A16 01 Bijlage bij e-mail burger - Boek ‘De toekomst van de toekomst, wat doen we met 5G en wat doet het met ons’.pdf

Maar biologen weten beter. De reden waarom een bioloog zich hier zorgen over zou kunnen maken, is dat sommige dingen in de biologie... of anders gezegd, de evolutie van de soort kan in een bepaalde richting worden gestuurd op een manier die onomkeerbaar is. Als je kijkt naar de evolutie van de mens, vanaf wat in wezen miljarden en miljarden jaren geleden eencellig was, 2 tot 3 miljard jaar geleden... Wat er is gebeurd, is dat we eigenlijk sinds de vroegste tijden afhankelijk waren van een passende bevoorrading met ATP. Dat is de mantra geweest voor alle levende systemen. Kijk je naar de verschillende processen in de evolutie, zelfs de voortplanting... het sperma dat richting de eicel snelt, dat is eigenlijk een ATP-race. Het is een echte 100 meter-sprint richting eicel. Wat je wilt hebben is efficiënt ATP, efficiënte energie, want het leven voelt dat het niet zonder kan. Maar nu kom je in de moderne wereld en je besluit te gaan storen in dit ATPvoortplantingsmechanisme. We gaan het in de war brengen. Wat zal er in de loop van de tijd gebeuren bij toepassing van deze verstoring op de voortplantingscellen in het lichaam? Is het mogelijk dat de mitochondriën op bevolkingsniveau zullen veranderen? We zijn nu vaardig geworden in zaken als reageerbuisbevruchting, en hebben kennis vergaard over de evolutie van hele populaties van mitochondriën in cellen...

Weet je, in de menselijke eicel bevinden zich ... wat zou jij zeggen, Josh? Hoeveel mitochondriën zitten er in één enkele menselijke eicel? Josh: Ik heb geen idee Dr. Héroux: Wel, het is een derde van een miljoen. Josh: Wauw! Dr. Héroux: Daar zit dus een hele populatie. Pas je nu velden toe op deze mitochondriën, dan verander je die populatie misschien wel in een heel bepaald type populatie. Doe je dat tientallen jaren achtereen, dan verstoor je in essentie de efficiency van de ATP-fabriek. Dit betekent dat de belangrijkste aandrijver van de menselijke evolutie en de evolutie van alle dieren en planten wordt gedeclasseerd. Of in andere woorden: de aandelenmarkt herkent niet meer dat het hier gaat om een zogeheten blue chip, een vertrouwde waarde. Je grijpt dus mogelijk op een onomkeerbare wijze in. 60

Wat gaat er gebeuren met mensen en met alle levende systemen? Het betekent niet dat alles doodgaat. Het betekent gewoonweg dat je een omleiding oplegt aan de biologie die daar niet op bedacht was. Tot op heden hebben we gerekend op ATP en de mitochondriale stofwisseling in alle organismen op deze planeet. Mensen die het kunnen weten, zeggen dat de problemen zullen aanhouden. Dus verstoren van dit hele mechanisme is echt voor eigen risico. Josh: Wauw, dat is een heftige kijk, een heftig inzicht. Dank je wel voor je uitleg hierover, speciaal over de risico’s met betrekking tot de mitochondriën in de eicel. We weten dat een vrouw geboren wordt met alle eitjes die ze gedurende haar hele leven zal produceren, toch? Dr. Héroux: Klopt. Biologische aanpassing Josh: Als ik even mag schakelen. Ik ben een leek met belangstelling voor kwantummechanica. Dus dit is voor mij interessant. Je hebt in je werk besproken dat telecomsignalen een fractale structuur, een fractale aard hebben. Kun je ons daar meer over vertellen? Dr. Héroux: Wat ik daarmee bedoel, is dat je bij de overdracht van data door middel van elektromagnetische golven een draaggolf hebt. De draaggolf kan 950 megahertz, 1,9 gigahertz of 2,45 gigahertz zijn. De signalen variëren continu op de frequentie. Om gegevens aan het signaal mee te geven, creëer je een modulatie.

Dat wordt in de industrie aangeduid als Time Domain Multiple Access, TDMA. Dat houdt in dat je het signaal op de draaggolf in kleine stukken knipt. Je hebt ook FDMA, wat staat voor Frequency Domain Multiple Access. Dan verander je de frequentie, je verandert de hoogte heel erg snel. Binnen de blokken en variatie die je verzendt, zitten de gecodeerde data. Dat wil dus in wezen zeggen dat er in het signaal onderbrekingen moeten zijn voor die data. Als je rondloopt in een stad, word je uiteraard op verschillende niveaus aan straling blootgesteld, afhankelijk van je nabijheid tot een antenne. Maar ook als je je mobiele telefoon tegen je hoofd aan houdt, word je aan meerdere niveaus van straling blootgesteld. Dus op heel veel tijdschalen is het signaal sterk variabel. Denk nu nog eens aan de compensatie die biologische systemen moeten toepassen, als je te veel van deze onregelmatigheden toevoegt aan het signaal, waardoor je uiteindelijk de aanpassingslast van het biologische systeem laat toenemen. Nu bevat je lichaam zelf ook elektrische systemen. Maar dat zijn heel erg oude elektrische systemen. Die zijn onderdeel van de natuurlijke straling. Het magnetisch veld van je hart bijvoorbeeld is honderd keer zwakker dan de magnetische velden van hoogspanningsleidingen. Het hart heeft in de loop van de eeuwen veel tijd gehad om zich aan te passen en de signalen aan te kunnen.

Maar nu ineens voeg je – binnen de afgelopen 100 jaar – honderd keer meer niveau aan het signaal toe. Het is niet geheel onverwacht dat je niet in staat bent om je meteen aan te passen. Op heel veel verschillende tijdschalen, ongelukkig genoeg, eist elektromagnetische straling van het lichaam, van de cellen en de mitochondriën, om zich aan te passen aan verschillende wisselende omstandigheden. Fractalen en blokgolven Josh: Ik stel die uitleg over de aanpassing die van ons gevraagd wordt, ook al zijn we ons er niet van bewust, zeer op prijs. Dat maakt het begrijpelijk, helemaal omdat we die telecomsignalen niet kunnen zien. Onze hersenen... het is alsof we die informatie niet op een bewust niveau verwerken. Dus dat 61

helpt. Ik heb nog een vraag. Je had het over signalen die in stukken zijn geknipt. Heeft dat iets te maken met blokgolven? En als tweede, gaat het om het opknippen van de signalen, wat dan wordt doorgestuurd in een paar milliseconden en dan stopt? Is het een voortdurend aan-uit-mechanisme en is dat wat de eigenlijke fractaal creëert die je noemde? Dr. Héroux: Ja, dat klopt. In zoverre dat je bijvoorbeeld in de specifieke toepassing van mobiele telefoons elektromagnetische straling moet uitzenden. Daarbij wordt het geluid van de stem die je wilt verzenden ineengedrukt tot een fractie van de oorspronkelijke duur. Pers dat digitaal samen en activeer dan een oscillator die de draaggolf produceert en codeer de data voor een korte periode. Dus typisch weet je dat je signalen hebt die maar 10% van de tijdsduur van jouw stemsignaal innemen. Dat wordt in principe gedaan om veel gebruikers dezelfde frequentie te laten gebruiken. Het systeem kan je natuurlijk ook in een enkelvoudig telefoongesprek overzetten naar een andere frequentie, wat weer een nieuwe aanpassing vereist. Al deze uitstekende technische ideeën, die prima zouden werken in een optische vezel, zijn voor mensen enigszins problematisch als ze eraan worden blootgesteld. Want digitale overdracht betekent dat je een plotselinge verandering nodig hebt, zoals jij zegt een blokgolf.

