COMM Tekst inspreker dhr R van Buuren

Beste commissie leden, Ik had een droom! En dat is er een die je niet vaak tegen kwam. Ik wilde namelijk boer worden! Dat wist ik al toen ik jong was. Maar de kansen leken toen klein. Mijn opa stopte in 2002 met zijn melkveehouderij. Na een agrarische opleiding in Dronten lonkte het buitenland, de ruimte, de mogelijkheden. Maar om een lang verhaal kort te maken; emigreren was geen optie, volgens mijn schoonmoeder. De percelen van mijn opa waren wel een optie. De trend was alleen schaalvergroting en robotisering. Dat paste niet bij ons, en ook niet echt in het gebied. Toen de oproep kwam van wijlen wethouder Horlings en oud directeur Verlinde om het buitengebied levendiger te maken, greep ik mijn kans om ons idee te laten zien . Zij waren enthousiast, ze zagen het helemaal zitten, ook met bedrijfswoning erbij. Een nieuw bedrijf, gescheiden van de monumentale boerderij, om die te bewaren en te bewonderen. Nu, 10 jaar en veel levenslessen later, staan we weer (of nog steeds) voor nieuwe ontwikkelingen. En ik zal u zeggen dat het niet mee valt in de agrarische sector. U weet wel, stikstof, waterkwaliteit, methaan, co2, enz. We doen fanatiek mee met het weidevogel beheer in Midden-Delfland. En met succes. De weidevogels op ons bedrijf zijn in de afgelopen jaren met 2400 procent toe genomen. Zelfs de tureluur, grutto EN de veldleeuwerik zijn teruggekomen.

Maar ook daar zit een keerzijde aan. Want weidevogels kun je niet melken… sterker nog, de schadevergoeding die boeren ontvangen voor het weidevogelbeheer van 2024 is nog steeds niet binnen…. Een boer is in de kern voedselproducent en landschapsbeheerder. Daar zou hij voor betaald moeten worden. Dat blijkt nog lastig, want waarom zou een Duitser betalen voor gruttomelk of waarom zou er een meerprijs zitten op babypoeder wat naar China gaat om hier pinksterbloemen in het land te houden. In Midden-Delfland speelt dit ook. Je kan beter mensen melken dan koeien, dat is vaak makkelijker verdienen. Als we boeren niet waarderen voor hun werk zullen zij ook niets extra’s kunnen doen om dit landschap en de weidevogels in stand te houden. Gelukkig komen er steeds meer regelingen die boeren ondersteunen om te investeren in biodiversiteit. Onze voorgenomen maatregelen gaan we sowieso realiseren. We hebben daarvoor van het Dynamo fonds al een bijdrage voor het realiseren van een robuuste weidevogelplas dras. Als bedrijf proberen we op vele maatschappelijke vlakken mee te doen: waterkwaliteit, weidevogels, korte keten, werk en zorg bieden, bodemkwaliteit enz. Wij hebben een prachtig gezin met 3 jongens die genieten van het boerderijleven en de natuur. We proberen aan de toekomst van Midden-Delfland te denken, maar ook zeker aan hun toekomst.

Want door de huidige ontwikkelingen zien we heel veel boeren stoppen. Waarvan zelfs de stikstof rechten aan schiphol worden verkocht… Wij geloven dat we werken aan een bedrijf wat toekomstbestendig wordt en wat we ooit over hopen te dragen aan

een de volgende generatie. We leren ze het belang van geluk zien in de zorg mogen dragen voor dieren en het land en dat het hier op aarde niet alleen maar over geld moet gaan. We willen graag dit bedrijf met dezelfde passie en toekomstvisie voortzetten, maar dat kan niet zonder bedrijfswoning. Boeren is namelijk geen 9-5 baan, maar een levensstijl. Dag en nacht ben je verantwoordelijk voor levende have en die verantwoordelijkheid kan je alleen dragen als je bij je bedrijf woont. Ter afsluiting Vaak zijn mensen bang voor precedent werking als een reactie op plannen in het buitengebied. Maar laten we eens omdenken. Wat als we meer jonge boeren enthousiast krijgen voor weidevogelbeheer? Wat als de burgers boeren meer gaan waarderen voor hun ongelofelijke inzet? Of wat als meer consumenten gaan inzien dat zij met hun boodschappen hier het landschap kunnen onderhouden. Dan scheppen we toch een mooi precedent? Dank voor de aandacht.