CConstaterende datMaashorst
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage 5 - Toelichting

Raadsvergadering 14 november 2024, gemeente MaashorstBij agendapunt: Raadsvoorstel | Vaststelling bestemmingsplan De Ruiter fase 222.651 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 3

34

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

groenstructuren en de watergang. Tot slot draagt het beëindigen (en wegbestemmen) van de intensieve veehouderij ter plaatse van de locatie Ruitersweg 1 bij aan een gezonde woon- en leefomgeving in en rondom het plangebied. Gelet op het voorgaande wordt geconcludeerd dat de 'Omgevingsvisie Gemeente Maashorst' geen belemmeringen vormt voor onderhavig planvoornemen. 3.5.3 Woonvisie 2020 - 2025 Op 25 juni 2020 heeft de gemeenteraad van voormalige gemeente Uden de Woonvisie 2020 - 2025 vastgesteld. In de woonvisie worden de belangrijkste woonopgaven beschreven. Ook worden een viertal ambities beschreven: 1. 2. 3. 4.

Gemeente Uden als circulaire parel van de regio: vormgeven van duurzame leefkwaliteit. Een gezonde woningmarkt: accommoderen van stevige groei. Een gezonde woningmarkt: meer diversiteit. De juiste woning op de juiste plek: aandacht voor een inclusieve samenleving en wijken in balans.

Per ambitie is beschreven wat de gemeente wil bereiken en hoe dit zal worden gerealiseerd. Door concrete maatregelen en (mogelijke) instrumenten te benoemen. Ook wordt beschreven hoe de gemeente haar eigen rol ziet en hoe ze invulling zal geven aan lokale en regionale sturing. Voorts voorziet de woonvisie in een afwegingskader (de planverbeteraar) om met ontwikkelaars en initiatiefnemers het gesprek aan te gaan over hoe een woningbouwplan (nog) beter kan inspelen op de woningbehoefte en het verkrijgen van een maatschappelijke meerwaarde. Binnen het woningbouwgebied 'De Ruiter' zijn reeds 165 woningen mogelijk gemaakt in een mix van zowel koop- als huurwoningen. Hierbij wordt ruimte geboden voor alle prijsklassen, waarbij in elk geval 25% van het te realiseren aantal woningen is gereserveerd voor sociale huur (circa 40 woningen). Daarmee wordt een bijdrage geleverd aan het realiseren van de in de woonvisie benoemde 350 sociale huurwoningen. Een deel wordt projectmatig ontwikkeld, waarbij ook een aandeel geliberaliseerde huur van 10 tot 15% wordt nagestreefd. Daarnaast is er in Uden een grote vraag naar vrije kavels voor particulieren, waarbij flexibiliteit ten aanzien van de omvang en inrichting van de kavel is gewenst. Een deel van de woningen zal daarom is c.q. wordt daarom uitgegeven als vrije kavel (ca. 25%).

De voorgenomen ontwikkeling van het plandeel 'Roskam/Ruitersweg 5' sluit hier op aan met 7 uit te geven vrije kavels. Het totale plan 'De Ruiter' levert daarmee een belangrijke bijdrage aan het realiseren van de gemeentelijke ambities (accommoderen groei, meer diversiteit, inclusieve samenleving). 3.5.4 Nota archeologiebeleid 2017 Op 9 november 2017 heeft de gemeenteraad het gemeentelijk archeologiebeleid vastgesteld, bestaande uit een archeologische waardenkaart en de bijbehorende Nota acheologiebeleid 2017. De nota beschrijft de beleidsuitgangspunten die de gemeente Uden ten aanzien van archeologische (verwachtings)waarden hanteert en de achtergronden daarvan. Met dit beleid, aangevuld met enkele implementatiedocumenten, is de gemeente in staat om op verantwoorde wijze een archeologiebeleid te voeren, dat een juiste balans weet te vinden tussen een goede omgang met het archeologisch erfgoed en andere maatschappelijke belangen die bij planontwikkelingen moeten worden gewogen. Op hoofdlijnen komt het erop neer dat bij ruimtelijke initiatieven die leiden tot bodemverstoring archeologisch (inventariserend) onderzoek noodzakelijk is in gebieden met een middelhoge of hoge archeologische verwachtingswaarde en in gebieden met bekende archeologisch resten (de archeologische gebieden van (zeer) hoge archeologische waarde).

Een onderzoeksverplichting geldt wanneer de oppervlakte van de bodemverstorende ingrepen groter is dan de voor die gebieden vastgestelde ondergrens én indien de verstoring ook dieper reikt dan 0,4 m beneden maaiveld. Voor categorie 2 (archeologische gebieden van zeer hoge archeologische waarde) geldt een uitzondering. Daarvoor geldt een diepteondergrens van 20 cm onder

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

35

maaiveld. In paragraaf 4.14 van deze toelichting vindt de toepassing van dit beleid op het planvoornemen plaats. Daaruit blijkt kortgezegd dat de beoogde ontwikkeling niet in strijd is met het gemeentelijk archeologiebeleid en er ten behoeve van het planvoornemen geen archeologisch onderzoek (meer) hoeft te worden uitgevoerd.

36

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

Hoofdstuk 4 4.1

Sectorale aspecten

Inleiding

Er bestaat een duidelijke relatie tussen milieubeleid en ruimtelijke ordening. De laatste decennia groeien de beleidsvelden naar elkaar toe. De milieukwaliteit vormt een belangrijke afweging bij de ontwikkelingsmogelijkheden van ruimtelijke functies. Bij de besluitvorming over het al dan niet toelaten van een bepaalde ruimtelijke ontwikkeling, dient onderzocht te worden welke milieuaspecten daarbij een rol kunnen spelen. Het is daarnaast van belang om milieubelastende functies (zoals bepaalde bedrijfsactiviteiten) ruimtelijk te scheiden ten opzichte van milieugevoelige functies zoals woningen. Andersom moet in de ruimtelijke ordening nadrukkelijk rekening gehouden worden met de gevolgen van ruimtelijke ingrepen voor het milieu. Milieubelastende situaties moeten voorkomen worden. In dit hoofdstuk wordt nader ingegaan op verschillende onderzoeks- en milieuaspecten welke van belang zijn in het kader van een goede ruimtelijke ordening.

