Noort. Hij gaat verder: Het lokaal belang voorop betekent ook: de zorgen die op dit moment leven in onze gemeente een plek geven in deze bijdrage vanavond. Hij denkt vandaag vooral aan de wolf die zoveel schapen teistert en onze boeren en veehouders in onmacht achterlaat. Vannacht nog aan de Koemkolkweg. Vanmorgen lagen negentien schapen er zo bij: hij houdt een foto omhoog. Verschrikkelijk.

U heeft het vandaag allemaal kunnen zien op het Raadhuisplein. Daar stonden ze. Het is helaas geen incident. Het komt veelvuldig voor in onze gemeente. Wat een verdriet voor onze boeren die hun vee zo gegrepen zien worden op deze manier. Hij sprak hem net, de man van wie de schapen zijn. Van de ongeveer 80 heeft hij er nu nog maar 30 over. Allemaal gegrepen door de wolf. Wat een leed, wat een angst. Deze mensen slapen niet meer. Deze coalitie heeft daarom het standpunt dat er in onze gemeente geen plaats is voor de wolf en we zullen er alles aan doen om onze boeren en ons vee te beschermen. Daar mag men hem aan houden. Dat brengt hem gelijk op het volgende punt dat probleemwolven maar niet afgeschoten kunnen worden. Dat komt omdat Den Haag al zolang treuzelt, niet levert of zelfs de verkeerde dingen doet. Ook al worden er nu voor de zoveelste keer meer mogelijkheden aangekondigd, vanuit het kabinet, voor ons geldt inmiddels helaas: eerst zien, dan geloven. Dan een ander thema waarin Den Haag niet levert: asiel. Al zoveel jaren spreken ze over migratiebeperkingen maar nog nooit is het er echt van gekomen. Met alle problemen van dien. Krapte op de woningmarkt, druk op voorzieningen, onveiligheid, spanning in de samenleving en bovenal een steeds minder herkenbaar thuis.

In plaats van het probleem in de kern op te lossen wordt opvang doorgedrukt tegen de wil van de plaatselijke bevolking. Dat terwijl de grenzen van ons absorptievermogen al zolang bereikt zijn in ons land. Mensen hebben er genoeg van, zijn er in grote meerderheid klaar mee en willen dit niet. Daarom sluit deze coalitie grootschalige en opgelegde opvang uit en zal het alleen aan eventuele opvang meewerken als er draagvlak, draagkracht en inwonersparticipatie is in onze samenleving. En er wordt meegewerkt aan een grote lijst van randvoorwaarden die deze coalitie in het akkoord heeft opgeschreven. En als daar niet aan kan worden voldaan, houdt het op voor Oldebroek en werkt het niet mee. Tot slot: in de afgelopen week heeft hij gemerkt dat duidelijk zijn, keuzes durven maken en soms zelfs nee durven te verkopen als voorstellen ingaan tegen het lokaal belang, waardering oproept bij veel inwoners en zelfs opluchting teweeg brengt. Dat heeft hij gehoord en gezien. Die politieke wil is er bij deze coalitie. Dat je je als gemeente simpelweg laat leiden door wat goed is voor je eigen gemeente, voor onze inwoners. Dat gaan we de komende jaren doen. In afhankelijkheid van God en met overtuiging. En geloof me, we hebben er zin in. De heer DOORNWAARD (SGP): Vorige week maandag hebben we als CVO, ABO en SGP al ons bestuursakkoord mogen presenteren.

Het gevoel wat we toen hebben uitgesproken is er nog steeds: we voelen ons dankbaar en verantwoordelijk om met de inhoud van dit bestuursakkoord aan de slag te gaan. En ook hij wil de formateur, de heer van der Noort bedanken in deze, zijn manier van werken heeft er mede voor gezorgd dat er nu een akkoord ligt. Daarnaast ook dank aan het CVO en de ABO voor de constructieve manier van onderhandelen. De woorden van de heer De Mos ‘je moet elkaar wat gunnen’ zijn wel blijven haken. Wat hem betreft is dat zeker belangrijk geweest om dit proces te doen slagen. Daarnaast ook de ambtelijke ondersteuning hartelijk bedankt voor het werk in deze. Zeer waardevol om op deze manier professioneel ondersteund te worden. Hij wil eerst beginnen met wat voor de SGP het meest zwaarwegend is en dat is het fundament Gods woord. Want wat hem betreft moeten de onderwerpen vanuit dat perspectief gezien worden. De bijbel begint met de schepping van hemel en aarde door de schepper God zelf. En onderdeel van die schepping is de mens. De mens was goed en naar Gods evenbeeld geschapen om Hem te dienen en Hem te eren. Wij mensen zijn daarmee allemaal een beelddrager van God en daarom zijn wij eerbied en liefde schuldig naar alle medemensen zoals Calvijn het zegt, de belangrijke grondlegger van de Reformatie. Nou gaat het dus om bijbelse naastenliefde.

Vanuit dat principe heeft de SGP Oldebroek ook gehandeld als het gaat om de onderdelen die in dit akkoord staan: afspraken maken voor deze gemeente die goed zijn voor alle mensen. Wat betreft de inhoud van dit akkoord heeft de SGP al laten weten wat belangrijke punten zijn, die in dit akkoord terugkomen. Het is een akkoord wat de identiteit van onze gemeente als uitgangspunt neemt. Waarbij we kiezen voor een bestuur dat 4 dichtbij mensen staat. Belangrijk onderdeel van het bestuursakkoord is de positie van het gezin. Het gezin is de hoeksteen van de samenleving. Sterke en stabiele gezinnen dragen bij aan de veiligheid en het welzijn van iedereen. Want als er ook liefde is in het gezin, bloeit iedereen daarvan op. Daarom is het belangrijk dat de overheid het gezin koestert en beschermt en ook dat is in de basis naastenliefde. Dit akkoord bestaat ook uit afspraken over asielopvang. Laat duidelijk zijn dat de gemeente Oldebroek ook gehouden is aan de Spreidingswet. In het akkoord staat dan ook: ‘Vanwege de nog geldende Spreidingswet zal het college een voorstel doen aan de gemeenteraad om te komen tot een nieuw proces.’ Dat betekent dus niet dat we geen opvang gaan realiseren. Dat betekent dus ook niet dat we op ramkoers zijn met de landelijke overheid. Het betekent alleen dat we het proces anders gaan insteken.

We houden ons aan de Spreidingswet, maar we starten het proces opnieuw. Van onderop, vanuit de dorpen, met strikte randvoorwaarden en procesvoorwaarden. Laat gezegd zijn dat de SGP van mening is dat zowel recht gedaan moet worden aan de vluchtelingen als ook dat er recht gedaan moet worden aan de eigen inwoners. Want juist met betrekking tot dit onderwerp is het belangrijk om aan te geven dat SGP staat voor christelijke barmhartigheid. En naastenliefde voor vluchtelingen en statushouders. Want we hebben daarom ook juist Calvijn aangehaald. En hij herhaalt het maar eens: ‘Wij mensen zijn allemaal geschapen door God en een beelddrager van Hem. Daarom zijn wij eerbied en liefde nodig naar alle medemensen.’ Ook naar vluchtelingen en asielzoekers. Maar daarbij heeft de SGP wel altijd aangegeven dat er tegelijkertijd een balans moet zijn met de rechtvaardige belangen van onze inwoners. En daarom is de SGP van mening dat met strikte randvoorwaarden en duidelijke procesvoorwaarden op een goede manier invulling gegeven wordt aan deze balans. Een ander punt wat hij wil benoemen en wat al gezorgd heeft voor veel ophef is het niet meer hijsen van de regenboogvlag. Voor de SGP verwijst de regenboog naar Gods goedheid en trouw en vindt hij het daarom geen geschikt symbool voor activistisch diversiteitsbeleid.

