Inspreektekst oudercommissie Schellach

Geachte voorzitter, leden van de commissie, Ik spreek hier vanavond als ouder namens de oudercommissie van de kinderopvang Gloed, locatie Schellach. Wanneer je je kind ’s ochtends naar de opvang brengt, doe je dat met het volste vertrouwen. Je brengt ze naar binnen, zorgt voor een warme overdracht naar de leidsters, geeft ze een kus en zwaait ze uit bij de deur. In de wetenschap dat je ze achterlaat in een veilige, beschermde omgeving waar ze kunnen spelen, ontdekken en groeien. Die veiligheid is geen luxe. Het is de basis van de ontwikkeling van onze allerjongsten. Laat ik vooropstellen dat wij begrijpen dat gemeente Middelburg een maatschappelijke opgave heeft. Wij begrijpen dat Skaeve Huse voorziet in een absoluut noodzakelijke woonvorm voor mensen die niet of moeilijk kunnen functioneren in de maatschappij. Daar ga ik niet over speculeren of oordelen. Waar ik het wel graag met u over wil hebben, is de vraag hoe we als samenleving omgaan met onze meest kwetsbaren, in dit geval onze kinderen. En welke mate van risico we bereid zijn te nemen als het om hen gaat. Wij ouders wegen elke dag risico’s af. We kijken links en rechts voor we oversteken, we plaatsen traphekjes thuis, zeggen ‘pas op dat je niet valt!’ en screenen de plekken waar onze kinderen spelen.

In principe doet u dat ook: u bestuurt onze gemeente door risico's in kaart te brengen en deze zoveel als kan te minimaliseren met als doel het nastreven van brede welvaart. Wat ik me nu afvraag is hoe het kan dat we hier vanavond praten over een locatiebesluit waarbij de optelsom van risico’s voor onze kinderen simpelweg niet is gemaakt? Ik heb de openbare stukken in het raadsinformatiesysteem van begin tot eind doorgenomen. En de conclusie is pijnlijk. In de mij bekende documenten wordt de aanwezigheid van de kinderopvang welgeteld één keer benoemd. Slechts één keer. Alsof het een willekeurig detail is, in plaats van een plek waar dagelijks tientallen jonge kinderen verblijven. Waar zij opgroeien. Waar een deel van de basis ligt die hen later zal vormen tot volwassene. Voorzitter, we weten allemaal hoe hoog de alertheid in onze gemeente is als het gaat om de veiligheid van kinderen. Vorig jaar nog werd in de buurt van de ABS een kind aangesproken door een vreemde met de vraag om mee te lopen naar een busje. Nog diezelfde dag ging een bericht uit via de scholen en stond het met koeienletters in de PZC. Iedereen was in opperste staat van paraatheid. En waarom? Omdat we geen risico’s nemen als het gaat over onze kinderen.

Begrijp me goed: wij weten dat de toekomstige bewoners van de Skaeve Huse een heel andere doelgroep is, en dat mensen met een achtergrond in zedendelicten hier niet voor in aanmerking komen. Daar gaat deze vergelijking dan ook niet over. Het gaat ons om het principe van risico. Want de aard van het risico kan elke dag anders zijn. Vandaag praten we over de dreiging van een zedendelict bij een school, morgen praten we over de onvoorspelbaarheid van drugsgerelateerde overlast of verward gedrag naast een kinderopvang. De bron van het risico verandert, maar onze plicht om de allerkleinsten te beschermen verandert niet. Ik vraag me dus af hoe het kan dat we diezelfde alertheid van toen totaal niet terugzien in de plannen die vandaag voorliggen? Waarom schieten we bij één incident -terecht- in de hoogste versnelling, maar nemen we nu genoegen met een blinde vlek? Is 'we denken dat het wel goed zal gaan' een acceptabele bestuurlijke afweging als het om de allerkleinsten gaat? En dat brengt mij bij de positie van de ouders die ik hier vanavond vertegenwoordig. U heeft aangegeven dat de participatie klein van opzet zal zijn, omdat het aantal inwoners aan de Golsteinseweg gering is. De vraag is of dat echt zo is. Want: wie is de buurt? Wat ons betreft maken de tientallen gezinnen die dagelijks hun kinderen naar de opvang brengen deel uit van deze omgeving.

Onze belangen en onze aanwezigheid in deze buurt is minstens zo belangrijk als die van de overige bewoners. Wij eisen dan ook dat de gemeente ons als zodanig beschouwt en behandelt. Mocht de realiteit zijn dat dit besluit ondanks onze bezwaren wordt doorgezet, vragen wij van het college de bestuurlijke moed om de verantwoordelijkheid te dragen voor de consequenties. Te beginnen bij transparantie. Wij eisen dat de gemeente zélf een ouderavond organiseert voor alle ouders van de kinderopvang. Kijk ons aan, en ga het gesprek met ons aan over hoe u de veiligheid van onze kinderen concreet denkt te garanderen. Schuif die verantwoordelijkheid niet af op Gloed zelf. Neem die verantwoordelijkheid als onderdeel van het besluit. Een zorgvuldig proces kent geen haast die ten koste gaat van veiligheid. Wij vragen de raad vanavond dan ook om uw controlerende taak serieus te nemen. Neem geen onomkeerbare besluiten zolang de impact op de kinderopvang niet grondig, onafhankelijk en integraal in kaart is gebracht. Erken ons als de gelijkwaardige gesprekspartner die wij zijn. En laat zien dat de veiligheid van onze kinderen geen voetnoot is die met één druk op de knop kan worden afgevinkt, maar de absolute prioriteit die het verdient te zijn. Dank u wel.