CConstaterende datNijkerk
Koppel je AI →
Document · PDF

2021-071 rvs+rb Verordening maatschappelijke ondersteuning 2021-1.pdf

Commissie I 11 november 2021, gemeente NijkerkBij agendapunt: Verordening Wet maatschappelijke ondersteuning 2021-1 (2021-071)12.815 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 2

Procedure melding en onderzoek Dit hoofdstuk bevat de regels voor de procedure die voorafgaat aan de eventuele aanvraag voor een maatwerkvoorziening. Artikel 2.1 Melding hulpvraag

De inwoner doet een melding van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, de hulpvraag. De melding is niet gebonden aan een vorm of locatie. De melding kan schriftelijk, elektronisch, mondeling of telefonisch worden gedaan en zowel op het gemeentehuis als bijvoorbeeld op locatie bij het sociaal team Wmo. De melding kan door of namens de inwoner worden gedaan, wat betekent dat ook iemand uit de omgeving van de inwoner als vertegenwoordiging kan optreden. Zoals aangegeven in lid 2 bevestigt de gemeente de ontvangst van de melding. Dit doet de gemeente schriftelijk zodat het tijdstip van de melding is geregistreerd. Met de ontvangstbevestiging kan de inwoner aantonen wanneer de melding is gedaan. Dit is van belang omdat het onderzoek naar de melding maximaal 6 weken mag duren. Lid 3: voor beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang geldt dat iedere ingezetene van Nederland zich voor deze ondersteuning tot het college van de gemeente Leusden kan wenden. De gemeente Amersfoort heeft de centrumfunctie ten aanzien van opvang en beschermd wonen voor gemeenten in de regio die onder de werking van de centrumgemeente Amersfoort vallen. Daar kan een directe melding worden gedaan, of anders zal het college de melding doorzetten.

De centrale toegang voorziet (gemandateerd) in de toegang Artikel 2.2 Cliëntondersteuning Deze bepalingen zijn een verwijzing naar artikel 2.2.4 en 2.3.2, lid 3 van de wet. De bepalingen zijn opgenomen in de verordening om de inwoner een compleet overzicht van de rechten en plichten te geven. Artikel 2.3 Persoonlijk plan Deze bepalingen verwijzen naar artikel 2.3.2, lid 2 van de wet. Het overleggen van een persoonlijk plan zorgt ervoor dat de gemeente direct op de hoogte is van de wijze waarop de inwoner vorm wilt geven aan zijn zelfredzaamheid en participatie. De regie komt hiermee bij de inwoner te liggen. Wanneer de inwoner een persoonlijk plan overhandigd wordt dit plan ook opgenomen op toegevoegd aan het verslag. Artikel 2.4 Informatie en identificatie Deze bepalingen verwijzen naar artikel 2.3.2, lid 7 en artikel 2.3.4 van de wet. Het eerste lid gaat over de vraag van de gemeente naar informatie over de inwoner die helpt om het gesprek op basis van de melding voor te bereiden. Het tweede lid gaat over de verplichting van de gemeente om de identiteit van een inwoner vast te stellen. Dit moet de gemeente doen aan de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht. De inwoner, die aanvraag doet voor een maatwerkvoorziening, is verplicht dit document ook aan de gemeente te laten zien.

Artikel 2.5 Onderzoek Het onderzoek is de kern van de procedure die voorafgaat aan de aanvraag. Een belangrijk onderdeel hiervan is het gesprek. In het tweede lid worden de onderdelen die aan bod moeten komen tijdens het gesprek genoemd. Deze onderdelen worden ook in artikel 2.3.2, lid 4 van de wet beschreven. Het vijfde lid geeft de gemeente de mogelijkheid om extern advies in te winnen, als dat nodig is om een zorgvuldig onderzoek te doen. Afhankelijk van de situatie en welke deskundigheid nodig is, beslist de gemeente welke adviesinstantie ingeschakeld wordt. Het zevende lid biedt de gemeente de mogelijkheid om af te zien van een onderzoek als dit een onnodige herhaling als gevolg heeft. Artikel 2.6 Verslag De gemeente is volgens artikel 2.3.2, lid 8 van de wet verplicht om de inwoner een schriftelijke weergave van het gesprek of de gesprekken te overhandigen. Deze weergave wordt als een verslag opgesteld en bevat de uitkomst van het onderzoek. Wanneer een persoonlijk plan is ingediend wordt deze ook aan het verslag toegevoegd. Hoofdstuk 3. Aanvraag maatwerkvoorziening Dit hoofdstuk bevat de regels op basis waarvan de gemeente beslist over een aanvraag van een maatwerkvoorziening. Dit kan zowel een maatwerkvoorziening in natura zijn, als in de vorm van een pgb. De regels voor pgb en de hoogte ervan zijn ook in dit hoofdstuk opgenomen. Artikel 3.1 Aanvraag