Daarom wil hij dat inclusie geldt voor iedereen zonder de nadruk te leggen op een specifieke groep of thema’s. Hij begrijpt dan ook niet dat hier zoveel weerstand tegenkomt want in de aankondiging van de manifestatie van zojuist leest hij dat de indirecte boodschap het volgende is, hij citeert: ‘Wij staan wel achter deze groep. Als de gemeente ze niet beschermt, moeten we dat zelf doen.’ De heer VAN ’T ENDE interrumpeert. Hij hoort de heer Doornwaard eerder allerlei mooie worden zeggen over ‘we vangen iedereen op, we doen alles om mensen te helpen.’ Als het dan toch gaat om deze regenboogvlag, snapt hij nog dat men het symbool misschien lastig vindt. Maar het hele beleid wordt geschrapt om mensen te steunen die met moeilijkheden zitten. Klopt die opvatting? De heer DOORNWAARD was nog niet klaar, hij wil het nog even rondmaken. Hij denkt dat de heer van ’t Ende dan antwoord krijgt. Waarom deze boodschap? Waarom op voorhand al er vanuit gaan dat als de gemeente geen vlag meer hijst en geen apart beleid meer wil voortzetten voor deze groep mensen, dat we ze dan niet meer beschermen? Naastenliefde is niet gericht op het selectief bevoordelen of het accenturen van een groep mensen, maar is gericht op iedereen in deze samenleving. Daarnaast zijn er verkiezingen geweest wat ervoor gezorgd heeft dat een meerderheid in deze raad het hijsen van deze vlag niet wil.

Dat vervolgens deze keuze dan door een bepaalde groep mensen niet geaccepteerd wordt is wat hem betreft veelzeggend. Is er dan wederzijds respect en acceptatie? Blijkbaar niet, is zijn conclusie. Dan het evenementenbeleid. Dat het weer aangepast wordt, stemt de SGP tot dankbaarheid. Zondagsrust blijft voor de SGP een principieel onopzegbaar standpunt. Gods goede geboden zijn voor de hele samenleving. God heeft daarmee ons behoud op het oog. Zijn geboden beschermen het leven en maken het samenleven mogelijk. Daarom is de SGP er van overtuigd dat de overheid haar taak op de beste manier kan uitoefenen als zij aan Gods goede geboden gehoor geeft. Vanuit die grondhouding wil de SGP Oldebroek ook een bijdrage leveren aan het bestuur van deze gemeente. Er zijn nog veel concrete zaken die opgenomen zijn in het bestuursakkoord die hij ook het melden waard vindt, naast de punten die maandag al genoemd zijn. Afgesproken is heel concreet om een culturele strippenkaart in te voeren om scholen kennis te laten maken met de identiteit, dialect, cultuur en de gemeenschap. Ook is afgesproken dat groep 7 en 8 jaarlijks uitgenodigd worden om met goede ideeën te komen.

Daarnaast wordt een pilot ‘Swim to Play’ ingevoerd, wordt er verder gebouwd aan het door de SGP geïnitieerde beleid met betrekking tot het vitaal platteland, wordt aangedrongen op ruimere juridische mogelijkheden tot en met het afschot om sneller te kunnen handelen bij probleemwolven, wordt meer ruimte gegeven aan maatwerk waardoor er meer mogelijkheden zijn om kwalitatieve verbeteringen ook voor elkaar te krijgen en op die manier de leefbaarheid te vergroten. We krijgen een boerenambassadeur waarbij agrarische ondernemers en initiatiefnemers terechtkunnen voor advies en doorverwijzing naar ondersteuning. Zo zou hij nog wel even door kunnen gaan. Maar ook nu kunnen we dus niet alle punten benoemen die in het bestuursakkoord staan, want daar is er geen tijd voor. Wel heeft de SGP vol overtuiging haar handtekening gezet onder dit akkoord waarmee hij vol vertrouwen de komende vier jaar aan de slag gaat in afhankelijkheid van Gods zegen. Want zoals de CU ook al aangaf vorige week donderdag, in psalm 127 staat: ‘Zo de Heer het huis niet bouwt, tevergeefs bouwen bouwlieden daaraan.’ Want is er iets wat niet gegeven is? 5 De heer BOER (ABO) mag zijn bijdrage leveren. Ook ABO stapt erin. De partij was niet één van de grote winnaars, dat klopt. CVO was de grootste winnaar hier, naast SGP die ook goed en dapper meedeed.

Wel werd de ABO door Richard de Mos genoemd als zijnde een partij die toch aan de tafel moest gaan zitten om het gesprek aan te gaan om te kijken wat er mogelijk was en wat de punten van de ABO waren. Natuurlijk waren er veel pluspunten, maar ook breekpunten. Die zijn op tafel gelegd, er is een verslag van gemaakt en uiteindelijk bleken toch deze drie partijen uitgenodigd te worden om samen te kijken wat er gedaan kon worden. De gesprekken zijn verder gevoerd met Rutger van der Noort, hele goede gesprekken. De man heeft hen best af en toe tot kalmte gemaand maar de hele tijd dat die vergaderingen er waren, is er geen onvertogen woord gevallen en eigenlijk waren ze het al heel snel eens. Breekpunten konden toch gladgestreken worden, aan de ene kant win je wat als partij, aan de andere kant lever je wat in. Uiteindelijk heb je wel het beste met je burgers voor. Daar doe je het tenslotte voor: de inwoners van onze gemeente hebben gekozen en die hebben gezegd: we willen een andere koers varen. Vandaar de nieuwe koers: samen verder. Dat is het bestuursakkoord wat voor ons ligt. Erik heeft al bijna alle punten nagelopen dus er blijft weinig over. Hij wil niet nog eens deze punten nagaan. Lees het allemaal ook zelf door, zijn er vragen, dan kan je altijd bij de betreffende partijen terecht om te vragen hoe iets bedoeld wordt of wat er voor jezelf gaat veranderen.

