Bijlage 1, mail voorzitter Stichting Windmolens N57 Nee!

Aan de gemeenteraad en B&W

Onderwerp: RES 1.0 en de verantwoordelijkheid van overheden incluis gemeenten bij de uitvoering RES Hellevoetsluis, 3 mei 2021 Geachte gemeenteraadsleden, geacht College, Inleiding De RES 1.0 staat op de landelijke agenda om vastgesteld te worden en zal ook in uw gemeente binnenkort op de agenda komen. Hoewel uw gemeente slechts een onderdeel vormt van de opgave duurzame energie in wind- en zon die aangeleverd wordt via uw RES 1.0 aan de NP RES, maakt u daarmee deel uit van de energietransitie die het Rijk voorstaat om de gestelde doelen in het Klimaatakkoord te behalen. Wanneer de RES 1.0 door u wordt vastgesteld zal de uitvoering verder ter hand genomen gaan worden. Om die reden ontvangt u deze brief met meer informatie over het breder geheel waar u indirect over besluit, het complexe speelveld waar u een besluit over moet nemen en informatie over het effect van de uitvoering op ons landschap en de volksgezondheid. Deze brief wijst u vooraf op uw verantwoordelijkheden en attendeert u op de gevolgen voor de burger (inclusief uw zelf) en vraagt u kritisch te kijken of een besluit om in te stemmen met de RES 1.0 wel het beste is voor ons land, onze inwoners maar vooral ook voor u zelf.

Bent u er nog over tien jaar voor de burgers om verantwoording af te leggen over uw keuze van nu? Voor verbreding van uw scope om deze brief beter te beoordelen, raad ik u aan eerst de brief van een ex-omwonende van Windpark het Spui te lezen, voordat u deze brief verder leest. Onvoldoende invulling zorgplicht Vanaf 2010 wordt de Nederlandse overheid in toenemende mate verweten onvoldoende invulling te geven aan beide grondrechten en zich te onttrekken aan zijn voorzorgsplicht. Dit is vooral het geval ten aanzien van de risico’s waaraan mensen worden blootgesteld die wonen nabij industriële windturbines. In de medische en juridische literatuur is het aspect schade voor de gezondheid nationaal en internationaal niet meer te loochenen. In de afgelopen 10 jaren heeft een groot aantal wetenschappers gepleit zorgvuldiger om te gaan met de gezondheid van de mens in de planning en besluitvorming aangaande de aanleg van windturbineparken. Het tegendeel is in de huidige besluitvorming helaas het geval. De afstandsnormen in de regelgeving zijn sinds 2010 voor omwonenden dusdanig ongunstig aangepast dat de daadwerkelijke bescherming tegen gezondheids- en milieuschade in het geding is. Van effectief onderzoek vooraf aan de besluitvorming over windturbineparken is geen sprake. Ondanks dat EU richtlijnen, waaronder vooral de Strategische Milieu

Beoordeling Richtlijn (SMB) uit 2001, dit onderzoek aan de Nederlandse overheid wel voorschrijven. Inmiddels wordt in rechtszaken de Nederlandse bestuursorganen nalatigheid verweten. Daarnaast zijn bij onder meer de Raad van State in beroepszaken tegen de planning van windturbineparken prejudiciële vragen opgeworpen aangaande de plicht tot uitvoering van de EU richtlijnen. Dit mede naar aanleiding van een recente uitspraak op 25 juni 2020 van het Hof van Justitie van de EU Volksgezondheid Het kan u niet ontgaan zijn, dat de beoogde uitvoering steeds meer omissies laat zien in de vorm van niet haalbaar, niet betaalbaar en geen draagvlak voor de plannen. De wethouder in Amsterdam weet daar alles van toen de bewoners van IJburg van zich lieten horen hoe zij het kon bedenken om windturbines vlak bij woningen te zetten. Haar voornemen heeft eveneens geleid tot een actie van artsen die een brief aan de gemeenteraad van Amsterdam hebben opgesteld met betrekking tot de nadelige gezondheidseffecten van windturbines in de directe nabijheid van woningen. Deze brief sluit naadloos aan op het eerder gepresenteerde rapport van DEI: ‘Voorkom het windturbinesyndroom’ dat bij deze brief is gevoegd. Samengevat: 1. De huidige geluidsnormen zijn gebaseerd op veel lagere turbines en op gemiddelden, bovendien zijn dit soepelste normen in Europa.

In de nacht hebben mensen vooral last omdat verkeer en andere geluiden het bonkende geluid van de turbines niet maskeren. Slapeloosheid, dat het gevolg is, leidt tot hypertensie, depressie, overgewicht en diabetes. Dit is al bekend over mensen die in dichtbevolkte gebieden leven en last van verkeer en ander omgevingslawaai, en zal zeker toenemen door de nabijheid van Industriële Wind Turbines (hoger dan 200 mt). 2. Bovendien zijn er aanwijzingen dat laagfrequent en infrasoon geluid (zowel hoorbaar als niet hoorbaar) door windturbines voor een aanzienlijke groep omwonenden hinderlijk is en een negatieve invloed kan hebben op de gezondheid (zoals verhoogd risico op hart - en vaatziekten, slapeloosheid, depressie en toename gebruik medicatie hiervoor). Dr. ir. de Laat (FUNCTIE) baseert zijn conclusies hierover op een studie van meer dan 300 wetenschappelijke artikelen over dit onderwerp, welke binnenkort gepubliceerd zal worden. In brief van de artsen wordt vooral benadrukt dat nog geen onderzoek is gedaan naar de gevolgen van dit geluid voor kinderen. Wel is bekend dat geluid van weg- en vliegverkeer significant negatieve gevolgen voor de leerprestaties en geheugenfuncties van kinderen heeft. Ook is bekend dat slaapstoornissen bij kinderen effecten heeft op de hersenontwikkeling. Meer hierover vindt u in de brief van de artsen.

