Inspreekbijdrage dhr. Kleijn - commissie REF 1 juni 2023
Tekst van het document
Geachte gemeenteraad- en commissieleden. Bij deze wil ik mij eerst even voorstellen. Ik heet Kees Kleijn woon 22 jaar in Zeeland en ben gepensioneerd en heb in het bedrijfsleven veel ervaring opgedaan in verbeteringsprojecten. Door een artikel in de lokale bladen over het raadsvoorstel van afval naar grondstof besloot ik op deze commissievergadering in te willen spreken. In verkorte versie las ik het artikel als: gemeente Maashorst wil betere scheiding in de afvalstroom met als doel dat de gesorteerde deelstromen minder vervuilt blijken door “ongewenste bijvangst” waardoor beter her te gebruiken deelstromen ontstaan. Maar dit artikel maakte ook gewag van de wijze waarop men dit wil bereiken. Men wil minder restafval in 2028 door een limiet te stellen van 80kg restafval per inwoner van de gemeente. Dit komt overeen met 1,5 kg per inwoner per week. Daarnaast las ik dat dit al een heel eind bereikt is ( voor 66% ) door het afvalbeleid in voorheen Uden. Dit beleid wordt daarmee als voorbeeld gesteld! Dit lezende dacht ik: Het beperken van de hoeveel restafval die mag afvoeren klinkt als een perverse doelstelling als het gaat om betere scheiding! Wat is de definitie van restafval van de burger: Afval dat overblijft na scheiding van herbruikbare delen uit de totale afvalstroom. Het is dus de rest dat overblijft na scheiden.
Beperk je de bewoner de hoeveelheid restafval op een verantwoorde wijze aan te kunnen bieden dan frustreer je de doelstelling van maximalisatie van afval naar hoogwaardige herbruikbare grondstof. De bewoner zal gaan zoeken naar minder verstandige verwerking van het restafval. Een bewijs voor deze stelling levert het rapport in de sorteeranalyse op bladzijde 33 van het aantal gevonden kilogram restafval in de grijze containers tussen voorheen Uden 19kg – 22kg en voorheen Landerd 39kg – 63kg ( binnen de bebouwde kom – buitengebied ) De conclusie is te rechtvaardigen dat meer dan de helft van het restafval in Uden niet via de grijze container wordt aangeboden en hoogst waarschijnlijk een minder milieuverantwoorde weg de woningen in Uden heeft verlaten! Mogelijk via honderden autoritjes naar de milieustraat. Hoe verder je van de milieustraat woont hoe schadelijker dat dit is. Het type inwoners zijn in beide vergeleken gemeentes echt niet zo verschillend dat hun werkelijke totale afvalproductie zo significant uit elkaar kunnen liggen. Wel laat deze sorteeranalyse duidelijk zien dat er in het gebied van voorheen Landerd veel meer behoefte is geweest aan afvoermogelijkheden van GFT+E (Keukenafval en tuinafval) en PBD omdat dit onterecht in deze grijscontainers is gevonden.
De conclusie valt te rechtvaardigen dat door te lage lediging frequentie in voorheen Landerd deze afvalstoffen onvoldoende zijn gescheiden. De conclusie valt ook hieruit te rechtvaardigen: als je een situatie creëert dat de burger beperkt wordt een type afval af te voeren hij niet goed kan scheiden doordat zijn container al vol is. Een deel van het afval beland in dit geval in de verkeerde restafval container. Conclusie: de gemeente moet er voor zorgen dat de burger over containers beschikt met voldoende inhoud om goed te kunnen scheiden. Conclusie en aanbeveling van mij aan de leden van de gemeenteraad is: De verhoging van de ophaalfrequentie van PBD en GFT+E blijkt feitelijk noodzakelijk. Ook het verlagen van de ophaalfrequentie van de grijscontainer lijkt haalbaar en is natuurlijk minder milieu belastend. Maar
het is niet verstandig te investeren in kleinere grijscontainers en zeker niet tot dwangmatig invoeren van een kleinere grijscontainer. Het is zeker niet circulair om de huidige 240L container zonder noodzaak in de afvalstroom te laten komen. De doelstelling 80 kg restafval per inwoner is allereerst schadelijk voor een goede scheiding en ook volgens mij ook niet haalbaar voor 2028 omdat de gemiddelde bewoner meer restafval heeft en geen middelen heeft dit te verlagen. Zelfs de dagopbrengst van correct opgeraapte weggegooide hondenpoep van de hond van mijn dochter blijkt al meer dan 200kg per jaar te zijn. Dus één hond levert 2,5 maal de streefwaarde van restafval per inwoner. Bedankt voor uw aandacht.