Of: wat kunnen jullie voor ons betekenen? Hij wil het daar eerst bij houden. De heer ANDRÉ: Beste raad, bewoners, luisteraars, kijkers thuis. Toen de heer van der Noort het coalitieakkoord aankondigde schetste hij het beeld van een vader, zoon en grootvader. Drie generaties die elkaar inhoudelijk gevonden hebben. Bij hem drong zich tijdens die presentatie een heel ander beeld op. Hij zag een schoolmeester zittend voor zijn groep, met twee hulpjes naast zich die glimmend van trots alles willen doen om de meester te helpen. Door welke bril we kijken, bepaalt wat we zien. In het akkoord zien we veel maatregelen die voortbouwen op het goede waar we ons als CU al jaren voor inzetten. Denk dan aan de gezinnen. Sterke gezinnen zijn van grote waarde voor onze samenleving. Ook het handhaven van de starterslening en het doorgaan van het programma ‘opgroeien in een kansrijke omgeving’ zal de CU steunen. Hij heeft de punten in het akkoord geteld. Ongeveer 25 punten kan hij direct steunen. Bij zo’n 46 wacht hij even af hoe die voorstellen er precies uit gaan zien. Bij ongeveer 45 punten heeft hij heel veel vragen en dan zijn er nog zo’n 25 punten waar de CU hele grote fundamentele bezwaren tegen heeft. Deze coalitie bestaat uit drie partijen die verschillend denken en samen een akkoord hebben gesloten.

Hij krijgt sterk de indruk dat dit akkoord het complete verkiezingsprogramma van het CVO bevat en dat de inbreng van de ABO en de SGP minimaal is. Bij de verkiezingen liet een groot deel van de ABO-kiezers de ABO in de steek. En het lijkt er nu op dat de fractie van de ABO het resterende deel van de kiezers in de steek laat. Zelfs breekpunten als de sluitingstijd bij het evenementenbeleid op zaterdagavond, ingevoerd na een zeer zorgvuldige evaluatie en een wens van een meerderheid van de bevolking, laat de ABO vallen. Terwijl er helemaal niets tegenover staat. Waar is het onderzoek naar de rondweg gebleven? Of de randweg? En is de veiligheid op de Zuiderzeestraatweg voor deze coalitie alleen een kwestie van verlichte zebrapaden? Vanavond kunnen we niet alle onderwerpen behandelen. Daarom wil hij langs één centrale vraag het akkoord bespreken: wat voor samenleving willen wij als Oldebroek zijn? Want uiteindelijk gaan we als politiek daarover. Willen we een samenleving zijn die verschillen uitvergroot of een samenleving die verbinding zoekt? Vanavond krijgt de regenboogvlag veel aandacht. Dat was juist misschien niet de bedoeling van de coalitiepartijen, maar blijkbaar roepen de voorstellen van deze coalitie op dit punt verzet op. Daarom wil hij daar eerst iets over zeggen. De fractie van de CU steunt het huidige LHBTI-beleid volledig. Van de laatste jaren sinds 2021.

Hij heeft het hier bij zich. Het was een goed onderzoek wat geleid heeft tot een heel aantal maatregelen. Deze gemeenschap van mensen, onze naasten, die tot deze gemeenschap behoren, hebben te maken met bedreigingen, scheldpartijen en soms zelfs met geweld. Waardoor sommige mensen niet hand in hand over straat durven lopen, niet voor hun geaardheid uit durven komen en zelfs vluchten uit onze gemeente. Je kunt met elkaar en met deze gemeenschap rustig het gesprek voeren over welke maateregelen hen nu juist wel helpen en welke niet, maar deze coalitie zet gewoon een volledige streep door het totale beleid. En daarmee laat ze een grote groep Oldebroekers in de steek en is ze er niet voor hen. Terwijl deze coalitie zegt te willen luisteren naar geluiden uit de samenleving. Hoe luistert deze coalitie dan naar de geluiden uit de samenleving over het LHBTIQ+ beleid zoals we vanavond konden horen hierbuiten? We zijn allemaal schepselen van God en dit akkoord straalt liefdeloosheid en egoïsme uit. De heer DE NOOIJER interrumpeert. De schoolmeester komt toch een beetje in actie. ‘Deze coalitie is er niet voor hen.’ Dat concludeert de CU op basis van het feit dat deze coalitie niet meer een polariserend symbool wil hijsen en een plan van aanpak waarin het COC een progressief-liberale club wordt genoemd, dat we daar een streep door zetten.

Zijn vraag aan de CU is: heeft de CU nou echt een vlag nodig om te kunnen zeggen dat ze er voor iedereen zijn? Wat gewoon in het bestuursakkoord staat? Bent u zo afhankelijk van deze vlag? 6 De heer ANDRÉ zegt dat dit soort vragen ons niet verder helpen. Dus hij verzoekt de heer de Nooijer om gewoon te gaan zitten en naar zijn betoog te luisteren. Dat er een verschil van mening is op dit onderwerp is duidelijk. De VOORZITTER verzoekt om respect te hebben voor elkaar. Anders moet ze de vergadering schorsen. Dit gaat ze echt niet zo doen. De heer ANDRÉ mag verder gaan met zijn betoog. Hij stelt de vraag aan de coalitie: hoe luistert de coalitie naar de signalen van onze inwoners die zich zorgen maken over uitsluiting en discriminatie? Wij willen een samenleving zijn waarin iedereen weet, ook als we van mening verschillen, dat we elkaar niet loslaten. Willen we een samenleving zijn die haar wil oplegt, of een samenleving die verantwoordelijkheid neemt voor iedereen? Deze discussie raakt aan het fundamentele verschil. De CU wil bouwen aan een samenleving waarin respect bestaat voor verschillende overtuigingen, verschillende achtergronden, verschillende geaardheden en verschillende geloven. Niet omdat verschillen dan verdwijnen, maar om uit respect bruggen te slaan in plaats van tegenstellingen groter te maken. Dat geldt ook voor het asielbeleid.

De manier waarop dit akkoord zich opstelt tegenover de Spreidingswet is onacceptabel en ondergraaft de democratische rechtsorde. Het verzet tegen die wet straalt bestuurlijke ongehoorzaamheid uit. Niet alleen door één wethouder, het is de gezamenlijke koers van deze hele coalitie en daar zijn alle drie de wethouders straks verantwoordelijk voor. Hetzelfde geldt voor het schrappen van de voorrangspositie van statushouders zonder uit te leggen hoe vervolgens wel aan de wettelijke taakstelling wordt voldaan. De SGP en ook de ABO hebben steeds gezegd zich aan de Spreidingswet te zullen houden. En dat staat ook in het coalitieakkoord. Tegelijkertijd staan er zoveel strikte randvoorwaarden in die laten zien dat deze coalitie zich niet aan de wet wil houden, maar deze actief tegenwerkt. Absoluut dieptepunt in deze rij van strikte randvoorwaarden is de opmerking dat de opvang moet zijn voor asielzoekers die cultureel dichtbij de Oldebroeker bevolking staan. Dat is een uiterst discriminerende opvatting en onacceptabel. Beste fractie van de SGP en de ABO: daar staat ook jullie handtekening onder. Hij zou graag van de ABO en de SGP op deze strikte randvoorwaarde straks nog een reactie horen. De heer DE NOOIJER heeft nog een vraag voor de CU. Hij vindt het heel logisch, allereerst. Als je al asielopvang doet, dat je dan mensen uitkiest die cultureel dichtbij Oldebroek staan.