4.2

Mer-beoordeling

4.2.1 Wettelijk kader In de Wet milieubeheer (Wm) en het bijbehorende Besluit milieueffectrapportage (hierna: Besluit m.e.r.) zijn activiteiten genoemd waarvoor een milieueffectrapportage (MER) dient te worden opgesteld. Hierbij wordt onderscheid gemaakt in activiteiten waarvoor een m.e.r.-procedure moet worden doorlopen (m.e.r.-plicht) en activiteiten waarvoor het bevoegd gezag dient te beoordelen of een m.e.r.-procedure al dan niet nodig is (m.e.r.-beoordelingsplicht). Ingevolge het Besluit m.e.r. wordt getoetst of het bestemmingsplan voorziet in, of een kader vormt voor, activiteiten die (mogelijk) belangrijke nadelige gevolgen kunnen hebben voor het milieu. Hiervoor zijn in de bijlage bij het Besluit m.e.r. lijsten opgenomen waarin activiteiten zijn aangewezen die belangrijke nadelige gevolgen kunnen hebben voor het milieu (lijst C) of ten aanzien waarvan het bevoegd gezag moet beoordelen of zij belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben (lijst D). In de lijsten zijn (indicatieve) drempelwaarden opgenomen. Een belangrijke wijziging die in het Besluit mer is aangebracht, is dat voor de vraag of een m.e.r.-beoordelingsprocedure moet worden doorlopen, toetsing aan de drempelwaarden in de D-lijst niet toereikend is. Dit is het indicatief maken van de gevaldefinities in kolom 2 in de D-lijst.

Indien een activiteit een omvang heeft die onder de drempelwaarden ligt, dient op grond van de selectiecriteria in de Europese richtlijn milieubeoordeling te worden vastgesteld of belangrijke nadelige gevolgen van de activiteit voor het milieu kunnen worden uitgesloten. Pas als dat het geval is, is de activiteit niet m.e.r.-(beoordelings)plichtig. De criteria als bedoeld betreffen: de kenmerken van de activiteit (onder andere omvang en cumulatie); de plaats waar de activiteit wordt verricht (de kenmerken van het plangebied in relatie tot de kwetsbaarheid van de omgeving); de kenmerken van de gevolgen van de activiteit (mogelijke effecten van de activiteit, onder andere bereik, waarschijnlijkheid en omkeerbaarheid).

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

37

4.2.2 Toepassing De beoogde ontwikkeling komt in de lijst C van de bijlage van het Besluit m.e.r. niet als activiteit voor. Echter bij woningbouw kan er sprake zijn van een stedelijk onwikkelingsproject, zoals aangegeven in onder deel D 11.2, kolom 1: 'De aanleg, wijziging of uitbreiding van een stedelijk ontwikkelingsproject met inbegrip van de bouw van winkelcentra of parkeerterreinen'. Als de ontwikkeling ook voldoet aan kolom 2 (de drempel), dan is er sprake van een m.e.r.-plicht. Dit is het geval als de activiteit betrekking heeft op: 1. 2. 3.

een oppervlakte van 100 hectare of meer, een aaneengesloten gebied en 2000 of meer woningen omvat, of een bedrijfsvloeroppervlakte van 200.000 m² of meer.

Van één van bovenstaande gevallen is met onderhavig plan geen sprake. Het planvoornemen gaat immers uit van de realisatie van maximaal 7 (grondgebonden) woningen en de beëindiging van een intensieve veehouderij. Daarnaast kan onderhavig planvoornemen ook niet worden aangemerkt als een stedelijk ontwikkelingsproject, gelet op de aard, omvang en (beperkte) milieugevolgen van het plan. Het planvoornemen voorziet in de afronding van het woongebied 'De Ruiter', door binnen het plandeel 'Roskam/Ruitersweg 5' (maximaal) 7 woningen en bijbehorende (groen)voorzieningen te realiseren. Daarbij wordt de bestaande bedrijfswoning omgezet naar een 'reguliere burgerwoning', doordat de intensieve veehouderij binnen het plandeel 'Ruitersweg 1' is beëindigd. De beoogde ontwikkeling is derhalve van beperkte omvang, is gelet op de locatie een logische keuze en voorziet bovendien in een extensivering van bepaalde milieueffecten als gevolg van het beëindigen van de intensieve veehouderij. Daarbij geldt dat alle relevante milieuaspecten in het kader van dit bestemmingsplan uitvoerig zijn beoordeeld c.q. onderzocht en hieruit zijn geen belangrijke nadelige milieueffecten naar voren gekomen die een belemmering kunnen opleveren voor het planvoornemen. In onderhavig hoofdstuk zijn de betreffende milieuaspecten, alsmede de uitgevoerde onderzoeken nader beschreven.

4.2.3 Conclusie Gelet op het voorgaande wordt niet verwacht dat er negatieve (milieu)effecten zullen optreden als gevolg van onderhavig planvoornemen op de in de directe omgeving aanwezige waarden en belangen of op aanwezige beschermde gebieden en (te verwachten) beschermde soorten. Op basis hiervan kan worden geconcludeerd dat het milieubelang van de in dit plan besloten ontwikkeling in voldoende mate is afgewogen en dat er geen nadelige significante effecten zijn te verwachten. Een verdere (vormvrije) m.e.r.-beoordeling wordt derhalve niet noodzakelijk geacht.

4.3

Geluid

4.3.1 Wettelijk kader Ten aanzien van geluid zijn de regels uit de Wet geluidhinder (Wgh) van toepassing. De Wgh voorziet rond (gezoneerde) industrieterreinen, langs wegen en langs spoorwegen in zones en bevat tevens geluidsnormen en richtlijnen met betrekking tot de toelaatbare geluidsniveaus van de voorgenoemde geluidsbronnen. Indien een bestemmingsplan een geluidsgevoelig object mogelijk maakt binnen een geluidszone van een bestaande geluidsbron, of indien het plan een nieuwe geluidsbron mogelijk maakt, dient volgens de Wgh een akoestisch onderzoek plaats te vinden bij het voorbereiden van de vaststelling van het bestemmingsplan. Dit bestemmingsplan staat geluidsgevoelige functies toe in de vorm van woningen c.q. woningbouw. Onderhavig plangebied is niet gelegen binnen de geluidzone van een gezoneerd industrieterrein. Wel ligt het plangebied binnen de geluidzone van wegen, namelijk die van de Ruitersweg en Eikenheuvelweg, waardoor

38

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

een akoestisch onderzoek naar wegverkeerslawaai noodzakelijk is. 4.3.2 Akoestisch onderzoek Het betreffende onderzoek is uitgevoerd door Aelmans d.d. 24 november 2023 (kenmerk N230433.002/JME). Uit het onderzoek blijkt dat op enkele gevels de voorkeursgrenswaarde van 48 dB wordt overschreden als gevolg van van verkeer over de Ruitersweg, maar de maximale ontheffingswaarde van 63 dB nergens wordt overschreden. De overschrijdingen vand e voorkeursgrenswaarden bedragen 49 à 50 dB. Als gevolg van verkeer over de Eikenheuvelweg vindt geen overschrijding van de voorkeursgrenswaarde plaats. Gelet op voorgaande kan een hogere grenswaarde worden vastgesteld, maar alvorens daartoe over te gaan dient te worden beoordeeld of de gevelbelasting niet worden verlaagd door het treffen van maatregelen. In dit geval is het treffen van maatregelen in de vorm van een geluidswal of -scherm vanuit stedenbouw en landschappelijk oogpunt niet wenselijk en vanuit een financieel oogpunt ook niet haalbaar. Met andere woorden:e r bestaan overwegen bezwaren tegen het treffen van dergelijke maatregelen. Hoewel de cumulatieve geluidsbelasting formeel enkel hoeft te worden bepaald indien sprake is van een overschrijding van de voorkeursgrenswaarde voor meer dan één geluidsbron, is in het rapport ook de cumulatieve geluidsbelasting bepaald. Die bedraagt op een drietal gevels meer dan 53 dB (maximaal 56 dB).

