CConstaterende datOldebroek
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage – Wordt-was tabel Verordening Jeugdhulp

Raad 1 oktober 2026, gemeente OldebroekBij agendapunt: Verordening Jeugdhulp gemeente Oldebroek 2026.13.658 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 2

Wordt Was Toelichting Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen Artikel 1 Begripsbepalingen Artikel 1 Begripsbepalingen 1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: 1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: De volgende begrippen en definities zijn toegevoegd: ‘aanvraag’, ‘budgetbeheerder’, ‘cliëntondersteuning’, ‘college’, ‘familiegroepsplan’, ‘hulpvraag’, ‘pgb-plan’, ‘vaktherapie’ en ‘vertrouwenspersoon’. De volgende begrippen en bijbehorende definities zijn verwijderd, omdat ze niet in de nieuwe verordening zijn opgenomen of omdat het begrip en de definitie al uit de wet voortvloeit: ‘basisvoorziening’, ‘gebruikelijke hulp’. Het begrip ‘maatwerkvoorziening’ is gewijzigd in ‘individuele voorziening’ in lijn met de Jeugdwet en om verwarring te voorkomen met begrippen uit de Wmo. a. aanvraag: een schriftelijk verzoek van een belanghebbende om jeugdhulp; b. algemene voorziening: jeugdhulpvoorziening op grond van de Jeugdwet die rechtstreeks toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften en persoonskenmerken van de jeugdige en/of zijn ouder(s); a. algemene voorziening: jeugdhulpvoorziening op grond van de wet die rechtstreeks toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften en persoonskenmerken van de jeugdige of zijn ouders; c.

andere voorziening: voorziening op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen, niet vallend onder de Jeugdwet; b. andere voorziening: voorziening op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen, niet vallend onder de wet; c. basisvoorziening: voorzieningen die gezien kunnen worden als regulier maatschappelijke voorzieningen binnen de gemeente, zoals: huisartsen, jongerenwerk, religieuze organisaties, onderwijs, kinderopvang, politie of verenigingen; d. budgetbeheerder: wettelijk vertegenwoordiger of gemachtigde van de budgethouder wanneer de budgethouder minderjarig of handelingsonbekwaam is; e. budgethouder: degene die een pgb ontvangt op grond van de Jeugdwet; d. budgethouder: degene die bevoegd is het persoonsgebonden budget te beheren dat wordt aangewend voor de bekostiging van de individuele voorziening voor de jeugdige of zijn ouders; f. cliëntondersteuning: gratis onafhankelijke ondersteuning in de vorm van informatie, advies en algemene ondersteuning gedurende het gehele proces van een hulpvraag; g. college: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Oldebroek; h. familiegroepsplan: hulpverleningsplan of plan van aanpak, opgesteld door de ouders en kinderen, samen met bloedverwanten, aanverwanten of anderen die tot de sociale omgeving van de jeugdige behoren; e.

gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders (zie: Gebruikelijke zorg van de CIZ-beleidsregels 2017); i. hulpvraag: behoefte van een jeugdige en/of zijn ouder(s) aan jeugdhulp in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, als bedoeld in artikel 2.3 lid 1 van de Jeugdwet; j. individuele voorziening: een op de jeugdige en/of zijn ouder(s) toegesneden jeugdhulpvoorziening, als bedoeld f. maatwerkvoorziening: een op de jeugdige of zijn ouders toegesneden jeugdhulpvoorziening die door of namens het college in natura of in de vorm van een persoonsgebonden in artikel 2.9 sub a van de Jeugdwet, die door of namens het college in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget wordt verstrekt; budget wordt verstrekt op basis van een besluit of beschikking, een verwijzing huisarts, medisch specialist of jeugdarts, of van een functionaris in justitieel kader als bedoeld in de wet (voorheen ook wel individuele voorziening genoemd); k. ondersteuningsplan: het document waarin de ondersteuningsbehoeften van de jeugdige en/of zijn ouder(s) zijn vastgelegd samen met de doelen en hoe deze te bereiken.

Op verschillende levensgebieden wordt de gezinssituatie in kaart gebracht om een effectieve ondersteuning van de ouders en jeugdige mogelijk te maken; g. ondersteuningsplan: Plan waarin de doelen en gewenste resultaten staan beschreven. Dit plan kan als leidraad dienen voor de in te zetten ondersteuning. Bij de verstrekkingvorm pgb is dit plan verplicht om in te vullen door de budgethouder; l. ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder, als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; h. ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder, als bedoeld in artikel 1.1. van de wet; m. persoonsgebonden budget (pgb): het door het college verstrekte budget dat een jeugdige en/of zijn ouder(s) in staat telt een individuele voorziening op grond i. persoonsgebonden budget (pgb): het persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de wet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of ouder, dat hem in staat stelt de jeugdhulp die tot van de Jeugdwet in te kopen, zoals bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet; de maatwerkvoorziening behoort van derden te betrekken; n.

pgb-plan: het plan, als aanvulling op het ondersteuningsplan, wat de jeugdige en/of zijn ouder(s) verplicht dienen op te stellen wanneer zij een individuele voorziening in de vorm van een pgb wensen; o. sociaal netwerk: personen met wie de jeugdige of ouders een sociale relatie onderhoudt; j. sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de jeugdige of zijn ouders een sociale relatie onderhoudt, waaronder familieleden die niet in hetzelfde huis wonen, buren, vrienden en kennissen; p. vaktherapie; hiervoor wordt de definitie van de Federatie Vaktherapeutische Beroepen (FVB) gehanteerd; q. Veilig Thuis: het regionale advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; k. Veilig Thuis: het regionale advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling als bedoeld in artikel 1.1 van de wet; r. vertrouwenspersoon: een onafhankelijke persoon die ouders en/of jeugdigen kan ondersteunen bij vragen, klachten over en/of problemen met hun rechtspositie en over de (toeleiding naar) jeugdhulp; s. wet: Jeugdwet. l. wet: Jeugdwet. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Besluit Jeugdwet, de Algemene wet bestuursrecht en de Algemene verordening gegevensbescherming. Lid 2 is overgeheveld naar de toelichting.

Hoofdstuk 2 Algemene voorzieningen Hoofdstuk 2 Algemene voorzieningen Artikel 2 Toegang algemene voorziening Artikel 2. Toegang algemene voorziening 1. Een algemene voorziening is rechtstreeks toegankelijk zonder toegangsbeoordeling of op basis van een beperkte toegangsbeoordeling. 2. De inzet van een algemene voorziening is voorliggend op de inzet van een individuele voorziening als die voorziening naar het oordeel van het college ook toereikend is om de Een algemene voorziening is rechtstreeks toegankelijk zonder toegangsbeoordeling of op basis van een beperkte toegangsbeoordeling. Algemene voorziening zijn voorliggend op de inzet van een individuele voorziening. Ter verduidelijking hiervan is het tweede lid opgenomen. problemen van de jeugdige en/of zijn ouders op te lossen. Artikel 3 Beschikbare algemene voorzieningen Artikel 3 Beschikbare algemene voorzieningen 1. De volgende algemene voorzieningen zijn beschikbaar: a. lnformatie- en (opvoed)advies; b. Voorlichting, cursussen en trainingen; c. Jeugdgezondheidszorg (JGZ); d. Jongeren coaching en participatiebevordering (Jeugd en jongerenwerk); e. Een dekkend aanbod vanuit de sociale basis voor jeugdigen, gericht op samenredzaamheid en zelfredzaamheid en ontplooiing van jeugdigen en hun ouders. 1. De volgende algemene voorzieningen zijn beschikbaar: a. lnformatie- en (opvoed)advies; b.

