Inspreektekst omwonenden m.b.t. Skaeve Huse

Inspreektekst commissie vergadering Ruimte – voorgenomen locatie Scaeve Huse Goldsteinseweg Geachte voorzitter, leden van de raad, Dank u wel dat ik vanavond mag inspreken. Mijn naam is Francisca Kwekkeboom, ik woon aan de Noordweg en loop dagelijk met mijn hond door de Brigdamse- en Goldsteinseweg. Ik spreek hier niet vanuit weerstand tegen zorg of opvang. Mensen met ernstige psychische problemen en verslavingsproblematiek verdienen begeleiding en perspectief. Ook de buurt begrijpt de noodzaak van Skaeve Huse. Maar juist daarom moeten we eerlijk kijken naar de geschiktheid van de gekozen locatie. Mijn grootste zorg daarbij is veiligheid en leefbaarheid. Wij hebben ons verdiept in documentatie en evaluaties van vergelijkbare projecten in Nederland. Daaruit blijkt steeds hetzelfde: de locatie is bepalend voor het succes van een Skaeve Huse-project. De belangrijkste voorwaarden zijn: • voldoende afstand tot andere bewoning, • bereikbaarheid van basisvoorzieningen, • maar vooral een rustige en prikkelarme omgeving. Juist daarom roept de keuze voor de Goldsteinseweg zoveel vragen op. Dit is geen afgelegen of rustige locatie. Direct naast de locatie bevinden zich Stichting DOOR met 12 bewoners die re-integreren na detentie, en het pand van ’s Heeren Loo met maatschappelijke bestemming.

Binnen zeer korte afstand liggen een kinderopvang, een speeltuin, kaasboerderij met drukbezochte winkel en druk gebruikte wandel- en fietsroutes. De Goldsteinseweg ligt langs de landelijke LF Kustroute en is een vaste route voor scholieren, hardlopers, wandelaars, recreanten en toeristen. En dan kan ik ook nog het geluid van de N57 en dicht bijzijnde voetbalvelden noemen. Dat wringt met het uitgangspunt van een prikkelarme woonomgeving. Daarnaast gaat het bij Skaeve Huse om een doelgroep met complexe problematiek, vaak gecombineerd met ernstige verslaving en psychiatrische aandoeningen, voor wie eerdere woonvormen niet meer passend waren. Dus laten we eerlijk zijn over de doelgroep. In Zeeland zien we steeds vaker problematiek rondom middelen zoals flakka. In de documentaire “Tygo in de Flakka” wordt pijnlijk duidelijk hoe ontwrichtend die designerdrug is, ook in Vlissingen. Ik spreek hier niet over wat ik van de televisie weet, maar uit eigen ervaring. Als vrijwilliger bij de Speelgoedbank in Vlissingen heb ik gewerkt met mensen uit deze doelgroep. Ik heb gezien hoe ernstig, niet-aanspreekbaar en onvoorspelbaar hun gedrag kan zijn. Dat maakt hen niet minder menselijk, maar het vraagt wel om een uiterst zorgvuldige locatiekeuze.

In de stukken lees ik weinig terug over een concrete veiligheids- en risicoanalyse van de combinatie van functies en kwestbare doelgroepen op één plek. Vooral de mogelijke impact op bezoekersstromen van verslaafde vrienden en ongewenste contacten als dealers mis ik in de analyse. Landelijke ervaringen van de Skaeve Huse laten zien dat incidenten wel degelijk voorkomen. Niet structureel, maar wel voldoende om serieus mee te wegen in de locatiekeuze. Waarom kiest de gemeente voor een locatie naast bestaande voorzieningen met kwetsbare personen zoals Stichting Door en ‘s HeerenLoo? Waarom langs een druk gebruikte wandel- en fietsroute? En waarop baseert de gemeente haar overtuiging dat deze locatie veilig en verantwoord is voor de toekomstige bewoners, omwonenden en andere gebruikers van het gebied? Daarnaast zijn er ook praktische vragen. Voor deze locatie is geen stroomaansluiting aanwezig en wordt gesproken over een waterstofaggregaat met frequente bevoorradingen. Het gebruik van waterstof als licht ontvlambaar materiaal vraagt om een extra zorgvuldige veiligheidsafweging in combinatie met deze doelgroep. Daarom verzoek ik u dringend om deze locatiekeuze te heroverwegen en eerst een volledige, onafhankelijke risicoanalyse uit te voeren. Niet vanuit angst. Niet vanuit stigmatisering. Maar vanuit verantwoordelijkheid voor zowel de toekomstige bewoners als de omgeving.

En dan wil ik tot slot iets persoonlijks zeggen. Ik ben een vrouw die daar dagelijks alleen loopt met haar hond, vaak in de vroege ochtend of later op de avond. Na de moord op de 17-jarige Lisa uit Abkoude is er weer aandacht voor veiligheid in de openbare ruimte. Veel vrouwen herkennen het gevoel van

onveiligheid: veiligheid gaat niet alleen over statistieken, maar ook over het gevoel vrij en zonder spanning gebruik te kunnen maken van je eigen leefomgeving. Dit komt nu onder druk te staan met de gekozen locatie voor de Skaeve Huse. Ik ben bovendien niet de enige met zorgen over de veiligheid. De vele ondertekenaars van de petitie en handtekeningenlijst laten zien dat de zorgen breed leven onder omwonenden. Ik wil deze daarom graag aan u overhandigen. Dank u wel.