Tekst bij de presentaite van dhr. Jelsa - Oegstgeest en de opvang van Statushouders en Asielzoekers

Beste College en raadsleden en andere geïnteresseerden Ik heb een presentatie voorbereid om voor de beeldvorming zoals ook COA en DH gedaan hebben. Deze presentatie heeft 1 uur en 5 minuten geduurd maar helaas met nogal eenzijdige belichting. Natuurlijk vinden we het allemaal fantastisch hoe het Hassan Faraj vergaan is en goed is terecht gekomen met zijn mooie, lieftallige vrouw en lieve dochter. Dat gunnen we iedereen en hopen natuurlijk ook dat het eenieder zo zal vergaan. Helaas gaat dit dossier nou net niet om de zaken die zo goed gaan. Ook is hoop geen strategie dus zal er een onderbouwde beslissing genomen moeten worden, na belichting van álle facetten. Er is namelijk een aanzienlijk stuk ‘uncomfortable truth’, ongemakkelijke waarheid. Dit is dan ook de reden dat ik geen filmpje heb toegevoegd aan de presentatie, dat zou luguber zijn. Ik heb te horen gekregen dat ik 5 min spreektijd heb, dus aan mij om het volledige beeld te geven in 5 min. Een kleine uitloop wordt hopelijk vergeven. Ik heb een aantal thema’s onderscheiden, ik zal mij beperken tot de belangrijkste punten nu, de rest volgt natuurlijk later. Ik mag er op vertrouwen dat de raad alle vragen beantwoord wil zien voordat er ook maar overwogen kan worden in dit dossier een positief oordeel te geven. De vorm waarop politiek wordt bedreven in dit dossier is bedroevend.

Er worden verantwoordelijkheden afgeschoven, vragen worden ontweken en antwoorden vermeden. Er worden getallen ontweken en feiten en ook getallen worden gebagatelliseerd. Alle vragen en beweringen dienen in dit proces eenduidig, uitputtend en concreet onderbouwd en gekwantificeerd te worden. Dit dossier is te belangrijk (of gevaarlijk) om daar lichtzinnig mee om te gaan. Proportionaliteit is al veel over gediscussieerd. We praten hier niet over 10 gezinnen, 40-50 statushouders maar over 175 statushouders en asielzoekers, veelal alleenstaande mannen. Daarbij ook aangevuld met andere groepen mensen als spoedzoekers. Er zijn veel factoren die spelen, op de slide ziet u er een aantal. De proportionaliteit is zoek, maar het belangrijkste feit hier is dat er in geen enkel schrijven, website, Q&A of wat dan ook er überhaupt naar gerefereerd wordt of een afweging over wordt gemaakt. Waarom is dat? Waarom wordt er nergens over proportionaliteit gerept? Hoe wordt er gecommuniceerd door het College, COA en DH? Daar kan helaas geen voldoende voor worden gegeven, sterker nog, er lijkt sprake te zijn van behoorlijke vooringenomenheid. Alleengaande vrouwen en mannen in communicatie, blijkt nu vooral mannen, statushouders blijken ook asielzoekers, etc. Nu net beweren de heren Blijie en Meertens na herhaaldelijk verzoek niet te weten wie initiatief voor contact heeft genomen.

Als er concrete vragen worden gesteld over incidenten en veiligheid vindt de heer Blijie dat ‘vervelend’ of ‘oneerlijk’. Het gaat hier potentieel om berovingen, verkrachtingen en zelfs moorden. Het eerste is niet alleen zeer ongeloofwaardig, het tweede zelfs de raad en bewoners minachtend. De veiligheid is natuurlijk een grote zorg. De hamvraag is hier, en dit antwoord is natuurlijk bekend maar zal het zelf niet geven: neemt de veiligheid TOE of AF als dit project doorgaat? Voegen we risico TOE of neemt het risico AF? Er zijn heel veel rapporten waarvan ik er een aantal genoemd heb in de slides die daar een duidelijk oordeel over vellen. Dan rijst de vraag of het College en de Burgemeester überhaupt iets te vertellen heeft bij incidenten en escalaties. In Weert is gebleken van niet. Als deze Burgemeester denkt van wel dan dien hij dat uitgebreid te onderbouwen. Ook het onderwerp van de cultuurverschillen wordt vermeden. Waarom? Waarom heeft de groep van DH beveiliging nodig? De registratie van incidenten is gekleurd, maar het volgende komt naar boven: onder de noemer huisregels valt ruim 59% van de incidenten maar in tegenstelling tot wat meneer Meertens van het COA vertelde is dat niet alleen het niet schoonmaken van het kamertje van 5M2. Het gaat om discriminatie, intimidatie, geweld, drugs, alcohol, wapens etc etc.

Waarom wordt dat verborgen? Waarom hebben de heren Meertens en Blijie deze feiten niet paraat? Of hebben ze dat wel, maar delen die liever niet omdat het inderdaad, op zijn minst ongemakkelijk is. Deze manier van beeldvorming is manipulatief en als het om dit soort gevaren en risico’s gaat onbeschoft en minachtend. Kunt u zich voorstellen wat dat betekent voor de bewoners? In een slide staan de getallen. In 2019 gemiddeld 167 incidenten per locatie. Dat zijn dus eerder genoemde gevallen maar ook zelfdodingen, zelfdestructieve handelingen, fysiek geweld, verbaal geweld en non-verbaal geweld (?). Over procedures en processen kunnen we heel lang praten en dat verijst een bepaalde expertise die ik in ieder geval niet heb, dus daar zal juridische hulp voor worden ingeschakeld. Wat ik wel weet is dat dat er grote hiaten zijn en ik mij ook afvraag hoeveel het College heeft begroot voor planschade en juridische kosten. Het belangrijkste punt is dat het College en de Raad verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid dient te dragen. En gezien de magnitude van dit dossier met de mogelijke risico’s voor integreert van lijf en leden voor de bewoners dient er persoonlijke verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid genomen te worden door alle mensen die dit plan willen faciliteren.

Het kan niet zo zijn dat er een inmiddels onderbouwd potentieel gevaarlijke, foute beslissing wordt gemaakt, maar geen enkel raadslid of lid van College daar rekenschap van geeft. En dan is er nog het stuk visie, of eerder het gebrek daarvan bij dit College. De bronnen van alle genoemde feiten en getallen zijn beschikbaar.