CConstaterende datMolenlanden
Koppel je AI →
Document · PDF

Fam. Versteeg - Inspraakreactie op vergadering 16-3-2021 - pub.

Raadsvergadering 30 maart 2021, gemeente MolenlandenBij agendapunt: Bestemmingsplan Middelweg 2, Nieuw Lekkerland2.107 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen

Nieuw-Lekkerland 29 maart 2021 Geachte leden van de commissie, Naar aanleiding van de commissievergadering van dinsdag 16 maart j.l. en de voorbereiding op de raadsvergadering van 30 maart aanstaande wilden we graag nog wat punten verduidelijken en nuance aanbrengen bij bepaalde onjuiste of onvolledige aannames. We veronderstellen dat de wethouder niet van de juiste informatie is voorzien aangaande het procesverloop van voor zijn tijd en het kan natuurlijk niet zo zijn dat op basis van incomplete en/of incorrecte gegevens een besluit wordt genomen wat mogelijk verstrekkende gevolgen heeft voor het welzijn en woongenot van de omwonenden van Middelweg 2. Duiding Zienswijze Als eerste was het verschil in benadering van de acht zienswijzen bijzonder; de commissie was duidelijk in hun standpunt dat acht zienswijzen die allemaal hameren op communicatie toch in ieder geval de suggestie wekken dat er iets niet goed is gegaan. De wethouder huldigde echter het standpunt dat praten met acht omwonenden verspilde moeite is; je kunt het toch niet iedereen naar de zin maken, en een gang naar de rechter is wenselijker. Waarmee hij in de veronderstelling lijkt te verkeren dat wij onredelijke mensen zijn die niet bereid zijn tot enig compromis. Dat standpunt werpen we verre van ons. Met ons valt best te praten.

Het probleem is dat ons nooit een concreet compromis is aangeboden, of dat de projectontwikkelaar over een compromis sprak, onze compromis punten aanhoorde, uitspraken deed als “geen probleem” en vervolgens die toezeggingen weer vergat. Participatie De opmerking dat participatie niet kan betekenen dat je van een projectontwikkelaar onrealistische plannen mag verwachten, zodat men nog wat weg te geven heeft is natuurlijk een prima uitgangspunt. Tegelijkertijd kan de wethouder daarmee toch ook niet bedoeld hebben dat je als projectontwikkelaar onder het mom van ‘participatie’ een volledig kant en klaar plan neerlegt bij de buurt en dat vervolgens op wat kleine aanpassingen zo goed als integraal uitvoert. Met het minimaal rekening houden met alle opmerkingen, suggesties en zorgen die vanaf het allereerste begin door de buurt zijn geuit. Participatie betekent in onze ogen; met elkaar. Elkaar serieus nemen en wat doen met de opmerkingen en zorgen die er zijn. Het betekent niet in 2017 een plan presenteren, daar vervolgens op wat details na niet meer van afwijken en overal heel hard roepen: “dit is het, we gaan door!” Onbetrouwbare communicatie En als er dan al gesproken is over acceptabele oplossingen voor individuele bewoners, dan bleken die oplossingen op een later moment niet in weer nieuwe ‘niet definitieve’ tekeningen terug te vinden.

Met als gevolg dat er hier in de omgeving niet bijzonder veel vertrouwen meer is in de goodwill van de projectontwikkelaar om tot een voor iedereen acceptabel plan te komen. Uiteraard had de omwonende in kwestie het volgens de projectontwikkelaar dan natuurlijk allemaal verkeerd begrepen, en stond het vrij om vooral bezwaar te maken tegen de omgevingsvergunning. Het is ons persoonlijk diverse keren voorgehouden: “dan maak je toch bezwaar tegen de omgevingsvergunning.” Je zou er de indruk van kunnen krijgen dat de projectontwikkelaar ons vooral niet op de waarde van het wijzigen van het bestemmingsplan wilde wijzen. Met het wijzigen van het bestemmingsplan sta je immers als omwonenden voor een voldongen feit. Maar waarom zou men ook als de ambtenarij en de wethouder het blijkbaar een prima plan vinden, wat koste wat kost doorgang moet vinden, zonder oog voor de omgeving. Met non-argumenten als ‘mooi profiel vanaf de rivier’ terwijl de omwonenden met nooit meer avondzon en een vernietigde privacy achterblijven als ‘niet ter zake doende’ worden weggezet. Uit alles blijkt dat men geprobeerd heeft om buurtbewoners tegen elkaar uit te spelen, terwijl we als buurt juist op zoek zijn naar een duurzame oplossing die voor alle omwonenden in ieder geval in de richting van het acceptabele komt.

