08 Beantw vraag fractie VVD.docx

Beantwoording vragen vanuit fracties Fractie

VVD

Agendapunt

Technische vraag bij agendapunt 8 de APV

Tijdens de raadsinformatiebijeenkomst over de APV is aangegeven dat de gemeente verantwoordelijk/aansprakelijk is wanneer er een kabel vanuit een tuin over de stoep ligt om een elektrische auto op te laden. Vraag: Hoever reikt deze verantwoordelijkheid/aansprakelijkheid. Antwoord De gemeente is als wegbeheerder verantwoordelijk voor een veilig gebruik van de openbare weg, waartoe ook trottoirs behoren. Wanneer de weg of weginrichting niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen, heeft de weg een gebrek. Te denken valt aan een losliggende stoeltegel. Risicoaansprakelijkheid Als de weg(inrichting) een gebrek vertoont en daardoor schade ontstaat, dan is de gemeente als wegbeheerder voor deze schade aansprakelijk. Dit volgt uit artikel 6:174 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Belangrijk hierbij is dat niet is vereist dat de gemeente een verwijt kan worden gemaakt of anderszins schuld heeft aan de schade. Dus de hoofdregel van artikel 6:174 van het BW is: gebrek weg(inrichting) -> schade -> aansprakelijkheid wegbeheerder. Dit is de zogenoemde risicoaansprakelijkheid van de wegbeheerder en houdt dus een streng aansprakelijkheidsregime in. (Hierbij moet wel worden opgemerkt dat niet elk gering gebrek tot deze aansprakelijkheid leidt. In de rechtspraak wordt ook aangenomen dat van weggebruikers een mate van oplettendheid mag worden verwacht.

Maar het voert te ver om op de uitzonderingen in te gaan.) Hoe ver reikt nu deze risicoaansprakelijkheid? Reikwijdte risicoaansprakelijkheid Hierbij maakt men een onderscheid tussen zaken die bij de weg horen (bijvoorbeeld stoeptegels, putdeksels, verkeersdrempels) en voorwerpen of substanties die daar niet toe behoren (bijvoorbeeld olie, modder, spijkers). Een snoer van een laadpaal is een zaak die niet behoort tot de weg of de weginrichting. De gemeente als wegbeheerder zal daarvoor niet snel risicoaansprakelijk zijn. Ondanks dat, kan de gemeente in een voorkomend alsnog aansprakelijk zijn voor de geleden schade. Maar dat kan alleen het geval zijn als de gemeente een duidelijk verwijt kan worden gemaakt, bijvoorbeeld als er niet adequaat is gereageerd op een melding dat een snoer een gevaarlijke situatie veroorzaakt.

Deze aansprakelijkheid is dan gebaseerd op de schuldaansprakelijkheid van artikel 6:162 van het BW. Het grote verschil met de risicoaansprakelijkheid is dat in dat geval door de verzoeker moet worden bewezen dat de gemeente ook daadwerkelijk een verwijt kan worden gemaakt. Dat zorgt voor een zwaardere bewijslast. Conclusie Kortom: voor het plaatsen van een snoer over het trottoir is in eerste instantie de automobilist, als gebruiker van het snoer verantwoordelijk. Dat snoer moet veilig over de stoep liggen en niet gespannen zijn. Deze verplichting volgt eveneens uit artikel 2:15 van de nieuwe APV, namelijk dat het verboden is om voorwerpen op de weg aan te brengen op zodanige wijze dat voor het wegverkeer hinder of gevaar ontstaat. Het snoer valt buiten de risicoaansprakelijkheid die op de gemeente als wegbeheerder rust. Wel zal de gemeente adequaat moeten reageren op meldingen van gevaarlijke situaties. Doen wij dat niet, dan zou de gemeente daarvan een verwijt gemaakt kunnen worden, zodat wij alsnog op grond van artikel 6:162 van het BW schuldaansprakelijk zijn.

2