ACHTERGRONDINFORMATIE - Reactie op technische vragen VVD over Vaststellen 12e Verordening tot wijziging van de APV

Reactie op technische vragen VVD over Vaststellen 12e Verordening tot wijziging van de "Algemene plaatselijke verordening Nieuwkoop 2012" (Apv) Toevoegen ‘slaapverbod’ op openbare plaatsen’ (nieuw artikel 2:54 Apv). Uit het raadsvoorstel: Handhaving en politie merken een duidelijke stijging van het aantal ‘buitenslapers”. Dit kan een indicatie zijn van toenemende dakloosheid en/of andere problematiek(en) onder deze groep. 1. Kunt u inzicht geven in de omvang van deze problematiek in NK? Bijvoorbeeld gekoppeld aan een tijdvak (jaar). Het afgelopen jaar ging het om meer dan 20 personen en ruim 10 verschillende locaties, voordien nog slechts om een enkel geval. Die mensen, vrijwel allen uit de groep van arbeidsmigranten, verblijven en slapen in auto’s, bootjes, schuurtjes, onder bruggen, in plantsoenen, al dan niet in een tent of onder een zeil. Deze ontwikkeling is niet seizoensgebonden. Van de reguliere voorzieningen, zoals opvang, sociale ondersteuning en reintegratieprogramma’s, kan pas gebruik worden gemaakt door personen die al minimaal 5 jaar in Nederland verblijven. Uitzondering daarop is de mogelijkheid om in de winterperiode bij vorst te overnachten bij De Binnenvest, wanneer de zgn. Kouderegeling van kracht is verklaard.

Voor het overige kunnen dakloze arbeidsmigranten uit EUlanden, voornamelijk uit Midden- en Oost-Europa, tot die tijd voor hulp terecht bij de Stichting Barka. Terugkeer naar het thuisland is dan veelal de meest reële optie. Voor de meerderheid van de doelgroep is dat juist reden Barka niet in te schakelen. Ook al proberen wij dat in concrete gevallen wel zoveel mogelijk te stimuleren, het is en blijft ieders persoonlijke keuze van enige vorm van hulp wel of geen gebruik te maken. Uit het raadsvoorstel: Deze maatregel is ‘een stok achter deur’ voor toeleiding naar (sociale) ondersteuning of (maatschappelijke) opvang. 2. Kunt u motiveren waarom deze maatregel nodig is in NK; is -bijvoorbeeld- de voorliggende voorziening, namelijk ondersteuning of opvang, niet adequaat of voldoende waardoor deze maatregel ingevoerd moet worden? Het verbod en het vooruitzicht van een eventuele sanctie kan bijdragen aan de overtuiging van een individu beschikbare hulp te zoeken of te aanvaarden. Praktisch zal de inzet daarbij vooral zijn om in overleg met die persoon tot een passende oplossing en voor dat moment geschikte maatregelen te komen. Daarmee is het verbod aan te merken als een stok achter de deur en als laatste redmiddel. Het reguliere voorzieningenpakket is voldoende adequaat en werkt effectief.

Deze instrumenten van opvang, sociale ondersteuning en re-integratieprogramma’s zijn, zoals hiervoor op vraag 1 al opgemerkt, de eerste 5 jaar van het verblijf van een arbeidsmigrant dus niet beschikbaar. 3. Kunt u toelichten hoe deze maatregel bijdraagt naar de toeleiding naar ondersteuning of opvang? Is c.q. blijft -na het toepassen van de maatregel- sprake van vrijwillige medewerking als het gaat ondersteuning of opvang? Onder verwijzing naar en in aanvulling op het antwoord op vraag 2, Ja, het is en blijft ieders persoonlijke keuze van enige vorm van hulp wel of geen gebruik te maken.