1.27 Inwoner - Onttrekking deel (ca. 120 meter) Blankensteinweg uit openbaarheid (geanonimiseerd)

Van: Verzonden: woensdag 13 mei 2026 18:10 Aan: Griffie Postbus Gemeente Meppel Onderwerp: Bericht aan alle fracties en het college Aan: leden van de gemeenteraad van de gemeente Meppel Onderwerp: Onttrekking deel (ca. 120 meter) Blankensteinweg uit openbaarheid. Datum: 13 mei 2026 Geachte leden van de raad, Ter ondersteuning van de beraadslaging en besluitvorming in de komende gemeenteraad hebben we nog een paar argumenten op een rij gezet, die u kunnen helpen om een betere afweging te maken. Een aantal fracties (op basis van niet geverifieerde informatie van 8 insprekers) haalt namelijk argumenten aan die niet valide zijn. Dat is geen verwijt, maar dat komt, omdat tijdens de commissievergadering veel door insprekers is geroepen en overgenomen door de commissieleden, zonder dat hier een check op de feiten heeft kunnen plaatsvinden. Ook vertegenwoordigt dit niet de mening van alle bewoners van de Oosterboer. Gezien de vele steunbetuigingen aan mijn adres en vele berichten op social media vanuit de wijk zou u een heel ander beeld krijgen namelijk. Naar iedereen luisteren is democratie, niet alleen het woord van de tegenstanders laten prevaleren. Daarnaast vind ik het gepast dat ik als aanvrager in de gelegenheid gesteld wordt om te reageren op alle informatie van de insprekers, het betreft immers mijn verzoek voor onttrekking.

Dit is een zeer weloverwogen verzoek omdat ik daar woon met mijn 5 (klein) kinderen en er de afgelopen periode, sinds dit speelt, behoorlijk veel inbreuk op onze privacy en woongenot geweest is. Door de vele acties van een kleine groep fanatieke tegenstanders worden wij als boosdoeners neergezet en daar hebben we veel last van. Het enige dat wij willen is rustig wonen daar en alles mooier/netter maken op het perceel; ook het aangezicht eromheen mooi en open houden en geen ingrijpende verdere maatregelen moeten treffen om onze privacy meer te waarborgen. 1. De bescherming van de bomen (cultuurhistorische waarde). Onderhoud Op mijn perceel staat een groot aantal monumentale bomen die onderhouden zijn/worden door een Gecertificeerde European Treeworker (ETW, deskundige op gebied van milieubescherming en veiligheidsvoorschriften). In de nieuwe situatie komen daar een aantal bomen bij en dat is geen enkel probleem. Daarnaast is het college bevoegd om te handhaven als het voortbestaan van de bomen in gevaar komt. Die bevoegdheid bestaat juist, omdat de meeste waardevolle bomen op

grond van particulieren staan. De raad hoeft hierover tijdens de beraadslaging alleen maar een toezegging te vragen aan het college om hier garanties op te krijgen. Dit argument is daarmee niet (juridisch) valide en kan dus vervallen. Schade Door de weg openbaar te houden bestaat niet minder maar juist meer kans op schade; de recente brand aan 1 van de bomen is hier een goed voorbeeld van. Ook wordt er vaak afval in de berm en ons weiland gegooid vanaf het pad. Ook dit argument is (juridisch) niet valide en kan dus vervallen. Toegankelijkheid De inperking van de toegankelijkheid voor publiek geeft anders dan gesteld geen inbreuk op de cultuurhistorische waarde. Overal in Nederland bestaan waardevolle lanen die niet toegankelijk of beperkt toegankelijk zijn voor publiek (denk alleen maar aan de diverse landgoederen en kastelen in ons land). De cultuurhistorische waarde is ook in deze gevallen niet aangetast. Ook dit argument is daarmee (juridisch) niet valide en kan dus vervallen. 2. Verkeersveiligheid. Anders daar door sommigen gesteld, zijn beide toegangswegen even breed (zie foto). Dit uitgangspunt voor verkeersveiligheid is daarmee voor de oude en nieuwe weg niet gewijzigd. Er wordt nu verondersteld dat in de nieuwe situatie de verkeersveiligheid afneemt. Dat is natuurlijk niet het geval.

Voetgangers en fietsers gingen in de oude situatie goed samen en kunnen elkaar gemakkelijk passeren. Waarom zou, als de uitgangspunten gelijk zijn, dat in de nieuwe situatie anders zijn? Bovendien bewijst het zich nu al want de meeste wandelaars lopen over het nieuwe pad (of aan de overzijde van het water). Een klein groepje tegenstanders wandelt nog over het oude pad en gedraagt zich daarbij niet bepaald vriendelijk of welwillend. Het probleem doet zich juist ook voor bij de combinatie auto en voetganger op het oude pad, zeker als die laatste met een kinderwagen, rolstoel, scootmobiel of rollator op het pad zich voortbeweegt. In die gevallen is de kans op ernstig letsel veel groter dan in de combinatie fiets en voetganger. Bovendien is, als er moet worden uitgeweken, de berm van de nieuwe weg veel toegankelijker dan de berm van de oude weg. Door een nieuwe weg aan te leggen in dezelfde dimensies als de huidige weg, verandert er niets aan de veiligheid in de relatie fiets en voetganger, bij de oude weg is gebleken dat voetgangers en fietsers elkaar niet bijten, dus zal zich dat ook niet meer gaan voordoen in de nieuwe situatie. Er is daarom geen noodzaak meer om voetgangers over de oude weg te laten rijden. Er is t.o.v. de oude weg immers geen sprake van een verslechtering, enkele een verbetering, omdat de beschikbare ruimte niet meer gedeeld

hoeft te worden met auto’s. Ook dit argument is daarmee (juridisch) niet valide en kan dus vervallen. Verder merk ik dat veel partijen op zoek zijn naar een soort compromis. Daar is waardering voor, maar het blijven toelaten van voetgangers op de huidige weg is op geen enkele manier een compromis. Dat is een 100% weigering van mijn verzoek. Ik zou het vervelend vinden als een eventuele weigering wordt uitgelegd als een compromis, want daar is op geen manier sprake van. Overigens is frictie in het verkeer niet pas ontstaan tijdens de tijd dat ik er woonachtig ben. Ook de vorige bewoner heeft meerdere malen aan de gemeente gevraagd om maatregelen. Ook dit is verifieerbaar bij het college. Tot slot: Het door het college aan de raad voorgestelde besluit is niets meer dan een besluit om iets ter inzage te leggen. Juist de periode die daarna komt is de periode om inhoudelijk op basis van alle ingebrachte argumentatie een definitief besluit te kunnen nemen. Het lijkt nu dat sommige raadsleden, ook omdat ze voor een deel nieuw zijn, niet het volledige beeld hebben om een definitief besluit te kunnen nemen. Bovenstaande argumenten ondersteunen dit. Daarom is het beter om het voorstel van het college te volgen en te besluiten om het voorgenomen onttrekkingsbesluit ter inzage te leggen. De finale afweging kan dan later plaatsvinden.

Het sluit ook beter aan bij wat van de overheid verwacht mag worden; breed oriënteren op hoe er in de samenleving gedacht wordt over voorgenomen besluitvorming door de overheid. Dan geef je participatie ook echt betekenis. Met vriendelijke groet,