Deze bepaling spreekt voor zich Artikel 3.2 Criteria voor maatwerkvoorziening De gemeenten kan geen sluitende lijst opnemen met voorzieningen en wanneer deze worden verstrekt. De gemeente heeft juist vrijheid nodig om maatwerk te kunnen bieden. De gemeente moet wel geschikte en toepasbare criteria opstellen die gebruikt worden om te beoordelen of een inwoner in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening. Deze criteria worden verder uitgewerkt in beleidsregels. Artikel 3.3 Aanvullende criteria voor beschermd wonen Een inwoner komt in aanmerking voor beschermd wonen als er sprake is van complexe problematiek. Hieronder wordt onder meer het psychisch en psychosociaal functioneren of een psychiatrisch ziektebeeld, die op verschillende leefgebieden invloed heef, bedoeld worden. Beschermd wonen is ook gericht op inwoner die zich (nog) niet kunnen handhaven in de samenleving en daarom zijn aangewezen op noodzakelijk verblijf in een accommodatie van een instelling. Aanleiding hiervoor kan zijn dat een inwoner (nog) niet zelfstandig kan wonen zonder (de directe nabijheid van) 24 uur per dag, of een deel van een etmaal, toezicht en daarbij ondersteuning nodig heeft.

Artikel 3.4 Tegemoetkoming meerkosten Een tegemoetkoming voor personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming wordt verstrekt ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie. Artikel 3.5 Algemene weigeringsgronden maatwerkvoorziening Sub b: de maatwerkvoorziening moet gericht zijn op een individuele cliënt. Voorzieningen die gericht zijn op meerdere inwoners vallen onder algemene voorzieningen. Sub c: de keuzes die een inwoner zelf maakt hebben invloed op de afweging die de gemeente maakt over toewijzing van een maatwerkvoorziening. Het gaat hierbij voornamelijk om keuzes die ervoor zorgen dat een inwoner minder goed voor zichzelf kan zorgen en minder makkelijk mee kan doen met de maatschappij. Als een inwoner bijvoorbeeld de badkamer verbouwd maar daarbij geen rekening houdt met dat hij binnenkort in een rolstoel belandt, zal een latere verbouwing van de badkamer niet vergoed worden. Deze aanvraag voor een maatwerkvoorziening had een inwoner kunnen voorkomen door rekening te houden met de beperking. Sub d: een maatwerkvoorziening wordt verstrekt als een inwoner deze langere tijd nodig heeft. Wat langere tijd is hangt af van de situatie. Hierbij is vooral de prognose van de situatie van de inwoner van belang. Dienstverlening is een uitzondering.

Bijvoorbeeld, een inwoner die net uit het ziekenhuis komt kan hulp bij het huishouden aanvragen. Sub e: het moet de moeite waard zijn om kosten te maken. Hele oude dingen worden niet meer opgeknapt. Sub f: wanneer een inwoner al van een voorziening gebruik maakte voordat de beperking ontstond, en de aanvraag vind na het ontstaan van de beperking plaats, krijgt de inwoner geen vergoeding. De beperking brengt dan geen extra kosten met zich mee, de inwoner maakte al gebruik van de voorziening. Sub h: wanneer een inwoner een voorziening realiseert vóór melding bij de gemeente bestaat er feitelijk geen beperking meer waarvoor de gemeente hoeft te compenseren. Er wordt een uitzondering gemaakt als er sprake was van een acute noodsituatie, waardoor de inwoner niet in staat was om eerst contact te zoeken met de gemeente. Sub i: een inwoner mag pas een voorziening aanschaffen na officiële goedkeuring door de gemeente. De gemeente wil voorkomen dat een voorziening vergoed moet worden die niet de beste prijskwaliteitverhouding heeft. Sub j: een gemeente mag alleen rekening houden met een voorziening op grond van een andere wet als een inwoner daar daadwerkelijk aanspraak op heeft. Zvw en Wlz