Daarom is strikt genomen een aanvullend onderzoek nodig ter bepaling van gevelwering op die gevels. Echter, uitgaande van moderne bouw en de eisen die vanuit het oogpunt van energieprestatie aan woningen worden gesteld, is het ook zonder onderzoek aannemelijk dat een binnenniveau van 33 dB wordt gewaarborgd. 4.3.3 Conclusie Gezien het voorgaande vormt wegverkeerslawaai geen belemmering voor het planvoornemen.

4.4

Luchtkwaliteit

4.4.1 Wettelijk kader Op 15 november 2007 is de Wet luchtkwaliteit in werking getreden, waarmee de hoofdlijnen voor regelgeving rondom luchtkwaliteitseisen zijn beschreven in de Wet milieubeheer (Wm, hoofdstuk 5). Hiermee is het Besluit luchtkwaliteit 2005 vervallen. Artikel 5.16 Wm (lid 1) geeft weer, onder welke voorwaarden bestuursorganen bepaalde bevoegdheden (uit lid 2) mogen uitoefenen. Als aan minimaal één van de volgende voorwaarden wordt voldaan, vormen luchtkwaliteitseisen in beginsel geen belemmering voor het uitoefenen van de bevoegdheid: er is geen sprake van een feitelijke of dreigende overschrijding van een grenswaarde; een project leidt – al dan niet per saldo – niet tot een verslechtering van de luchtkwaliteit; een project draagt 'niet in betekenende mate' (NIBM) bij aan de luchtverontreiniging; een project past binnen het NSL (Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit), of binnen een regionaal programma van maatregelen. Hoofdstuk 5 van de Wet Milieubeheer maakt onderscheid tussen projecten die 'Niet in betekenende mate' (NIBM) en 'In betekenende mate' (IBM) bijdragen aan de uitstoot van luchtverontreinigende stoffen. In de regeling NIBM is een lijst met categorieën van gevallen opgenomen die NIBM zijn. Deze NIBM-projecten kunnen zonder toetsing aan de grenswaarden voor het aspect luchtkwaliteit uitgevoerd worden.

Als een project ervoor zorgt dat de concentratie fijn stof of CO2 met meer dan 3% van de grenswaarde verhoogd, draagt het project in betekenende mate bij aan luchtvervuiling en dient er een luchtkwaliteitsonderzoek uitgevoerd te worden. Deze regel komt voort uit het NSL. Deze 3%-grens is voor een aantal categorieën projecten in een ministeriële regeling omgezet in getalsmatige grenzen, bijvoorbeeld: woningbouw: 1.500 woningen netto bij 1 ontsluitingsweg, 3.000 woningen bij 2 ontsluitingswegen;

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

39

kantoorlocaties: 100.000 m² bruto vloeroppervlak bij 1 ontsluitingsweg, 200.000 m² bruto vloeroppervlak bij 2 ontsluitingswegen. 4.4.2 Toetsing Op basis van het voorgaande kan reeds worden worden geconcludeerd dat de planontwikkeling voldoet aan het NIBM-criterium. Met het bestemmingsplan wordt immers voorzien in de realisatie van maximaal 7 woningen, waardoor het plan 'niet in betekende mate' bedraagt aan de luchtverontreiniging van de omgeving. Daarnaast geldt voor het planvoornemen dat de luchtverontreiniging ten gevolge van het plan wordt veroorzaakt door voertuigbewegingen van en naar het plangebied. Ingevolge de kencijfers van het CROW voorziet het planvoornemen in een gemiddelde verkeersgeneratie tussen de 55 en 60 motorvoertuigbewegingen per weekdagetmaal (zie ook paragraaf 2.5 Verkeer en parkeren).

NIBM-tool

Uit de ingevulde NIBM tool blijkt (ook) dat het planvoornemen aan te merken is als NIBM. Hierom is toetsing aan de grenswaarden uit de Wet luchtkwaliteit niet nodig is en nader onderzoek met betrekking tot het aspect luchtkwaliteit niet noodzakelijk. In het kader van een goede ruimtelijke ordening zijn de jaargemiddelde concentraties NO2, PM10 en PM2,5 in de omgeving van het plangebied inzichtelijk gemaakt.

40

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

Uitsnede NSL-monitor

Op bovenstaande afbeelding wordt de ligging van het plangebied (rood omcirkelt) ten opzicht van de twee meest nabij gelegen concentraties NO2, PM10 en PM2,5 (zwarte pijlen) inzichtelijk gemaakt. De jaargemiddelde concentraties NO2, PM10 en PM2,5 voor het peiljaar 2021 zijn als volgt: pijl direct nabij het plangebied (Ruitersweg): maximaal 13,7 µg/m³ (NO2), 17,6 µg/m³ (PM10) en 10,4 µg/m³ (PM2,5); pijl ten noordoosten van het plangebied (Wislaan) : maximaal 12,6 µg/m³ (NO2), 17,5 µg/m³ (PM10) en 10,4 µg/m³ (PM2,5). Voor het peiljaar 2030 is de volgende prognose aan jaargemiddelde concentraties NO2, PM10 en PM2,5 gesteld: pijl direct nabij het plangebied (Ruitersweg): maximaal 10,6 µg/m³ (NO2), 14,7 µg/m³ (PM10) en 7,7 µg/m³ (PM2,5); pijl ten noorden van het plangebied (Wislaan) : maximaal 9,7 µg/m³ (NO2), 14,6 µg/m³ (PM10) en 7,7 µg/m³ (PM2,5). De jaargemiddelde grenswaarden voor NO2, PM10 (beide 40 µg/m³) en PM2,5 (20 µg/m³) wordt zowel voor 2021 als 2030 niet overschreden. Het aantal overschrijdingsdagen van de 24 uurgemiddelde concentratie is maximaal 6,17, waardoor het maximum van 35 dagen niet wordt overschreden. De trend is dat in de toekomst de emissies en de achtergrondconcentraties van deze stoffen zullen dalen, waardoor geen overschrijdingen van de grenswaarden zijn te verwachten.

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

41

4.4.3 Conclusie Uit de ingevulde NIBM-tool blijkt dat het planvoornemen NIBM bijdraagt aan de verslechtering van de luchtkwaliteit, waardoor toetsing aan de grenswaarden uit de Wet luchtkwaliteit niet nodig is en nader onderzoek met betrekking tot het aspect luchtkwaliteit niet noodzakelijk is. Tevens zijn in het kader van de omgekeerde werking ook geen overschrijdingen van de jaargemiddelde grenswaarden voor NO2, PM10 en PM2,5 te verwachten en zodoende een goed woon- en leefklimaat gewaarborgd is.