Dit geeft een grote verhouding tussen signaal en geluid. Het wordt makkelijk en over lange afstand door versterkers vernieuwd. Maar deze digitale verzending betekent in wezen een schok. Als je schokken krijgt in allerlei soorten tijdvensters, dan wordt dat voor ons biologische systeem erg moeilijk om te hanteren. Want het is straling waar we nooit mee te maken hebben gehad in de afgelopen twee miljard jaar. De beleving van tijd Josh: Ik vraag misschien te veel, maar ik doe het toch. Denk je dat deze mechanismen waar jij het nu over hebt, invloed hebben op bijvoorbeeld de manier waarop wij als biologische wezens tijd beleven? Dr. Héroux: Ik denk dat het onvermijdelijk is. Maar de hersenen hebben niet zo’n geweldig vermogen om informatie aan zichzelf terug te geven. Je kunt bijvoorbeeld het serotonineniveau in je hersenen veranderen door een banaan te eten, maar je voelt dat niet. Je bewustzijn is een soort ballon die vrij door de atmosfeer zweeft, en je krijgt niet noodzakelijkerwijs informatie over zaken die niet uitzonderlijk kritiek zijn. Dus als jij vertraagt, denk je dat anderen versnellen. En als jij versnelt, denk je dat alle anderen ongelooflijk traag zijn. We denken bijvoorbeeld dat de straling van mobiele telefoons de gevoeligheid van je gehoor vermindert. Dat gebeurt niet op een gigantische manier, maar wel op een aantoonbare manier.

Het beïnvloedt vermoedelijk ook je denken. Het is zeer goed gedocumenteerd dat blootstelling aan de straling van een mobiele telefoon ertoe neigt het geheugen aan te tasten. Toch maken we gebruik van die straling. We willen die straling op scholen in gebruik hebben, bij jonge kinderen. Het is een aspect dat in het algemeen niet wordt herkend, maar deze straling heeft directe mentale invloeden die niet makkelijk worden ontdekt. Maar ja, weet je, ook lood heeft effect, als neurotoxische stof. En we zien de effecten bij mensen. De slachtoffers zijn zich er totaal niet van bewust, ze zijn alleen net wat dommer. In de jaren twintig van de vorige eeuw werd het mogelijk om tetraethyl-lood in benzine te stoppen. Als gevolg daarvan leverden 15 miljoen Amerikaanse kinderen 10 punten van hun IQ in, maar zonder dat te weten. General Motors zal er nooit voor worden gedagvaard, het enige wat je hebt is een Amerikaanse bevolking die dommer is geworden. Je zult dus ontegenzeglijk ondermijnende invloeden krijgen, maar het betekent niet dat je ze ook gaat voelen.

62

De effecten van 5G Josh: Heb jij het specifiek over effecten van 5G? Wat zie je gebeuren nu 5G wereldwijd wordt uitgerold? Dr. Héroux: 5G is zoals je weet slechts een uitbreiding van het mobiele systeem. Dus het eerste effect van 5G – wat ook echt de bedoeling is van de industrie – is de toename van het gebruik van mobiele telefoons. Ze willen dat je elk jaar een nieuw mobieltje koopt; want ze zijn afhankelijk geworden van hun succes. Of in andere woorden, mensen zijn heel erg gehecht geraakt aan hun mobiele telefoons. Daarom willen ze de datasnelheid verhogen, zodat mensen er meer en meer en nog meer gebruik van maken. Dit betekent helaas dat bij toenemend gebruik van je mobiele telefoon je jezelf in feite meer zult blootstellen. En als de mensen meer willen, dan zul je overal meer antennes nodig hebben om meer signaal te kunnen verzenden. Dus dat is het eerste probleem. Er is een tweede probleem: je wilt dus de snelheid van de data vergroten. Dat betekent dat je de frequentie moet verhogen, want de bit-snelheid staat in verhouding tot de frequentie. Dus om meer data te kunnen doorgeven, moet je de frequentie verhogen. Maar door de frequentie te verhogen, verdicht je de straling op het oppervlak van het lichaam.

De industrie zegt dan: 'O, wel, is het niet geweldig? We gaan helemaal niet zo diep het menselijk lichaam in.' Weet je, alles hangt natuurlijk samen met je gezichtspunt. Praat met Professor Olle Johansson van het Karolinska-instituut in Zweden, een specialist op het gebied van de effecten van deze straling op de huid. Hij gelooft dat melanomen daadwerkelijk worden veroorzaakt door elektromagnetische straling, niet per se door ultraviolette straling. Wat dit punt betreft, moet je in aanmerking nemen dat 5G-straling, zelfs met de hoogste frequenties, veel dieper kan doordringen dan ultraviolette straling, waarvan al bekend is dat die kanker veroorzaakt. Het is dus op geen enkele manier waar dat je immuun zou zijn voor effecten op de gezondheid als je enkel de frequentie verhoogt. Dat klopt niet. Iets anders is, dat je bij een enorme toename van de vraag naar dataoverdracht overal antennes moet neerzetten. Dat betekent dat de mensen die we hypersensitief noemen... Ik weet niet of jij er een paar kent, maar ik weet dat velen van hen op zoek zijn naar plekken waar de straling en de frustratie niet al te hoog zijn. Een wildgroei aan antennes overal betekent dat de antennes steeds dichterbij komen. Dat betekent dat deze mensen geen kant meer op kunnen. Dat beangstigt hen.

Want in hun beleving, hoewel ze misschien maar een klein deel van de bevolking uitmaken, zijn zij het die de straling echt merken. Sommigen van hen voelen het zodra er straling is. Dus die mensen moeten weg van de straling. Sommigen schermen hun huizen af en kunnen nauwelijks de deur uit. Voor hen is dit een groot probleem. En nog iets anders is dat 5G-antennes verschillen van de antennes die we hiervóór hadden. In het verleden vonden ze ergens een stuk land of een dak en daar zetten ze dan de antennes. Nu zullen ze die overal binnen buurten neerzetten. Dat betekent dat dit de komende tientallen jaren gaat bepalen wat we zullen beschouwen als een normale leefomgeving. Anders gezegd, deze draadloze verbondenheid – wat naar mijn mening glasvezel had moeten worden – zal deel van ons leven worden, net zoals hoogspanningsleidingen het geworden zijn. Verlies van privacy Dr. Héroux: Dan is er natuurlijk nog als laatste ingrediënt het besef dat de wildgroei overal aan elektromagnetisch signaal in de afgelopen tientallen jaren een verlies van privacy betekent. Willen we een maatschappij waarin bijna alles wat we doen en denken toegankelijk is voor een ander? Want met 5G, vanwege de gerichte straling, zullen ze niet alleen weten in welk deel van de stad je bent, ze zullen ook weten in welke kamer je bent. En andere vormen van informatie kunnen verkregen worden via de 63

apparaten die ze je in de toekomst graag willen verkopen en die straling en gegevens uitzenden. Ze zullen alles weten wat je doet. Willen wij zo’n soort maatschappij? In hoeverre beperken we het individu in het hebben van privacy? Moet van alle apparaten die contact maken met het internet-der-dingen die functie niet uitgeschakeld worden op het moment dat ze aan je verkocht worden? Dat je dus moet toestemmen, wellicht op jaarbasis. En dat er een goed zichtbare vermelding moet zijn die zegt dat er informatie aan derden wordt doorgezonden. Want anders ben jij eigendom van een ander. Je ziet dat dit al geprobeerd wordt in de software-industrie. Ze trainen je om toe te stemmen. Er is software die vraagt: 'Geeft u ons toestemming om met dit apparaat data uit uw domein te betrekken?' Je hebt dan twee keuzes: ‘Ja’ of ‘Ik zal erover nadenken’. Dit zegt alles over de intenties van de industrie. Misschien maak je je zorgen over spionage door buitenlandse regeringen. Maar wat denk je van bespionering door je eigen regering? En wat van bespionering door elk bedrijf? Je bent een individu, wat blijft er over van je rechten – is dat ook geen reden tot zorg? Gerichte straling Josh: Heel erg bedankt voor dit verhaal. Je helpt ons alles in een context te plaatsen, dat is erg behulpzaam. Je had het daarnet over de gerichte straling bij 5G.

Kun je ons iets vertellen, Paul, over de oorsprong en het doel van deze richtstralen en de toepassing ervan in 5G, en wat het met zich meebrengt. Dr. Héroux: Er is een veelbekeken video van Tom Wheeler, de voormalige directeur van de FCC, de Federal Communications Commission. Daarin zegt hij 5G te willen gaan inzetten zonder op normeringen te wachten. 5G is het resultaat van innovatief nieuwe zaken, ontwikkeld door Amerikaanse technici. Eigenlijk is de straalvorming die gebruikt wordt in 5G al een oud gegeven. Anders gesteld, als je een groot aantal antennes in serie hebt in plaats van één enkele antenne, dan kun je in feite de straling besturen. Bij radar, zoals je weet, laat je antennes continu ronddraaien om te weten waar de vliegtuigen of schepen vandaan komen. Het voordeel van een reeks antennes is dat je niets hoeft te draaien. Je kunt de straal subtiel bijstellen via internet en deze of die kant op sturen. De Russen bijvoorbeeld waren de eersten – dat was in 1981 – die deze techniek toepasten, in het radarsysteem van de MiG-31. Een heel krachtige radar, die het voor een gevechtsvliegtuig mogelijk maakte een signaal één richting uit te zenden. Daarna volstrekte stilte. Dan nog weer een signaal, en weer totale stilte. Zo kun je een vijand blijven volgen zonder aldoor je eigen positie te verraden.