Voorlichting, cursussen en trainingen; c. Jeugdgezondheidszorg (JGZ); d. Jongeren coaching en participatiebevordering (Jeugd en jongerenwerk); e. Ambulante ondersteuning en jeugdhulp door basisvoorzieningen. 2. Het college kan nadere regels vaststellen over welke algemene voorzieningen op basis van het eerste lid beschikbaar zijn. Sub e is anders geformuleerd om specifieker te maken wat hiermee wordt bedoeld, en ‘basisvoorzieningen’ niet onder de Jeugdwet vallen. Het tweede lid is vervallen, omdat er geen nadere regels meer worden vastgesteld. Hoofdstuk 3 Individuele voorzieningen Hoofdstuk 3 Maatwerkvoorzieningen Paragraaf 1 Voorzieningen Artikel 4 Beschikbare individuele voorzieningen Artikel 4 Beschikbare maatwerkvoorzieningen De volgende individuele voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: a. Ambulante begeleiding; 1. De volgende niet-limitatieve lijst aan maatwerkvoorzieningen zijn beschikbaar: • Hoog specialistisch / weinig voorkomend Deze bepaling is vereenvoudigd en samengevoegd. b. Ambulante spoedhulp; c. Gezinsbegeleiding; d. Dagbesteding; e. Basis Jeugd-GGZ; f. Specialistische Jeugd-GGZ; g. Diagnostiek; h. Diagnose en behandeling van ernstige dyslexiezorg; i. Behandeling individueel; j. Behandeling groep; k. Begeleiding groep; l. Kinderdagverblijf Plus; m. Buitenschoolse Opvang Plus; n. Vervoersvoorziening naar en van een jeugdhulplocatie; o. Kort verblijf; p.

Pleegzorg; q. Gezinshuis; r. Fasehuis, kamertraining; i. Ambulante behandeling intensief specialistisch ii. Hoog specialistische GGZ iii. Klinische behandeling GGZ (behandeling inclusief verblijf) iv. Jeugdzorg Plus v. Orie milieu voorziening (op terrein) vi. Medicatiebegeleiding • Wonen Pleegzorg i. Pleegzorg (initieel) ii. Pleegzorg • Wonen Verblijf i. Gezinshuis ii. Verblijf groep met begeleiding iii. Verblijf groep kamertrainingcentrum • Dagbesteding / dagbehandeling i. Ambulante begeleiding groep ii. Ambulante behandeling groep iii. Kinderdagverblijf Plus iv. Buitenschoolse Opvang Plus v. Logeren • Specialistisch veel voorkomend i. Opvoedhulp ii. lndividuele begeleiding iii. lndividuele behandeling iv. lndividuele behandeling GGZ s. Verblijf open setting (regulier en crisis); t. Verblijf klinische bedden (regulier en crisis); u. Verblijf residentiele setting zwaar (regulier en crisis); v. Jeugdzorg Plus. v. Ernstige Enkelvoudige Dyslexie behandeling vi. Medicatiebegeleiding • Vervoer personen • Jeugdbescherming- en reclassering • Crisis. Het college kan nadere regels vaststellen over welke maatwerkvoorzieningen op basis van het eerste lid beschikbaar zijn; Hoofdstuk 4 Route naar jeugdhulp anders dan via de gemeente Artikel 5. Route naar jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts 1.

Als de huisarts, medisch specialist of jeugdarts naar een jeugdhulpaanbieder verwijst en de betreffende jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is, draagt het college zorg voor de inzet van de jeugdhulp. 2. De jeugdhulpaanbieder houdt zich bij het beoordelen van de hulpvraag na een verwijzing als bedoeld in het eerste lid aan de regels in deze verordening en de afspraken die daarover zijn gemaakt met het college Zie (oud) artikel 6. Toegang en besluit. De bepaling van de oude verordening is overzichtelijker uiteengezet en onderscheiden in verschillende bepalingen. in het kader van de contract- of subsidierelatie. Artikel 6. Route naar jeugdhulp via gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het openbaar ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting 1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp die de gecertificeerde instelling nodig acht bij de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering. 2. Tevens draagt het college zorg voor de inzet van jeugdhulp die de rechter, de officier van justitie, de directeur van de justitiële jeugdinrichting (JJI) of de selectiefunctionaris van de JJI nodig acht bij de uitvoering van een strafrechtelijke beslissing. Zie (oud) artikel 6. Toegang en besluit.

De bepaling van de oude verordening is overzichtelijker uiteengezet en onderscheiden in verschillende bepalingen. Hoofdstuk 5. Route naar jeugdhulp via de gemeente Paragraaf 2. Toegang procedureel Artikel 7. Aanvraag individuele voorziening Artikel 5. Aanvraag 1. Een aanvraag voor een individuele voorziening kan door of namens een jeugdige of ouder 1. Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan door of namens een jeugdige of ouder schriftelijk worden In de verordening werd vaak ‘of de daartoe gemandateerde organisatie’ aangehaald. schriftelijk worden ingediend bij het college. 2. Bij de beoordeling van een aanvraag om jeugdhulp stemt het college af met andere voorzieningen. 3. Degenen die een aanvraag indienen voor een individuele voorziening, verstrekken het college in ieder geval een identiteitsbewijs. 4. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een tijdelijke individuele voorziening, in afwachting van de uitkomst van het onderzoek en de aanvraag van de jeugdige en/of zijn ouder(s). Het college legt de beslissing over de inzet van hulp in dat geval zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen twee weken na de start van de hulp, vast in een beschikking. ingediend bij het college, of de daartoe gemandateerde organisatie; 2.

Als een maatwerkvoorziening in natura niet passend wordt geacht, kunnen de jeugdige of zijn ouders in de aanvraag vermelden een persoonsgebonden budget te wensen. Daarbij geven de jeugdige of zijn ouders in een ondersteuningsplan in ieder geval aan: a. wat de voorgenomen uitvoering van de maatwerkvoorziening is, inclusief uitvoerder en kosten; b. wat de kwalificaties van de uitvoerder zijn, en; c. waarom het aanbod van de door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder niet passend is naar het oordeel van de jeugdige of zijn ouders. 3. lndien jeugdhulp wordt ingezet na verwijzing als bedoeld in artikel 6 lid 4 of in het kader van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering, kan door of namens de jeugdige of zijn ouders een aanvraag voor een pgb worden ingediend als het natura- aanbod niet passend wordt geacht. Bij die aanvraag, in de vorm van een ondersteuningsplan, moet in ieder geval worden aangegeven: a. wat de voorgenomen uitvoering van de maatwerkvoorziening is, inclusief uitvoerder en kosten; Er is gekozen om dit in de toelichting op te nemen. De bepalingen met betrekking tot pgb en jeugdhulp via kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering zijn in losse artikelen opgenomen in de verordening. De bepalingen over de leeftijd van de jeugdige zijn komen te vervallen, omdat dit al volgt uit de wet. b. wat de kwalificaties van de uitvoerder zijn, en; c.