4.5

Bodem

4.5.1 Wettelijk kader Op basis van artikel 3.1.6 Besluit ruimtelijke ordening zijn gemeenten verplicht om in de toelichting bij een bestemmingsplan een paragraaf over de bodemkwaliteit op te nemen. In deze paragraaf dient gemotiveerd te worden of de aanwezige bodemkwaliteit past bij het toekomstige gebruik van de bodem. Uitgangspunt van een goede ruimtelijke ordening is dat de bodemkwaliteit geschikt is voor de beoogde bestemming en de daarin toegestane gebruiksvormen. Zo mag een eventuele aanwezige bodemverontreiniging geen onaanvaardbaar risico opleveren voor de gebruikers van de bodem en mag de bodemkwaliteit niet verslechteren door grondverzet. 4.5.2 Bodemonderzoek Plandeel 'Roskam/Ruitersweg 5' In het verleden zijn voor het plangebied van het vastgestelde bestemmingsplan 'De Ruiter' (waar het plandeel 'Roskam/Ruitersweg 5' onderdeel van uitmaakt) reeds enkele bodemonderzoeken uitgevoerd die als bijlage bij het betreffende bstemmingsplan raadpleegbaar zijn. Zo heeft Lankelma Geotechniek Zuid B.V. op 9 juni 2017 een verkennend bodemonderzoek uitgevoerd (met het kenmerk: 1700281). Daarnaast heeft Aelmans Eco op 7 april 2020 een aanvullend verkennend bodemonderzoek uitgevoerd naar de aanwezigheid van PFAS in de bodem (met kenmerk: E201408.006/RHO).

Voornoemde onderzoeken laten geen belemmeringen zien voor het planvoornemen, maar ze zijn inmiddels enkele jaren oud, waardoor voor het plandeel 'Roskam/Ruitersweg 5' een historisch vooronderzoek en aanvullend bodemonderzoek is verricht. Dit onderzoek van Aelmans d.d. 2 april 2024 (met kenmerk E231692.004/HWO) is als Bijlage 3 bij de toelichting gevoegd. Uit het vooronderzoek blijkt dat de conclusies uit het eerder in 2017 door Lankelma uitgevoerde onderzoek en het in 2020 door Aelmans uitgevoerde onderzoek nog respresentatief zijn. Uit het aanvullende onderzoek, dat bestaat uit aanvullend PFAS-onderzoek en aanvullend asbestonderzoek ter plaatse van zogenoemde drupzones van het dak van de bestaande bebouwing, blijkt dat er geen sprake is van verontreinigingen die een belemmering vormen voor de beoogde ontwikkeling. Volledigheidshlave wordt opgemerkt dat uit het rapport blijkt dat in de drupzone van de huidige schuur zes inspectiesleuven zijn gegraven. Uit de boorprofielen van de asbest proefgaten blijkt dat per proefgat één monster genomen is terwijl uit de analyses blijkt dat er een monster is genomen van het traject 0,0-0,2 en 0,2-0,5 m -mv. Dit heeft echter geen gevolgen voor de conclusies.

Plandeel 'Ruitersweg 1' Voor het plandeel 'Ruitersweg 1' zijn reeds diverse (bodem)onderzoeken verricht door Verhoeven Milieutechniek. Zo is een historisch onderzoek en locatiebezoek verricht, alsmede een verkennend bodemonderzoek, een aanvullend onderzoek naar PFAS, en een verkennend onderzoek naar asbest. Voor de diverse (bodem)onderzoeken wordt verwezen naar het als Bijlage 2 bij deze toelichting gevoegde rapport d.d. 5 oktober 2021 (met kenmerk: B21.8211, versie 01). Uit het rapport volgt dat ter plaatse van het plandeel 'Ruitersweg 1' geen sprake is van een (ernstige) bodem-

42

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

en/of asbestverontreiniging. Daarnaast voldoet volgens het PFAS-onderzoek de onderzochte grond aan de functieklasse 'landbouw/natuur' (achtergrondwaarde), waardoor geen bezwaren bestaan voor de toepassing van de grond elders, behoudens grondwaterbeschermingsgebieden. Vanuit milieuhygiënisch oogpunt bestaan, in het kader van de Wet bodembescherming, derhalve geen belemmeringen voor de beoogde (her)ontwikkeling binnen het plandeel 'Ruitersweg 1'. Wel dient bij de eventuele afvoer van de grond rekening te worden gehouden met de resultaten van de NEN-parameters en PFAS. Daarnaast wordt geadviseerd om - na verwijdering van de tijdens het uitvoeren van het onderzoek aanwezige belemmeringen (verhardingen/vegetatie) rondom de opstallen met asbesthoudende dakbedekking waar geen maaiveldinspectie mogelijk was - aanvullend een maaiveldinspectie naar de eventuele aanwezigheid van asbest uit te voeren. Daarnaast zal na de sloop van de stal nog aanvullend onderzoek naar de bovengrond ter plaatse van de te slopen stallen plaatsvinden. 4.5.3 Conclusie Gezien het voorgaande vormt de bodemkwaliteit geen belemmering voor het planvoornemen.

4.6

Water

4.6.1 Inleiding In het kader van de Watertoets moet elk bestemmingsplan een waterparagraaf bevatten, waarin wordt aangegeven hoe in het bestemmingsplan wordt omgegaan met water. In deze paragraaf is dit beschreven. Voordat wordt ingegaan op de locatiespecifieke kenmerken van het plangebied, is eerst het relevant beleid samengevat. 4.6.2 Nationaal beleid Waterbeleid 21e eeuw: anders omgaan met water Door de opgetreden wateroverlast heeft de regering de commissie Waterbeheer 21e eeuw in het leven geroepen. De commissie geeft advies over de problemen en hoe die in de toekomst te voorkomen zijn. Op 31 augustus 2000 bracht de commissie het advies Waterbeleid voor de 21e eeuw "Geef water de ruimte en de aandacht die het verdient" uit. De commissie concludeerde dat de manier waarop wij nu met water omgaan niet voldoende is voor de verwachte klimaatsveranderingen. De bevindingen van de commissie zijn verwoord in de hedendaagse wetgeving en beleidsnota's. In grote lijnen ligt de nadruk op de kwantiteitstrits vasthouden-bergen-afvoeren en de kwaliteitstrits schoonhouden-scheiden-schoonmaken.