Artikel 3.6 Algemene weigeringsgronden woonvoorziening Lid 1: Sub a: op deze afwijzingsgrond kan een uitzondering gemaakt worden als de inwoner goede pogingen heeft ondernomen om de gebreken door de verhuurder weg te laten nemen. Ook kan een uitzondering gemaakt worden als er gelet op de gezondheidstoestand van de inwoner geen zicht is op opheffing van de gebreken binnen een redelijkerwijs aanvaardbaar tijdsbestek. Sub b: de gemeente treft alleen een voorziening in of aan een woning waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft (hoofdverblijf). Wanneer een inwoner over meerdere woningen beschikt, zal er maar één woning worden aangepast. Wanneer er sprake is van co-ouderschap, en inwoner zijn hoofdverblijf bij zowel vader als moeder heeft, kan een uitzondering gemaakt worden. Sub c: de gemeente hoeft geen woningen aan te passen aan de beperkingen van een tijdelijk verblijvende inwoner. Bijvoorbeeld: verblijf in hotels/pensions, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen. In de genoemde situaties moet de gemeente wel een alternatieve oplossing bieden, zoals een verhuiskostenvergoeding. Sub d: de gemeente verstrekt geen voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten omdat deze niet op het individu gericht zijn, zoals bedoeld in artikel 3.4, sub b.

De gemeente moet de inwoner wel ondersteunen bij een beperking en daarom kan er een verhuiskostenvergoeding verstrekt worden als er een voorziening in een gemeenschappelijke ruimte moet komen. Sub e: wanneer een inwoner is verhuisd en in de nieuwe woning beperkingen ervaart die er niet waren in de verlaten woning dan is de inwoner verhuisd naar een ongeschikte woning. De woning is dan de oorzaak van de problemen. Dit is voornamelijk het geval als een inwoner zonder specifieke reden verhuisd. Wanneer er een belangrijke reden voor de verhuizing aanwezig is kan er een uitzondering gemaakt worden, denk aan samenwonen/trouwen of een nieuwe baan elders. Bij een afweging worden alle feiten en omstandigheden meegenomen. Een belangrijke reden is alleen aanleiding tot toewijzing van de voorziening als de inwoner geen redelijke mogelijkheden heeft om zelf voor een passende oplossing te zorgen. Sub f: een inwoner moet verhuizen naar een zo geschikt mogelijke woning. Als een inwoner naar een ongeschikte woning verhuisd en vervolgens de rekening voor aanpassingen bij de gemeente indient mag de gemeente de aanvraag weigeren. De bewijslast hiervoor ligt bij de gemeente. Deze moet kunnen aantonen dat er geschiktere woningen beschikbaar waren. Dit is omgekeerd wanneer een inwoner uit een andere gemeente verhuist. Dan moet de inwoner aantonen dat er geen geschiktere woning beschikbaar was.

Onder "verhuizen” wordt niet alleen het feitelijk verhuizen bedoeld maar ook alle onomkeerbare handelingen die hieraan vooraf liggen, zoals het tekenen van een koop-, huur- of erfpachtcontract. Sub g: er worden geen voorzieningen verstrekt die bij nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten kunnen worden meegenomen. Lid 2: het bezoekbaar maken van één woning wordt alleen toegekend als het gaat om een inwoner in een intramurale setting binnen de gemeente Nijkerk. Artikel 3.7 Inhoud beschikking De beschikking moet de inwoner volledig en goed informeren zodat duidelijk is waar de inwoner recht op heeft. Daarom noemt dit artikel op wat welke onderdelen een inwoner terug kan vinden in de beschikking. Artikel 3.8 Regels pgb De voorwaarden die genoemd worden in lid 1 zijn de ’10 punten pgb-vaardigheid’ van het Ministerie van VWS. Deze zijn te raadplegen over rijksoverheid.nl en op te vragen bij de gemeente. Lid 2 en 3: het pgb is enkel en alleen bedoeld voor financiering van de noodzakelijke voorziening. Lid 4 en 5: gemeenten kunnen verschillende tarieven hanteren voor verschillende vormen van ondersteuning en voor verschillende typen hulpverleners. In de bijlage 1 bij deze verordening staan de