Dus hoe werkt het in 5G? Binnen een breedte van 5 tot 10 graden worden in één richting stralen afgevuurd, ongeveer zoals bij een laser, in de richting van de klant die om communicatie vraagt. Het is een heel goede manier om meer informatie te verpakken in een bepaald volume. In die zin dat we eerst verschillende frequenties gebruiken en dan verschillende tijdvakjes; dus de frequenties in het frequentiedomein, en de tijdvakjes in het tijdsdomein. En nu verdelen we het volume in stukjes, want we kunnen stralen gebruiken die heel erg smal zijn. Dit betekent dat we nog meer data kunnen versturen, is dat niet geweldig? Maar het geeft je ook exacte informatie over waar de klant zich bevindt. Door al de straalvorming kun je meer apparaten hebben in een bepaalde ruimte. Maar met zo'n straal, die een hogere frequentie heeft – hogere frequenties dringen niet zo goed door – moet wel het stralingsniveau sterker. Want hogere stralingsfrequenties laten zich minder goed verzenden. Ze worden gemakkelijk tegengehouden door blaadjes en regen en dat soort zaken. Dus ze zijn niet honderd procent betrouwbaar – dus wil je een sterker niveau van signaal. Bovendien wordt deze straling geabsorbeerd door water en zuurstof in de lucht: de lucht is niet zo doorlatend. En dan is er nog de antenneopening, die kleiner is bij deze frequenties. 64

De combinatie van al deze factoren betekent grotere hoeveelheden straling. Het wordt meer een laserachtig iets. Anders gezegd, gebruik jij de straling niet, dan hoef je er niet aan blootgesteld te zijn, behalve als je je in de straalweg bevindt. Gebruik je hem wel, dan sta je op dat moment bloot aan zeer sterke straling. Dus over een verloop van tijd zal er grotere variatie zijn in de mate waarin we zijn blootgesteld. Dit is een hogere technologie die rechtstreeks is afgeleid van toepassingen door het leger. Het is niet nieuw, het gaat om een logische uitbreiding van wat draadloze systemen kunnen. Gecreëerde behoefte Dr. Héroux: Dit alles roept om een notie over hoeveel draadloosheid we eigenlijk nodig hebben in ons leven. Naar mijn mening hebben we de belangrijkste bijdragen aan draadloze systemen voor communicatie nu wel gehad. Ik denk niet dat het echt nodig is dat je in de bus driedimensionale films kunt downloaden. Alle reclame rond 5G stoelt in wezen op het creëren van de behoefte om de apparaten die je hebt te upgraden. Ze beloven je toepassingen die misschien wel maar misschien ook niet werken. Het zijn fantasieën. Die kunnen alleen werkelijkheid worden – althans vele ervan – als je de hoeveelheid data enorm laat toenemen. Zo'n toename van de hoeveelheid data zal alleen mogelijk zijn met glasvezel.

Wat betreft auto’s: de industrie en de telecombedrijven proberen autofabrikanten en ieder ander ervan te overtuigen dat zelfrijdende auto’s zonder 5G niet mogelijk zijn. Maar dat is niet waar. Er bestaan al zelfrijdende auto’s die volledig werken met laserscans en een computer met zichtfunctie. Dat zal 5G overtreffen; want het is niet afhankelijk van telecommunicatie, het kan rondom zien wat er gebeurt. De toekomst stort dus niet in als we geen 5G hebben. Maar het zit in de aard van de industrie om jou de indruk te geven dat je doodvriest als je niet de volgende upgrade van je spullen hebt. Dus zal het zo zijn. Josh: Dus jij zegt dat zelfrijdende auto’s geen 5G nodig hebben. Maar dat is wel een van de speerpunten van de voorstanders van 5G. En je benoemt de aspecten van surveillance en privacy bij 5G. En beide aspecten houden verband met het internet-der-dingen. Is er nog meer dat je kwijt wilt over het internet-der-dingen en mogelijke problemen ermee? Het internet-der-dingen Dr. Héroux: Het internet-der-dingen is het technische idee om elk object te verzadigen met registrering via internet vanuit de gebruikers. Dus wil je je commerciële basis uitbreiden, dan is het volgende dat je doet: zenders plaatsen in alles wat je verkoopt. Vanuit die objecten zullen voortdurend data worden uitgewisseld. Anders gezegd, alles in de hele wereld gaat data uitwisselen.

Wat er met de mensen gebeurt te midden van al die straling is een heel klein beetje onbekend. Maar het idee van overal zenders te hebben leidt enigszins tot een probleem. In de techniek bestaat iets wat we de Wet van Shannon noemen. Die zegt dat de hoeveelheid data die je kunt versturen afhangt van de verhouding tussen signaal en ruis. Verhoog je het aantal stralende systemen en materieel, dan neemt de ruis toe. Als de ruis toeneemt, moet je steeds selectiever filteren en digitaliseren. Je kunt zeggen: de ruis onderdrukken ter verbetering van de signaaloverdracht. Ik zou het een overduidelijk zichzelf beperkende mogelijkheid willen noemen, dat internet-der-dingen. Ten eerste willen we misschien helemaal niet dat alles data doorgeeft. Ik wil bepaald niet naar een winkel toe gaan en iets kopen dat me gaat bestralen zonder dat ik het weet. Ik denk dat dat heel erg belangrijk is. Maar het belangrijkste is dat de droom dat alles straling uitzendt, feitelijk een droom is van technici die 65

te horen hebben gekregen dat die straling hoegenaamd geen enkel effect heeft. Hun perceptie van de werkelijkheid kan in bepaalde zin soms vervormd zijn. Die perceptie is op een andere manier ook door de NASA vervormd. De NASA schetst een bepaald beeld; en Hollywood schetst een bepaald beeld. Want dat heeft amusementswaarde: wij mensen die de ruimte verkennen en beschavingen uit andere melkwegstelsels ontmoeten, enzovoort. De waarheid is dat dit niet snel zal gebeuren. Niet alleen omdat er daarginds niet zo veel beschavingen zijn. De belangrijkste reden is dat ze ongelooflijk ver weg zijn. En ver weg wil zeggen: vergeleken met de duur van een menselijk leven. Waar de NASA weinig over spreekt, is wat er met mensen gebeurt als ze de ruimte ingaan. Er gebeuren niet zulke goede dingen met mensen als ze de ruimte ingaan. Technici hebben de neiging zichzelf een roze toekomstbeeld voor te spiegelen. Oké, dat is de motor van hun industrie. Maar ze hebben ook de neiging nogal blind te zijn voor de vraag hoe een mens het zal hebben binnen die technologische ontwikkeling. Met het internet-der-dingen is het een beetje hetzelfde. Ze willen ons overtuigen dat er een behoefte is. Maar in feite zal er eigenlijk enkel een behoefte zijn binnen een fabriek, zeg maar, waar je wilt dat alle apparaten met elkaar communiceren.

En ze praten ook snel over het onderwerp heen van interferentie en betrouwbaarheid. Terwijl als je gewoon glasvezel gebruikt... Weet je wat de verhouding in overdrachtscapaciteit is tussen 5G en glasvezel? Josh: Glasvezel is waarschijnlijk... ik weet het niet. Als ik zou moeten gokken, dan is het tien keer meer data door glasvezel, en veel veiliger. Maar ik weet het niet. Voordelen van glasvezel Dr. Héroux: Zoals je weet is glasvezel volkomen veilig, want het signaal blijft altijd binnen de vezel. Kijk eens naar 4G, daarmee heb je 1 gigabyte per seconde. En met 5G kom je misschien uit op 10 gigabyte per seconde. Bepaalde mensen zeggen mogelijk zelfs wel 20 gigabyte per seconde. Maar met glasvezel... Bell Labs heeft laten zien dat er met een verdeler 100 miljoen gigabyte per seconde gaan over twee kilometer. Daar valt niet tegen te concurreren. Het betekent niet dat we op dit moment de elektronische techniek commercieel gezien beschikbaar hebben om die snelheden te halen. Maar op dit moment bestaat er tussen glasvezel en draadloos absoluut geen vergelijk. Als je glasvezel installeert, kan dit uiteindelijk enorme snelheden bereiken als je de elektronica verbetert. En omspan je de aarde 3½ maal met glasvezel die mechanisch stabiel is – want het zit in de grond en er vallen geen bomen bovenop – dan heeft het een uitval van eenmaal in de 35 jaar. Dus dat is volledig andere koek.