waarom het aanbod van de door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder niet passend is naar het oordeel van de jeugdige of zijn ouders. 4. Als de jeugdhulp betrekking heeft op een ander dan de aanvrager, behoeft de aanvraag de instemming van de jeugdige of zijn ouders waarop de aanvraag betrekking heeft. 5. Heeft de aanvraag betrekking op een minderjarige: a. die jonger is dan 12 jaren, of; b. die ouder is dan 12 jaren en niet in staat tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake, dan is niet de instemming van de minderjarige vereist, maar van diens wettelijke vertegenwoordiger. 6. Heeft de aanvraag betrekking op een minderjarige die de leeftijd van 12 maar nog niet die van 16 jaren heeft bereikt, dan behoeft de aanvraag de instemming van zowel de minderjarige als de wettelijke vertegenwoordiger, mits de minderjarige in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake. Weigert de wettelijke vertegenwoordiger in te stemmen met de aanvraag, dan zal het college de aanvraag toch in behandeling nemen als de jeugdhulp voor de minderjarige kennelijk nodig is teneinde ernstig nadeel voor de minderjarige te voorkomen, alsmede indien de minderjarige ook na de weigering van de toestemming de jeugdhulp weloverwogen blijft wensen. 7.

Heeft de aanvraag betrekking op een jeugdige met de leeftijd van 16 of 17 jaar, dan behoeft de aanvraag geen instemming van de wettelijk vertegenwoordiger, mits de jeugdige in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zaken. 8. Degenen die een aanvraag indienen voor een maatwerkvoorziening, verstrekken het college of de daartoe gemandateerde organisatie in ieder geval een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht. 9. Als de aanvraag betrekking heeft op kosten voor jeugdhulp die de jeugdige of ouder voorafgaand aan de aanvraag heeft gemaakt, kan het college hier slechts een voorziening voor verstrekken: a. als op het moment van de aanvraag nog steeds sprake is van opgroei- of opvoedingsproblemen, psychische problemen of stoornissen waarvoor de hulp is ingezet, en; b. voor zover het college de noodzaak, adequaatheid en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen." 10. Het college kan nadere regels vaststellen met betrekking tot de procedure voor de aanvraag van een maatwerkvoorziening. Artikel 6. Toegang en besluit 1. Het college, of de daartoe gemandateerde organisatie, legt de beslissing omtrent het al dan niet verlenen van een maatwerkvoorziening vast in een beschikking, in ieder geval a. als de jeugdige of zijn ouders hierom verzoeken b.

in het geval het college afwijkt van het oordeel van de genoemde jeugdhulpaanbieder c. bij een afwijzing d. als een PGB wordt verstrekt. 2. Het college, of de daartoe gemandateerde organisatie, neemt het besluit als bedoeld in het eerste lid op grond van de aanvraag als bedoeld in artikel 5 en het onderzoek als bedoeld in artikel 8. 3. In spoedeisende gevallen treft het college, of de daartoe gemandateerde organisatie, zo spoedig mogelijk doch uiterlijk binnen 72 uur een passende voorziening. Het college, of de daartoe gemandateerde organisatie, legt de beslissing omtrent de inzet van hulp in dat geval zo snel mogelijk, doch in ieder geval Toegang en besluit zijn uiteengezet in verschillende artikelen in de nieuwe verordening, zie (nieuw) artikel 7 en 15. Daarnaast is er gekozen voor de volgorde op grond van de stappen van het te doorlopen proces. Beginnend bij de aanvraag, daarna het onderzoek, dan toetsing van de criteria voor een individuele voorziening en daarna de beschikking. binnen twee weken na de start van de hulp, vast in een beschikking. 4. Het college, of de daartoe gemandateerde organisatie, draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts, als en voor zover de jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is. 5.

Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp die de gecertificeerde instelling nodig acht bij de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering. Tevens draagt het college zorg voor de inzet van jeugdhulp die de rechter, de officier van justitie, de directeur van de justitiële jeugdinrichting (JJI) of de selectiefunctionaris van de JJI nodig acht bij de uitvoering van een strafrechtelijke beslissing. Hiervoor verleent het college geen beschikking. Artikel 8. Onderzoek Artikel 8. Onderzoek 1. Het college draagt er zorg voor dat de jeugdige en/of zijn ouder(s) voorafgaand aan het onderzoek en het gesprek worden geïnformeerd over de gang van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten, de vervolgprocedure en de toestemming die zal worden gevraagd om hun 1. Het college, of de daartoe gemandateerde organisatie, onderzoekt in een gesprek met de jeugdige of zijn ouders zo spoedig mogelijk de hulpvraag, hierbij wordt rekening gehouden met: a. de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling Dit artikel begint met de rechten en plichten voor jeugdigen en ouders waaronder het familiegroepsplan en de mogelijkheid om gebruik te maken van een vertrouwenspersoon of onafhankelijke cliëntondersteuning. De stappen van de CRvB 1 mei 2017 zijn hier opgenomen, zodat een zorgvuldige procedure gewaarborgd wordt.

persoonsgegevens te kunnen verwerken. Hierin wijst het college in ieder geval op de mogelijkheid om: a. binnen twee weken na een aanvraag een familiegroepsplan op te stellen. Indien gewenst wordt de jeugdige en/of zijn ouder(s) bij het opstellen daarvan ondersteund. Wanneer de jeugdige en/of zijn ouder(s) al een familiegroepsplan hebben opgesteld, betrekt het college dat bij het onderzoek als bedoeld in dit artikel; b. gebruik te maken van een vertrouwenspersoon, als bedoeld in artikel 2.5 van de wet; c. gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning, als bedoeld in artikel 2.2.4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015). 2. Het college onderzoekt na een aanvraag als bedoeld in artikel 7, in een gesprek met de jeugdige en/of zijn ouder(s) zo spoedig mogelijk de hulpvraag. Hierbij wordt rekening gehouden met: a. wat de hulpvraag van de jeugdige of zijn ouder(s) is; b. de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de jeugdige, de en gezinssituatie van de jeugdige of zijn ouders en het probleem of de hulpvraag; b. het gewenste resultaat van het verzoek om jeugdhulp; c. de mogelijkheden om gebruik te maken van een andere voorziening; d. de mogelijkheden om de hulpvraag te beantwoorden door het inzetten van een algemene voorziening; e. de mogelijkheden om een maatwerkvoorziening te verstrekken; f.

de mogelijkheden om de hulpvraag te beantwoorden met gebruikelijke hulp; g. de wijze waarop een mogelijk toe te kennen maatwerkvoorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen; h. hoe rekening kan warden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouders; veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en de gezinssituatie; c. of sprake is van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouder(s) of adoptiegerelateerde problemen. 3. Als sprake is van problemen als bedoeld in het tweede lid, onderdeel c, dan onderzoekt het college achtereenvolgens: a. welke problemen of stoornissen dat zijn; b. welke hulp naar aard en omvang nodig is voor de jeugdige om gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren. Rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau; c. of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) en van het sociaal netwerk toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden; d. voor zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend i.