In het algemeen houden bestuurders nog vast aan het RIVM-rapport “Gezondheidseffecten van windturbinegeluid: een update”, maar dit rapport is verouderd, onvolledig en niet toegesneden op alle relevante aspecten van dit probleem. Tenslotte Uitgegaan wordt dat deze informatie voldoende moet zijn om u te ondersteunen in uw te nemen verantwoordelijkheid ten aanzien van het voorzorgsprincipe en de borging daarvan in

de RES 1.0. Wellicht komt u dan net als een toenemend aantal deskundigen tot de conclusie dat de RES 1.0 niet voldoet aan het voorzorgsprincipe en terug moet naar de tekentafel. Met vriendelijke groet, Cora van Mook Voorzitter Stichting Windmolens N57 Nee! Langeweg 2 3222 LD Hellevoetsluis

Geachte mevrouw Nelisse, Beste Mirjam, Het is nu ongeveer 1 jaar geleden dat wij elkaar gesproken hebben. Ik ben Arjan Tuk en samen met mijn vrouw Yvonne, ex-bewoners en windturbinevluchtelingen van Molendijk 47 Piershil. Wij horen bij een groep ex-bewoners die niet gehoord worden. Ex-bewoners, die het maar lekker uit mogen zoeken. Noodgedwongen hebben wij besloten, na bijna 20 jaar, te verhuizen van onze zeer geliefde plek. Vanwege de herrie en overlast, lichamelijke klachten zoals stress, die wij hebben ervaren van de 5 windturbines van windpark Spui bij Nieuw-Beijerland en Piershil. U wilde bewoners spreken, om te weten te komen wat de ervaring en ellende er is. Na talloze vergaderingen die niets opleverden, het in de maling genomen worden dat die dingen geen herrie zouden maken en dat Yard Energy zegt: we hebben niets met jullie te maken. En dit zijn de letterlijke woorden van Dick de Bruijne die destijds tegen mij zei: Die dingen komen er toch wel, wat je ook doet of laat. Dit hele gedoe heeft voor ons nog steeds enorme financiële consequenties. De planschade stelt helemaal niets voor. Is opgegaan aan de verkoopmakelaar. Ons huis is ver onder de verkoopwaarde verkocht aan mensen die hun slag konden slaan. En bewust dicht bij die dingen zijn gaan wonen. En dan nog overdracht belasting, notaris kosten.

Ook nog de aanpassingen die je in en om het huis moet doen om het weer naar je zin te hebben. En dan heb ik het niet over een nieuw gordijn of vloerbedekking. Al met al meer dan 50000 euro. Voor de verkoop van ons huis was er ook nog een vertegenwoordiger van Eurus bij ons geweest. Kors van der Wolf. Die kwam kijken wat voor aanpassingen aan het huis gedaan moesten worden om het binnen stiller te krijgen. Want echt nachtrust heb je niet als die dingen draaien. Hazeslaapjes van 2 tot 4 uur in lengte en dat was het. Ons huis stond toen al te koop en dat wist hij. Ik vertelde ook dat wij liever geld zouden zien ipv aanpassingen aan het huis. Hij vertelde ons dat het Eurus niet zou uitmaken of ze ons huis zouden isoleren of dat Eurus deze kosten voor isolerende maatregelen aan ons zouden uitbetalen. Met deze uitspraak heb ik hem een paar maanden later per mail geconfronteerd omdat we ons huis bijna verkocht hadden. En ik toch wel geld wil zien vanwege het verkoopverlies. Maar hij schrijft doodleuk terug dat hij ons niets beloofd heeft. Dus weer een trap na. Nu lees ik ook dat Astrid Vlaminkx van de Provincie met de nieuwe bewoners heeft geproken. Deze kunnen nu voor bepaalde isolerende aanpassingen in hun huis aanspraak maken om hun huis op kosten van Eurus dat te laten doen. Dit is de wereld op zijn kop!!! Weer een trap na.

Guido op ‘t Hof van de Provincie zegt doodleuk tegen mij: De planschade, dat is het. Nog een trap na. Al met al, wat moet er gebeuren zodat wij eens echt gehoord worden? Deze beerput gaat een keer open met hele grote consequenties verwacht ik.

Hier hebben wij niet om gevraagd. Al deze ellende wordt ons aangedaan door een overheid die zijn burgers hoort te beschermen. Maar diezelfde overheid walst gewoon gewetenloos over de burgers heen. Dit is gewoon een nachtmerrie waarin je zit als burger. De grote bedrijven verdienen er miljoenen aan en wij hebben het nakijken. Er wordt gehoopt dat mensen er moe van worden en stoppen met ouwehoeren. Ik wil geen reactie ontvangen van: Jullie hebben zelf beslist om te verhuizen! Dus eigen schuld dikke bult. Ik kan u vertellen dat wij gewoon hard gewerkt hebben de afgelopen 35 jaar aan ons huis. Ook zeer veel geïnvesteerd. Nu is er dus een groot gedeelte van onze meerwaarde van onze financiën afgesnoept door deze hele ideoterie van deze windturbines. Ons is de vrijheid ontnomen om zelf te beslissen om te verhuizen. Wij hebben meer geld moeten lenen dan nodig was. Realiseert u zich dat wel? Afgezien van de geestelijke en lichamelijke klachten die we door de windturbines hadden opgelopen. En alles wordt eigenlijk nog steeds ontkent door de overheid etc. Wie gaat ons nu helpen vanuit de overheid? In afwachting van uw antwoord. Met vriendelijke groet, Arjan Tuk