Met andere woorden, elke hoogontwikkelde samenleving zal in de toekomst glasvezel nodig hebben en daarvan afhankelijk zijn. De telecombedrijven trouwens gebruiken het zelf, want ze kennen hun zaakjes. Maar op dit moment lijkt het, laat ik zeggen, commercieel aantrekkelijker om alles draadloos te hebben. Want mensen kopen dan mobieltjes en abonnementen. Terwijl als je glasvezel naar een gebouw trekt, dan kan de eigenaar een router kopen en het hele perceel van internet voorzien. Dus wij willen gewoon dat de telecombedrijven geld verdienen. Soms zouden we ze moeten vertellen hoe dat zou moeten. Josh: Ik had als onderdeel van deze Top een geweldig gesprek met Dr. Timothy Schoechle. Hij bepleitte een heel duidelijk plan om bestaand koper en nieuwe vezel te gebruiken. Dat is een interview dat ik ook van harte kan aanbevelen. En even voor de helderheid: mijn gok was dus tien keer sneller. Maar ik leer gaandeweg bij met al die expertise aan boord. Wat jij nu zegt, is dat glasvezel zeker vijf tot tien miljoen keer sneller is dan 5G. Dr. Héroux: Er is aangetoond dat het die potentie heeft. 66

Josh: Oké. Dr. Héroux: Dat wil zeggen: mogelijk heeft het die. Natuurlijk is het zo dat, als je vezel naar je huis hebt, de snelheid beperkt wordt door de dragende vezel die de telecomfirma in bedrijf heeft. Maar wat ik zeg is dat door het upgraden van de investeringen in glasvezel in de toekomst de snelheid op een ongelooflijke manier kan toenemen. Terwijl je bij draadloos steeds het hele systeem moet vervangen. Josh: Timothy Schoechle en ook anderen waren echt pleitbezorgers. Ze werkten samen met gemeentebesturen en praatten die bij. Ze lieten hen zien dat het niet alleen hun taak is om de kiezers te beschermen en ervoor te zorgen dat hun gezondheid niet wordt geschaad. Ze moeten ook naar het grotere plaatje en naar oplossingen kijken, de efficiëntie van bekabelde oplossingen zoals glasvezel, voor gebouwen en bedrijven en huizen. Dus bedankt dat je dat naar voren brengt. Je noemde de NASA als voorbeeld. Dat deed me aan iets denken dat ik je ook nog wil vragen. Over de kwestie van die satellieten, het satellietsysteem voor het verzenden van 5G-signalen. We hebben gehoord dat er 20.000 of meer satellieten zullen worden ingezet. Hoe zie jij dat? Leger van satellieten Dr. Héroux: Ik heb niet alle aspecten van zo’n satellietenleger onderzocht. Er zitten natuurlijk kanten aan die vrij simpel zijn.

Als je zoveel satellieten naar een baan om de aarde stuurt, zul je ook wel zoveel raketten nodig hebben om ze te brengen. Dat zorgt wellicht voor vervuiling. Vanuit het oogpunt van het elektromagnetische milieu denk ik dat het een interessante oplossing is. Wil je namelijk een snelle wereldwijde communicatie, dan zou je op het dak van huizen grote antennes met veel gaas kunnen zetten, die met heel kleine hoeveelheden signaal toekunnen. Je zou satellieten kunnen hebben die vanuit de ruimte telecomsignalen met een heel laag niveau versturen voor huisgebruik. In zekere zin zouden dat vaste systemen zijn. En die antennes zouden natuurlijk ook zonnecellen kunnen zijn. Dus een zonnecel kan een dubbelfunctie krijgen als internetantenne met een heel laag niveau. Weet je, we protesteren tegen 5G, omdat dat de antennes voor mobiele telefonie zoveel dichter bij ons brengt. Maar als er een telecomtechniek zou zijn die ons van die antennes verlost, dan zouden we daar volgens mij blij mee zijn, omdat het de blootstelling van mensen vermindert. Dit is een oplossing die feitelijk wereldwijde dekking zou kunnen bieden, met mogelijk heel lage blootstelling, die volkomen door mensen wordt verdragen. Het zou zeer effectief kunnen zijn door die mogelijkheid van koppeling van zonnecellen aan antennes voor ontvangst en verzending. En niemand die dan daarbij in de weg staat.

Josh: Een lage sterkte, aha. Dus jij zegt dat er een manier is volgens jouw zienswijze om een op satellieten gebaseerd communicatiesysteem te hebben. Bijvoorbeeld een satellietschotel op het huis voor communicatie met een op satellieten gebaseerd systeem met een lage sterkte. En het moet wetenschappelijk gezien laag genoeg zijn om geen schade te veroorzaken. Liever zoiets, dan die kleine cellen vóór elke 2 tot 10 huizen die alle kanten op vuren. Jij zegt dat zoiets veilig kan gebeuren? Dr. Héroux: Ja, gekeken vanuit de blootstelling aan elektromagnetische straling. Als we dan toch een draadloze vorm gaan gebruiken en geen glasvezel – hoewel dat nog altijd veel sneller is – dan zou dat de minst schadelijke oplossing zijn die je kunt bedenken. Ik heb in mijn huis een atomische klok, die feitelijk wordt gesynchroniseerd door een antenne in Colorado. Dat gebeurt door middel van extreem lage signaalsterktes. Het is niet heel snel, maar het is wel een heel lage sterkte. Het telefoonsysteem dat we nu hebben maakt gebruik van signaalsterktes die aanzienlijk hoger zijn. Wat we zouden moeten doen als we draadloze techniek gebruiken, is dat we de laagst mogelijke stralingsniveaus hanteren. We hoeven draadloze communicatie niet noodzakelijkerwijs geheel uit te 67

sluiten. We weten ook dat we dat niet zullen doen. Josh: Dank je wel dat je een beeld schetst van deze mogelijke oplossing. Over het minimaliseren van de risico’s ben ik het helemaal met je eens. Het zal moeilijk zijn in alle opzichten een trein die al rijdt te stoppen. Maar als we die trein met goede intentie kunnen omleiden, met kennis van zaken, met zorg voor de mensheid, dan moet dat toch te doen zijn, niet? Mens en technologie Dr. Héroux: Ik denk wel dat je gelijk hebt. Niemand wil vooruitgang tegenhouden. We willen allemaal meer toegang tot data hebben. Waar het ook toe leidt. Hopelijk zijn mensen verstandig genoeg om het in juiste banen te leiden. Wat we niet willen, is dat we onszelf meteen al in onze voet schieten door telecommethodes te ontwikkelen die rechtstreeks schadelijk zijn voor de gezondheid. We willen dat de mens en de technologie samen opgroeien, en niet ten koste van elkaar. Josh: Ja, dank je wel. We gaan nu afronden en ik besluit met een vraag die hiermee verband houdt. Want het gaat ook over onze kinderen. We beginnen te beseffen dat het effect van verslaving aan technologie, verslaving aan beeldschermen, kinderen die mobiels gebruiken, veel erger is dan we hebben voorzien. Het probleem komt veel meer op de voorgrond. Het heeft biologische gevolgen en gevolgen op sociaal gebied.

Wat kun jij zeggen over kinderen en smartphones of verslaving aan alle technische spullen? Kun je hier in het gesprek wat wijsheid en inzicht inbrengen, misschien ook wat kennis? Dr. Héroux: De provincie Chandon in China probeert de manier waarop kinderen met mobiels omgaan onder controle te krijgen, vanwege de toename van bijziendheid. Je ziet ook vergroeiingen in de wervelkolom. Er zijn wat aspecten aan mobiele telefoons die erg verontrustend zijn, en ik hoop dat we ze de baas kunnen. Eén ervan is de obsessie dat we geen bericht mogen missen, plus de toename van de hoeveelheid. Het verbrokkelen van de aandacht... deze media neigen ertoe je aandacht te trekken voor commerciële doeleinden. Dat betekent dat in de toekomst een boek een uitdaging zal zijn. Want dat is een stuk minder opwindend dan de beelden op je mobiele telefoon die op en neer dansen om hun intensiteit te verhogen. Dat gaat over de opwinding van ons visuele systeem, het verbrokkelen van ons vermogen voor aandacht. In veel gemeenschappen waar ik ooit wel kwam, praatten de mensen veelal met elkaar. Nu loopt iedereen met z'n neus op het telefoonscherm. Uiteraard praten ze tegen iemand of iets. Maar kijk je bijvoorbeeld naar de kwaliteit van de communicatie in e-mails of reclame – dat staat niet gelijk aan menselijke communicatie. We moeten niet toestaan dat het ene het andere volledig gaat overvleugelen.