Hij wil het omdraaien: waarom wil de heer ANDRÉ dit eigenlijk niet? De heer ANDRÉ zegt dat hij hierin anders staat dan de heer de Nooijer. Hij herhaalt wat hij net zei: gaat u rustig zitten en luister verder naar mijn betoog. Hij houdt zijn verhaal, dit is zijn mening en de heer de Nooijer denkt hier anders over. Dat is prima, maar hij gaat hier geen antwoorden op geven. Die helpen niemand verder. Hij wil door. De heer DE NOOIJER wil toch nog interrumperen. De VOORZITTER staat dit nog toe, de heer André gaat over zijn eigen antwoorden. De heer DE NOOIJER zou daar ook nooit over willen gaan. Laat dat helder zijn. Het valt hem allereerst op dat de heer André niet erg bereidwillig is om überhaupt vragen te beantwoorden. Hij heeft het telkens over verbinding en respect voor verschillen hebben, maar dan stel je hem een vraag en dan krijg je geen antwoord. Maar laat hem dan zelf maar de vraag beantwoorden: dit is een punt waar heel veel Oldebroekers achter staan. Gewoon nuchter beleid. Het is volgens hem één van de redenen dat de CU tot een historisch dieptepunt is gezakt in het aantal zetels. De VOORZITTER zegt dat dit geen vraag was en ze verzoekt hem om een volgende keer een vraag te stellen bij een interruptie. De heer ANDRÉ gaat verder.

Willen wij een samenleving zijn die problemen ontkent of een samenleving die verantwoordelijkheid neemt voor de toekomstige generaties? En daarmee doelt hij op het onderwerp wat misschien wat onder lijkt te sneeuwen: klimaat en energie. Hij vindt het verdrietig dat juist partijen die zich beroepen op rentmeesterschap en zorg voor Gods schepping op dit punt een koers kiezen die de grenzen van deze problemen nauwelijks erkent. Klimaatverandering en stikstof zijn geen linkse of rechtse thema’s. Het zijn vraagstukken die vragen om verantwoordelijkheid. Juist vanuit een christelijke visie geloven wij dat wij de aarde niet hebben ontvangen om haar uit te putten maar om haar zorgvuldig door te geven aan volgende generaties. Klimaatverandering door toedoen van de mens is niet te ontkennen. Onze verslaving aan consumptie en comfort heeft bijgedragen aan de problemen van vandaag. Dat betekent niet dat wij koste wat kost het huidige economische systeem moeten beschermen. Het betekent dat we de schepping die veel ouder is dan welk economisch systeem dan ook, willen bewaren. We moeten zoeken naar oplossingen die rechtdoen aan onze agrarische ondernemers, maar ook inzetten op behoud van natuur, inzetten op balans, op vooruitdenken. De kwetsbaarste bewoners en toekomstige generaties zullen uiteindelijk de hoogste prijs betalen als we nu onze verantwoordelijkheid niet nemen.

Willen wij een samenleving zijn die tegenover andere overheden gaat staan, of een samenleving zijn die constructief samenwerkt? Dat gaat over samenwerken in de regio. Op veel klassieke gemeentelijke taken staat Oldebroek er goed voor. Sociaal beleid, woningbouw, gezonde financiën. Daar bouwen we al jaren gezamenlijk aan. De kerntaken van een gemeentelijke overheid, en daar gaat deze coalitie grotendeels mee door. Dat is mooi. Dat is een bevestiging dat het beleid waar de CU al die jaren op heeft 7 ingezet, een goed beleid was. De echt nieuwe koers van dit akkoord zit vooral in de houding richting andere overheden. Bij stikstof, klimaat en asiel en bij regionale samenwerking. Samenwerking met andere overheden wordt wel belangrijk genoemd, maar uitsluitend zolang die vooral iets oplevert voor ons en ons niets kost. Dat is niet samenwerken, maar profiteren. Als samenwerking alleen iets mag opleveren en niets mag kosten, dan ben je uiteindelijk geen betrouwbare partner. Dan doe je aan cherrypicking, de CU wil dat Oldebroek een goede buur is: opkomen voor eigen inwoners doe je door betrouwbaar samen te werken, door constructief te zijn en door vooruit te denken. Dat is in het belang van onze inwoners. Juist dat dient uiteindelijk alle inwoners van Oldebroek.

Willen we een samenleving zijn die alleen voor zichzelf , voor het eigenbelang kiest of voor een samenleving die een goede buur wil zijn? Opvallend genoeg vraagt deze coalitie steeds om een constructieve houding van alle partijen binnen deze raad, terwijl het richting medeoverheden juist wantrouwen en verzet uitstraalt. Die paradox begrijpt hij niet. Hoe gaat deze coalitie ervoor zorgen dat er daadwerkelijk wat voor Oldebroek geregeld gaat worden? Denkt deze coalitie echt dat dit alleen kan door te halen en minimaal wat te brengen? Tenslotte nog: de coalitie levert drie wethouders. De heer de Nooijer en de heer Doornwaard kennen we. De heer Kerkmans nog niet, dat zal nog wel goedkomen. Maar hij woont niet in de gemeente Oldebroek en kent de inwoners niet. De CU heeft er moeite mee dat hij heeft aangegeven voorlopig niet in Oldebroek te komen wonen, omdat de partij van mening is dat een wethouder toch in de gemeente moet wonen waar hij wethouder is. Hij hoopt dat de heer Kerkmans daar nog over na wil denken. Deze wethouders zijn alle drie vriendelijke personen waarmee je een goed gesprek kan voeren. Al weten we dat van de heer Kerkmans dat natuurlijk nog niet, maar dat zal wel goedkomen. We gaan uit van vertrouwen. We beoordelen deze wethouders dan ook niet op of het vriendelijke personen zijn met wie je een goed gesprek kan voeren.

Dat is natuurlijk wel fijn en belangrijk, maar uiteindelijk gaat het om het beleid waar ze voor staan. En dat beleid, ook al zitten er punten in waar de CU zich in kan vinden, is in haar totaliteit voor deze partij absoluut onvoldoende. De inwoners van Oldebroek verdienen beter. De heer VAN ’T ENDE (S&DO) wil zich allereerst richten op de nieuw te benoemen wethouders. De heer de Nooijer, de heer Doornwaard en de heer Kerkmans. Van harte gefeliciteerd met in ieder geval de benoeming, dat gaat vast goedkomen. Hij wenst hen uiteraard veel wijsheid en succes. Hij gaat erop letten dat ze opkomen voor álle inwoners die in Oldebroek zijn, alle mensen die in Oldebroek zijn. Dat gezegd hebbende, men voelt het al aankomen, hij kan de richting van dit akkoord niet helemaal onderschrijven. Hij gaat dat niet punt voor punt doorlopen, we hebben al heel veel dingen gehoord en dat lijkt hem niet heel relevant, maar de grondtoon van dit akkoord is er wel één van grenzen trekken, van mensen uitsluiten en van de rekening doorschuiven naar onze kinderen. Waar hij juist gelooft in verbinden, ruimte maken voor elkaar en elkaars toekomst. Voor hem geldt één eenvoudig uitgangspunt: iedereen in Oldebroek telt mee. Maakt niet uit waar je wieg staat, het maakt ook zeker niet uit van wie je houdt en het maakt ook helemaal niet uit hoe je er uit ziet.

