Inspraak reactie recreatieve verhuur Emilie sturm

Inspraak E. Sturm in de Commissie Ruimte over recreatieve verhuur – 17 januari 2021 Beste leden van de Commissie Ruimte van de gemeenteraad Middelburg, Samen met een groep Middelburgers die hier wonen en recreatief verhuren heb ik de afgelopen maanden actief meegedaan met het participatieproces. Ik wil graag bijdragen aan een beleid wat echt voor oplossingen zorgt en hoopten dat er ruimte was voor ons geluid. Maar het eindigde in een teleurgesteld gevoel omdat de inspraak er vooral voor de vorm leek te zijn en niet zozeer voor de inhoud. Ik spreek vanavond in om een andere kant van Airbnb te laten horen wat nu nog ontbreekt in het voorstel, maar wel van belang is om een compleet beeld te krijgen van de situatie in Middelburg. Ik geef u graag drie overwegingen mee. 1. Aanleiding van het beleid De wethouder vertelde in de vorige commissie al dat het aantal klachten van inwoners over recreatieve verhuur in Middelburg op één hand te tellen is, dat Airbnb in onze stad keurige toeristen aantrekt en dat bijna alle AirBnB verhuurders netjes hun toeristenbelasting betalen. Ze gaan ook voor kwaliteit, want alle Airbnb’s in Middelburg krijgen samen gemiddeld een 9.5 van toeristen en dat is ongekend hoog in Zeeland. Het is hier dus geen Amsterdam, we hebben geen coffeeshops, geen wild uitgaansleven en ook geen overlast van Airbnb.

De aanleiding voor dit beleid komt dan ook niet van de inwoners van Middelburg, maar van de Koninklijke Horeca Nederland, afdeling Middelburg die daarom heeft gevraagd. Dit is terug te lezen in de nota voor B&W van februari vorig jaar, maar is gek genoeg in het voorstel wat voor u ligt weggelaten. Het is dus de hotelsector die probeert de recreatieve verhuur door particulieren aan banden te leggen. Natuurlijk zijn er wel zorgen van burgers over toerisme in z’n algemeenheid, maar daar kom ik later nog op terug. 2. Woningmarkt Ik denk dat iedereen zich zorgen maakt over de stijgende huizenprijzen, het tekort aan woningen en beleggers die panden opkopen waardoor vooral starters geen kans krijgen. Maar de meeste beleggers kopen panden niet op om ze via AirBnB te verhuren, de wethouder gaf in een gesprek met ons ook aan dat dit in Middelburg nauwelijks gebeurt. Het zijn vooral particulieren die - net als ons in hun eigen woning of boven hun eigen winkel een vakantieappartement creëren. Voor beleggers is het simpel: ze willen zoveel mogelijk verdienen en daar zo min mogelijke moeite voor doen. Dat bereiken ze het makkelijkst door panden voor lange termijn te verhuren, want daar hoef je niet veel voor te doen. Óf door in een groter pand een hotel te starten, zodat je er iemand in kan zetten die de kamers voor je verhuurt. Als je via Airbnb verhuurt kost dat juist veel tijd en moeite.

Gasten willen het idee krijgen dat ze even in Middelburg wonen. En dus willen gasten persoonlijk ontvangen worden, willen ze jouw persoonlijke lokale tips, een rondleiding door het huis om over de geschiedenis daarvan te horen etc. Ik ken dan ook geen beleggers in Middelburg die woningen opkopen voor Airbnb zoals ook de wethouder aangaf, maar ik ken wél veel voorbeelden van beleggers die panden opkopen voor langdurige verhuur of hotels. In onze eigen straat zie ik dit letterlijk om ons heen gebeuren. Naast ons huis is het pand van De Zeeuwse verkocht aan investeerders die er 26 hotelkamers maken en tegenover ons is het pand van Don Risicobeheer ook aan investeerders verkocht die daar een hotel met 17 appartementen

bouwen. Dat hadden ook starterswoningen kunnen zijn. En onze straat is daar niet uniek in. Met het beperken van recreatieve verhuur los je de krapte op de woningmarkt niet op. Je voorkomt daarmee namelijk niet dat panden worden opgekocht voor reguliere verhuur, arbeidsmigranten of hotels. Je raakt er wel de kleinschalige, lokale verhuurders mee die net zoals wij zelf dankzij vakantieverblijven in hun pand kunnen wonen of ondernemen. 3. Zorgen over het toenemende toerisme in het algemeen Onderzoek maakt duidelijk dat inwoners van Middelburg zowel voor- als en nadelen ervaren van toerisme. We hebben meer winkels, restaurants en musea maar ervaren ook verkeersdrukte en drukte in de stad. De echte uitdaging is het vinden van de balans tussen het toerisme en de leefbaarheid in de stad. Om goed beleid te maken moet je daarvoor naar beide kanten kijken. In het participatieproces kwam alleen de negatieve kant aan bod van toerisme en wordt dat volledig toegeschreven aan Airbnb. Het vinden van een balans tussen het toerisme en de leefbaarheid bereik je niet door AirBnB in te perken. Er zijn maar 165 Airbnb’s in het centrum van Middelburg en ik zeg “maar” omdat er in totaal 5000 accommodaties zijn. Airbnb is maar 3% van het totaal. Bovendien zitten er in die 165 ook hotels en b&b’s die op Airbnb staan, dus het werkelijke aantal recreatieve verhuurders is nog veel kleiner.

Het aantal steeg de eerste jaren heel hard, maar sinds 2018 blijft het aantal Airbnb’s in onze stad gelijk. We worden dus helemaal niet overspoeld door AirBnB’s zoals sommigen beweren en als het aantal al jaren hetzelfde blijft kan een toenemend woningtekort en parkeerdruk simpelweg niet veroorzaakt worden door Airbnb. Conclusie Het toerisme in zeeland gaat nog enorm toenemen de komende jaren. Onderzoek naar enkele tientallen Airbnb verhuurders lost de zorgen over honderd duizenden toeristen echt niet op. Als we onderzoek laten doen, laten we dan het dan goed doen zodat we als gemeente er echt wat aan hebben. En daarmee kom ik tot de conclusie van mijn betoog. Ik pleit voor een verbreding van het voorgestelde onderzoek tot de vraag: wanneer is de leefbaarheid van onze stad en het toerisme met elkaar in balans? Als we dat weten kunnen we als gemeente daar gericht op sturen en ervoor zorgen dat we het draagvlak bij de inwoners behouden.