tarieven weergegeven. De hoogte van een pgb moet volgens artikel 2.1.3, lid 2, sub b van de wet in ieder geval toereikend zijn. Lid 6: om belangenverstrengeling te voorkomen mag degene die de pgb taken op zich neemt, niet de zorgverlener zijn. Dit geldt niet voor bloed- en aanverwanten in de eerste en tweede graad (voor overzicht hiervan zie artikel 3.8). In dat geval bekijkt de gemeente of de combinatie van pgb-taken en zorgverlening passend is. Met betrekking tot de pgb beschermd wonen: het tarief is gebaseerd op de tarieven zoals bepaald bij de inkoop van Zorg in Natura (ZiN) 2018. Het tarief is tot stand gekomen door middel van overleg met representatieve zorgaanbieders en vinden hun basis in de cao GGZ. Artikel 3.9 Onderscheid formele en informele hulp Voor formele hulp geldt het hogere pgb-tarief en voor de informele hulp geldt het lagere tarief zoals ook te zien is in bijlage 1 bij deze verordening. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt in het kader van de uitoefening van een bedrijf of beroep. De hulp wordt dan verleend door een zorgaanbieder of een zelfstandige hulpverlener (ZZP-er). Uitzondering hierop is wanneer de hulpverlener een bloed- of aanverwant in de 1e of 2e graad is van de inwoner. Dan is er sprake van informele hulp.

Deze familieleden hebben namelijk in eerste instantie een affectieve relatie met de budgethouder, en dit geeft de doorslag voor het pgb-tarief. Informele hulp is alle hulp die geboden wordt door bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad, of door personen die niet beroeps of bedrijfsmatig ondersteuning verlenen. Meestal zijn dit personen uit het sociale netwerk. Graad 1e graad

Bloedverwanten (adoptie)ouders; (adoptie)kinderen.

2e graad

grootouders; kleinkinderen; broers en zussen.

Aanverwanten (adoptie) ouders van partner; (adoptie)kinderen van partner; partner van uw (adoptie)kinderen (schoonzoon of schoondochter). grootouders van partner; kleinkinderen van partner; broers en zussen van partner.

Hoofdstuk 4. Maatwerkvoorzieningen In dit hoofdstuk wordt voor de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp de resultaten benoemd. Artikel. 4.1 Resultaten huishoudelijke hulp Met opname van dit artikel in de verordening wil de gemeente Nijkerk aangeven dat zij gebruik maakt van het normenkader huishoudelijke hulp. Dit kader richt zich op resultaatgericht indiceren waarna vervolgens de mate van professionele inzet bepaald wordt. De vaststelling gebeurt altijd individueel op maat. Hoofdstuk 5. Bijdrage in de kosten De gemeente mag van inwoners een bijdrage in de kosten vragen voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen. In dit hoofdstuk zijn de regels over deze bijdrage in de kosten opgenomen. Artikel 5.1 Hoogte van de bijdrage voor maatwerkvoorzieningen In lid 2 wordt de rijksnorm genoemd. Met rijksnorm wordt hier het abonnementstarief bedoeld dat terug te vinden is in artikel 2.1.4.a, lid 4 van de wet. Het CAK stelt deze bijdrage vast en int deze. Artikel 5.2 Hoogte van de bijdrage voor collectief vraagafhankelijk vervoer Het collectief vraagafhankelijk vervoer wordt voor de gemeente Nijkerk door Valleihopper uitgevoerd. Het wordt als maatwerkvoorziening toegekend, maar heeft een eigen betaalsysteem. Daarom is het als apart artikel opgenomen.

De hoogte van de eigen bijdrage aan Valleihopper wordt namelijk bepaald door haar bestuur, afgestemd met de raden van de aangesloten gemeenten. Hoofdstuk 6. Bestrijding misbruik

