2021-426 Gespreksverslag met een laaggeletterde inwoner.docx
Tekst van het document
2021-426 Gespreksverslag: in gesprek met een laaggeletterde inwoner Datum: 6 januari 2022 Aanwezig: Tom Verhoeve (raadslid van gemeente Nieuwegein), een inwoner, Eelco Rommes (werkt voor de gemeente Nieuwegein). Om de privacy te beschermen, noemen we de inwoner niet bij naam. Verborgen leed Laaggeletterdheid is een verborgen leed. Het is een handicap die mensen het liefst verbergen. Velen voelen zich dom. Ze schamen zich omdat ze moeite hebben met lezen en schrijven. Ze willen geen hulp vragen omdat ze bang zijn om door de mand te vallen. Dat geheim bewaren, is loodzwaar. Laaggeletterden zijn een vergeten groep. Het zijn er heel veel. Velen zijn niet bekend bij de gemeente. Ze werken keihard en komen net boven het minimum. Goed kunnen lezen en schrijven is de norm. Wie bijvoorbeeld de dokter belt met een vraag, krijgt als eerste te horen: kijk op de website. Maar die website is niet geschikt als je moeite hebt met lezen. Daarom heeft een laaggeletterde vaak een ander nodig. Dat is frustrerend. De partner van de inwoner doet de belastingaangifte. Maar iemand die er alleen voor staat, heeft een groot probleem. Een opleiding volgen is moeilijk. Zelfs een praktische opleiding. Bijvoorbeeld: de kappersschool heeft vier dagen praktijk, maar ook een dag theorie. Wie dan niet meekomt, is het lachertje van de klas. Veel laaggeletterden hebben moeite met getallen en rekenen.
Dat kan leiden tot schulden. Daarom wil de inwoner met contant geld betalen. Om grip te houden op uitgaven. Maar bij de balie van de gemeente moet je pinnen. Dat is een probleem. Werken met computers is lastig. Wie ermee opgroeit, leert het vanzelf. Anderen haken af. Wat kan de gemeente doen? Maak het mensen makkelijk om hulp te vragen. Geef die hulp van mens tot mens. Heet ze welkom. Een open houding is belangrijk. Niet boven de ander gaan staan, maar naast hen. Iedereen wil leren. Win het vertrouwen. Zorg dat mensen vertrouwelijk kunnen spreken. Dat is nu lastig in het Stadshuis. Zet ambassadeurs in. Een voorbeeld: het aanbod van de bieb is geweldig. Het is een vertrouwde ontmoetingsplek. De mensen benaderen je goed. Maar veel mensen weten dat niet. De inwoner neemt hen mee daar naartoe. Schrijf brieven in begrijpelijke taal. Niet kinderlijk, wel simpel. Laat ze nakijken door iemand met ervaring. Doe meer moeite om laaggeletterden te bereiken. Zoek ze op waar ze al zijn. Bijvoorbeeld op sportclubs, bij de huisarts, bij de tram. Of plaats een scherm bij de toiletten in het Stadshuis. Iedereen die winkelt, komt daar langs. Geef duidelijke informatie. “Weet je dat je bij de gemeente dit en dat kan regelen? Bel ons. Wij helpen je.” Gebruik beelden. Geen lange lappen tekst.