Mobiele telefoons geven geweldige toegang; met een nieuw ontwerp zou je blootstelling tot een minimum kunnen beperken. Dat is wat we moeten doen. Wees maar niet bang, we gaan je mobiele telefoon niet afpakken. We willen hem alleen beter maken en jou de mogelijkheid geven van onvoorstelbare communicatiesnelheid met een basisstation, en jij die de baas blijft over je eigen mobiel. Josh: Je zou bijvoorbeeld thuis en in gebouwen een systeem kunnen hebben waarbij je een soort dokstation voor je telefoon hebt. En dat snel en eenvoudig bekabelen. Dat je je telefoon alleen draadloos gebruikt als je in een vertrek zonder dokstation bent, ja? Dr. Héroux: Ja, zoiets. Wellicht is ook het een goed idee om in plaats van microgolven gebruik te maken van de lichtfrequenties waar wij als levende systemen mee zijn opgegroeid. Zoals bij Li-Fi; ik neem aan dat je daar wel van gehoord hebt. Dat zou de biologische effecten verminderen. En met een dokstation 68

zou je dan contactloos via licht je telefoon kunnen opladen en met ongelooflijke snelheid data op je telefoon zetten. We kunnen dus wel een technologie hebben die gezond is, als we er maar om vragen.

69

Is 5G nodig voor responstijd? De industrie beweert dat 5G responstijden (latenties) zou kunnen bieden die lager liggen dan 1 milliseconde (ms), maar in telegeneeskunde is de retourlatentie al onmerkbaar beneden de 300 ms. Videostreamen vraagt 25-75 ms. Online gamen wordt op 50 ms gezet. Om geen gevoel te geven dat je tussen pagina's in moet wachten, heeft zoeken op het Web 25-50 ms nodig. 4G voldoet aan deze latenties met slechts 30-40 ms in reële omstandigheden. Bedrijven met grote productieketens die nog lagere latenties nodig hebben, zouden een eigen netwerk met 5G Fase 2 kunnen installeren.

70

5. 5G: DE AGENDA VOOR TOTALE CONTROLE Patrick Wood Patrick Wood is een econoom, financieel analist, auteur en spreker. Hij is een vooraanstaand criticus wat betreft duurzame ontwikkeling, groene economie, VN-agenda's, mondialisering en technocratie. Zijn aandacht richt zich op kwesties als zelfbeschikking, eigendomsrecht en persoonlijke vrijheid. Patrick Wood schreef vijf boeken, waaronder 'Technocracy Rising: The Trojan Horse of Global Transformation' en 'Trilaterals Over Washington, delen 1 en 2', het laatste samen met wijlen Anthony Sutton. Patrick Wood is een expert inzake de historische Trilaterale Commissie en haar beleid en politieke inzet voor een zogenaamde Nieuwe Internationale Economische Orde, geprojecteerd als de essentie van duurzame ontwikkeling op wereldschaal. Josh: Nou, Patrick, laten we er direct maar induiken. We zullen de waarheid enigszins van de leugens scheiden en wezenlijk een aantal punten met elkaar verbinden en het geheel dan verder uitdiepen. We zullen ons bezighouden met oplossingen. We zullen proberen het grotere plaatje te begrijpen, als we het over technocratie hebben. Je hebt het woord technocratie echt een zetje gegeven in ons woordenboek, Patrick. We willen begrijpen hoe technologie met opzet is ingezet om het nieuwe controlemechanisme in onze maatschappij te worden. Vertel ons over jouw kijk.

Wat houdt 5G in? Wat is het internet-der-dingen, en wat hebben ze met elkaar te maken? Wat is de agenda die erachter zit? De wieg van technocratie Patrick: Laat me eerst even een beetje achtergrond geven. Technocratie werd oorspronkelijk bedacht in 1932 op de Universiteit van Columbia. Maar ze werden eruit geschopt, de hele groep werd van Columbia afgeschopt om verschillende redenen. Toen begonnen ze een commerciële onderneming genaamd Technocracy Incorporated. Dat kende een lidmaatschap, mensen die contributie betaalden, met lidmaatschapskaarten. Het was erg populair in Amerika, op een gegeven moment waren er bijna 600.000 mensen die een lidmaatschapskaart hadden. Het was een vrij grote beweging. Tegen het einde van de jaren dertig ging het als een nachtkaars uit. Maar in de late jaren '60, vroeg jaren '70, werd het gereanimeerd door de oprichting van de zogeheten Trilaterale Commissie – in 1973 meer in het bijzonder – met David Rockefeller en Zbigniew Brzeziński. Brzeziński had een boek geschreven, overigens terwijl hij nog op Columbia zat, genaamd Between Two Ages: America's Role in the Technotronic Era. Dat bracht de moderne voortzetting van technocratie weer op gang. We zouden het neo-technocratie kunnen noemen. Ik kies ervoor dat niet te doen, omdat er toch niemand is die weet wat technocratie is. Dus ik hoef dat onderscheid niet echt te maken.

Het is deze Trilaterale Commissie die in 1992 de doctrine van technocratie bij de Verenigde Naties heeft aangeleverd, onder de vlag van duurzame ontwikkeling. We horen dat vandaag de dag overal: duurzaam dit, duurzaam dat – duurzame ontwikkeling. Het gaat om een op grondstoffen gebaseerd economisch systeem dat afhangt van de toewijzing van middelen. Geen toewijzing via een op prijzen gebaseerd economisch systeem – zoals we vandaag de dag doen – maar directe toewijzing van middelen door de 'beheerders' van die middelen. De Verenigde Naties Patrick: Nu hebben de VN zo'n beetje het idee gekregen om een mondiale gemeenschappelijk trust op 71

te zetten, waar de middelen aan zullen worden overgedragen. Zij zullen dan de toewijzing beheren, en de verlening van vergunningen en dergelijke betreffende de middelen, en jij en ik zullen in principe buitengesloten zijn. Het programma veegt privé-eigendom volledig van tafel: niet toegestaan. De Verenigde Naties hebben gezworen het kapitalisme en vrije ondernemerschap volledig te zullen uitroeien, ten einde dat te vervangen door duurzame ontwikkeling. Dit alles is het basisidee en ik behandel dat allemaal in mijn boek. Dus daar ga ik nu niet verder op in. Maar dat is zo'n beetje het achterliggende verhaal. In de oorspronkelijke bijbel, als je wilt, van technocratie, werd het de Technocracy Study Course genoemd, voornamelijk geschreven door M. King Hubbert. Dat was ook de man die in 1954 met de zogenaamde piekolie-theorie kwam. Daar hebben we ook veel over gehoord. Hubbert was medeoprichter van de organisatie Technocracy Incorporated. Ze beschreven daarin de criteria die nodig waren om technocratie te laten wortelen. Energiebeheer was in die criteria nummer één. Ze wilden elke snipper energie die gebruikt werd binnen het economische systeem opsporen. Als tweede wilden ze alles in de maatschappij in het oog houden en nauwgezet volgen. Alle consumptie, alle produktie, de plaatsen waar mensen zich bevinden, wat ze doen, enzovoort. Toen hadden ze de technologie nog niet.