Dus niet alleen maar voor je eigen stukje tuin gaan, maar samen proberen tot iets te komen wat voor iedereen werkt. Maar dat ‘samen’, dat ‘doe mee’ in plaats van ‘werk tegen’, dat is blijkbaar iets waar

de ontwikkelaar, en ook de wethouder zich niet in kan vinden. Men lijkt een gang naar de rechter een wenselijkere uitkomst te vinden dan een gesprek met de bezorgde bewoners en eigenaren van de omringende percelen. Alternatieve plannen Nu leek de wethouder ook nog te betogen dat wij als buurt dan maar een alternatief hadden moeten bedenken, maar dat is toch de omgekeerde wereld! Als een projectontwikkelaar iets wil, wat op zeer veel weerstand kan rekenen, dan is het aan de projectontwikkelaar om ook met alternatieven te komen. In de woorden van dhr. Boer: “wij zijn geen projectontwikkelaars.” Premature verkoop En hoe spijtig ook voor dhr. Vonk en alle andere geïnteresseerden die in 2017 een plan beloofd is. Het is niet de schuld van de omwonenden dat de projectontwikkelaar dingen heeft gezegd die hij niet waar kan maken. Als je iets wil ontwikkelen op een postzegel in een bebouwde omgeving, dan moet je in het begin zorgen dat je de omgeving mee krijgt. Dan is het de verkeerde volgorde om vooral uitgebreid met de gemeente te spreken en dan de buurt een plan te presenteren als ‘voldongen feit’ en vervolgens de boel maar vast te gaan verkopen. Net zoals nu gebeurt trouwens; er is zo min mogelijk naar de buurt geluisterd. In essentie is er praktisch niets aan de plannen veranderd behalve dan in het voordeel van de projectontwikkelaar.

Er wordt een makelaar met een superdeluxe boekwerk op pad gestuurd, wat wederom aangeeft dat de projectontwikkelaar niet van zins is om op wat voor wijze dan ook rekening te houden met de zorgen van de omgeving. De ondertoon; de buurt kan hoog en laag springen, ze doen er niet toe! Wijziging Winkel – Wonen bestemming is niet in het belang van de buurt De suggestie dat de buurt juist geholpen wordt met het veranderen van winkel- naar woonbestemming is een onjuiste aanname, niet gestoeld op enig input vanuit de buurt. Een winkel levert toeloop op, mensen die deze bezoeken kijken in etalages, maar ’s avonds, of op zondag, is er niemand. Er zit niemand op een balkon met glazen balustrade en niemand kijkt uit een raam een aangrenzende tuin of woonkamer in. Ook overdag is een winkel een doelmatig te bezoeken locatie. Niet iets waar je 365 dagen per jaar verblijft. Geen fulltime verlichting, behalve wat etalage- en reclamelicht, en geen parkeeroverlast in de avonden. Want dat die parkeeroverlast gaat ontstaan is evident. Alle creatieve oplossingen met hypothetische elektrische deelauto’s ten spijt; niemand kan garanderen dat de eerste of volgende bewoners niet allemaal in het bezit zijn van meerdere voertuigen. De argumentatie dat oudere kopers meestal slechts één auto hebben is net zo hypothetisch als de veronderstelde parkeerruimte in de openbare ruimte.

Want in die ruimte zijn momenteel tussen de Lekdijk en de Planetenlaan, 2 minuten voor ingaan van de avondklok, gemiddeld 2 tot 3 parkeerplaatsen beschikbaar. De 7 veronderstelde plekken in de openbare ruimte, die bestaan wellicht op papier, maar zeer zeker niet in de praktijk. Ongeacht de hoeveelheid meetmomenten uit het parkeerplan wat wij niet terug hebben kunnen vinden als publicatie. En als we iets geleerd hebben van de recente problematiek bij de belastingdienst, dan is het wel dat wat op papier klopt in de praktijk vaak rammelt. Dat geeft trouwens ook te denken over het dichtgestorte talud wat men naast onze voortuin wil realiseren. Er staat op de plaatjes mooi gras ingetekend, maar als de uitvoering wordt zoals nu is voorgesteld, dan durven wij er wel een goede fles wijn op te zetten dat dit binnen no time parkeerplekken worden. Resumerend: de stelling dat de buurt daarom geholpen zou zijn met woningen is niet correct. Ontbreken reactie op de zienswijze nota van het college Er werd nog even een opmerking gemaakt dat er geen reactie was gekomen op de zienswijzenota. Dat klopt, die is namelijk in een bijlage bij de agenda voor de commissievergadering verspreid, maar verder niet officieel naar ons of onze rechtsbijstandverzekering gecommuniceerd. Zover wij hebben begrepen, heeft niemand die nota officieel ontvangen.