Buiten dit gemeentehuis stonden vanavond inwoners met een regenboogvlag. Er is al wat over gezegd. Mensen die willen weten of zij eigenlijk nog wel welkom zijn hier. Of zij mogen zijn wie zij zijn. Wij zijn bezorgd of dit komende gemeentebestuur klip en klaar blijft opkomen voor iedereen. De heer DE NOOIJER vindt dit belachelijke uitspraken. Dat wil hij hier gezegd hebben. En de vraag is waar de heer van ’t Ende dit in hemelsnaam vandaan haalt. De heer VAN ’T ENDE haalt het hier vandaan: het gaat niet alleen om de regenboogvlag. Het hele beleid gaat weg en hij leest nergens dat er iets voor in de plaats komt. De heer DE NOOIJER zegt dat er toch zoveel groepen in de samenleving zijn die niet een plan van aanpak hebben. Heel veel groepen. Waarom zouden we voor deze ene groep een plan van aanpak moeten hebben? En als dat er niet is, je niet meer meetelt? Hij vindt dat de heer van ’t Ende daar rekenschap van moet geven om de discussie op zo’n manier aan te vliegen. Want daarmee maak je deze coalitie verdacht en maak je deze gemeente verdacht. Zijn partijgenoot Kjeld Mooi, de organisator, overigens een zeer vriendelijke vent, daar wil hij niks over zeggen, zegt: ‘Als de gemeente ze niet beschermt, doen wij het wel.’ De heer DE VOORZITTER vraagt zich af wat de vraag is van de heer de Nooijer.

De heer DE NOOIJER: Mijn vraag is: wat zijn dat voor verdachtmaking, meneer van ’t Ende? De heer VAN ’T ENDE zegt dat het heel simpel is. Het zijn cijfers. Deze mensen, die ook in onze gemeente wonen, hebben hogere zelfmoordcijfers. Mensen die niet zichzelf kunnen zijn, die gepest worden. Er gebeurt van alles. En daarom was vanavond deze demonstratie. Hij kan hiermee doorgaan. Voor hem telt iedereen mee. Hij hoort die mensen wél. Hij toont begrip en spreekt zich daarvoor uit. En hij gaat de heer de Nooijer eraan houden, dat dat ook gebeurt. Wij moeten deze zelfmoordcijfers naar beneden krijgen, wij moeten deze problemen oplossen. Dit zijn onze inwoners. Hij wil het ook nog hebben over de toekomst. Dit college hecht aan een gezonde begroting, dat lijkt hem heel goed. Toch schuift deze coalitie de rekening door naar onze kinderen. Op thema’s die voor hem het zwaarst wegen. Wie groene thema’s vooruitschuift, bespaart niks. Wie leent, leent van onze toekomst om vandaag dingetjes 8 op te lossen en leuke dingen te doen. Maar met dit akkoord zijn we een zeer slechte rentmeester. In de formatie vroeg de coalitie in alle openheid, heel netjes, concrete punten van de andere partijen om die mee te geven zodat daarmee gewerkt kon worden. Wat vervolgens gebeurde was zeer verbazingwekkend.

S&DO heeft dingen genoemd, dat sociaal en duurzaam geen sluitpost mocht zijn, dat iedereen zichzelf mocht zijn in deze gemeente en dat goed bestuur betekent dat je je aan de wet houdt. Deze punten zijn aangedragen en wat gebeurt er? De tegenovergestelde richting wordt gekozen. Is dat hoe we met elkaar omgaan in deze raad? Vragen om inbreng, verwachting scheppen dat er iets mee gedaan zal worden? Zelfs mededelen dat het is meegenomen om vervolgens afgeserveerd te worden met een tegengestelde richting? Dat is niet samenwerken, dat is eerder pestgedrag. De heer DE NOOIJER wil toch graag wat feiten benoemen. De VOORZITTER vraagt of hij ook een vraag heeft? De heer DE NOOIJER zegt dat er zeker een vraag komt. De VOORZITTER vraagt om een snelle vraag. De heer DE NOOIJER zegt dat het dan deze keer een snelle vraag zal zijn. Er zijn vijf punten meegenomen van de CU en vier van het CDA. Alleen nul van S&DO. Maar goed, dat zal gezien de partijopvattingen ook niet verbazend zijn dat de coalitiepartijen daar contrair over zijn. Heel veel zaken die we wel gemeen hebben, hebben we gewoon opgeschreven in het akkoord. Hij vond het belangrijk om die toe te voegen en wil de heer van ’t Ende vragen zich daartoe te verhouden. De heer VAN ’T ENDE: Dolgraag. Maar dat neemt niet weg dat hij in een terugkoppeling terugleest dat dingen meegenomen zijn.

Terwijl dat als hij het leest, er het tegenovergestelde mee is gedaan. Dat is niet oké. Dat is niet hoe je samenwerkt. Zeg dan kraakhelder: U heeft gelijk, wij zijn het daar niet mee over eens. Prima. Zeg dat eerlijk, geef ons niet het gevoel dat we mee mogen doen om vervolgens de andere kant op te gaan. Steek óf de hand uit en pak hem aan, óf doe het überhaupt niet. Dit akkoord heeft nota bene de titel: Nieuwe koers, samen (en hij herhaalt ‘samen’ nog een keer door met zijn handen uithalingstekens te maken) verder voor Oldebroek. Hij heeft een oprechte vraag aan alle coalitiepartners: Wat betekent dat ‘samen’ dan precies? Want besturen doe je niet alleen met een meerderheid, maar doe je met alle inwoners. Dus ook deze raad en ook de inwoners die in de oppositie zitten hebben daar een rol in. Zijn vragen zijn heel concreet: Hoe geeft u straks invulling aan dat ‘samen’? En dat is makkelijk, want twee van de mensen die bij het debat zitten worden ook wethouder. Dus die kunnen misschien straks daar al iets over zeggen. Maar ook van de ABO vraagt hij hoe ze de wethouder daarmee het debat insturen. Op welke manier verwacht u de oppositie en deze samenleving betrokken te houden bij dit akkoord? Waarbij hij ook nog even wil benoemen dat deze coalitie er net voor heeft gekozen om de insprekers niet aan het woord te laten vanavond.

Is dat de bedoeling vanaf nu? En als hij met voorstellen en inbreng komt, hoe gaat men daar dan mee om? Hij hoort kortom graag hoe de coalitiepartijen de samenwerking met de raad voor zich ziet. En die vraagt stelt hij dus ook bewust aan deze beoogde wethouders. Voor de inwoners die zich vanavond zorgen maken en voor de toekomstige oppositie: Wat kunnen we doen? Hij wil afronden. Hij beoordeelt het college uiteindelijk niet op woorden maar op daden. En wanneer het college kiest voor een socialer, groener en een toekomstbestendig Oldebroek, denkt hij en werkt hij mee. Maar waar de koers inwoners uitsluit, biedt hij respectvol, duidelijk tegenwicht. Constructief waar het kan, kritisch waar het moet. De heer VAN DER HORST: Op 29 juni ontvingen we het bestuursakkoord van CVO, SGP en ABO. Dank daarvoor. Het is goed dat er na de verkiezingen een nieuw college kan starten en hij wenst het nieuwe college dan ook heel veel wijsheid toe. Laten we daarmee beginnen. Het CDA vervult de komende vier jaar de rol die de inwoners mogen verwachten van haar: constructief waar het kan en kritisch waar het moet. Goede voorstellen zal ze steunen en waar er zorgen zijn zullen die uitgesproken worden naar dit college.