Maar die is er tegenwoordig wel. Ik geloof dat ze de dag dat die technologie er aan zat te komen al konden zien, alleen al doordat ze op Columbia in hetzelfde gedeelte waren gehuisvest als waar de vroege start van IBM plaatsvond. Dat maakte toen de eerste Hollerith-computer, de tabulator. Die werd later in Duitsland en Europa en zo verder gebruikt voor het bijhouden van statistieken en voor zaken als concentratiekampen, dat soort nare zaken. Hoe dan ook, ze verkeerden in het gezelschap van visionairs. En ze beschouwden zichzelf toch al als visionairs, ze zaten per slot op Columbia. Dat is dus de achtergrond. De technologie is sinds 1973 sterk gegroeid. Vandaag de dag hebben we zaken waar men toen nog niet eens aan dacht. Zoals computers, zoals softwaretechnologie bijvoorbeeld, hoe enorm dat vooruit is gegaan. We hebben nu kunstmatige intelligentie. Dat was in 1973 nog niet echt een discipline. De mogelijkheid om gegevens te versturen zoals we die nu hebben, via draadloze technologie, dat hadden we in 1973 nooit kunnen bedenken. Dit hele nieuwe corpus, dit recente geheel van technologie, wordt nu ingezet voor de oorspronkelijke doelen van technocratie. Dat is mijn punt in dit hele verhaal. Zonder latentietijd Patrick: De technologie is dus vooruitgegaan.

Sommige mensen zouden zeggen: 'Nou ja, het gaat gewoon om mensen die dingen uitvinden.' Dat is waarschijnlijk in zekere zin waar. Maar zodra de technologie is uitgevonden, wordt ze door deze groep technocraten gekaapt en verdraaid, zo je wilt: tot wapen gemaakt en gebruikt tegen de groep die men wil beheersen. Dat is waar we vandaag de dag zijn. We spreken hier over 5G, en laat ik dit er even uitgooien: 5G gaat niet over mobiele telefoons. Maar zo wordt het wel verkocht. 'Jullie mobiels zullen zoveel sneller kunnen.' Je kunt de nieuwste en geweldigste iPhone hebben, voor welke prijs dan ook. Waarschijnlijk zul je tegen de tijd dat hij uitkomt 2000 dollar betalen voor een smartphone die werkt met 5G. Je kunt films downloaden in drie seconden, in plaats van drie minuten. 'Wauw,' zeggen ze, 'wat een voordeel!' Maar het gaat niet om een snellere mobiele telefoon. Ik heb de toespraken beluisterd van de algemeen directeuren van Verizon, T-Mobile en AT&T, en je ziet ze zonder uitzondering kwijlen. Niet over spraakoverdracht of communicatie tussen mensen op mobiele telefoons. Nee, ze kwijlen vanwege het internet-der-dingen. Daar hebben ze het onophoudelijk over: dat 5G het internet-der-dingen gaat laten werken, zodat alle gegevens kunnen worden verzameld. Alle gegevens van alle apparaten die met het internet kunnen worden verbonden, zullen in real time worden opgehaald. 72

Ik zeg in real time, maar voor de meeste mensen is het moeilijk te begrijpen wat dat eigenlijk betekent. De huidige draadloze technologie – 4G – is zonder twijfel snel. Maar 5G brengt het op een geheel ander niveau. Niet alleen zijn de snelheden van gegevensoverdracht hoger, veel hoger. Er is nog een andere factor in internetcommunicatie, en die heet latentie. Dat heeft te maken met hoe lang de eerste kleine ping erover doet om te zeggen: 'Ik ben klaar om te zenden,' en de andere: 'Ik ben klaar om te ontvangen.' Dat moet de hele tijd heen en weer – heen en weer. Om te bepalen: 'Ben je klaar om te ontvangen? Ben je klaar om te zenden?' Dit klinkt als iets heel gerings. In een typische thuissituatie met een WiFi-router kan de latentietijd zo'n 20 à 30 milliseconden zijn. Wij zeggen dan: 'O, maar dat is echt snel.' En dat is het ook. Maar het is geen real time: het is niet ogenblikkelijk. 5G-technologie heeft de latentietijd teruggebracht tot één milliseconde of minder. Dat is ongelooflijk, dat is absoluut revolutionair. Dit betekent dat sensors die in een stad zijn ingebed, hun gegevens zonder enige tussentijd terug kunnen sturen naar de centrale computer. Daar wacht kunstmatige intelligentie om alles te analyseren, modelleren, alle nuttige informatie eruit te halen. Dat is hetgeen waar de grootste bedrijven over kwijlen. Die gegevens willen ze hebben.

In de jaren zeventig, Josh, zeiden we: Volg het geld, volg de macht. Dat is nog steeds tot op zekere hoogte waar. En natuurlijk is dat zo. Het lijkt of geld er altijd wel iets mee te maken heeft. Tegenwoordig echter, als je het hebt over technocratie, bekijk je het zo: Volg de data, volg de macht. Ga de data achterna. Kijk naar de stroom van gegevens. Kijk wie ze ontvangt – niet verzamelt – kijk wie ze ontvangt. En wat doen ze er vervolgens mee? Alle mensen in de datawereld van vandaag stellen dat data de nieuwe olie van de 21e eeuw vormen. Ze hebben helemaal gelijk. Het geld en de waarde tegenwoordig, de stroom van inkomsten zit in de data die deze technocraten uit de maatschappij weten te halen. Het gaat over de slimme stad, het aanbrengen van allemaal sensors overal. Laat het lantaarnpalen met microfoons en camera's en 5G-zenders zijn. Of sensors in liften en gebouwen en thermostaten en slimme meters in huizen en bedrijven, slimme meters voor het water en het gas, al dat soort dingen. Ook autonome voertuigen die rondrijden door de stad, en zo meer. Al deze dingen zullen verbonden worden met het internet-der-dingen. Tegen de tijd dat ze klaar zijn met de invoering van 100 procent slimme-stadtechnologie in een gegeven gebied, zal een computer met genoeg vermogen in staat zijn de stad echt ogenblikkelijk te modelleren.

En alles om te draaien, en op verschillende manieren te kijken naar stadsdelen al naar gelang men wil. Dit is nooit eerder mogelijk geweest. Sociaalkredietsysteem Josh: Wat zijn een paar van de toepassingen? En voordat je daarop antwoordt: ik heb een goede vriend die het volgende gezegde heeft bedacht: 'Wij laten je beven, omdat wij om je geven.' Dus we gaan, zeg maar, een paar engere gebieden in om te zien wat die technologie inhoudt, waar die voor zou kunnen worden gebruikt. Zodat we ermee om kunnen gaan, weten wat er echt gebeurt, om het debat erover te bevorderen, collectief bewust van koers te veranderen. Want daar hebben we het hier over, niet? De tijd nemen om onze tanden in deze werkelijkheid te zetten. Oplossingen onderzoeken. Bewust ermee aan de slag gaan. Maar laten we enkele zaken noemen, Patrick. Wat zijn jouw grootste zorgen? Wat zie jij wat betreft toepassingen, nu en in de toekomst, van deze technologie? Patrick: De waarheid van het hele corpus waar we het hier over hebben, is sociale controle. Daar ging technocratie allereerst over. En dat is waar het vandaag bij de VN om gaat, als je het hebt over duurzame ontwikkeling: Agenda 21, Agenda 2030, de New Urban Agenda, en zo verder. Het draait om 73

sociale controle. Dat is waar de Green New Deal over gaat die AOC [Democratisch congreslid Alexandria Ocasio-Cortez] in ons land heeft ingevoerd – met vuur en bliksem, mag ik wel zeggen. Iedereen heeft het er nu over. Maar het gaat dus over sociale controle. Dat jij doet wat ze willen dat je doet. Het neemt de privé-keuze weg, de keuze van de burger. Het neemt alle zorgen van de burger weg en zegt in wezen... Weet je, het is zo'n enorme egotrip: 'Wij weten wat het beste voor je is. Jij moet ons vertrouwen en al jouw beslissingen door ons laten nemen.' Wat je koopt, wat je slikt, waar je heen gaat, wat je consumeert, hoeveel kinderen. Alles onder de zon is voorzien. Alles ligt voor hen op tafel, zodat ze sociale controle kunnen uitoefenen over jou en mij. Dit is niet slechts per ongeluk of onbedoeld. Nee, het was vanaf het begin zo. En we voelen nu echt waar dat bijt, Josh. Dit is het probleem. Kijk naar China. Dat heeft het sociaalkredietsysteem ingevoerd, dat iedere persoon in dat land heeft beïnvloed. Alle 1,4 miljard mensen zijn in het sociaalkredietsysteem ingevoerd, met hun foto, biometrische gegevens, alle data. De overheid weet alles wat er gebeurt. Nu passen ze kunstmatige intelligentie toe om alle mensen in het land te rangschikken en tellen en sorteren. De buitenbeentjes – onruststokers zoals jij en ik – die worden gewoon uit het systeem gehaald en uitgesloten.