de hulp welke hulp geboden kan warden vanuit ouders en/of het sociale netwerk. 2. Het college, of de daartoe gemandateerde organisatie, dient na onderzoek vast te stellen of er sprake is van opgroei- en/of opvoedingsproblemen en welke problemen en/of stoornissen dit zijn. 3. Het college, of daartoe gemandateerde organisatie, dient na vaststelling van eventuele opgroei- en/of opvoedingsproblemen te bepalen welke hulp naar aard en omvang noodzakelijk is voor de jeugdige of het gezin. 4. Het college, of de daartoe gemandateerde organisatie kan informatie inwinnen bij andere instanties, zoals de huisarts of het onderwijs, en met deze in gesprek gaan over de meest aangewezen hulp. 5. Wanneer een maatwerkvoorziening aangewezen is, wordt de jeugdige of zijn ouders in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. vermogen ontoereikend zijn, de mogelijkheden om met de inzet van een algemene voorziening of individuele voorziening te voorzien in de nodige ondersteuning, hulp en zorg; e. hoe bij de bepaling van de aangewezen vorm van jeugdhulp zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouder(s); en f.

indien van toepassing, hoe de toekenning van een individuele voorziening zo goed mogelijk kan worden afgestemd op andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen. 4. Het college legt de zaken genoemd in het tweede lid en derde lid vast in een ondersteuningsplan. 5. Het in het vierde lid genoemde ondersteuningsplan wordt door het college zo spoedig mogelijk na het gesprek verstrekt aan de jeugdige en/of zijn ouder(s). Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige of zijn ouder(s) worden aan het ondersteuningsplan toegevoegd. 6. Het college kan nadere regels vaststellen met betrekking tot de inhoud van en de wijze waarop het onderzoek wordt uitgevoerd. Artikel 9. Kwaliteitseisen toegang 1. Het college wint, met in achtneming van artikel 2.1, van het Besluit Jeugdwet, een specifiek deskundig oordeel en advies in, als het onderzoek of de beoordeling van een aanvraag dit vereist. 2. Het in het eerste lid bedoelde advies wordt uitgebracht door of onder verantwoordelijkheid van een adviseur die beschikt over een registratie als professional: a. bij de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd in het kwaliteitsregister jeugd; b. bij het Nederlands Instituut van Psychologen in het register Kinder- en Jeugdpsychologen; of c. op grond van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in het BIG- register. 3.

Het college treft voorzieningen waarmee is gewaarborgd dat het onderzoek en de voorbereiding van de besluitvorming via het college op zorgvuldige wijze plaatsvindt. Hieronder wordt in het bijzonder verstaan dat het college voorzieningen Op grond van CRvB 29 mei 2024 moet ook de kwaliteit van de toegang opgenomen worden in de verordening. treft die voorkomen dat de (toekomstige) jeugdhulpaanbieder tevens het advies geeft over de toe te kennen jeugdhulp of een daarop betrekking hebbend besluit neemt. Hoofdstuk 6. Voorwaarden individuele voorzieningen Artikel 10. Criteria individuele voorzieningen Artikel 9. Criteria maatwerkvoorzieningen 1. Een jeugdige of zijn ouder(s) kunnen binnen de kaders van de wet en deze verordening in aanmerking komen voor een individuele voorziening wanneer door het college of een andere wettelijke verwijzer is vastgesteld dat: a. de jeugdige zelf, of met zijn ouder(s) of andere personen uit zijn sociaal netwerk, geen afdoende oplossing voor zijn hulpvraag kan vinden; b. een algemene voorziening niet adequaat is voor de oplossing van de hulpvraag; c. een individuele voorziening aangewezen is gezien de aard en ernst van de hulpvraag; d. de jeugdige of de ouder(s) geen aanspraak kunnen maken op een andere voorziening om de hulpvraag volledig te beantwoorden. 1.

Jeugdigen of ouders kunnen slechts in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening voor zover: a. zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen, waaronder in ieder wordt verstaand gebruikelijk hulp of hulp van andere personen uit het sociale netwerk; b. zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een algemene voorziening, of; c. zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een andere voorziening. 2. Het college kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de algemene criteria, zoals genoemd in het eerste lid, Met de reden dat de criteria van maatwerkvoorzieningen tot de essentialia behoren van de verordening, zijn deze opgenomen in de verordening en wordt niet meer verwezen naar de nadere regels. Ook is er gekozen om, in lijn met VNG, niet meer te spreken van ‘gebruikelijk en boven gebruikelijke hulp’, maar over de draagkracht en draaglast van ouders in de vorm van de ‘eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen’ zoals omschreven in artikel 11. Toegevoegd dat de inzet van een individuele voorziening doeltreffend en bewezen effectief moet zijn (lid 4 en 5). 2.

De inzet van een individuele voorziening is in beginsel tijdelijk en gericht op herstel en versterking van de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige of diens ouder(s). 3. Het college treft geen individuele voorziening voor zover er naar haar oordeel sprake is van voldoende eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen. 4. Een individuele voorziening voor jeugdhulp wordt alleen toegekend als de inzet van de voorziening naar oordeel van het college doeltreffend geacht kan worden. Om doeltreffend te zijn geldt in ieder geval dat: a. de in te zetten voorziening bijdraagt aan het oplossen van de hulpvraag; b. de in te zetten voorziening behoudens het bepaalde in artikel 2.4 tweede lid sub b van de wet – waar beschikbaar – een bewezen effectieve interventie is; c. de in te zetten voorziening in ieder geval geen voorziening is waarvan bewezen is dat deze niet effectief is. 5. Er is sprake van bewezen effectieve voorzieningen als de interventies zijn opgenomen als zijnde ‘erkend’ in: of ter bepaling van specifieke criteria voor bepaalde maatwerkvoorzieningen. a. de Databank Effectieve Jeugdinterventies van het Nederlands Jeugdinstituut; b. de zorgstandaarden van de GGZ Standaarden; c. de databank voor interventies gericht op jeugdigen met een beperking (databank interventies gehandicaptenzorg). 6.

Als er meerdere adequate voorzieningen zijn, verstrekt het college de goedkoopst beschikbare voorziening. Artikel 11. Beoordeling eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen 1. Een individuele voorziening wordt verstrekt als naar oordeel van het college uit het onderzoek blijkt dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige of zijn ouder(s) ontoereikend zijn om de hulp te bieden die passend is bij de hulpvraag van de jeugdige of zijn ouder(s). Zo nodig met inzet van het sociale netwerk of met ondersteuning van andere of algemene voorzieningen. 2. Het college neemt bij de beoordeling van de eigen mogelijkheden en het Er is gekozen om, in lijn met VNG, niet meer te spreken van ‘gebruikelijk en boven gebruikelijke hulp’, maar over de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen. Naar aanleiding van de uitspraak van 29 mei 2024 van de Centrale Raad van Beroep, dient in de verordening gedefinieerd te worden – op grond van art. 2.9 en 2.3 Jeugdwet – wat het college verstaat onder ‘de eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen’. In dit artikel is uiteengezet wat de gemeente verwacht van ouder(s). probleemoplossend vermogen, zoals bedoeld in artikel 8 van deze verordening, tot uitgangspunt dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouder(s) zelf ligt.