Na het lezen van dit bestuursakkoord blijft er bij hem één vraag hangen: Waar bouwen we eigenlijk aan? Het akkoord bevat zeker goede onderdelen: aandacht voor de jeugd, kracht van de samenleving, voortzetting van de woningbouw en het niet verhogen van de OZB. Dat zijn keuzes die ook het CDA belangrijk vindt. Op die onderwerpen kan men op de steun van het CDA rekenen. Maar het bestuursakkoord roept veel reacties op bij onze inwoners. Want op een aantal fundamentele dossiers kiest deze coalitie een duidelijke andere richting. Waar het bestuursakkoord van 2022 begon aan bouwen aan een brede welvaart, samenwerking en ruimte voor iedereen, begint dit akkoord veel vaker met het trekken van grenzen. Dat wil hij aan de hand van vier onderwerpen laten zien. Het eerste onderwerp: intrekken van LHBTIQI+ beleid en het stoppen met het hijsen van de regenboogvlag roepen vele reacties op. En ook van inwoners die zich hierdoor minder gezien voelen. Deze keuze roept bij hen de vraag op of ze nog dezelfde zichtbare plek hebben binnen onze gemeenschap. Dit beleid gaat over sociale acceptatie, gelijke behandeling en zichtbaarheid. De regenboogvlag is daar slechts één onderdeel van.

En daarom richt hij zich tot de SGP en de ABO vanavond: SGP, in uw verkiezingsprogramma schrijft u: ‘De gemeente zet zich in voor een veilige 9 leefomgeving voor iedereen.’ En ook: ‘De gemeente maakt zich sterk voor het beschermen en ondersteunen van de meest kwetsbaren.’ ABO, u schrijft: ‘Wij zijn er voor alle inwoners van de gemeente Oldebroek. Wij maken geen onderscheid in geslacht, afkomst, leeftijd, inkomen of geloofsovertuiging.’ Dat zijn de uitgangspunten waar het CDA zich van harte in herkent. Voor het CDA is ieder mens bijzonder en waardevol. Zijn vraag aan de SGP en ABO: Hoe geeft u straks concreet invulling aan sociale acceptatie, gelijke behandeling en zichtbaarheid van LHBTQI-inwoners, nu u ervoor kiest om dit beleid af te schaffen? Het tweede onderwerp, asiel: Op 30 januari 2025 stemden SGP en ABO voor het proces om zorgvuldig te komen tot een mogelijke opvanglocatie. Dit proces ging over participatie, locatieonderzoek en een zorgvuldige afweging. Nu lezen wij in het bestuursakkoord dat precies dat proces wordt stopgezet. Tegelijkertijd staat er ‘De uitkomst van het proces kan zijn dat er geen lokaal bod volgt dat voldoet aan de taakstelling dat voldoet aan de Spreidingswet.’ En daar wringt het voor het CDA. Niet omdat je politiek geen andere afweging mag maken, maar omdat wij van een bestuur verwachten dat het betrouwbaar en voorspelbaar is.

Daarom de vraag aan de SGP en de ABO: Welke nieuwe feiten of omstandigheden maken dat u nu afscheid neemt van het proces waar u anderhalf jaar geleden zelf voor heeft gestemd? En de tweede vraag: Het bestuursakkoord zegt dat de gemeente zich aan de wet houdt. Tegelijkertijd wordt ruimte gelaten voor een uitkomst die mogelijk niet aan de wet voldoet. Kunt u vandaag helder uitspreken dat de gemeente Oldebroek en haar burgemeester en wethouders de Spreidingswet zal uitvoeren zolang deze wet van kracht is? Dit is een vraag waar een duidelijk antwoord op hoort te komen en waar de inwoners recht op hebben. Een derde onderwerp: In het bestuursakkoord lezen wij dat samenwerking alleen wordt gezocht wanneer deze Oldebroek direct voordeel oplevert. En daar verschilt het CDA opnieuw fundamenteel mee van mening. Samenwerking is geen eenrichtingsverkeer. Hij zal het zelf thuis niet voorstellen. Samenwerking betekent soms geven en soms nemen. Elkaar iets gunnen, met de woorden van de heer Van Noort. Juist daardoor heeft Oldebroek de afgelopen jaren veel bereikt. Denk aan woningbouw, bereikbaarheid, economische ontwikkeling en het binnenhalen van subsidies. Gewoon centjes. En daarom mist hij in dit bestuursakkoord de overtuiging dat samenwerking onze gemeente sterker maakt.

Oldebroek wordt niet sterker door zichzelf kleiner te maken, maar door stevig geworteld te zijn in haar eigen identiteit en tegelijkertijd een betrouwbare partner in de regio te zijn. Zijn vraag aan de SGP en ABO is daarom: Hoe voorkomt u dat deze terughoudende opstelling ten opzichte van regionale samenwerking ten koste gaat van de kansen voor onze inwoners? Voor het CDA is samenwerking geen doel op zich. Samenwerking is een middel om onze inwoners verder te helpen. En tot slot: de evenementen. Het vorige college heeft, na een zorgvuldig participatietraject en een evaluatie, besloten het evenementenbeleid te verruimen. Het CDA heeft zich daar de afgelopen jaren sterk voor gemaakt. Omdat evenementen zorgen voor ontmoeting, levendigheid en verbondenheid in onze dorpen. Uit evaluatie blijkt dat de meerderheid van onze inwoners deze verruiming wenst. Toch wordt die teruggedraaid. Juist daarom is de vraag aan de ABO: De verruiming was voor u in de vorige bestuursperiode een belangrijk politiek dossier. U heeft dit onderwerp destijds zelfs zo zwaar laten wegen dat het een breekpunt werd in de coalitieonderhandelingen. Wat is er inhoudelijk veranderd waardoor u deze koers nu verlaat? En hoe weegt u daarbij de wens van een meerderheid van de inwoners die juist aangaf deze verruiming wel te willen behouden? Ook hier zien we hetzelfde patroon: niet verruimen maar begrenzen.

Hij hoopt oprecht, dat het college in de praktijk meer ruimte laat zien dan het in het bestuursakkoord nu stelt. Dat waar het bestuursakkoord in 2022 begon met ‘Bouwen aan een brede welvaart, samenwerking en ruimte voor iedereen’ begint dit akkoord veel vaker met het trekken van grenzen. De heer DE NOOIJER interrumpeert. Hij wil een feitelijke correctie geven. De VOORZITTER: Vraag? De heer DE NOOIJER vindt dat hij best eerst een feitelijke correctie mag geven. De VOORZITTER benoemt dat hij dit ook in de tweede termijn kan doen. De heer DE NOOIJER zegt dat het zal leiden tot een vraag. Het evenementenbeleid dat eigenlijk wordt verruimd op de vrijdagavond, wordt er niet bij verteld. Er worden meerjarige vergunningen mogelijk gemaakt, we helpen de sector die met brandbrieven duidelijk hebben gemaakt… De VOORZITTER grijpt in. We hebben allemaal het akkoord kunnen lezen. De heer DE NOOIJER: Mijn vraag aan het CDA is: Het CDA stelt dat de meerderheid van de bevolking een verruiming op zaterdagavond zou willen. Maar hoe reflecteert de heer van der Horst dan op de verkiezingsuitslag waarin dit een prominent thema is geweest en de voorstanders van de verruiming op zaterdagavond vijf zetels hebben verloren en tegenstanders, mensen die zondagsrust hoog in het vaandel hebben staan, vijf zetels hebben gewonnen? CDA en CU zijn historisch klein in de gemeente Oldebroek.