Artikel 2.1.3, lid 4 van de wet verplicht de gemeente om regels vast te stellen in de verordening met betrekking tot de bestrijding van ten onrechte ontvangen maatwerkvoorziening of pgb en van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet. In dit hoofdstuk worden deze regels beschreven. Artikel 6.1 Bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen in natura en pgb’s en misbruik of oneigenlijk gebruik van de Wmo 2015 In lid 1 wordt de informatieplicht van de gemeente richting de inwoner uitgewerkt. De gemeente moet op een begrijpelijke manier de inwoner informeren over de geldende rechten en plichten en over de gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik. Lid 2, 3 en 5 zijn een herhaling van de wet (artikelen 2.3.8, 2.3.10 en 2.4.1). Deze zijn opgenomen in de verordening om een compleet beeld te geven van de geldende regels. Lid 6: naast het terugvorderen van een geldbedrag (lid 5) heeft de gemeente ook de mogelijkheid om de verstrekte voorziening zelf terug te vorderen. Artikel 6.2 Opschorting pgb Dit artikel geeft de gemeente de mogelijkheid om de Sociale Verzekeringsbank (SVB) te verzoeken om de betaling van het pgb nog niet te doen (geheel of gedeeltelijk opschorten). Soms is (tijdelijke) opschorting van een betaling uit het pgb naar aanleiding van een declaratie beter dan beëindiging of weigering of zelfs intrekken of herzien van het pgb.

Door het opschorten is er tijd voor herstelmaatregelen of verder onderzoek. Artikel 6.3 Controle De gemeente moet periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, onderzoeken of de verstrekte maatwerkvoorzieningen in natura en pgb’s worden gebruikt, respectievelijk besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze zijn verstrekt, of de besteding op een rechtmatige manier gebeurt en of de geleverde ondersteuning van goede kwaliteit is. Een onderzoek kan zowel betrekking hebben op het handelen van een inwoner of pgb-houder, als op de ondersteuningsverlening door een aanbieder. Het onderzoek kan onder meer bestaan uit: dossieronderzoek, bezoek aan de inwoner, bezoek aan de locatie waar de inwoner ondersteuning krijgt en gesprekken met de aanbieder. Hoofdstuk 7. Kwaliteit In dit hoofdstuk wordt uitgewerkt hoe de gemeente invulling geeft aan de kwaliteit van voorzieningen. Daarnaast zijn regels opgenomen over de prijs en kwaliteit verhouding voor de levering van voorzieningen. Artikel 7.1 Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning De gemeente moet in de verordening bepalen welke kwaliteitseisen worden gesteld aan de aanbieders van voorzieningen. Hierbij zijn de kwaliteitseisen die de wet zelf stelt aan de aanbieders het uitgangspunt. De kwaliteitseisen die de gemeente Nijkerk specifiek van aanbieders vraagt staan in bijlage 1.

Het klanttevredenheidsonderzoek zoals genoemd in lid 2 is een verplicht onderdeel van de controle op de kwaliteitseisen. Artikel 7.2 Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden Artikel 2.6.6, lid 1 van de wet verplicht de gemeente om regels te stellen over verhouding tussen prijs en de kwaliteitseisen van een voorziening. In artikel 5.4 van het uitvoeringsbesluit is uitgewerkt wat hierin van een gemeente wordt verwacht. Doel is dat een vaste of reële prijs wordt vastgesteld voor diensten die derden verlenen in opdracht van de gemeente. Om deze prijs vast te kunnen stellen moet de gemeente in ieder geval de kostprijselementen uit artikel 5.4, lid 3 van het uitvoeringsbesluit gebruiken. Dit is vastgelegd in lid 3 van dit artikel. Lid 1: in deze bepaling wordt geregeld dat de gemeente voor het leveren van een dienst door een derde, ofwel een vaste prijs vaststelt, ofwel een reële prijs vaststelt die geldt als ondergrens voor een inschrijving en het aangaan van een overeenkomst met een derde of die geldt als ondergrens voor de vaste prijs. In het geval de gemeente een reële prijs vaststelt, is het mogelijk dat inschrijvers een hoger tarief dan de reële prijs neerleggen. Het is niet mogelijk een lagere prijs neer te leggen. Als de gemeente een vaste prijs vaststelt, dan zal het tarief voor de inschrijvers gelijk zijn aan de vaste prijs.

