Inspreker 1 inspreektekst

Beste raadsleden, Stel dat u vanavond Omgevingsvisie 1.2 aanpast. U neemt daarin onderdelen op uit het LGDG en geeft uw wensen en bedenkingen mee. Dat voelt als regie nemen. Maar stel nu dat het college daarna in maart het LGDG vaststelt zoals het er nu ligt, zonder het programma inhoudelijk aan te passen aan de Omgevingsvisie. Dan gebeurt het volgende: Het LGDG wordt een vastgesteld programma van het college. Dat betekent: dit is het officiële uitvoeringskader voor ruimte, energie en warmtetransitie. Vanaf dat moment geldt het LGDG als uitgangspunt voor beleid, subsidies, afspraken en uitvoering. Ambtenaren, regio’s en partners werken hieraan door. Als later Omgevingsvisie 2.0 wordt gemaakt, ligt er al een vastgesteld programma. In de praktijk ontstaat dan druk om de nieuwe visie hierop aan te laten sluiten. Daarmee wordt de Omgevingsvisie 2.0 geen open koersbepaling meer, maar een document dat moet verklaren waarom bestaande plannen logisch zijn. De raad kan formeel nog kiezen, maar feitelijk niet meer vrij . Terugdraaien betekent dan: stoppen van lopende trajecten, breken van afspraken en politieke schade. Kort gezegd: Als het LGDG nu wordt vastgesteld zonder dat het expliciet ondergeschikt is aan de Omgevingsvisie, dan bepaalt het programma straks de koers — niet de raad. Daarom is dit het beslissende moment.

Niet of u Omgevingsvisie 1.2 aanpast, maar of u vastlegt dat het LGDG niet kan worden vastgesteld zonder aanpassing aan die visie. In één zin samengevat: Als u nu alleen de visie aanpast, maar het LGDG ongemoeid laat, dan loopt u het risico dat de uitvoering straks leidend wordt voor de toekomst van Noordwijk.