Waterwet De Waterwet (december 2009) stelt integraal waterbeheer op basis van de 'watersysteem-benadering' centraal. Deze benadering gaat uit van het geheel van relaties binnen watersystemen. Denk hierbij aan de relaties tussen waterkwaliteit, -kwantiteit, oppervlakte- en grondwater, maar ook aan de samenhang tussen water, grondgebruik en watergebruikers. Hiernaast kenmerkt integraal waterbeheer zich ook door de samenhang met de omgeving. Dit komt tot uitdrukking in relaties met beleidsterreinen als natuur, milieu en ruimtelijke ordening. Met de Waterwet is de gemeente beter uitgerust om onder andere wateroverlast tegen te gaan. Specifiek voor wat betreft de omgang met hemelwater is de perceeleigenaar primair verantwoordelijk gesteld voor de verwerking van het op zijn perceel gevallen hemelwater. Alleen in uitzonderingsgevallen kan rechtstreeks geloosd worden.

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

43

Nationaal Water Programma 2022-2027 Het Nationaal Water Programma 2022-2027 (vastgesteld d.d. 18 maart 2022), de opvolger van het Nationaal Waterplan 2016-2021, betreft voor de ruimtelijke aspecten daarvan een structuurvisie conform de Waterwet. Bij het opstellen van dit programma is ook een doorkijk gemaakt naar de aanstaande Omgevingswet. Het Nationaal Water Programma 2022-2027 is voor het waterbeleid een uitwerking van de Nationale Omgevingsvisie (zie hiervoor paragraaf 3.2.1 van deze toelichting). Het Nationaal Water Programma 2022-2027 beschrijft de hoofdlijnen van het nationale waterbeleid en het beheer van de rijkswateren en rijksvaarwegen. De hoofdambities volgens dit programma betreffen: Een veilige en klimaatbestendige delta. Een concurrerende, duurzame en circulaire delta. Een schone en gezonde delta met hoogwaardige natuur. Hierbij is een integrale aanpak noodzakelijk met andere opgaven in de fysieke leefomgeving, zoals de energietransitie, woningbouw en natuurherstel. 4.6.3 Provinciaalbeleid Op provinciaal niveau dient rekening te worden gehouden met het 'Regionaal Water en Bodem Programma (RWP) 2022-2027' (in werking getreden op 22 december 2021). Het provinciale programma betreft een uitwerking van de in de Omgevingsvisie 'De kwaliteit van Brabant' (zie hiervoor paragraaf 3.3.1) opgenomen provinciale belangen op het gebied van water en bodem.

Doel van het RWP is: een klimaatadaptief Brabant met veilig, schoon en voldoende water en een vitale bodem. Als ambitie staat voorts beschreven: 'Brabant heeft in 2050 een klimaatbestendig en veerkrachtig water- en bodemsysteem en is bestand tegen extremen'. Het RWP kent vijf beleidsopgaven met bijbehorende doelen: Voldoende water: niet te weinig diep en ondiep grondwater en oppervlaktewater met optimale zoetwaterbeschikbaarheid en waterverdeling in geval van extreme droogte, en niet te veel oppervlaktewater om ernstige regionale wateroverlast zo veel mogelijk te voorkomen. Schoon water: schoon grond- en oppervlaktewater voor onze volksgezondheid en natuur, conform de normen van de KRW; voorkomen van verontreiniging en het beschermen van diepe grondwatervoorraden. Veilig water: veiligheid tegen hoogwater in het hoofdwatersysteem en het regionaal watersysteem. Vitale bodem: vergroten van de vitaliteit, sponswerking, resistentie tegen ziekten en natuurlijk productievermogen van de bodem voor duurzame landbouw en biodiversiteit. Klimaatadaptatie: aanpassen aan klimaatverandering in alle domeinen van het provinciale waterbeleid. 4.6.4 Beleid waterschap Onderhavig plangebied maakt onderdeel uit van het stroomgebied Aa en Maas.

De wijze waarop het waterschap Aa en Maas adviseert over de wateraspecten rondom ruimtelijke ontwikkelingen is beschreven in het Waterbeheerplan 2022-2027 (vastgesteld d.d. 19 november 2021). Als missie wordt genoemd: “Het ontwikkelen, beheren en in stand houden van gezonde, robuuste en veerkrachtige watersystemen, die ruimte bieden aan een duurzaam gebruik voor mens, dier en plant in het gebied, waarbij de veiligheid is gewaarborgd en met oog voor economische aspecten.” Het waterbeheerplan (WBP) is uitgewerkt in de volgende drie programma’s: 1.

44

Waterveiligheid; Het programma ‘Waterveiligheid’ draait om de bescherming tegen overstromingen

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

2.

3.

vanuit de Maas en het regionale watersysteem. Klimaatbestendig en gezond watersysteem; Het programma ‘Klimaatbestendig en gezond watersysteem’ draait om een goed functionerend watersysteem in normale én in extreem droge en natte situaties: klimaatbestendig, robuust, veerkrachtig en stuurbaar. Daarbij let het waterschap op de hoeveelheid (goede waterpeilen, het vasthouden van water en het omgaan met wateroverlast en droogte); en op de kwaliteit van het water (chemisch en ecologisch). Schoon Water; In het programma ‘Schoon Water’ speelt het zuiveren van afvalwater een centrale rol.

Voor bebouwde gebieden heeft het waterschap specifieke doelen geformuleerd. In bebouwd gebied werkt het waterschap toe naar een klimaatrobuust watersysteem waarin: schoon water niet naar de zuivering gaat, maar het grondwater voedt; de waterkwaliteit geen risico’s geeft voor de volksgezondheid en geschikt is voor een goede ontwikkeling van flora en fauna, maar ook voor recreatie en evenementen; de kans op wateroverlast en problemen door droogte en hittestress acceptabel is; de betrokkenheid en het waterbewustzijn van inwoners, bedrijven en andere stedelijke partners is toegenomen. Deze programma’s zijn verder uitgewerkt in het WBP naar concrete doelstellingen. Deze doelstellingen vinden onder andere een doorwerking in de beschikbare instrumenten van het waterschap, zoals de Keur en Legger. Brabant Keur Voor de beheergebieden van de waterschappen Aa en Maas, Brabantse Delta En De Dommel geldt dezelfde Keur: de Brabant Keur. De Keur omvat samen met de Waterwet alle gebods- en verbodsbepalingen met betrekking tot ingrepen of activiteiten die consequenties hebben voor de waterkwantiteit, waterkwaliteit en waterveiligheid. De Keur is verder uitgewerkt in beleids- en algemene regels. Volgens de 'Algemene regels bij de keur' geldt bij een toename van het verhard oppervlak het volgende: 1. 2.

3.

Bij een toename van het verharde oppervlak van minder dan 500 m² stelt het waterschap geen nadere eisen aan de verwerking van het hemelwater. Hiervoor geld het gemeentelijke beleid. Bij een toename van het verharde oppervlak van meer dan 500 m² maar minder dan 10.000 m² moeten compenserende maatregelen ten aanzien van de verwerking van het hemelwater worden getroffen conform de algemene rekenregel: "benodigde compensatie (in m³) = toename verhard oppervlak (in m²) x gevoeligheidsfactor x 0,06 (in m)". Bij een toename van het verhard oppervlak van meer dan 10.000 m² is een watervergunning nodig, het waterschap is hiervoor bevoegd gezag.

