zienswijzevoor8 Geredigeerd

met experts. Maar wie die experts dan zijn en op basis waarvan ze de milieueffecten hebben beoordeeld, wordt niet duidelijk. Wel wordt duidelijk uit het rapport dat op geen enkele manier wordt voldaan aan de Europese richtlijn en het voorzorgsbeginsel. Zo ondervindt bij de voorgestelde normering nog altijd 31% van de omwonenden binnen een straal van 2,5 km, geluidshinder (bron: GGD). Dat komt onder andere omdat wordt uitgegaan van normen voor het jaargemiddelde. Het geluidsniveau zal op sommige momenten, maar ook over langere periodes, uiteraard hoger liggen dan de jaargemiddelde norm. 

Voor infrasoon geluid van windturbines (niet hoorbaar maar wel voelbaar) zijn helemaal geen normen opgesteld. Dit terwijl inmiddels bekend is dat veel mensen hier hinder van ondervinden. Door de uiterst lage frequentie (0-20 Hz) draagt dit geluid erg ver. Infrasoon geluid kan dus tot op grote afstand van de windturbine ernstige effecten hebben.



Naast geluidshinder krijgen sommige omwonenden te maken met slagschaduw, wat ook als zeer hinderlijk wordt ervaren. Slagschaduw veroorzaakt ergernis en concentratieverlies, omdat het voortdurend afleidt. De roterende bladen zorgen er op een zonnige dag voor dat de schaduwen met een bepaalde frequentie bewegen. Dit ‘knipperlichteffect’ wordt binnen de nieuwe norm gedurende 6 uur per jaar toegestaan binnen een straal van 12 maal de rotordiameter. Er is volgens het rapport namelijk een theoretisch verlies aan energieopbrengst voor de exploitant van 0,1% tot 0,6% als de toegestane slagschaduwduur op 0 uur zou worden gesteld. Gezondheid blijkt hier wederom te worden achtergesteld op de energietransitie.



Grootschalige uitrol van windparken heeft ingrijpende negatieve effecten op de natuur, de mens en de leefomgeving. Windmolens blijken niet alleen buitengewoon kostbaar en milieuvervuilend te zijn, ze zorgen ook nog voor droogte en opwarming. Een rotorblad begint op 65 meter hoogte en gaat afhankelijk van de diameter tot 250 meter hoog. Dat klieft door verschillende lucht lagen en mengt de luchtlagen, waardoor lokaal het weer beïnvloed wordt. Uit kaarten uit een Duits onderzoek blijkt dat de mate van droogte in Duitsland één op één overeenkomt met de aanwezigheid van windparken.



De rotorbladen worden gemaakt van composietmateriaal, dat zijn vezel-versterkte kunststoffen, epoxy. De glasvezels die hiervoor benodigd zijn worden uit een vloeibaar bad van 1400°C gesponnen. Eén zo’n rotorblad weegt wel 15.000 kilo. Glasvezelversterkte epoxy is op dit moment niet te recyclen. Er is een bedrijf in Bremen dat de rotorbladen in kleine stukjes hakt en die worden vermengd met cement. Dat gebeurt heel mondjesmaat. Momenteel worden die rotorbladen voornamelijk verbrand. In Amerika waar het gemakkelijker is regelgeving te omzeilen, worden ze in bepaalde staten gedumpt.



In epoxy zit voor een groot deel, 30 tot 40 procent, BPA, of Bisfenol-A, een gevaarlijke, hormoonverstorende stof. Dit heeft een lange halfwaardetijd, waardoor het niet afbreekt onder natuurlijke omstandigheden en zich via water verspreidt.



Door slijtage van die rotorbladen komt die stof vrij in het milieu.



De meeste molens wordt geproduceerd met fossiele brandstoffen. Die hele industrie zal op een gegeven moment geëlektrificeerd moeten worden. Daar is dan waterstof voor nodig. Daar zijn dan ook weer heel veel windturbines voor nodig. Het is bekend dat om waterstof te produceren met het elektrolyse proces, je 70 procent aan energie verliest. Wat ze willen is met wind en zon energie opwekken om waterstof te produceren, om vervolgens dat te gebruiken om staal te produceren. 2



Per eenheid energie is de productie van wind- en zonne-energie 10 keer zo duur als kolen en gas. Daarbij worden dan alle kosten meegewogen, dus van de winning en productie van de materialen tot en met verwijderen van de energiebron. De overheid vult dat gat met subsidies. Exploitanten strijken die subsidie op, waardoor het nog enigszins rendabel is om in windparken te investeren. Afgelopen zomer, bijvoorbeeld, heeft Vattenfall een windturbineproject afgeblazen vanwege de kosten.



Wat gebeurt er met die turbines wanneer zo’n uitbater failliet gaat? Een recent voorbeeld is een windpark in Zeewolde waar begin dit jaar een turbine was afgebroken. Daar was de uitbater van het windpark dus uiteindelijk verantwoordelijk voor. Dat is een risico, omdat die windparken uiteindelijk waarschijnlijk niet rendabel genoeg zijn. Dat zie je nu bijvoorbeeld al bij Siemens Gamesa. Die zitten al aardig in de problemen, want de onderhoudskosten zijn echt enorm. Ze hebben een aantal ontwerpfouten gemaakt in de nieuwste generatie turbines, waardoor ze enorme onderhoudskosten hebben gekregen, waardoor ze zelfs bij nieuwe turbines al snel onderdelen moeten vervangen. Hoe gaat dat opgelost worden wanneer deze bedrijven failliet gaan en ze moeten dan nog die kosten dragen voor de afbraak?

Met vriendelijke groet,

Verzonden vanuit Outlook voor iOS

3