Hoe verklaart de heer van der Horst dat? De heer VAN DER HORST: U blijft uw eigen verhaal houden he? Mooi. Ik hoor u. En ik neem de tijd om na te denken over mijn antwoord. 10 De VOORZITTER vraagt of hij wil antwoorden. De heer VAN DER HORST zegt dat de verkiezingsuitslag duidelijk is en de heer de Nooijer concludeert nu vanuit zijn eigen betoog dat de verkiezingsuitslag gebaseerd is op evenementenbeleid. In de vorige raadsvergadering zei hij dat het enige punt waarop hij gescoord heeft asiel was, kijkt u dat maar na. Hij stelt dus voor om de vorige raadsvergadering na te kijken. Dan heeft de heer de Nooijer zijn antwoord. Hij wil afronden. En hij herhaalt waar hij gebleven was: Waar het bestuursakkoord van 2022 begon met bouwen aan brede welvaart, samenwerking en ruimte voor iedereen, begint dit akkoord veel vaker met het trekken van grenzen. Het CDA kiest voor een andere richting. De partij kiest ervoor om verantwoordelijkheid te nemen, kiest voor samenwerking en verbinding en voor een gemeente die stevig staat in haar identiteit. Die open blijft naar de samenleving. Waar verschillen niet leiden tot verwijdering, maar tot gesprek. Waar samenwerking geen doel op zich is, maar een middel om onze inwoners verder te helpen. Waar we niet beginnen met afbakenen maar met bouwen. Dat is voor het CDA een fatsoenlijk Oldebroek.

Tweede Termijn De heer DE NOOIJER (CVO) vraagt om een schorsing van 10 minuten. DE VOORZITTER schorst de vergadering. Om 21.10u wordt de vergadering hervat. De heer DE NOOIJER denkt dat we met elkaar een goed debat hebben gehad. Wat hem bijblijft is dat politiek kiezen is, dat heeft hij al gezegd. Maar hij wil eraan toevoegen dat het kiezen ook gaat over: ‘Wat geef je prioriteit?’ En het valt hem op dat er vanavond boeren buitenstonden, mensen die zich ongelooflijk zorgen maken, onze inwoners, met dode schapen op de kar. En dat een aantal fracties daar wel aandacht aan heeft gegeven en een aantal niet. Hij wil het gememoreerd hebben: deze coalitie is er voor hen, we zullen het opnemen voor de boeren. Hij heeft nog vragen gehad van Sociaal en Duurzaam Oldebroek hoe de raad mee mag doen komende jaren. Wat hem betreft is het heel simpel. We nemen vanavond geen besluit over het bestuursakkoord, het zal beleid worden hopelijk. In ieder geval zullen er beleidsvoorstellen gedaan vanuit het college naar de raad en dan is men er gewoon weer bij de komende vier jaar. Hij wil eraan toevoegen dat deze coalitie er ook nog eens voor zorgt dat de raad vaker in stelling wordt gebracht. Bij hoogbouwplannen staat er in het akkoord opgeschreven, dat als het echt hoogbouw betreft, het eerst naar de raad gaat voor een opiniërende nota voordat we zomaar een plan voorleggen.

Het vaststellen van subsidies is in de vorige periode overgedragen aan het college. Wij als CVO waren daar als enige tegen. In het akkoord staat nu dat de raad daarvoor in stelling zal worden gebracht. De raad krijgt nog veel meer bevoegdheden. Tot slot, want ik heb niet heel veel meer te zeggen, ik heb alles al maandag gezegd of in de eerste termijn, maar tot slot zou ik nog wat willen zeggen over die regenboogvlag. Waar het vanavond ook over gaat, waar mensen vanuit alle windstreken van Nederland voor naar Oldebroek zijn gekomen. Het is hun goed recht, welkom hier in Oldebroek op de Veluwe. Maar de mensen, die ook in eerste termijn, de fracties die zich zeer hebben uitgesproken voor het hijsen van de regenboogvlag… De heer VAN ’T ENDE interrumpeert. Hij wil vragen of de heer de Nooijer ook heeft gekeken bij de regenboogdemonstratie. Mensen komen niet even voor een half uurtje hier naar toe om even een dansje te doen. Hallo. Deze mensen wonen hier in de buurt. Misschien niet allemaal in Oldebroek, maar dan wel in Hattem of Elburg. Allemaal hier in de buurt. Het slaat helemaal nergens op wat hij zegt. Alleen de spreker kwam uit Monnickendam, dat klopt. De VOORZITTER zegt dat de heer van ’t Ende volgende keer een vraag moet stellen. De heer DE NOOIJER vindt een opmerking ook niet erg. Hij heeft heel veel mensen gezien van buiten deze gemeente.

Laat wel gesteld zijn dat het ieders goed rechts is om iets te organiseren, ook voor politieke doeleinden waar hij het niet mee eens is. Hij heeft ook gezien dat die manifestatie vooral is aangejaagd door een club als het COC. Die heeft veel mensen op de been gebracht. Dat is een club die voor meer dan 90% leunt op overheidssubsidie. Gewoon een progressief-liberale club is waar wij juist vanaf willen. Ook in het plan van aanpak LHBTIQ+. Zij zijn de aanjagers geweest van die manifestatie. Nogmaals hun goed recht, maar om te zeggen dat dit een organische beweging was: het tegenovergestelde zou je ook kunnen stellen. Dat we op 18 maart de verkiezingsuitslag hebben gehad, een campagne voorafgaand waarin dit thema een belangrijke rol speelde en de partijen die daartegen zijn: wij hebben vier zetels gewonnen, de SGP ook één en daarmee hebben we een meerderheid. Dat zegt ook wat over hoe onze gehele breedte van de bevolking tegen zo’n onderwerp aankijkt. Dan wil hij nog wat inhoudelijk zeggen over die vlag. Die regenboogvlag. De voorstanders denken dat ze deze beoogde doelgroep daar een goede dienst mee bewijzen door zich daar zo hard voor te maken. Maar hij wil daarmee het tegenovergestelde betogen om drie redenen. Allereerst zet u deze doelgroep ieder jaar weer apart van de Oldebroeker samenleving. Wij hebben hier twee vlaggen hangen.

