Tekst inspraak commissievergadering 4 dec 2023 Inge Breedijk

Vanavond staat het bestemmingsplan voor Noordweg 128 op uw agenda. Samen met mijn partner en onze dochter woon ik in de Willem Arondeusstraat, grenzend aan dit perceel. In mei 2021 hebben wij reeds onze zorgen over de voorgenomen bouw op dit perceel al eens uitgesproken. Ruim 2 jaar later, zijn onze zorgen niet verminderd en daarom spreek ik u graag nogmaals aan. Wij kochten ons huis eind 2018, met kennis van het huidige bestemmingsplan. Alvorens we het huis kochten, hebben we dan ook eerst goed nagedacht of de bouw op de 3 bestaande kavels, volgens beschermd stads- dorpsgezicht, voor ons nadelige gevolgen zou kunnen hebben. Laten we dus ook benadrukken: Wij zijn niet tegen bouwen. We kochten dit huis voornamelijk vanwege de ligging en de tuin op het zuidwesten met de vrije achterkant en veel zonlicht. Wij moeten allebei fulltime werken en kunnen juist hier na een lange dag, ’s avonds nog heerlijk in de tuin zitten. Maar dan ontvangen we een flyer, er zijn kopers met het voornemen er 7 huizen op rij te gaan bouwen. Pal achter onze achtertuin. Dit wijkt sterk af van het huidige plan en we zijn hier dan ook erg van geschrokken. Om u een beeld te schetsen waar onze zorgen en ons gevoel van machteloosheid vandaan komen; Na het uitblijven van persoonlijke antwoorden van de initiatiefnemers, kregen wij in onze zoektocht naar antwoorden een reactie per mail van de gemeente.

Deze persoon liet ons weten dat het voor ons inderdaad nadelig uitpakt, maar dat we dan maar een verzoek tot planschade zullen moeten indienen t.z.t. Er wordt dus in onze ogen eigenlijk gezegd dat wij gewoon dikke pech hebben en het er maar mee moeten doen. Dit staat haaks op onze verwachting dat de gemeente er zou zijn voor al haar inwoners, niet alleen de toekomstige. We voelen ons in de steek gelaten. Ondertussen zijn we ruim twee jaar verder. Wij hebben onze zorgen meermaals geuit en vragen gesteld aan de initiatiefnemers. We hebben informatiebijeenkomsten bijgewoond. Maar ook hier blijft de toon eigenlijk hetzelfde: Zoek het uit. Er wordt gesproken over burgerparticipatie. U heeft allemaal de bijlage “verslag participatie” ontvangen. Ik zal u een korte inkijk geven op onze visie hier op, door enkele vragen uit te lichten uit een vraag en antwoorden brief van 17 april 2021. vraag 14: waarom 7 huizen op een rij? Antwoord: Dat is een gezamenlijke wens van de gemeente, de WARK en ons. Er is nooit een andere mogelijkheid besproken binnen de gemeente of de WARK. Dit is een wens van de initiatiefnemer, de koper van de grond. Later meerdere malen herhaald. Vraag 17: Het ziet er naar uit dat de te bouwen huizen hoger staan dan de omgeving. Antwoord: Onze huizen worden tussen de 8,5 en 9 meter hoog.

Vervolgens wordt in een latere terugkoppeling met aanpassingen* gecommuniceerd: De nokhoogte is 9,5 m voor de koopwoningen. Nog meer in ons nadeel. *“aanpassingen n.a.v. de informatieavond 20 juni 2022”

Daarbij is de grond trouwens ook nog eens minimaal 70 cm hoger gelegen, als het niet meer is. Komt op een hoogte van bijna 10,5 meter uit t.o.v. onze huizen. Maar dat wordt voor het gemak nooit ergens genoemd.

Vraag 19: Is er nagedacht over de schaduwwerking van de nieuwe bebouwing voor de bestaande woningen? Antwoord: Wij denken dat het meevalt. Ondertussen hebben wij een schaduwrapport ontvangen, wat fijn is, maar waar in staat: “Vastgesteld is dat er in de geplande situatie gedurende delen van de normperiode vanaf ca. later in de middag invloed valt te verwachten”. Dit zal volgens de tekeningen voornamelijk gaan om maart en september. Hoe het zit met zonlicht in ons huis tussen september en maart is ons niet duidelijk. Maar wederom was hun conclusie, dat het wel meevalt. Maar wij gaan er toch onnodig op achteruit? Dan valt dit voor ons toch niet mee?! Ik zou u graag nog zoveel meer vertellen, maar moge ons punt duidelijk zijn: Wij maken ons zorgen! Om onze zon, onze rust voor en achter, maar ook over de waarde van ons huis. Om, omwille van de tijd, over de reeds bestaande parkeerhinder en blank staande straat na hevige regenval nog maar te zwijgen. Nee, participatie zo zouden wij het niet willen noemen. Deze participatie lijkt beperkt tot het volgen van procedures zonder werkelijk naar onze zorgen te luisteren. Ik heb op één van de bijeenkomsten op de man af gevraagd aan de initiatiefnemer, waarom moeten die 7 huizen persé op één rij? Zijn antwoord: Dat is mijn droom.

Maar maakt het dan echt niemand uit wat onze droom is? Ik wordt er zo boos en verdrietig van dat wij er niet toe doen. Dat zijn droom maar over de rug van de onze mag gaan. Dit voelt als een laatste kans om eindelijk wél gehoord te worden. Daarom dank ik u voor het luisteren.