Lid 2: bij het vaststellen van de prijs moet de gemeente rekening houden met de eisen aan de kwaliteit van die dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid van de beroepskracht. De gemeente moet ook rekening houden met de continuïteit in de hulpverlening, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken hulpverleners. De gemeente moet de invulling van de continuïteit van de hulpverleningsrelatie in financiële zin regelen. De aanbieder die de opdracht gegund krijgt moet overleggen met de aanbieder die de opdracht tot dan toe had uitgevoerd over de overname van personeel. De gedachte is dat de overname van personeel gemakkelijker verloopt als de gemeente een reële prijs betaalt voor de opdracht. Artikel 7.3 Meldingsregeling calamiteiten en geweld Onder ‘calamiteit’ wordt het volgende verstaan: een niet-beoogde of onverwachte gebeurtenis, die betrekking heeft op de kwaliteit van een voorziening en die tot een ernstig schadelijk gevolg voor of de dood van een inwoner heeft geleid. Onder ‘geweld bij de verstrekking van een voorziening’ wordt het volgende verstaan: het seksueel binnendringen van het lichaam van of ontucht met een inwoner en lichamelijk en geestelijk geweld jegens de inwoner, door een beroepskracht dan wel door een andere inwoner met wie de inwoner gedurende het etmaal of een dagdeel in een accommodatie van een aanbieder verblijft.

De gemeente Nijkerk heeft de VGGM-GGD aangewezen als toezichthoudend ambtenaar zoals genoemd in lid 3. Hoofdstuk 8. Klachten en medezeggenschap Dit hoofdstuk bevat een verplichting voor de aanbieders om een klachtenregeling te hebben en medezeggenschap te geven aan inwoners. Daarnaast wordt de manier waarop ingezetenen van Nijkerk inspraak hebben in de uitvoering van beleid door de gemeente benoemd. Artikel 8.1 Klachtenregeling Lid 1 geeft de inwoner de mogelijkheid om klachten over de afhandeling van een melding of aanvraag door de gemeente aan te kaarten bij de gemeente zelf. Wanneer een inwoner niet tevreden is over de gedragingen van een aanbieder moet de inwoner dit melden bij de aanbieder. De aanbieder moet hiervoor een procedure opstellen zoals benoemd in lid 2. Artikel 8.2 Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuning Aanbieders moeten cliënten de mogelijkheid geven om medezeggenschap uit te oefenen over besluiten die voor de cliënten van belang zijn. Dit geldt voor aanbieders van alle voorzieningen. Het gaat dus om medezeggenschap van de cliënt tegenover de aanbieder. Artikel 8.3 Betrekken van ingezetenen bij het beleid De gemeente moet de ingezetenen betrekken bij het beleid door middel van inspraak. De inspraak geldt voor alle ingezetenen. In de gemeente Nijkerk is hiervoor een sociaal domeinraad ingesteld. Hoofdstuk 9.

Overige bepalingen Artikel 9.1 Jaarlijkse mantelzorgerwaardering Dit artikel is een verwijzing naar artikel 2.1.6 van de wet. Mantelzorgers van mantelzorgverkrijgenden die in de gemeente Nijkerk wonen komen in aanmerking voor de mantelzorgwaardering. De woonplaats van de mantelzorger hoeft dus niet Nijkerk te zijn. De procedure wordt verder uitgewerkt in de beleidsregels. Hoofdstuk 10. Overgangs- en slotbepalingen Artikel 10.1 Geen bepalingen Dit artikel geeft de gemeente de mogelijkheid om in situaties die niet in deze verordening geregeld zijn, te handelen naar wat voor die situatie nodig is. Artikel 10.2 Hardheidsclausule In bijzondere gevallen kan de gemeente ten gunste van de inwoner afwijken van de bepalingen van deze verordening (niet van de in de wet zelf genoemde bepalingen). Zo nodig wordt hierbij advies ingewonnen. Afwijken kan alleen ten gunste, nooit ten nadele van de betrokken inwoner. Verder is met nadruk gemeld:

bijzondere gevallen. Het gebruik maken van de hardheidsclausule betreft een uitzondering en geen regel. De gemeente moet in verband met precedentwerking dan ook duidelijk aangeven waarom in een bepaalde situatie van de verordening wordt afgeweken. Artikel 10.3 Intrekking oude verordening en overgangsrecht Spreekt voor zich Artikel 10.4 Inwerkingtreding en citeertitel Spreekt voor zich

Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van de gemeente Nijkerk d.d. 25 november 2021, de griffier,

de voorzitter,

mevrouw A.G. VERHOEF-FRANKEN

de heer mr. drs. G.D. RENKEMA

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Nijkerk&id=f9090bf5-09b9-4672-b4e0-cd52c4b3dc56