De Nederlandse en de Oldebroeker vlag en die hangen er voor iedereen. Wie je ook bent, wat je seksuele geaardheid ook is, man of vrouw, christen of niet christen, dat maakt allemaal niet uit. We zijn verenigd onder die ene 11 vlag. En wat de voorstanders van die vlag doen is ieder jaar weer die groep apart zetten van de rest van de samenleving. Daarbij wil ik opgetekend hebben dat heel veel mensen in deze gemeente, en die berichten krijgen wij dan weer, heel veel mensen van die beoogde doelgroep zich helemaal niet herkennen in die vlag. Dat ze zich apart gezet voelen en gereduceerd voelen tot hun geaardheid terwijl zij gewoon normaal als ieder ander mee willen doen in onze samenleving. Om de tweede reden bewijst u hen ook geen goede dienst door het hijsen van deze vlag. En dat is dat omdat er heel veel weerstand is tegen die vlag. Of u nou voor of tegen deze vlag bent, u heeft gezien dat die tegenmanifestatie er was en ook gezien dat heel veel inwoners, ik denk het overgrote deel van onze inwoners, het met ons eens is. Dus het roept polarisatie op. Het is een polariserend symbool. En omdat de voorstanders het hijsen van die vlag koppelen aan sociale acceptatie van deze groep, zet je daarmee alle tegenstanders van die vlag weg als mensen die niet sociaal tolerant zouden zijn voor die beoogde groep.

Omdat de voorstanders van de vlag koppelen aan sociale acceptatie, alle weerstand die er vervolgens is tegen die vlag, projecteert u, de voorstanders van deze vlag dit op deze groep. Daarmee maakt u mensen verdacht die gewoon tolerant zijn maar weerstand voelen tegen deze vlag. De heer VAN DER HORST begint zonder vraag. Hij heeft heel veel moeite met de stelling die de heer de Nooijer inneemt over wat hij denkt dat hij denkt. Daar gaat hij zelf over. Maar is hij het met hem eens, dat als je iemand op de voorgrond plaatst omdat diegene dat nodig heeft en verdient als kwetsbare in de samenleving, het niet meer dan normaal is dat we daar dan ons best voor doen? En dat we die acceptatie in dat beleid hebben vastgelegd? Is hij het niet met hem eens dat die ene dag dat we die vlag hijsen, ja u bent wethouder, dus u moet naar het gemeentehuis straks, als u wethouder wordt. Maar is het dan zo moeilijk om die ene dag in het jaar om het gemeentehuis heen te lopen? Is dat dan het probleem? Kom op. De heer DE NOOIJER betoogt juist dat die vlag sociale acceptatie en het normaal meedoen in onze samenleving door die beoogde doelgroep alleen maar in de weg staat. Dat het averechts werkt. Hij wil daarvoor nog een laatste argument geven. De heer VAN ’T ENDE wil nog interrumperen. De heer de Nooijer heeft het nu een aantal keer over sociale acceptatie gehad, helemaal terecht. Hij vindt het goed.

We moeten dit zeker ook niet reduceren tot een vlag want het gaat om het beleid. En dat beleid is helemaal weg. Dus die vlag is inderdaad het symbool wat dan gebruikt wordt om het er maar over te hebben. Zijn vraag is: Wat gaat u dan wel doen om die acceptatie voor elkaar te krijgen? Want die is niet oké. De heer DE NOOIJER vindt het heel simpel. Als je op straat te maken krijgt met fysieke intimidatie, dan pakken we dat aan. Want veiligheid is kerntaak numero 1 voor de overheid en daarbij maken we geen onderscheid tussen man, vrouw, homo of hetero of anderszins. Hij heeft de letterbak niet nodig om te bewijzen dat ze er ook voor deze groep zijn. Zo simpel is het. Maar om de derde reden bewijst men deze groep ook bepaald geen dienst. En dat is omdat in de aanloop naar deze manifestatie vanavond er heel veel is gezegd door de organisatoren en voorstanders dat je ‘op je klompen kunt aanvoelen dat het in Oldebroek niet goed gesteld is met de acceptatie.’ Hij heeft zelfs ook uitspraken op papier zien verschijnen: ‘Als de gemeente hen niet beschermt, dan doen wij het maar.’ Wat een verdachtmaking tegen de coalitie, wat een verdachtmaking richting onze gemeente en vooral wat een onterechte verdachtmaking van onze hele bevolking die gewoon iedereen respecteert en wil dat je normaal mee kan doen.

Maar door dit soort uitspraken in de media te gooien en de vlag met deze motivatie te willen hijsen bewijs je deze groep ook geen goede dienst. Je maakt ten eerste onze bevolking ten onrechte verdacht van intolerantie, maar je zet er ook bedoeld of onbedoeld, dat wil hij in het midden laten, deze groep op tegen onze inwoners. Want die zouden intolerant zijn. Je zult maar homo of lesbienne of anderszins zijn in deze gemeente en voorstanders van deze vlag horen betogen dat ‘ja in Oldebroek is het niet in orde.’ Wat zeg je daarmee over je buren, familie, vrienden, die je gewoon in deze gemeente hebt? Maar dat je van voorstanders moet horen ‘Misschien zijn zij niet zo tolerant.’ Hij denkt dat men ze daar geen dienst mee bewijst en dat men daarmee de samenleving van Oldebroek die tolerant is voor iedereen, ten onrechte verdacht maakt. Daarom zal dit college niet meewerken aan dit polariserende symbool wat hij niet alleen ziet als teken van sociale acceptatie maar wat hij ook ziet als een politiek, ideologisch statement. Want we zien hem op de Pride in Amsterdam, we zien hem bij het COC, we zien hem bij alle momenten waarbij rechten worden bepleit (wat dan als rechten wordt omschreven) en dan gaat het over meeouderschap, wettelijk transitieverlof voor transgenders, acceptatieplicht op middelbare scholen enz.

Er wordt een politieke strijd mee gevoerd en deze coalitie zegt: dat gaan wij niet doen. Wij zijn er voor iedereen en daar hebben geen plan van aanpak of vlag bij nodig. Hij weet zeker en heeft gemerkt dat gelukkig heel veel inwoners en gelukkig het overgrote deel het daarmee eens is. De VOORZITTER: Meneer de Nooijer… De heer DE NOOIJER: dank u wel. De VOORZITTER: U bent klaar? 12 De heer DE NOOIJER: Zeker. De VOORZITTER: Mooi! Ze verzoekt de heer Doornwaard naar voren te komen en misschien een klein beetje op de klok te letten, want hij wil toch ook nog benoemd worden. De heer DOORNWAARD (SGP) zegt dat dat wel op de planning staat. Het beeld van de CU blijft hem toch wel een beetje bij: de meester en zijn adjudanten. Hij dacht nog steeds wel dat hij zelf meester was. Misschien straks niet meer, maar daar gaat hij verder niet op in. Zo heeft hij het in ieder geval niet gevoeld. Dat wil hij toch wel rechtzetten. Hij heeft als volwaardige onderhandelingspartner aan tafel gezeten en de SGP heeft heel duidelijk haar handtekening onder dit akkoord gezet. Dat beeld vindt hij niet passend. Het CDA begint over grenzen stellen. Ook de SGP heeft dat benoemd: grenzen stellen. En wel, dat als we echt gaan naar de grenzen die gesteld zijn, zijn dat Gods geboden. Hij heeft heel duidelijk in zijn eerste termijn aangegeven waarom de SGP vindt dat dit goed is voor de hele samenleving.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://oldebroek.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/e12519d0-ebdf-4ea9-bb53-d3b6fa762e6d?agendaItemId=68bd900a-0d98-421c-b27b-ef61ef878a7b