Legger Hieronder is een uitsnede van de Legger opgenomen. Binnen het plangebied is volgens de Legger van het waterschap, langs het Eikenheuvelpad, een A-watergang aanwezig met bijbehorende beschermingszone. Voor het overige zijn binnen of nabij het plangebied geen oppervlaktewateren of beschermingszone's aanwezig.

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

45

Uitsnede kaart Legger Waterschap Aa en Maas

4.6.5 Gemeentelijk beleid Het gemeentelijk beleid is omschreven in de ‘Verordening fysieke leefomgeving’ en het ‘Programma Omgevingswet Water & Riolering 2022-2024' (POW&R 2022-2024). De verordening fysieke leefomgeving gemeente Maashorst (hoofdstuk II) geeft aan welke regels er gelden omtrent aansluiten op het gemeentelijke rioolstelsel en op mechanische riolering in het buitengebied. Het POW&R 2022-2024 omschrijft het beleid, de regels en de strategie voor water en riolering. Op het gebied van hemelwater is de regel dat er hydrologisch neutraal gebouwd dient te worden. De algemene rekenregel van het waterschap Aa en Maas is van toepassing: "benodigde compensatie (in m³) = toename verhard oppervlak (in m²) x gevoeligheidsfactor x 0,06 (in m)".

Voor aanvullende regels aan de compenserende berging- en infiltratievoorzieningen verwijst het POW&R naar de regels uit de Keur van het waterschap. Daarnaast zijn in het POW&R streefwaarden voor ontwateringsnormen omschreven. Samen met het Waterschap geeft de gemeente Maashorst invulling aan de waterdoelen om te komen tot een gezond en goed functionerend oppervlaktewatersysteem. Gemeentelijke maatregelen zijn: het ontlasten van de riolering bij intensieve regenbuien en beperken van de vuiluitworp van riolering (o.a. door afkoppelen), het langer vasthouden van water in een gebied, streven naar voldoende ontwateringsdiepte en monitoren van de

46

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

afvalwaterketen. In het kader van de stedelijke wateropgave werken de gemeente en het Waterschap en de Provincie eveneens samen om de 'Udense spons' te herstellen en daarmee het bestaande watersysteem beter te benutten en wateroverlast vanuit oppervlaktewater te voorkomen. In de gemeente Maashorst is overwegend sprake van een goed doorlatende bodem en voldoende ontwatering. Vanwege deze gebiedskenmerken hanteert de gemeente het uitgangspunt dat afgekoppeld hemelwater in eerste instantie in de bodem wordt geïnfiltreerd. 4.6.6 Toepassing Onderhavig planvoornemen betreft de realisatie van (maximaal) 7 grondgebonden woningen, en als gevolg van de beëindiging van de intensieve veehouderij binnen het plandeel 'Ruitersweg 1' de transformatie van de bestaande bedrijfswoning naar een reguliere burgerwoning én de sloop van de aanwezige bedrijfsbebouwing. Het hemelwater dat valt op de nieuw te realiseren (dak)verhardingen, dient binnen het plangebied te worden opgevangen en te infiltreren in de bodem. De beoogde bebouwing zal volledig worden afgekoppeld van het riool. Onderhavig plan gaat uit van 'hydrologisch neutraal bouwen'. Volgens het beleid van de gemeente Maashorst en het waterschap geldt een minimale bergingseis van 60 mm per m2 aan verharding.

In dit verband dient de volgende rekenregel te worden toegepast: "benodigde compensatie (in m³) = toename verhard oppervlak (in m²) x gevoeligheidsfactor x 0,06 (in m)".

Voor het plandeel Roskam/Ruitersweg 5 geldt dat in de huidige situatie circa 1.500 m2 aan bebouwing en verharding aanwezig is. In de nieuwe situatie is dat circa 930 m2 aan openbare ruimte (verkeersbestemming) voorzien die wordt verhard. Uitgaande van de in de planregels opgenomen maximale oppervlakte voor hoofdgebouwen van 150 m2 en gemiddeld 75 m2 aan bijbehorende bouwwerken en verharding per woning komt de totale bebouwde en verharde oppervlakte op de woonpercelen op 7*(150+75)= 1.575 m2 . Samen met de verharding in de openbare ruimte komt de totale bebouwde en verharde oppervlakte dan uit op circa 2.500 m2 , waarmee sprake is van een toename van circa 1.000 m2 ten opzichte van de huidige situatie. Daarmee bedraagt de benodigde comensatie 1.000*1*0,06 = 60 m3 . Uitgaand van het volledig afkoppelen van de bebouwde en verharde oppervlakte in de nieuwe situatie gaat het om 2.500*1*0,06 = 150 m3 . Een dergelijke bergingscapaciteit kan eenvoudig worden opgevangen binnen de voorziene groenbestemming en zo nodig deels op de woonpercelen. Dit zal in een later stadium nader worden uitgewerkt.

Voor het plandeel Ruitersweg 1 geldt dat sprake is van een forse afname van de bebouwde en verharde oppervlakte. Zo wordt voorzien in de sloop van meer dan 3.000 m2 aan voormalige stallen en zal ongeveer eenzelfde oppervlakte aan verhardingen en bassins worden gesloopt. Verder geldt dat de bestaande woning behouden blijft, maar daarvan slechts de planologische status wijzigt.

In de planregels is voorzien in de mogelijkheid om binnen het plangebied (oppervlakte)water en waterhuishoudkundige voorzieningen te realiseren. Ook is planologisch geborgd dat binnen het plangebied kan worden voorzien in de nodige (waterhuishoudkundige) voorzieningen. Daarnaast is binnen het plangebied (in algemene zin) voldoende ruimte beschikbaar voor het realiseren van waterhuishoudkundige voorzieningen met voldoende (bergings)capaciteit ten behoeve van de opvang en infiltratie van het hemelwater afkomstig van verhardingen. De uitvoering van deze voorzieningen is in de regels van onderhavig bestemmingsplan geborgd (zie artikel 12.3).

De mogelijkheden om hemelwater te infiltreren zijn onderzocht door Aelmans, welk onderzoek (d.d. 27 december 2023, kenmerk E231544.003/RKR) als Bijlage 11 bij deze toelichting is gevoegd. Daaruit blijkt dat

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

47

de doorlatendheid voldoende is, maar er in het oostelijk deel van het plangebied wel rekening moet worden gehouden met grondwaterstanden hoger dan 0,5-0,7 meter minus maaiveld. Daarbij wordt door Aelmans opgemerkt dat de geconstateerde grondwaterstand slechts een momentopname betreft en voor een betere inschatting van het grondwatergedrag een langere meetreeks noodzakelijk is om de gemiddelde hoogste grondwaterstand (GHG) en gemiddelde laagste grondwaterstand (GLG) te kunnen bepalen. In het westelijk deel zijn in ieder geval wel gunstige omstandigheden voor infiltratie van hemelwater.

