Inspreker 1 inspreektekst 6 mei

Geachte voorzitter, leden van de commissie, Vandaag sta ik hier niet om u opnieuw te vertellen waarom er woningen voor jongeren nodig zijn. Volgens mij weten we dat inmiddels allemaal wel. We kennen allemaal wel iemand , een zoon, dochter, collega of buur, die geen woning kan vinden. En eerlijk gezegd ben ik hier vandaag ook niet om u specifiek te vragen om tiny houses te realiseren. Want als ik namens veel jongeren spreek: het maakt ons eigenlijk niet uit hóe. Of het nu een studio is, een tijdelijke containerwoning of een tiny house: als we maar een plek hebben om te wonen, om te beginnen, om een leven op te bouwen. En natuurlijk gun ik de toekomstige bewoners van de villa’s aan de Duinweg van harte hun plek. Maar ik wil u óók blijven herinneren aan de andere kant van het verhaal: de jongeren die nog thuis wonen terwijl ze allang klaar zijn voor de volgende stap, of die noodgedwongen blijven hangen in tijdelijke oplossingen zonder perspectief. Daarom wil ik u vandaag drie concrete dingen meegeven: Ten eerste: betrek jongeren actief bij het woonbeleid. Niet alleen als doelgroep, maar als serieuze gesprekspartner. Wij weten waar we tegenaan lopen — gebruik die kennis. Ten tweede: stuur expliciet op kleinere en betaalbare woningen. Niet als iets wat ‘ook nog moet’, maar als een bewuste keuze in beleid. Want daar zit de grootste behoefte.

En ten derde: maak ruimte voor tijdelijke en gedeelde woonvormen. En minstens zo belangrijk: zorg dat jongeren die daarvoor kiezen hun inschrijftijd niet verliezen. Op dit moment worden goede tussenoplossingen soms juist ontmoedigd. Terwijl ze kunnen zorgen voor doorstroming en verlichting van de druk. Wat wij vragen is geen luxe. Geen grote huizen, geen perfecte oplossingen. We vragen simpelweg om een kans. Een begin. Een plek. Dank u wel.