De hulp die daarvoor nodig is kan in beginsel dus door hen geleverd worden. Dit is ook het geval als sprake is van psychische problemen of stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of beperkingen. Dit uitgangspunt is gebaseerd op de artikelen 82 en 247, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek over de ouderlijke verantwoordelijkheid. 3. Uit het onderzoek kan blijken dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) niet toereikend is, bijvoorbeeld omdat sprake is van: a. (een) geobjectiveerde beperking(en) om noodzakelijke hulp te bieden; b. een gebrek aan kennis of vaardigheden om noodzakelijke hulp te bieden; c. overbelasting of dreigende overbelasting, waardoor geen noodzakelijke hulp kan worden verwacht totdat deze belasting of dreigende overbelasting is opgeheven. 4. Het college toetst de belastbaarheid van ouders aan de hand van een objectief meetinstrument. 5. Ouders moeten beschikbaar zijn om hun kinderen te ondersteunen en op te voeden. Als het gaat om de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen wordt in ieder geval verwacht dat: a. ouders opvang en toezicht van hun kind realiseren, op de volgende momenten: I. gedurende de dag tot 4 jaar; II. buiten schooltijden vanaf 4 jaar (het kind volgt dan onderwijs); III. tijdens de nacht, en; IV. gedurende het weekend b.

ouders opvang en toezicht realiseren wanneer hun kind (nog) niet volledig naar school gaat, buiten de momenten dat hun kind noodzakelijke jeugdhulp ontvangt; c. ouders hun kind begeleiden bij artsenbezoek, het deelnemen aan sociaal-recreatieve activiteiten zoals een (sport)vereniging, zwemles of buitenspelen; b. ouders de benodigde ondersteuning zelf bieden als de hulpvraag behoort tot de opvoedingsopgaven en/of normale uitdagingen, zoals omschreven door het Nederlands Jeugdinstituut in de uitgave ‘Opgroeien en opvoeden’ (en waarvan het overzicht is opgenomen in bijlage 1 van deze verordening); c. ouders de eigen aanvullende zorgverzekering aanspreken indien deze is afgesloten. 6. Bij de beoordeling van de overbelasting bedoeld in het derde lid onder c, wordt ook vastgesteld welke mogelijkheden de ouder(s) hebben om de overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen. Hierbij mag redelijkerwijs verwacht worden dat de ouder(s) maatschappelijke activiteiten beperken en betaalde arbeid verminderen of anders organiseren om overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen. Hierbij houdt het college ook rekening met: a. de noodzaak van de ouder(s) om in een inkomen te voorzien; b. de behoefte en mogelijkheden van de jeugdige; c. de duur van de inzet; d. de planbaarheid van de hulp; e. de benodigde ondersteuningsintensiteit; f.

de samenstelling van het gezin en de woonsituatie. 7. Er wordt van ouder(s) verwacht dat zij hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen versterken, zoals genoemd in situaties onder het derde lid sub a t/m c, door: a. oorzaken van overbelasting waar mogelijk weg te nemen; b. het belang van hun kind voor het belang van de (werk)carrière te stellen; c. zorgverlof en andere soorten verlof in te zetten; d. werktijden en aantal werkuren aan te passen; e. het volgen van voorliggend beschikbare trainingen en/of cursussen om opvoedvaardigheden, in relatie tot de problematiek van de jeugdige, te vergroten; f. gebruik te maken van de opvangmogelijkheden van de Wet kinderopvang, zowel voor de jeugdige met een hulpvraag als voor eventueel andere kinderen; g. het sociaal netwerk in te zetten en te werken aan het vergroten van het sociaal netwerk; h. de jeugdige, indien mogelijk, voltijds onderwijs te laten volgen; i. de eigen problematiek te verminderen, bijvoorbeeld door het inzetten van begeleiding of behandel trajecten vanuit het preventief aanbod, Wmo 2015 en/of Zorgverzekeringswet (Zvw). 8. Op het moment dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van ouders (tijdelijk) niet toereikend zijn kan er een voorziening op basis van de wet worden getroffen voor dit deel van de hulpvraag. Dit is het geval als: a.

het college, bij twijfel, door inzet van een gevalideerd instrument en/of een daartoe bevoegd deskundige vaststelt dat ouders overbelast zijn of dreigen te raken; b. er voor een jeugdige van vijf jaar en ouder 24 uur per dag toezicht nodig is ter voorkoming van ernstig nadeel en er (nog) geen aanspraak gemaakt kan worden op een andere voorziening, waaronder de Wet langdurige zorg (Wlz). Artikel 12. Dyslexiezorg 1. Het college draagt zorg voor de beschikbaarheid van dyslexiezorg, bestaande uit: a. diagnostiek bij een onderbouwd vermoeden van ernstige dyslexie; b. behandeling van ernstige dyslexie. 2. Een jeugdige komt in aanmerking voor diagnostiek of behandeling van ernstige dyslexie, indien aan de criteria van het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling vastgesteld door het Uit rechtspraak en de parlementaire geschiedenis volgt dat dyslexiezorg, waar sprake is van de diagnose ED, onder de Jeugdwet valt. Op grond hiervan is hier een aparte bepaling opgenomen. Nederlands Kwaliteitsinstituut Dyslexie wordt voldaan, en: a. de jeugdige zeven jaar of ouder is, maar de leeftijd van 13 jaar nog niet heeft bereikt en op het primair onderwijs (basisonderwijs) is ingeschreven; en b.

de basisschool de stappen doorlopen heeft zoals beschreven in het in het tweede lid genoemde protocol en daarbij is voldaan aan de landelijke criteria voor vergoede dyslexiezorg aan leerlingen met ernstige dyslexie. Artikel 13. Vaktherapie 1. Vaktherapie kan alleen worden ingezet onder verantwoordelijkheid van een regiebehandelaar. 2. Vaktherapie kan alleen worden geboden door een professional die is ingeschreven in het Register Vaktherapie. Gezien vaktherapie in de gemeente wordt ingezet als onderdeel van een bredere behandeling, hier een artikel over opgenomen in de verordening. Artikel 14. Vervoer 1. Uitgangspunt is dat ouder(s) in eerste instantie zelf verantwoordelijk zijn voor het (regelen van) vervoer van de jeugdige van en naar de Op grond van artikel 2.3, tweede lid, van de wet is bepaald dat voorzieningen op het gebied van jeugdhulp ook het vervoer van een jeugdige naar en van de locatie waar de jeugdhulp geboden wordt, omvatten. jeugdhulpaanbieder. Het college beoordeelt de reikwijdte van de eigen mogelijkheden conform de afwegingsfactoren genoemd in artikel 11 van deze verordening. 2. Indien de eigen mogelijkheden onvoldoende zijn wordt een vervoersvoorziening alleen verstrekt aan de jeugdige voor zover het naar het oordeel van het college noodzakelijk is in verband met een medische noodzaak of beperkingen in de zelfredzaamheid.

