Bijlage 3. inspraak dhr. Landsman

Inspreken bij Raadscommissie Ruimte gemeente Middelburg, 6 april 2021 Agendapunt Skatepark Door Nico Landsman vanuit Wijkteam Klarenbeek Veersepoort Onderwerp: participatie Ons wijkteam bestaat uit 7 betrokken wijkbewoners die maandelijks met de wijkmanager van het gemeentebestuur de leefbaarheid in de wijk bespreken. Hoe kreeg de burgerparticipatie over het skatepark tot nu toe vorm? Tien jaar lang werden de aanwonenden niet gehoord; het college stond in haar recht en bleef daar staan. En stond tegenover de burger. Nu de rechter dat onrecht noemt: wordt er dan nu met burgers samen naar een oplossing gezocht? Nee. Weer wordt een besluit voorgesteld waarbij het college zich tegenover de burger plaatst. Ditmaal tegenover de skaters. Wij hadden dit niet verwacht. We waren aanwezig bij het overleg van de wethouder met de skaters en vonden dat hij begrip toonde voor hun belangen. Hij bleef wel vaag over de opties. Hoe had het anders gekund? In de beleidsnota ‘Participeren, doen en leren’ uit 2017 is de visie van de gemeente aangeduid met termen zoals ‘Inzetten op co-creatie’, ‘Ruimte voor nieuwe participatievormen’, ‘Gelijkwaardige gesprekspartner in dialoog ipv autoriteit’ en ‘Wijkteams worden vaker aan de voorkant betrokken bij plannen’. Ons gemeentebestuur en wij hebben inderdaad nog wat te leren.

Onze argumenten over het skatepark zijn wel aangehoord, maar er is niet naar geluisterd, wij en de skaters werden niet betrokken bij de plannen. Wat dat betreft is de bespreking van de wethouder met de aanwonenden beter verlopen. Daarin zijn de scenario’s doorgenomen: de aanwonenden blijken bereid te zijn het gebruik van de skatebaan nog maximaal 9 maanden te gedogen nadat is besloten tot verplaatsing van de skatebaan. Zij vinden verplaatsing een reële optie. Het kan anders. De gemeente had in overleg kunnen treden met de skaters, de aanwonenden, het wijkteam en WelzijnMiddelburg over de breed gedragen optie om het skatepark te verplaatsen. In dat overleg bespreek je dan de nieuwe locatie en het dekken van de kosten. In co-creatie kunnen betrokkenen ideeën inbrengen voor het nieuwe skatepark, de vorm, de bouwwijze, de bouwers, de locatie en de dekking van de kosten. Iedereen weet dat we als gemeente krap bij kas zitten. Verwacht kan worden dat velen iets willen bijdragen, omdat verplaatsing een gemeenschappelijk belang is en een gemeenschappelijke wens. Dan had iedereen er belang bij om actief te blijven zoeken naar oplossingen en om elkaar op te zoeken en vast te houden. Nu is verdeeldheid gecreëerd: de aanwonenden krijgen eindelijk hun zin en leunen achterover. De skaters verzetten zich massief tegen het gemeentebestuur. Het wijkteam klaagt over het gebrek aan participatie.

Een negatieve spiraal zet zich in beweging.

De skaters voorkomen schade en kosten, bijvoorbeeld doordat ze jongeren die gevoelig zijn voor criminele beïnvloeding op het rechte pad helpen. Dat bespaart bij justitie, welzijn en zorg. Als er geen bestaand skatepark zou zijn, dan is het terecht om de wens voor het bouwen van een skatepark bij de gesprekken over de kadernota te betrekken en af te wegen ‘binnen de andere gewenste uitgaven’. Maar dat is niet de situatie. Aan de commissie stel ik deze vraag: Kunt u bewerkstelligen dat het college teruggaat naar de betrokkenen met de opdracht om gezamenlijk met de gemeente een plan te maken voor een haalbare en betaalbare verplaatsing binnen een redelijke termijn?