Er staan in China nu 13 miljoen mensen op de zwarte lijst die gedegradeerd zijn tot tweederangsburger. Ze kunnen niet reizen zoals andere mensen. Ze kunnen niet naar dezelfde scholen gaan zoals andere mensen. Ze kunnen niet in dezelfde gebieden wonen zoals andere mensen. Ze kunnen niet dezelfde dingen kopen die andere mensen willen kopen. Dit is zo dystopisch. Het gaat zelfs verder dan dystopie. Dit is wat er op ons land afkomt. Want zo klopt het hart van technocratie. Het hart van sociale controle. Surveillancetechnologie Josh: Ik herinner me dat jij schreef over zaken als precriminaliteit. Zoals in die film, Minority Report, veel mensen zullen die waarschijnlijk wel kennen. Zou je dat willen aansnijden, en ook iets willen zeggen over specifieke andere toestanden waar jij over bericht op TECHNOCRACY.NEWS, je website? En andere speciale manieren waarop deze technologie wordt toegepast? Patrick: Precriminaliteit is wel een vrij goed voorbeeld. In ons land heb je vandaag de dag een uitrol van surveillancetechniek die heel erg lijkt op, of identiek is aan, wat er in China wordt ingezet. Amerikaanse bedrijven maken gebruik van die technologie en verkopen hem aan politieafdelingen in heel Amerika. Exact hetzelfde concept en dezelfde functionaliteit als de software die China gebruikt, om mensen op straat te identificeren, met een bewakingscamera.

Ze volgen mensen met naam en al, weet je, zo'n doosje of wat dan ook, of een ballon boven je hoofd. Daarop staat: 'Hier gaat Josh del Sol. Hij gaat koffie halen bij zijn favoriete koffietent.' Ik noem maar wat. Dat is de technologie die nu in Amerika verkocht wordt aan politieafdelingen in het hele land, door agressieve krijtstreeppakken, weet je, geen IBM-verkopers. Want dat is het beeld dat je krijgt als je het over professionele verkopers hebt. Ze gaan de politieafdelingen langs om die surveillancesoftware te slijten. De politieafdelingen lebberen het op een ongelofelijke manier op. Veel mensen zullen zeggen: 'Het is niet legaal,' of: 'Dat deugt niet,' wat dan ook. 'Wij willen dat niet hier.' Dan komen de politieafdelingen erachter, Josh, dat er geen landelijke regelgeving is. Er is geen enkele landelijke regelgeving of wet die een lokale politieafdeling belet dit alomtegenwoordige type van surveillancesoftware in te zetten. En ook elke vorm van AI-software voor analyse van precriminaliteit die ze te pakken kunnen krijgen. Het is gewoon een kwestie van geld. Politieafdelingen hebben niet veel geld. Dus toen de prijs van die software in combinatie met hardware 74

omlaag ging, dachten steeds meer politieafdelingen: 'Dit kunnen we ons wel veroorloven. We kunnen ons ontdoen van mogelijk een half dozijn politieagenten die overbodig zijn, hun salarissen gebruiken we om die surveillancesoftware te betalen.' En dat is wat ze hebben gedaan. Het verspreidt zich nu over heel Amerika. Vertekenende software Patrick: Individuele Amerikanen hebben de achterstand in hun begrip van politiehandhaving in ons land niet ingelopen. Maar als men deze precriminaliteitstechniek inzet om te proberen te voorspellen waar een misdaad zal plaatsvinden – en wanneer en door wie – gaat het een heel erg gevaarlijke kant op. Voor technocratisch denken is het volkomen acceptabel om 90 procent accuraat te zijn. Kunnen ze iets voor elkaar krijgen dat 90 procent accuraat is, dan vinden ze het te gek. 'Geweldig, we hebben precriminaliteitsanalyse en we kunnen het inzetten en dit en dat en zus en zo doen.' Maar dit is wat ze doodgewoon negeren: hoe zit het met die 10 procent? Hoe zit het met de 10 procent die opgepakt wordt voor iets waar ze niets mee te maken hadden? Dit is zo'n gevaarlijke, utopische manier van denken; en Amerikanen zelf hebben er nog geen idee van. '90 procent is goed genoeg.' Dat is niet de manier waarop het ooit in Amerika heeft gewerkt. Ons rechtssysteem, de rechtsstaat – oké, het is niet perfect. Misschien zijn mensen niet altijd perfect.

Maar de rechtsstaat past dezelfde wet op iedereen op gelijke manier toe. En niet met software voor precriminaliteitsanalyse of iets dergelijks die werkt met kunstmatige intelligentie. Die zal niet voor iedereen op gelijke manier van toepassing zijn. Het is bewezen dat er vertekening in zit. Of anders gezegd, de vertekening van de programmeur zit nu in de software gebakken. En 90 procent nauwkeurigheid laat de andere 10 procent in de kou staan. Zodat iemand gepakt kan worden voor elk stom vergrijp dat je kunt bedenken. En zelfs al word je ten slotte niet schuldig bevonden, dan ligt ondertussen je leven in puin, enkel door de beschuldiging dat je iets gedaan zou hebben. Slimme-regioinitiatieven Josh: Het is duidelijk eng om van de rechtsstaat te gaan naar een systeem met kunstmatige intelligentie, dat veronderstellingen doet die de rechten van mensen aantasten. Want daar hebben we het hier over. Het is technocratie. Het bevat de mogelijkheid van chaos. De mogelijkheid van volledige en blinde afhankelijkheid van het systeem, het verlies van individuele rechten en de gemeenschappelijke orde. Dat is duidelijk verontrustend. Patrick, je hebt ook gewerkt aan het blootleggen van slimme-regioinitiatieven. Slimme steden en slimme-regioinitiatieven. Vertel daar wat meer over. Patrick: Wel, ten eerste: we hebben dus die technologie.

We bespraken al een beetje wat voor zaken er in die slimme steden zullen komen. We hebben ook een hoop overgeslagen; het is een erg complex terrein. Het is een groot terrein, maar we hebben de basis gelegd. Er bestaat een aantal werkelijk verontrustende technologieën die deze technocraten aan steden proberen op te leggen – om hun datapomp erin geïnstalleerd te krijgen, zodat ze data uit de steden kunnen halen. Het geld zit in de data: onthouden. Als je grote ondernemingen zoals de AT&T's van de wereld hoort over het uitrollen van slimme urbane technologie in hele steden, dan hebben ze het over het installeren van een enorme datapomp in de stad. Nu is er een probleem met steden. Niet wat ons betreft; wij zijn de stad. Het probleem voor hen is dat je van die vervelende gemeentebesturen hebt die alsmaar vragen blijven stellen. Die steeds maar 75

willen weten: 'Hoe zal dit dan onze burgers beschermen?' En we hebben ook volksvertegenwoordigers, toch? Wij zijn het die hen kiezen. Misschien dat we ze niet allemaal mogen. Ik vind die van mij niet allemaal even leuk, maar ze staan wel in de frontlinie om de mensen in de gemeente te beschermen. Om dingen te doen voor de gemeente op de manier waarop de gemeente wil dat die worden gedaan. Technocraten en die hele slimme-stadclub haten gemeenteraden, omdat er zo veel zijn. Er zijn duizenden en duizenden gemeenten in het hele land die nu toch zo'n beetje wakker zijn, als je wilt. Ze houden dit soort zaken in de peiling. In plaats van te proberen rechtstreeks naar een gemeente te gaan om te onderhandelen over het invoeren van slimme-stadtechnologie, loopt er momenteel in Phoenix, Arizona, een proefprogramma, waar elke andere gemeente in het land als een havik naar kijkt. Het heet het Slimme Regio Initiatief. Het is daar ook begonnen, aan de Universiteit van Arizona, die zichzelf de meest duurzame universiteit van het land noemt. Ze bieden zelfs een doctorstitel in duurzame ontwikkeling aan. Dus ze zijn er echt mee bezig. Alles in één vette klap Patrick: Dat is dus waar ze mee zijn gekomen. En ze hebben drie andere ngo's in het gebied mee gekregen. Een ervan is een soort kamer-van-koophandelachtige organisatie.