Een vervoersvoorziening wordt alleen verstrekt ten behoeve van het vervoer van de jeugdige naar en van de locatie waar de jeugdhulp plaatsvindt, mits niet vanuit andere regelingen of instanties vergoed. 3. Van een medische noodzaak is sprake wanneer de jeugdige door zijn psychische, lichamelijke, verstandelijke of zintuigelijke beperking niet in staat is om gebruik te maken van alternatieve wijzen van vervoer. Ook niet met begeleiding. 4. Van beperkingen in de zelfredzaamheid is sprake wanneer: Met deze reden is hier een zelfstandige bepaling voor opgenomen. a. de leeftijd van de jeugdige het niet toelaat zelfstandig te reizen. Hierbij wordt aangenomen dat jeugdigen tot en met acht jaar in ieder geval niet zelfstandig kunnen reizen; b. er genoegzaam is aangetoond dat ouders of andere personen uit het sociaal netwerk niet in staat kunnen worden geacht om zorg te dragen voor de begeleiding en het vervoer; c. er sprake is van ernstige gedragsproblematiek die het reizen onmogelijk maakt of andere redenen van niet-medische aard die het zelfstandig of onder begeleiding reizen onmogelijk maken. 5. Als naar het oordeel van het college een passende voorziening beschikbaar is waarvoor geen vervoer geïndiceerd hoeft te worden, is deze voorziening voorliggend op een individuele voorziening waarvoor wel vervoer geïndiceerd moet worden. Hoofdstuk 7. Beschikking Artikel 15.

Inhoud beschikking Artikel 7. Inhoud beschikking 1. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt opgenomen of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2. Bij het verstrekken van een individuele voorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval opgenomen: a. wat de te verstrekken individuele voorziening is en wat de omvang en het beoogde resultaat daarvan zijn; b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; c. de termijn waarna de beschikking wordt ingetrokken; zoals vermeld onder artikel 30 lid 4 van deze verordening; d. de evaluatiemomenten; e. indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 3. Bij het verstrekken van een individuele voorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval opgenomen: a. voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; 1. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2. Bij het verstrekken van een voorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: a. welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; b. de ingangsdatum en duur van de verstrekking; c.

de termijn waarna de beschikking wordt ingetrokken; zoals vermeld onder artikel 18 lid 4 van deze verordening. d. of de voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt, en indien van toepassing; e. welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 3. Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: a. aan welk resultaat het pgb moet warden besteed; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; Dit artikel over de inhoud van een beschikking meer naar achter geplaatst in de verordening, na het onderzoek en de criteria voor een individuele voorziening, om het meer in lijn te brengen met de praktijk. Lid 5 vervallen gezien er geen nadere regels meer zijn. c. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; d. welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn; e. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; f. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb; en g. op welke momenten en op welke wijze het pgb wordt geëvalueerd. 4. Het ondersteuningsplan, zoals bedoeld in artikel 8 van deze verordening, maakt in zijn geheel deel uit van de beschikking. c. de hoogte van het pgb en hoe deze is bepaald; d. de duur van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; e. de termijn waarna de beschikking wordt ingetrokken, zoals vermeld onder artikel 18 lid 4 van deze verordening. f.

de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 4. Bij het besluit wordt aan de belanghebbende informatie verstrekt over de rechten en de plichten van de jeugdige en zijn ouders op grand van de wet, de verordening en de nadere regels. 5. Het college kan nadere regels vaststellen met betrekking tot de inhoud van de beschikking. Hoofdstuk 8. Persoonsgebonden budget Paragraaf 4 Beoordeling persoonsgebonden budget Artikel 16. Het persoonsgebonden budget Artikel 11. Ondersteuningsplan 1. De jeugdige of zijn ouder(s) kan zich in het gesprek, zoals bedoeld in artikel 8 van deze verordening, op het standpunt stellen dat zij Als een jeugdige dan wel zijn ouders/verzorgers de jeugdhulp zelf wenst in te kopen met een pgb, dient daartoe een ondersteuningsplan te warden ingediend. In Als inleidend artikel voor het hoofdstuk over het persoonsgebonden budget, dit artikel over (de inhoud van) het pgb-plan. Een paar toevoegingen om de kwaliteit te de individuele voorziening die het college via de gecontracteerde jeugdhulpaanbieder beschikbaar stelt niet passend achten en een pgb wensen. Zij moeten dan moeten in aanvulling op het ondersteuningsplan een pgb-plan opstellen. 2. In het pgb- plan is in ieder geval opgenomen: a. de motivatie waarom zorg in natura niet passend en een persoonsgebonden budget gewenst is; b.

welke jeugdhulp de jeugdige of zijn ouder(s) willen inkopen met een pgb, wat het beoogde resultaat is en wanneer en hoe wordt geëvalueerd; c. de voorgenomen uitvoerder van de individuele voorziening en de wijze waarop de jeugdhulp georganiseerd wordt; d. op welke wijze de kwaliteit van de in te kopen jeugdhulp is gewaarborgd; e. de kosten, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief, van de uitvoering; dit plan wordt door de jeugdige dan wel zijn ouders/verzorgers aangegeven: a. wat hij met het pgb wenst in te kopen en welk resultaat hij wenst te behalen; b. waarom hij de ondersteuning in de vorm van een pgb wenst te ontvangen en waarom de inzet van een door de gemeente gecontracteerde jeugdhulpaanbieder niet passend is; c. hoe hij de ondersteuning wenst te organiseren en de voorgenomen uitvoerder van de individuele voorziening; d. op welke wijze de kwaliteit van de ondersteuning is gewaarborgd; e. een onderbouwde begroting. waarborgen, zoals de motivatie ten aanzien van de pgb-vaardigheid. f. de motivatie ten aanzien van de pgb-vaardigheid aan de hand van de punten benoemd in artikel 18 van deze verordening. 3. Het college beoordeelt of de in te kopen individuele voorziening die de jeugdige of zijn ouder(s) met een pgb wensen in te kopen van goede kwaliteit, en dus veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht is. Artikel 17.

Verstrekken van het persoonsgebonden budget Artikel 10. Voorwaarden pgb 1. Het college verstrekt een pgb als: a. de jeugdige of zijn ouder(s) motiveren dat zij de individuele voorziening van een door het college gecontracteerde aanbieder, niet passend achten; b. uit de beoordeling van de pgb- vaardigheid met inachtneming van artikel 18 van deze verordening blijkt dat de budgethouder of, indien van toepassing, de budgetbeheerder in staat is uitvoering te geven aan de eisen die het beheer van een pgb met zich meebrengt; en 1. Het college kan een pgb toekennen aan de jeugdige, dan wel zijn ouders/ verzorgers, indien: a. de jeugdige dan wel zijn ouders/verzorgers een ondersteuningsplan/familiegroepspla n hebben opgesteld, waarin onder ander benoemd is dat individuele jeugdhulp nodig is, hoe het pgb besteed gaat warden en welke resultaten behaald gaan warden met het pgb. b. de jeugdige dan wel zijn ouders/verzorgers in staat warden Criteria voor verstrekken persoonsgebonden budget en weigeringsgronden in een artikel samengevoegd. Deels uit oud artikel 10. Verdere aanvullingen in lijn met VNG en de Jeugdwet. c. naar het oordeel van het college, gelet op artikel 20 van deze verordening, is gewaarborgd dat de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort en die de jeugdige of zijn ouder(s) van het budget willen betrekken, van goede kwaliteit is.

