Inspreektekst dhr. Besselink

Inspreken Welzijn 22-1-2025 • • • • • • • •

Welke invloed heeft het binnenhalen van Asielzoekers die in de meeste gevallen ook statushouders worden en recht hebben op gratis wonen, gratis zorg, zakgeld en gezinshereniging, wat doet dit met de druk die er bij welzijn al is? Welke druk leggen asielzoekers die statushouders worden op de beschikbaarheid huurwoningen? Welk effect heeft de groei van arbeidsmigranten op de woningmarkt? Wat leer je de asielzoekers die minstens een halfjaar niet mogen werken? Hoe tegenstrijdig is het dat je asielzoekers minimaal een half jaar verbiedt om te werken en je aan de andere kant arbeidsmigranten hier heen haalt om te werken? Welke druk leggen asielzoekers met een trauma uit andere culturen en met andere talen op de zorgstelsels en schoolstelsel? Wat gebeurt er als je mensen met oorlogstrauma’s niet tijdig en goed kan helpen met onze veiligheid? Het kan toch niet zo zijn dat wij zoals voorgesteld door de gemeente hier medeverantwoordelijkheid voor dragen? Kunnen wij deze zorg op dit moment wel goed aan?

Momenteel zijn de wachtlijsten voor de eerstelijnshulp (voor ieder 1) vaak 10 maanden en mocht je dan nog andere gespecialiseerde hulp nodig hebben kun je op de volgende wachtlijst. Vroeger kwam 1 op de 27 jongeren bij welzijn terecht nu is dat 1 op 7. De druk op de maatschappij is enorm. • •

Wat is zijn de kosten van uit gestelde zorg? Zou het niet goedkoper en menselijker zijn om als gemeenschap te investeren in onze jongeren en de wachtlijsten in tekorten door te zorgen voor voldoende geld en beschikbare woningen voor ouders die willen scheiden?

Het is een politieke keuze om meer geld naar welzijn en sociale huur te sturen. Hoe mooi zou het zijn als we de druk op welzijn beperken, door de instroom van nieuwkomers uit te stellen totdat de wachtlijsten bij welzijn en de wachtlijsten voor huisvesting van spoedzoekers zijn weggewerkt. De druk op de samenleving is steeds groter mede door psychische stress van een dreigende oorlog, de enorme stijging in de prijzen van de boodschappen en de energie. Het is zelfs zo erg dat er een hoop ouderen letterlijk in de kou zitten en afhankelijk zijn van de zorg van hun kinderen. Hoe mooi zou het zijn als we de druk op de samenleving beperken zodat we niet hoeven te dweilen met de kraan open. •

Waar liggen onze prioriteiten?