Aantal jaren woonachtig in de buurt Omdat wij hebben gemeend dat het goed was om toe te lichten dat we nog niet zo lang fysiek op dit perceel

wonen. Echter kun je je afvragen in hoeverre dit ter zake doende is; we mogen toch aannemen dat bij een herinrichting gekeken wordt naar de effecten op buurpercelen ongeacht wie daar woont en voor hoelang. Daarnaast heeft de projectontwikkelaar de mogelijkheid gehad om onze 900m2 grond, voordat wij eigenaar werden, te betrekken in zijn plannen. Dat was de projectontwikkelaar ook van plan en is per mail bevestigd, maar vervolgens is er met een ‘appje' vanaf gezien. Daarmee heeft de projectontwikkelaar de kans laten lopen om zonder rekening te houden met ons perceel zijn plannen te realiseren. Sterker nog; zelfs als de projectontwikkelaar het huis had laten staan, dan had het plan gerealiseerd kunnen worden met in ieder geval één buurpartij minder. Na de herontwikkeling had het huis weer verkocht kunnen worden. Maar goed, hoe ga je aan de toekomstige kopers die 34 raampartijen waaronder 5 Franse balkons op 200 cm van de tuin uitleggen?! Dat gaat niet en dat weet de projectontwikkelaar heel goed. Hoeveelheid glas Er wordt trouwens in een reactie van het college op de technische vragen van de SGP in twijfel getrokken of het wel minimaal 33 ramen betreft; het gevel aanzicht wat op Funda & in het luxe verkoopboek gepubliceerd is laat zien dat het zelfs 34 raampartijen betreft en minimaal 5 onwenselijke zichtlijnen vanaf overstekende balkons met glazen balustrade.

Deze laatste zijn weliswaar niet naar het westen gericht, maar zouden als een stuk minder heftig worden ervaren als ze van een ondoorzichtige balustrade zouden zijn voorzien. Dus technisch gezien gaat het om 39 zicht- of lichtlijnen (verlicht trappenhuis, al dan niet op sensor, al dan niet met melkglas) die een direct inbreuk zijn op onze privacy. Uiteraard heeft niet ieder raam daar evenveel impact op, maar het blijven 39 glas partijen.

Reactie Projectontwikkelaar We hadden eigenlijk verwacht dat als de wethouder dan een gang naar de rechter een acceptabele uitkomst vind, de projectontwikkelaar vooral gebaat zou zijn bij een nu dan eindelijk vlotte realisatie van de plannen, nu zo duidelijk is waar de problemen precies zitten. Het verbaast ons daarom ook dat we niets gehoord hebben, maar we lezen nu in de stukken voor de vergadering van 30 maart a.s. dat er een brief is verzonden. Hierin benadrukt de ontwikkelaar vooral dat er veel communicatie met de gemeente is geweest. Terwijl het juist nuttig was geweest om een plan met de omwonenden te ontwikkelen, in plaats van een voldongen feit te deponeren. Want de aanpassingen waarvan wordt gesuggereerd dat ze na 2020 zijn gedaan zijn ons onbekend; de hoeveelheid ramen zijn zelfs nog uitgebreid ten opzichte van eerdere tekeningen! Bovendien was die ‘omwonenden’ avond in 2020 waaraan wordt gerefereerd met name dankzij ons bezocht door vrijwel alle direct omwonenden; de ontwikkelaar vond het voldoende als hij drie personen uitnodigde waarvan hij verwachte dat ze belangstelling hadden. De rest van de groep was “ruis”

En dat er ondertussen al volop gesloopt wordt, met name in het weekend, dat er sloopcontainers worden geplaatst op de trottoirs, dat de buurt als gevolg van een foutje met een stroomkabel een groot deel van de zaterdag zonder stroom zat, dat helpt ook allemaal niet mee. Verder valt te zien dat de huidige aanzicht foto’s (nieuw) aangeleverd door de project ontwikkelaar nog steeds een zeer vertekend beeld geven van de huidige situatie ten opzichte van de beoogd nieuwe situatie. Wellicht heeft u nog de gevraagde gevel aanzichten ontvangen aangaande met name de impact aan de westzijde; wij hebben ze niet gezien, maar maken ons geen illusies. En de ontwikkelaar sluit zijn brief zeer correct af; in vetgedrukte letters wijst hij erop dat er steeds zorgvuldig overleg is geweest met de gemeente. Valt het u ook op dat de omgeving/omwonenden in deze niet wordt genoemd? Conclusie Alles overziend willen we benadrukken dat diverse aannames uit de discussie onjuist of op zijn best onvolledig waren. Wij zijn hier niet om te treiteren of te vertragen. We zijn ons ervan bewust dat we geen recht hebben op een onveranderlijke woonomgeving. We zijn ons bewust van maatschappelijk en stedenbouwkundig wenselijke ontwikkelingen. We willen niet ‘dwarsliggen’ om te vertragen, maar vechten voor het behoud van ons woongenot en een realistische, duurzame oplossing die past binnen de omgeving.

Wij durven te stellen dat eenieder van u dat ook zou doen als het uw eigen achtertuin betrof. Uiteraard zijn we, zoals steeds aangegeven, bereid om de stukken nog van verdere toelichting te voorzien, ter plaatse of telefonisch. Met vriendelijke groet, Familie Versteeg

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Molenlanden&id=836f0ce8-f667-408a-8fda-98f01aa8168c