Ook moet het in voldoende mate bijdragen aan het bereiken van het in het pgb-plan opgenomen beoogde resultaat. 2. Het college verstrekt geen pgb als er twijfels zijn over de integriteit van de voorgenomen uitvoerder van de jeugdhulp. Dit doet zich in ieder geval voor als de voorgenomen uitvoerder van de jeugdhulp in de vijf jaar voorafgaande aan de aanvraag: a. fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, heeft gepleegd; b. betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de hulp in gevaar brengen; geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen; c. de jeugdige dan wel zijn ouders/verzorgers kunnen motiveren dat de door het college gecontracteerde individuele jeugdhulpvoorzieningen niet passend zijn; d. de jeugdhulp die met het pgb wordt ingekocht volgens het college van voldoende kwaliteit is. 2. De jeugdige dan wel ouders/verzorgers warden geacht voldoende in staat te zijn tot een redelijke waardering van zijn belangen, als zij zelfstandig of met behulp van zijn netwerk, dan wel curator, bewindvoerder of gemachtigde: a. duidelijk kunnen maken welke problemen warden ervaren en bij welke ondersteuning zij gebaat zouden zijn; b. de taken, die aan het pgb zijn verbonden, op verantwoorde wijze kunnen uitvoeren. 3.

De budgethouder of gemachtigde budgethouder mag niet tevens de zorgverlener van de jeugdige zijn, tenzij c. veroordeeld is wegens het plegen van strafbare feiten tot een gevangenisstraf; d. op basis van een Bibob-toets door het college is geweigerd. 3. Het college weigert een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1, vierde lid, van de wet als: a. de kosten van het betrekken van de jeugdhulp van derden hoger zijn dan de kosten van de individuele voorziening; of b. het college eerder toepassing heeft gegeven aan de gronden opgenomen in artikel 30 lid 2 sub a, d of e van deze verordening. het om de ouder of verzorger van de jeugdige gaat. 4. Jeugdhulp geboden door professionele en specialistische jeugdhulpaanbieders moet om als jeugdhulp van voldoende kwaliteit beoordeeld te warden in ieder geval voldoen aan de eisen die de Jeugdwet aan de aanbieders van jeugdhulp in natura warden gesteld. Artikel 18. Pgb-vaardigheid 1. Om aan de voorwaarden voor pgb- vaardigheid te voldoen moet de beoogd budgethouder, al dan niet met hulp vanuit het sociaal netwerk of, indien van toepassing een budgetbeheerder, in ieder geval: a. een duidelijk beeld hebben van de hulpvraag; De door het VWS opgestelde 10 punten tot pgb-vaardigheid zijn hier opgenomen (https://open.overheid.nl/documenten/ron l-277e25d6-4c27-4356-8950- 2f1e9f27e89b/pdf). b.

op de hoogte zijn van de regels en verplichtingen die horen bij het pgb of deze weten te vinden; c. in staat zijn om een overzichtelijke pgb-administratie bij te houden; d. voldoende vaardig zijn om te communiceren met de gemeenten, de SVB en de hulpverleners; e. in staat zijn zelfstandig te handelen en onafhankelijk voor een hulpverlener te kiezen; f. in staat zijn om afspraken te maken en vast te leggen en dit te kunnen verantwoorden aan het college; g. in staat zijn om te beoordelen en te beargumenteren of de geleverde zorg passend en kwalitatief goed is; h. in staat zijn de inzet van hulpverleners te coördineren, waardoor de zorg door kan gaan, ook bij verlof en ziekte; i. in staat zijn om als werk- of opdrachtgever de hulpverleners aan te sturen en aan te spreken op hun functioneren; en j. voldoende kennis hebben over het werk- of opdrachtgeverschap of deze kennis weten te vinden. Artikel 13. Sociaal netwerk De persoon aan wie een pgb wordt verstrekt kan de jeugdhulp voor begeleiding dan wel verblijf/respijtzorg betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk, voor zover: a. de geboden hulp passend, adequaat en veilig is, b. de personen uit het sociale netwerk die de hulp gaan verlenen, zich voldoende op de hoogte hebben gesteld van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van jeugdhulp verbonden zijn, c.

er bij de personen uit het sociale netwerk die de hulp gaan bieden geen sprake is van overbelasting. Vervallen en opgenomen in ‘onderscheid formele en informele hulp’. Artikel 19. Onderscheid formele en informele hulp Artikel 14. Onderscheid formele en informele hulp 1. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van bloed- 1. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van bloed- of Taalkundige aanpassingen. of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de budgethouder: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007). Ook moeten zij beschikken over de relevante diploma's die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; of b. personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Zij moeten ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma's die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. 2.

Formele hulp wordt geleverd door personen die ingeschreven staan in het register voor het uitoefenen van aanverwanten in de 1e of 2e graad van de budgethouder: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007), en die beschikken over de relevante diploma's die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; b. personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma's die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; c. personen die ingeschreven staan in het register, bedoeld in artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG- een beroep voor het verlenen van jeugdhulp. Met register wordt bedoeld artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG- register) en/of artikel 5.2.1 van het Besluit Jeugdwet. 3. Indien de jeugdhulp geboden wordt door een bloed- of aanverwant in de 1e of 2e graad van de budgethouder is altijd sprake van informele hulp, omdat zij onderdeel uitmaken van het sociaal netwerk. 4.

Indien de hulp wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in het eerste lid onder a of b en/of lid 2, is sprake van informele hulp. register) en/of artikel 5.2.1 van het Besluit Jeugdwet, voor het uitoefenen van een beroep voor het verlenen van jeugdhulp. 2. lndien de jeugdhulp geboden wordt door een bloed- of aanverwant in de 1e of 2e graad van de budgethouder, is altijd sprake van informele hulp. 3. lndien de hulp wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in lid 1 onder a, b of c, is sprake van informele hulp. Artikel 20. Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget 1. Ter waarborging van de kwaliteit van de met een pgb in te kopen individuele voorziening voldoet de uitvoerder van de jeugdhulp aan de volgende eisen: a. beschikt over een geldige Verklaring Omtrent Gedrag (VOG); Artikel 10 lid 4 (oud). Ruimer uiteengezet in de nieuwe verordening. In lijn met paragraaf 4.1 Jeugdwet. b. beschikt over de juiste vaardigheden en deskundigheid om verantwoorde hulp te bieden; c. houdt een deugdelijke administratie bij met een registratie van de geleverde hulp; d. is voldoende vaardig om in de Nederlandse taal te communiceren; e. werkt volgens een plan waarin activiteiten en doelen zijn vastgelegd; f. voert de hulp uit in overeenstemming met de beschikking van het college; g.

stemt de hulp af op de persoonlijke situatie van de jeugdige of zijn ouder(s); h. stemt de hulp af op andere voorzieningen, algemene voorzieningen en individuele voorzieningen waar de jeugdige of zijn ouder(s) gebruik van maken; i. respecteert de privacy van de jeugdige of zijn ouder(s) en gaat vertrouwelijk om met informatie over de persoonlijke situatie; j. neemt bij vermoedens van huiselijk geweld of kindermishandeling in het huishouden van de jeugdige of zijn ouder(s) voor advies of het doen van een melding contact op met Veilig Thuis; k. meldt calamiteiten en geweldsincidenten bij verlening van jeugdhulp aan het college; l. werkt mee aan toezicht en aangekondigd en onaangekondigd onderzoek door het college of daartoe aangewezen derden op inhoudelijke kwaliteit en op rechtmatigheid; m. is of raakt door verlening van de jeugdhulp naar het oordeel van het college niet overbelast. 2. Ter waarborging van de kwaliteit van de met een pgb in te kopen individuele voorziening voldoet de uitvoerder van formele jeugdhulp aan de volgende aanvullende eisen: a. hetgeen is bepaald in artikel 19 lid 1 en 2 van deze verordening; b. handelt in overeenstemming met de professionele standaard; c. werkt op basis van een hulpverleningsplan; d. werkt met een systeem voor kwaliteitsbewaking; e.