Ten behoeve van de A-watergang (gelegen langs het Eikenheuvelpad) wordt aan weerszijden een 5 meter brede beschermingszone opgenomen overeenkomstig de Keur van het waterschap. Deze zone wordt op de verbeelding aangeduid als 'vrijwaringszone - watergang'. Volgens de bijbehorende planregels (zie artikel 14.10) dienen de gronden ter plaatse van de gebiedsaanduiding 'vrijwaringszone - watergang' vrij te blijven van bebouwing en opgaande beplanting. Daarnaast gelden ten aanzien van de beschermingszone op grond van de Keur van het waterschap ook rechtstreeks beperkingen en verplichten. Met deze regels is ten aanzien van onderhavig planvoornemen reeds rekening gehouden. De combinatie van de regels uit de Keur en de planregels die zijn opgenomen in dit bestemmingsplan voorziet in een voldoende borging van de belangen die met het onderhoud van de watergang gemoeid zijn. 4.6.7 Conclusie Gelet op het voorgaande kan worden geconcludeerd dat voldoende ruimte binnen het plangebied beschikbaar is voor de realisatie van waterhuishoudkundige voorzieningen conform de eisen van de gemeente Maashorst en het waterschap. Dit is ook voldoende geborgd in de regels van onderhavig bestemmingsplan. De verdere uitwerking daarvan komt aan bod bij het aanvragen van de benodigde omgevingsvergunning. Daarnaast wordt de A-watergang (gelegen langs het Eikenheuvelpad) voldoende beschermd in de planregels.

Voor het aspect 'water' treden geen belemmeringen op voor de beoogde planontwikkeling.

4.7

Externe veiligheid

4.7.1 Wettelijk kader Het uitgangspunt van wet- en regelgeving en beleid ten aanzien van externe veiligheid is scheiding van kwetsbare functies en risicobronnen, waarmee men het volgende wil bereiken: In de planregels is voorzien in de mogelijkheid om binnen het plangebied (oppervlakte)water en waterhuishoudkundige voorzieningen te realiseren. Hiermee is planologisch geborgd dat binnen het plangebied kan worden voorzien in de nodige (waterhuishoudkundige) voorzieningen. Daarnaast is binnen het plangebied (in algemene zin) voldoende ruimte beschikbaar voor het realiseren van waterhuishoudkundige voorzieningen met voldoende (bergings)capaciteit ten behoeve van de opvang en infiltratie van het hemelwater afkomstig van verhardingen. De uitvoering van deze voorzieningen is in de regels van onderhavig bestemmingsplan geborgd (zie artikel 12.3). bescherming van de samenleving tegen het ontwrichtende effect van een dergelijk ongeval met een groot aantal slachtoffers. Voor de eerste doelstelling is het begrip plaatsgebonden risico (PR) van belang. De norm voor het plaatsgebonden risico is 10-6, die als een contour om een risicovolle inrichting en aan weerszijden langs een transportroute of buisleiding ligt. Binnen die contour zijn ingevolge het Besluit externe veiligheid inrichtingen milieubeheer (BEVI) geen nieuwe kwetsbare objecten toegestaan.

Voor beperkt kwetsbare objecten als bedoeld in het BEVI geldt die norm als richtwaarde. Een soortgelijke normstelling en systematiek geldt voor transport van gevaarlijke stoffen over wegen, spoorwegen en binnenwateren en via buisleidingen. Bij de realisatie van de tweede doelstelling staat het begrip groepsrisico (GR) centraal. Het groepsrisico

48

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

beschrijft de kans dat een groep van 10 of meer personen gelijktijdig komt te overlijden ten gevolge van een ongeval met gevaarlijke stoffen. Het groepsrisico geeft een indicatie van de maatschappelijke ontwrichting in geval van een ramp. Het groepsrisico wordt uitgedrukt in een grafiek, waarin de kans op overlijden van een bepaalde groep (bijvoorbeeld 10, 100 of 1000 personen) wordt afgezet tegen de kans daarop. Voor het groepsrisico geldt geen norm maar wel een oriënterende waarde, die als ijkpunt geldt bij het zoeken naar maatschappelijk aanvaardbare grenzen. Op grond van artikel 13 BEVI dient het bevoegd gezag bij nieuwe ruimtelijke plannen die nieuwe (kwetsbare) objecten mogelijk maken een verantwoording van het groepsrisico uit te voeren. Een soortgelijke regeling geldt voor transport van gevaarlijke stoffen over wegen, spoorwegen en binnenwateren en via buisleidingen op basis van respectievelijk het Besluit externe veiligheid transportroutes (BEVT) en het Besluit externe veiligheid buisleidingen (BEVB). 4.7.2 Beleidskader gemeente Uden Het gemeentelijk externe veiligheidsbeleid van de gemeente Uden (DHV, 2011) is gericht op het bieden van een veilige leefomgeving voor haar burgers. Het minimale uitgangspunt is voldoen aan wet- en regelgeving.

Waar mogelijk wordt invulling gegeven aan het scheiden van risicovolle activiteiten van woon-, leef- en (zo mogelijk) werkomgevingen. Ook wordt nagestreefd de aanwezigheid van verminderd zelfredzame personen binnen 100%-letaliteitscontouren uit te sluiten. Voor transportassen (wegen) wordt uitgegaan van plasbrandaandachtsgebieden van 30 meter meter vanaf de rand van de weg. 4.7.3 Toetsing Onderhavig bestemmingsplan voorziet in het toevoegen van maximaal 7 woningen, zijnde kwetsbare objecten. Met behulp van de kaart van 'Atlas leefomgeving' zijn de risicobronnen in de omgeving van het plangebied in kaart gebracht. Zie onderstaande kaartuitsnede.

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

49

Uitsnede kaart Atlas Leefomgeving, met aanduiding plangebied (rode contouren) en risicobronnen

Hieruit blijkt dat in en nabij het plangebied een hogedruk aardgasleiding van de Gasunie loopt. Voor het overige bevinden zich in de nabije omgeving van het plangebied geen risicobronnen die gevolgen kunnen hebben voor het planvoornemen. De ondergrondse buisleiding van de Gasunie (Z-542-01) heeft een uitwendige diameter van 264 mm en een maximale werkdruk van 4000 kPa en valt hiermee onder het BEVB. De gasleiding is tevens binnen het plangebied gelegen. Binnen het plangebied dient daarom een belemmeringenstrook vrijgehouden te worden van 4 meter aan weerszijden van de buisleiding, gemeten vanuit het hart van de buisleiding. Deze belemmeringenstrook is opgenomen op de verbeelding in de vorm van een dubbelbestemming 'Leiding - Gas'. Aan de betreffende bestemming zijn regels verbonden die de leiding beschermen tegen bouwactiviteiten en bodemingrepen die de veiligheid en goede werking van de leiding beschermen. Voor deze activiteiten is een omgevingsvergunning noodzakelijk, waarbij de toelaatbaarheid wordt beoordeeld en in welk proces ook advies wordt ingewonnen bij de leidingbeheerder. De buisleiding kent geen plaatsgebonden risicocontour van 10-6, waardoor dit geen belemmering kan opleveren voor onderhavig planvoornemen.

