Bijlage 12

Elspeterweg 12 Nunspeet en archeologie Locatie: Elspeterweg 12, Nunspeet Onderwerp: Advies inzake archeologisch onderzoek Datum: 18 december 2020 Auteur: M. Wispelwey (Regioarcheoloog Noord-Veluwe)

De archeologische verwachtingskaart van Nunspeet toont een hoge archeologische verwachting. Het archeologische landschap wordt omschreven als: gordeldekzandwelvingen afgedekt door stuifzandduintjes. De afdekking met stuifzand heeft afhankelijk van dikte een conserverende werking op eventueel aanwezige archeologische waarden. Daarom is sprake van een hoge verwachting.

Historisch kaartmateriaal leert ons meer over grondgebruik door de eeuwen heen. Uit 1832 kennen we de kadastrale minuutplannen. Dit zijn de eerste nauwkeurige kadastrale opmetingen in Nederland. Op onderstaande afbeelding is in blauw de contour van de nieuwbouw weergegeven. Roze staat voor heide en geel voor stuifzand. Het plangebied ligt in 1832 in heidegebied. Een kaart uit 1806 (De Man) toont mooi het reliëfrijke landschap met stuifduinen. Niet duidelijk is of het dan heide met verhogingen is of een stuifzandgebied. Waarschijnlijk betreft het een stuifzandgebied in ruste dat langzaam maar zeker met heide begroeid wordt. In de tweede heft van de 19e eeuw wordt de heide ontgonnen en wordt bos aangeplant. De situatie rond 1890 laat een afwijkende situatie zien. De rechte banen die de nieuwbouwgrens doorsnijden lijken op graafactiviteiten. Of er is een wal opgeworpen. De huidige bebouwing dateert uit 1930 (BAG). Deze banen zijn ook op de reliëfkaart (AHN) nog te zien. Archeologische waarnemingen (vondsten) zijn binnen een straal van 1000 meter niet bekend. Al met al kan gesteld worden dat bij de ontginning van de heide, de aanplant van bos alsmede bij de bouw van de huidige opstallen de bodem aanzienlijk geroerd is. De archeologische waarden, indien aanwezig, zouden bestaan uit losse vondsten uit voornamelijk de prehistorie.

Gezien het feit dat er in de omgeving nog geen vondsten zijn gedaan, is de kans erg gering om bij de ontwikkeling archeologie aan te treffen.

Omdat nagenoeg op dezelfde locatie wordt teruggebouwd, zal reeds verstoorde bodem iets breder geroerd gaan worden. De marges zijn hierbij te klein om een archeologisch onderzoek te verlangen. Wel wordt op vrijwillige basis gevraagd om de regioarcheoloog te informeren over het tijdstip van ontgraven van de bouwput. Zodoende kan hij een waarneming doen van het bodemprofiel.

1832

1806

1872

1890

AHN