6.10 Bijdrage inspreker namens omwonenden Hoefbladstraat.pdf

Beste mensen van de raad. Ik ben Suzan van Eerdt en woon samen met Frans Visser en onze zoon Joppe van 10, inmiddels al 12 jaar gelukkig en tevreden aan de Hoefbladstraat. En met mij velen anderen. Daarom sta ik nu hier, als woordvoerder namens alle bewoners van de Hoefbladstraat. De Hoefbladstraat is een fijne straat. Wat het zo plezierig maakt is de speeltuin achter ons huis. Onze zoon Joppe is daar altijd te vinden. Zodra hij thuiskomt van school rent hij met een bal onder zijn arm gelijk naar zijn vrienden om te voetballen, hutten te maken en te kunnen oefenen met het leven en alles wat daarbij komt kijken. Het gebeurt dáár. Buiten. Op het veld met ouders die vlakbij zijn als er wat is. Nu kregen we twee weken geleden te horen van onze achterburen van de Rietstraat dat de speeltuin tussen de Rietstraat en de Hoefbladstraat met voetbal- en basketbalveld volledig gaat verdwijnen. Er zouden parkeerplaatsen komen en een reeks woningen. Wij, de bewoners van de Hoefbladstraat zijn hier heel erg van geschrokken. De straat was is rep en roer. Het speeltuintje is één van de weinige speeltuintjes in de onkruidbuurt. Sowieso één van de weinige in oud-Emmeloord. Kinderen komen overal vandaan om bij ons te voetballen en te spelen. Onze zoon heeft daardoor vrienden leren kennen uit Emmeloord-west en van onkruidstraten verderop in de wijk. De speeltuin is dé ontmoetingsplek in de buurt.

Mensen leren elkaar kennen omdat ze daar met hun kinderen naartoe gaan. We nemen koffie en thee mee en praten met elkaar terwijl we op elkaars kinderen letten. In de zomer picknicken de kinderen in het gras of zitten we in de schaduw onder het bladerdak van de oudste boom van Emmeloord. In de herfst worden er manshoge bladerbulten gemaakt om in te springen. Bomen en struiken hebben allemaal hun eigen fantasienaam gekregen. Er wordt gespeeld, gelachen, ontmoet en met het leven geoefend in een ontzettend veilige setting. En ondertussen houden wij met z’n allen een oogje in het zeil, blussen we brandjes en plakken we pleisters. De speeltuin is makkelijk en veilig te bereiken via het fietsbruggetje en de omliggende zebrapaden. Ook kinderen buiten onze wijk weten hem te vinden. Het grasvoetbalveld ik een unicum. Het is altijd vrij toegankelijk in tegenstelling tot de grasvelden van scholen en sportclubs. Hij is zo gesitueerd dat geen mens, huis of verkeer last heeft van rondvliegende ballen. Het basketbalveld wordt van het voorjaar tot het najaar met veel plezier gebruikt door jongeren om te kunnen basketballen. Bij ons in de speeltuin gaan de Marokkaanse thee hand in hand met de Hollands drop. En als er een kind verdrietig is, kan hij overal naar binnenlopen voor troost en een glaasje ranja.

Door het speeltuintje heeft onze zoon Joppe, die speciaal onderwijs in Zwolle volgt, vrienden gemaakt in Emmeloord waar hij dagelijks mee speelt. Door zijn beperking en lange schooltijden zou ik niet weten waar hij anders leeftijdsgenoten na schooltijd kan ontmoeten. Joppe is heel veel buiten en beweegt daardoor veel en met plezier. Door de speeltuin is de buurt groen. Iets wat de gemeente hoog in vaandel heeft staan. De Hoefbladstraat heeft kleine tuintjes. De speeltuin en al het groen is het verlengde van onze tuin. Elke voorjaar genieten we van de bloesems in de speeltuin. In de herfst rapen we pruimen en maken de kinderen pruimenjam waar ze de hele buurt mee voorzien. Dit maakt dat wonen hier zo prettig is en huizen worden doordoor doorgegeven van generatie op generatie. Mensen willen hier niet meer weg. Nooit meer. Ik heb veel bewoners uit mijn buurt op deze plek leren kennen die ik anders nooit had ontmoet.

Aan het voetbalveld zie je hoe vaak er gespeeld wordt. Met regelmaat halen kinderen een hark op om het doeltje te egaliseren. Ook de school, het Casteleijn-college, maakt dankbaar gebruik van de speeltuin. De kinderen en mensen in de buurt komen letterlijk en figuurlijk in beweging. Door de speeltuin zorgt voor een gezonde en groene buurt voor jong en oud. Met het verdwijnen van deze plek valt er weinig meer buiten te spelen voor kinderen. Er zijn weinig speeltuinen meer in de buurt. En grasvelden om te voetballen al helemaal niet. Ik denk dat de sociale controle en betrokkenheid bij elkaar ook zal afnemen. Onze buurt wordt minder leefbaar en betrokken. Nu weet ik wat er speelt omdat je elkaar steeds ontmoet. Je kan buurtgenoten steun bieden als dat nodig is of elkaars kinderen opvangen als je omhoog zit. Wij maken ons grote zorgen om de leefbaarheid voor gezinnen in het centrum van Emmeloord. En dan heb ik het nog niet eens over de zorgen wat betreft inkijk in onze tuinen, de zingende vogels die we gaan missen en eventuele prijsdaling van onze woningen. Laten we van Emmeloord alsjeblieft geen betondorp maken. Laten we ruimte, groen en leefbaarheid, wat de gemeente Noordoostpolder zo hoog in vaandel heeft, in stand houden. Voor nu en voor straks. Voor onze kinderen Fien, Jan, Joppe en kleinkinderen van mensen uit onze straat. Maar ook voor de generatie daarna.

Namens de buurt vraag ik met klem om goed na te denken over de gevolgen van de plannen die er nu liggen wat betreft leefbaarheid,e sociale én fysieke gezondheid van deze wijk. We nodigen u van harte uit voor een kop koffie en thee om te laten zien wat de speeltuin en het groen voor ons betekent. De kinderen leiden u met liefde rond.