Algemene Beschouwingen november 2021 CDA

Algemene Beschouwingen CDA fractie 10 november 2021 Voorzitter, dames en heren, kijkers thuis  Voor ons ligt alweer de begroting 2022, het jaar waarin er verkiezingen komen en een nieuw college zal aantreden. Na ruim 11 jaar lid te zijn geweest van deze raad, neem ik een moment, om namens het CDA, kort de balans op te maken.  Beginnend in 2010, midden in de financiële crisis, de periode na de Bouwput en de eindeloze discussie over de stadsschouwburg. Woningen stonden een half jaar te koop, de werkeloosheid was hoog, bij het grondbedrijf spraken we over het zwarte sneeuw scenario, er waren grote financiële tekorten, de schulden waren hoog en in al die jaren is eigenlijk alleen maar gesproken over bezuinigen, wensen uit de samenleving konden nooit gehonoreerd. Niet lang daarna kwamen de exploderende kosten van het sociaal domein. Middelburg haalde zelfs landelijk het nieuws, vanwege de slechte financiële situatie. Samen met Vlissingen waren wij de zorgenkindjes van Binnenlandse Zaken.  Er is misschien niet met de hakbijl gewerkt, maar budgetten voor zo’n beetje alles werden steeds meer uitgeknepen. Schrappen van de prijsindex was dan nog de makkelijkste. En geheel tegen ons principe hebben we de belastingen en allerlei tarieven moeten verhogen.  De gedeputeerde kwam regelmatig op de koffie, maar niet voor de gezelligheid.

Op een gegeven moment dreigde hij zelfs de Raad persoonlijk aansprakelijk te stellen als we geen sluitende begroting zouden indienen. Nou die kwam wel binnen!!  Ondanks al die financiële ellende had Middelburg een ruim hart. Er was en is ruimte voor asielzoekers, er is nooit echt bezuinigd op armoedebeleid. De meeste subsidies voor kunst, cultuur en sport bleven in stand.  Ook zijn er veel mooie zaken gerealiseerd. Denkt u maar aan Ramsburg toen en nu, de herbestemming van de Oostkerk, de vernieuwde Schouwburg, het stadspark, Campus Zeeland, Rittenburg, Mortiere enz. Met Orionis gaat het weer de goede kant op.  Hier geldt voor Middelburg zeker het adagium Luctor et Emergo, ik worstel en kom boven.  We hebben als Middelburg in de historie al de nodige crisis gehad, waar we ook weer bovenop kwamen. Denk maar aan de 2e wereldoorlog en de wederopbouw daarna. De financiële crisis van 2009 zetten ons even bij de

tijd en de Coronacrisis doet dat nu weer. We hebben inmiddels een wooncrisis en de volgende crisis, de klimaat- en energiecrisis dient zich al weer aan.  De les van de laatste twee is dan misschien wel; het hoeft niet steeds meer en meer te zijn, groot, groter, grootst. Nog meer vrijstaande woningen, recreatieparken en bedrijven? Nee we moeten naar mooier en beter, kleiner en compact, het moet anders, vooral anders verdelen. Denk b.v. aan woonruimte of inkomen in de vorm van armoedebeleid.  We komen zo langzamerhand in een situatie dat de gemeente middelen over houdt om te investeren. Dit toont niet alleen de veerkracht van Middelburg aan, maar is ook mede te danken aan consequent en goed beleid.  Welke uitdagingen liggen er dan nu voor ons? Wat willen we de komende jaren bereiken? Waar willen we in investeren en kwaliteit bereiken in plaats van kwantiteit? Wat zijn onze en hopelijk ook uw prioriteiten? Ik noem er vier. 1. Vanzelfsprekend de crisis in de Jeugdzorg en de tekorten in het sociaal domein moeten opgelost voor zover het in ons vermogen ligt. Met Tim en het Middelburgs model zetten we met vallen en opstaan mooie stappen. 2. Een goede tweede is het wonen. De CDA fractie heeft daar vorig jaar samen met de LPM en de SP al een motie voor ingediend, die o.m. opriep met een woonvisie te komen.

Wij wachten met spanning af, maar willen alvast wel het volgende meegeven: Vooraleerst zijn Middelburgse woningen er voor de Middelburgers en dus niet voor de, toerist, de rijke expat of arbeidsmigranten. De Binnenstad maar ook de wijken moeten wel leefbaar blijven. Daarnaast moeten wij ons maximaal inspannen dat de oudere Middelburger in zijn of haar dorp of wijk moet kunnen blijven wonen. Wij krijgen veel klachten b.v. uit Nieuwland en Dauwendaele dat bij de toewijzing van woningen door Woongoed degene die het snelst en het meest handig is met de computer voorrang krijgt en de eigen inwoners, die misschien al wel vanaf de geboorte daar wonen, het nakijken hebben. Er moeten meer woningen komen voor senioren op goede plekken dicht bij voorzieningen. Dat is wat ons betreft de afgelopen jaren een gemiste kans geweest.

En dan de starters. Er moeten echt meer goedkope woningen gebouwd, zowel huur als koop. En de gemeente zou daar op moeten sturen. Want er wordt wat ons betreft onvoldoende op de behoefte aan woningen ingespeeld en te veel aan de markt overgelaten. 3. Een derde belangrijke uitdaging is energie en dan in het bijzonder (en dat is een nieuw woord) energiearmoede. Recente ontwikkelingen hebben ons geleerd dat de markt ook hier degene treft die zich dat het minste kunnen permitteren. Want wie wonen er in slecht geïsoleerde jaren 70 doorzonwoningen energielevel D of E? De gemeente heeft een opdracht er voor te zorgen dat iedereen in de energietransitie mee kan doen. Daar moet de komende jaren wat ons betreft de inspanning op liggen. Daar waar Woongoed verantwoordelijk is voor de sociale huur, zou de gemeente zich formatief en mogelijk ook financieel moeten inzetten voor de particuliere eigenaar die niet op eigen kracht deze omschakeling kan maken en moet rondkomen van een laag inkomen. 4. Prioriteit nummer vier! Wie A zegt moet ook B zeggen. En dat betreft de verkeersoverlast in Arnemuiden. Mooie studies en rapporten zijn er inmiddels genoeg. Het gaat nu om boter bij de vis. Middelburg is hier eerst verantwoordelijke en het geeft geen pas de verkeersproblemen bij de inwoners van Arnemuiden te leggen of over de schutting met de buren gooien.

Een gezamenlijke inspanning is nodig vooral ook financieel. Tot slot… {Aanbieding vogelhuisje.}

Wim Kant CDA