Gesproken tekst inspreker mw. Haegens-van Veen

Ik ben mw. Haegens, Stationsstraat 120 in Molenhoek, gebruiker/beheerder van de kelder sinds 38 jaar. Een gedeelte van de kelder ligt op- en onder mijn erf (aangekocht in 1986), met ingang op mijn erf. Ik vind dat de initiatiefnemer zeer tekort is geschoten en schadelijke fouten heeft gemaakt bij het verzamelen van de alle informatie, ter voorbereiding van de bestemmingsplanwijziging. Hier volgend Punt A gaat over de diverse onderzoeken en hoe die tot stand zijn gekomen. Punt B gaat over de ecologische rapportage van het bestemmingsplan (zie bijlage 7.5 bijlage 5, van de vergaderstukken).

A. Bij het verzamelen van de informatie voor het maken van de diverse benodigde rapportages heeft men zich, zonder enig overleg en zonder toestemming van mij (en dus illegaal/onrechtmatig) meermaals middels braak, en eenmaal middels grove sloop van een deel van het kelderdak (met een shovel op 27 mei 2024, waarvan twee getuigen), toegang verschaft tot de kelder, waar ik me regelmatig in beweeg. De daarmee verkregen informatie is op onrechtmatige wijze verkregen (ook zijn er gegevens -over de ligging van de kelder- ‘’aangepast’’ en gewijzigd/veranderd in de rapporten terecht gekomen) en juridisch gezien dus geen correcte grondslag voor rapportages ten behoeve van een bestemmingsplanwijziging. B. De ecologische rapportage van de gemeente en/of de initiatiefnemer is onjuist want het geeft onjuiste informatie over vleermuizen. Op 24 april j.l. heeft onafhankelijk ecoloog E.A. Jansen uit Middelaar, een rapportage naar de gemeente opgestuurd naar aanleiding van een zeer uitgebreid onderzoek verricht door hem op 11 maart 2024, dit naar aanleiding van een gevonden vleermuis bij de kelderingang op 09 maart 2024. Het rapport van ecoloog Jansen stond niet vermeld bij de vergaderstukken op de site van de Gemeente. Ecoloog E.A. Jansen, vleermuizendeskundige, stelt vast: 1. Een eenmalig onderzoek naar vleermuizen is altijd een steekproef. 2. De foto van nov.

2023 geeft aan dat de kelder een vaste rust of verblijfplaats is voor vleermuizen en daarmee vergunningsplichtig. Verblijfsplekken van vleermuizen zijn altijd vaste rustplaatsen. De aanwezigheid van rustende of verblijvende vleermuizen wordt juridisch gezien als: vaste rust- en verblijfplaats, ook als die de rest van het jaar afwezig zijn. Spontane vestiging is altijd mogelijk en dan is er dus een vergunning van de provincie nodig. 3. De vleermuissoorten die vrij aan het plafond overwinteren zijn zeer zeldzaam. Het merendeel kruipt diep weg, zeker als een kelder relatief koud is.

4. 5.

6.

7.

8.

Overwinterende vleermuizen hebben in de winter géén ontlasting, want zij teren immers op interne vetvoorraad. Er is geen ontlasting in de winter. Het ontbreken van uitwerpselen is GEEN bewijs voor het afwezig zijn van vleermuizen. Er zijn vleermuizen waargenomen en gevonden in en bij de kelder en daar zijn ook foto’s/films van. Als ik aanvullende foto’s moet overleggen om te bewijzen de vleermuis daadwerkelijk ik de kelder is gevonden, zal ik dat alsnog doen. Of er wel of niet vleermuizen aanwezig zijn ‘’onder’’ het zeer vele afvalmateriaal, wat in de kelder in zeer grote overvloed overal aanwezig is, kan alleen vastgesteld worden tijdens het nazomerzwermen, en onmogelijk tijdens een zeer korte, eenmalige steekproef. De initiatiefnemer heeft een sectie van de kelder zodanig, hermetisch afgesloten (zonder mijn toestemming of overleg met mij) met het sterke vermoeden, om hiermee bewust de habitat (overnachtingsplek) van de vleermuizen te verstoren. De gemeente is wettelijk verplicht n advies- of toetsverzoek aan te vragen of uit te zetten bij de provincie, voorafgaand aan het afgeven van een bestemmingsplan wijziging. De gemeente mag over zaken van beschermde soorten niet besluiten. De provincie is volledig bevoegd en deskundig m.b.t. beschermde diersoorten.

Tot slot:

 De ecologische rapportage van initiatiefnemer is onjuist, want het geeft onjuiste informatie over vleermuizen.