hanteert de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling, de meldplicht calamiteiten en de meldplicht geweld bij de verlening van jeugdhulp; en f. stelt een vertrouwenspersoon in staat zijn taak uit te voeren. 3. Er wordt geen pgb voor informele jeugdhulp verstrekt als de inzet van een formele jeugdhulpaanbieder noodzakelijk is volgens het afwegingskader voor verantwoorde werktoedeling, zoals opgenomen in het Kwaliteitskader Jeugd. Artikel 21. Hoogte van het persoonsgebonden budget Artikel 15. De hoogte van het pgb 1. De hoogte van het pgb wordt berekend aan de hand van het onderscheid tussen formele en informele hulp en het aantal uren, dagdelen of etmalen dat voor de individuele voorziening nodig is vermenigvuldigd met een vast tarief per zorgvorm. 1. De hoogte van het pgb voor formele hulp bedraagt 75 % van het tarief voor gecontracteerde jeugdhulp in natura, mits dit toereikend is. 2. De hoogte van het pgb voor formele hulp bedraagt 75 % van het tarief voor gecontracteerde jeugdhulp in natura, Herzien en toegevoegd dat het bedrag toereikend moet zijn. Lid 5 is toegevoegd in lijn met afschaffing van de Regeling Dienstverlening aan Huis (Rdah). Informeel logeren is opgenomen in lid 6. Het maximale tarief voor informeel vervoer in lid 7 is aangepast aan wat er in de praktijk berekend wordt. 2.

De hoogte van het pgb voor formele hulp bedraagt 75% van het laagste adequate gecontracteerde tarief voor dezelfde jeugdhulp in natura. Tenzij op basis van het door de jeugdige en/of zijn ouder(s) ingediende pgb-plan passende en toereikende jeugdhulp voor een lager tarief kan worden ingekocht. 3. Als de budgethouder naar oordeel van het college voldoende motiveert waarom het budget zoals genoemd in het tweede lid niet toereikend is, kan het tarief zoals benoemd in het tweede lid maximaal 100% van het laagst adequate gecontracteerde tarief voor dezelfde jeugdhulp in natura bedragen. 4. De hoogte van het pgb voor informele hulp bedraagt het wettelijke minimumloon, inclusief minimumvakantiebijslag. Als er sprake is van informele hulp in de vorm van begeleiding, anders dan geboden door het sociale netwerk, geldt het tarief voor begeleiding dat wordt gehanteerd bij de uitvoering van de Wlz. 5. Voor de genoemde tarieven in het tweede, derde en vierde lid geldt dat deze in die zin toereikend zijn dat de tenzij op basis van het door de jeugdige en/of zijn ouders ingediende ondersteuningsplan passende en toereikende jeugdhulp voor een lager tarief kan warden ingekocht. 3.

Het tarief voor een pgb voor informele hulp voor begeleiding wordt vastgesteld op het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. Ingeval er sprake is van informele hulp in de vorm van begeleiding, anders dan geboden door het sociale netwerk, geldt het tarief voor begeleiding dat wordt gehanteerd bij de uitvoering van de Wet langdurige zorg. 4. Voor informele hulp in de vorm van verblijf(respijtzorg) kan het pgb alleen warden betaald in de vorm van een tegemoetkoming van€ 30,-- per etmaal tot een maximum van€ 130,-- per kalendermaand. Een zorgverlener die deze tegemoetkoming ontvangt, kan daarnaast geen pgb voor begeleiding ontvangen. 5. Het maximale tarief voor vervoer is: budgethouder binnen dit budget de bij wet verplichte werkgeverslasten kan afdragen. 6. In afwijking van het genoemde in het vierde lid geldt er in het geval van logeeropvang door een hulp uit het sociaal netwerk, als bedoeld in artikel 8ab van de Regeling Jeugdwet, een tegemoetkoming van € 30,- per etmaal, met een maximum van € 130,- per kalendermaand. 7. Het maximale tarief voor informeel vervoer is gelijk aan de maximale onbelaste kilometervergoeding als bepaald door de Belastingdienst voor eigen vervoer. Het tarief geldt voor de kortste route via Google Maps. a.

indien de jeugdige per auto wordt vervoerd, € 0,19 per kilometer; b. indien de jeugdige per (rolstoel)taxi wordt vervoerd, wordt voor de maximale tarieven uitgegaan van de tarieven genoemd op de website www.kilometerafstanden.nl. Artikel 22. Kosten die zijn uitgesloten Artikel 12. Kosten die zijn uitgesloten De volgende kosten zijn uitgesloten voor vergoeding vanuit een pgb: a. Kosten voor bemiddeling. b. Kosten voor coördinatie. c. Kosten voor crisishulp/crisisopvang. d. Kosten voor een vrij besteedbaar bedrag en vrijwilligersvergoeding. De volgende kosten zijn uitgesloten voor vergoeding vanuit een pgb: a. Kosten voor begeleiding en bemiddeling b. Kosten voor coördinatie c. Kosten voor crisishulp/crisisopvang d. Kosten voor een vrij besteedbaar bedrag en vrijwilligersvergoeding Sub i en j toegevoegd. e. Kosten voor het voeren van een pgb-administratie. f. Kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering. g. Kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers. h. Kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb. i. Zorg en ondersteuning die onder een andere wet dan de Jeugdwet valt. j. Zorg en ondersteuning (door aanbieders) buiten EER-landen. e. Kosten voor het voeren van een pgb- administratie f. Kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering g. kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers h.

kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb Artikel 16. Nadere regels Het college dient nadere regels vast te stellen ten aanzien de aan het pgb verbonden voorwaarden en verplichtingen. Vervallen, er worden geen nadere regels meer opgesteld. De nadere regels (oud) zijn geïmplementeerd in de nieuwe verordening. Hoofdstuk 9. Afstemming met andere voorzieningen Hoofdstuk 6. Afstemming met andere voorzieningen Artikel 23. Overgang naar volwassenheid 1. Het college draagt zorg dat voor jeugdigen die de leeftijd van 18 jaar bereiken, en ook na hun 18e jaar een hulpvraag hebben tijdig afstemming Een artikel over de overgang naar volwassenheid opgenomen om te verduidelijken wat er wordt verwacht van het college wanneer jeugdigen 18 jaar worden en nog een hulpvraag hebben. plaatsvindt welke andere voorzieningen benodigd zijn. 2. De afstemming genoemd in het eerste lid vindt plaats vanaf 16,5 jaar. Mocht de jeugdhulp na 16,5-jarige leeftijd starten, vindt deze afstemming in ieder geval uiterlijk zes maanden voor hun 18e verjaardag plaats. 3. Voor verlengde jeugdhulp geldt dat: a. dit alleen van toepassing is als er geen vergelijkbare voorziening beschikbaar is onder een andere wet; en b. de hulp ingezet moet zijn voor de 18e verjaardag of het moet voor de 18e verjaardag zijn bepaald dat de hulp ingezet moet worden.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://oldebroek.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/12769b64-6ef9-411e-bed2-54a36b0d55fd?agendaItemId=0d0cb437-2c58-4993-8adb-668e8ee62b81