Een andere is gewoon een beginnende nieuwkomer, een of ander bedrijf dat data-ontwikkeling beheert. En ze hebben allemaal samen dit consortium opgericht: het Slimme Regio Initiatief. Dit lijkt heel erg op het concept van een Raad van Overheden, dat al in het hele land wordt toegepast. Dus een vorm van regionaal bestuur – duidelijk ongrondwettelijk overigens – maar het is er al wel. We hebben een lokale raad van overheden die het Maricopa Bestuursverband heet [Maricopa: gebied rond Phoenix]. Het betreft 22 gemeenten en 4,2 miljoen mensen, iets in die geest. En het Slimme Regio Initiatief werkt met dit Maricopa Bestuursverband samen om slimme-stadtechnologie te ontwikkelen, die vervolgens in de hele regio zal worden toegepast. Josh: Zonder instemming of toelating of goedkeuring van enig stadsbestuur. Dat is de basis van die FCC-wet die in essentie een machtsgreep is, toch? Ik bedoel, ze willen niet dat ze ergens toestemming voor moeten vragen. Patrick: Je hebt absoluut gelijk. Die gemeenten hebben geen enkele inbreng bij deze groep. Er zijn geen gekozen ambtenaren die behoren tot die bepaalde groep. In het geval van het Maricopa-verband wordt elke gemeente veronderstelt één raadslid bij te dragen aan die grotere Regionale Raad. Maar dat geeft de inwoners van de gemeenten geen vertegenwoordiging.

Dit is een model van de Europese Unie, de hemel bewaar me, waar elk land één of twee vertegenwoordigers naar het Europese Congres mag sturen. Die krijgen dan twee minuten per jaar om iets te zeggen – en dan klagen ze. Deze vorm van regionaal bestuur is totaal bizar. Maar wat betreft die slimme-stadtechnologie: dat kleine gezellige consortium van de academische wereld, de Universiteit van Arizona, en andere nonprofit-groepen met allemaal verschillende motieven voor deelname, die hebben gewoon gezegd: 'Wij weten wat het beste is voor deze regio.' Maar ze weten nul komma nul over de regio, behalve dan dat de meesten van hen er verblijf houden. Ze kennen geen van de 4,2 miljoen mensen in de regio. Dit hele gebeuren, het hele programma, Josh, is volkomen nep, wat mij betreft. Het moet van de kaart geveegd worden. Maar omdat de gemeenten en het Maricopa-verband erin betrokken zijn, heeft het in de ogen van de mensen die er wonen opeens een nieuwe autoriteit: 'Joh, je bedoelt dat het Slimme Regio Initiatief zegt dat we het zo moeten doen, hm?' Dat is wat gezegd werd. 'Nou, dan denk ik dat we het maar beter zo kunnen doen.' Ze bekijken wat er besloten wordt niet eens kritisch. 76

Ondertussen is dit een absolute goudmijn voor de AT&T's, de T-Mobiles, enzovoort, van de wereld. De Verizon's die binnenkomen om die datapomp neer te planten. Want ze hebben nu een uniforme inzet van de technologie voor de hele regio kunnen krijgen. Bedenk eens hoeveel waardevoller dit voor ze is. In plaats van 22 individuele systemen, waarover onderhandeld moet worden, die ingepast moeten worden, enzovoort, krijgen ze nu alles in één vette klap. En ze krijgen het sneller, want in één keer kan de hele regio worden gedaan. Ondertussen weet men nergens in deze regio hier, dat kan ik je vertellen, er ook maar iets van. De mensen zijn het zich totaal niet bewust. Er is geen publiciteit geweest. Misschien wat persberichten, maar geen enkele publiciteit. Wat nog vele malen erger is: mensen uit het hele land kijken naar Phoenix als voorbeeld. Ze wachten af en zeggen tegen zichzelf: 'Als zij het doen, joh, dan liften we gewoon mee. We komen achter jullie aan, wij gaan het ook doen.' Zelfs in Europa zijn er mensen die momenteel naar de situatie in Phoenix kijken. Die willen hetzelfde doen. Zulke slimme-regioinitiatieven opzetten. De hele technologie, het complete pak van dingen in een hele regio invoeren. In ons geval, in Phoenix, hebben ze 22 gemeenten en 4,2 miljoen mensen te pakken: in één vette klap.

Een race met China Josh: De slimme meters werden doorgevoerd als een maatregel voor het klimaat. 5G wordt uitgerold in naam van het gebruikersgemak, of het gelijke tred houden met de technologische vooruitgang, of de concurrentie met China. Het is een soort nieuwe Koude Oorlog, toch? Die wellicht zo ongeveer is opgezet tussen de VS en China. Is dat niet wat onze President zei – de reden waarom hij 5G wil... 6G... elke soort G? Patrick: Ja, inderdaad – elke soort G. De huidige President heeft gezegd dat de Verenigde Staten de 5Goorlog moeten winnen. Als je zoiets ingewikkelds als dit hebt, is een race ervan maken de beste manier om het snel mogelijk voor elkaar te krijgen. Ik heb dat al zo vaak gezien. Ik deed het met mijn twee zonen toen ze jong waren. Je hoefde maar voor te stellen: 'Laten we een race houden. Laten we rennen,' wat dan ook. 'Ja, kom.' Nou, die wilden het wel tegen elkaar opnemen. Ze raakten er gegarandeerd wat energie mee kwijt, maar verder niets. Volgens de President hebben we 'altijd een race met China. We moeten China verslaan.' Iedereen, direct. 'Dit is een uitdaging, het is een uitdaging.' 'O, verdomme, je hebt gelijk, we moeten China verslaan.' 'Waarom?' 'Nou, weet je, die mensen daar doen allerlei dingen met hun burgers, of wat dan ook. We moeten ze hartstikke verslaan en het zelf nog erger doen.' Ik zeg dit bij wijze van grap.

'We moeten het nog erger doen met onze burgers.' Dit is de mentaliteit, volgens mij, bij de overheid. Ze zeggen: 'We moeten China verslaan in deze race.' Ze versnellen daadwerkelijk de uitrol van 5G in ons land. We hebben gezien hoe ze het via de FCC spelen, waar je daarnet naar verwees. Ze ontnemen gemeenten zo hun zeggenschap over onafhankelijke onderhandelingen met de aanbieders. We zitten nu met een landelijke dwang van bovenaf ten behoeve van de uitrol van dat 5G-spul. En het gaat zelfs verder dan dat. Want al die slimme-stadzaken waar we het over hebben, Josh, die maken deel uit van een groter bouwsel dat infrastructuur heet. Infrastructuur – dat is voor ons zoiets als: 'Er is een kuil voor mijn huis. Ik wil dat het in orde wordt gemaakt.' Of: 'Hier verderop is een brug die onveilig is. Die moet gerepareerd worden.' Maar dat is geen infrastructuur voor technocratisch denken. Infrastructuur is al het elektronische spul dat in het hele land moet worden uitgerold, om alle mensen in alle gemeenten met elkaar te verbinden. Plus alle datacentra om samen alle data op te slurpen. Dat is infrastructuur. Onlangs nog had de President een ontmoeting met Senator Chuck Schumer en Nancy Pelosi [Voorzitter 77

Huis van Afgevaardigden], waarbij een overeenkomst was gesloten voor uitgaven aan infrastructuur in Amerika. Schumer kwam uit de vergadering – hij is een aartsvijand van deze President, hij heeft een bloedhekel aan hem, waarschijnlijk is het wederkerig – maar hij kwam uit die vergadering en zei: 'We hadden een geweldige vergadering met de President. Hij stelde nog meer geld voor dan wij deden voor infrastructuur. Hij heeft de pot verhoogd.' De President legde 2 biljoen dollar als uitgaven voor infrastructuur op tafel. Josh: Wauw. Patrick: Dat is gigantisch. Waar gaan die 200 miljoen dollar naartoe? Hebben ze het over bruggen? Kuilen in de weg? Een nieuw wegdek voor de snelwegen? Nee, dat is niet waar het om gaat. Ze hebben het over de infrastructuur die we bespraken. Het land bedekken met slimme-stadtechnologie en alles wat daarvoor nodig is. Het grootste sociale constructieproject in de geschiedenis van de wereld. Josh: Wauw. Even wachten, is het 2 biljoen of 200 miljoen? Patrick: 2 biljoen. Josh: 2 biljoen, oké. Want dat zijn twee getallen die nogal van elkaar verschillen. Dat wilde ik eventjes duidelijk hebben. Wauw. Ik wil dit allemaal wel in de juiste context plaatsen. Ik vind het best moeilijk om dat nu te doen, behalve dat ik kan zeggen dat dit dus wel het grootste is wat er momenteel gaande is.