Wel dient rekening te worden gehouden met de eventuele effecten van het planvoornemen op het groepsrisico aangezien de beoogde nieuwe woningen binnen de 1%-letaliteitsafstand zijn gelegen. Die effecten zijn in beeld gebracht in een onderzoek van Kragten dat als Bijlage 8 bij deze toelichting is gevoegd (kenmerk 20240117-POU041-RAP-CAR 1.0 d.d. 17 januari 2024). Uit de uitgevoerde berekening blijkt dat het groepsrisico noch in de huidige situatie, noch in de nieuwe situatie het groepsrisico de oriëntatiewaarde overschrijdt. In beide gevallen blijft is het groepsrisico lager dan 0,1 maal de oriëntatiewaarde en er is geen sprake van een rekenkundige toename van het groepsrisico. 4.7.4 Verantwoording groepsrisico In onderhavige situatie is sprake van een beperkte verantwoordingsplicht voor de buisleiding, waarbij de verantwoording dient in te gaan op de volgende onderdelen: 1. 2.

3. 4.

Aanwezige en de te verwachten dichtheid van personen in het invloedsgebied van de buisleiding of buisleidingen die het groepsrisico mede veroorzaakt of veroorzaken; Het groepsrisico per kilometer buisleiding op het tijdstip waarop het besluit wordt vastgesteld en de bijdrage van de in dat besluit toegelaten kwetsbare en beperkt kwetsbare objecten aan de hoogte van het groepsrisico; De mogelijkheden tot voorbereiding van bestrijding en beperking van de omvang van een ramp of zwaar ongeval; De mogelijkheden voor personen die zich bevinden in het invloedsgebied van de buisleiding of buisleidingen die het groepsrisico mede veroorzaakt of veroorzaken, om zich in veiligheid te brengen indien zich een ramp of zwaar ongeval voordoet.

In die verantwoording wordt voorzien in Bijlage 9 bij deze toelichting. Hierna wordt voorzien in een beknopte samenvatting, waarbij de nummering verwijst naar voorgaande opsomming. Ad 1) Voor de toekomstige situatie is, conform het planvoornemen, uitgegaan van zeven woningen. Voor de personenaantallen is uitgegaan van het kengetal voor wonen van 2,4 personen per woning, met een aanwezigheid van 50% in de dagperiode en 100% in de nachtperiode. Voor de onderhavige situatie betekent dit een aanwezigheid van 8,4 personen in de dagperiode en 16,8 personen in de nachtperiode. Het plan betekent een toename van het aantal personen in zowel de dagperiode als de nachtperiode. Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat de omzetting van de planologische status van de woning Ruitersweg

50

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

1 van bedrijfswoning naar burgerwoning niet leidt tot een toename van het aantal personen. Ad 2) De externe veiligheidsrisico’s van de buisleiding zijn nader beschouwd. De berekeningen van de hoogte van het groepsrisico van de relevante buisleiding hebben overeenkomstig de voorschriften plaatsgevonden met het rekenprogramma CAROLA. Voor de buisleiding geldt dat zowel in de huidige als toekomstige situatie het groepsrisico lager is dan de oriënterende waarde (OW), zelfs lager dan 0,1 * OW. De planvorming leidt - als eerder vermeld - niet tot een rekenkundige toename van de hoogte van het groepsrisico.

Ad 3) Voor de bestrijding van een calamiteit is de inrichting van het gebied van belang. Bij een dreigende breuk van een hogedruk aardgasleiding richt de brandweer zich op het veilig stellen van het effectgebied en het voorkomen van een ontsteking. Als uitstroming plaatsvindt, zal de Gasunie de leiding inblokken. Afhankelijk van het systeem en de afstand tot de breuk kan het enkele uren duren voor de leiding is leeg gelopen. In geval van een directe ontsteking kunnen hulpdiensten door de enorme hittestraling de fakkel beperkt benaderen om gewonden te helpen. De fakkel zelf kan niet door de brandweer worden geblust. Er dient te worden gewacht tot het ingeblokte leidingdeel leeg is gelopen. Naast het tijdig aanwezig zijn met voldoende materieel is tevens de bereikbaarheid in algemene zin en de specifieke risicolocatie cruciaal. De aspecten ‘bereikbaarheid calamiteit’ en de ‘(primaire en secundaire) bluswatervoorziening’ spelen daarbij een rol.

Ad 4) Het maatgevende scenario voor ongevallen met aardgastransportleidingen is fakkelbrand. Slachtoffers kunnen vallen door de warmtestraling en een drukgolf. Alle aanwezigen die door de vuurbal worden getroffen komen te overlijden. Hiernaast kunnen rondvliegende brokstukken en glasscherven plaatselijk zware schade aanbrengen aan personen en gebouwen. Mogelijkheden om de zelfredzaamheid te vergroten Het risico op een incident met een hoge druk aardgasleiding wordt voornamelijk bepaald door het risico van schade aan de leiding door (graaf)werkzaamheden nabij de leiding. Een belangrijkste bronmaatregel om het risico te verkleinen is het opnemen van een aanlegvergunningstelsel voor een strook aan weerszijden van de aardgastransportleiding. In onderhavig plan en omliggend eplannen is daar ook in voorzien, net als een belemmeringsstrook van 4 meter aan weerszijden van de leiding waarbinnen een bouwverbod geldt. Tot slot wordt geadviseerd om grondwerkzaamheden, zoals heien, op minder dan 20 meter van de buisleiding onder toezicht van de leidingbeheerder te laten uitvoeren. Door deze maatregelen wordt het groepsrisico verder gereduceerd. Mogelijkheden voor ontvluchting/schuilen Binnen het invloedsgebied van de aardgastransportleiding is vluchten de beste optie.

Het plangebied ligt deels binnen de 100% letaliteitsgrens en deels binnen de 1% letaliteitsgrens van de relevante buisleiding. Bij een incident is zelfredzaamheid mogelijk, mits ontvluchting uit gebouwen en omgeving op een juiste manier mogelijk is. Vluchten kan dan alleen maar via een route buiten het ´zicht´ van de fakkel. Gezien de ligging van de beoogde bebouwing ten opzichte van de buisleiding, kan deze voor afscherming zorgen. Vluchtroutes moeten personen direct van de calamiteit wegleiden.

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

51

4.7.5 Advies Veiligheidsregio Brabant-Noord Aangezien sprake is van een beperkte verantwoordingsplicht, is advies ingewonnen bij de Veiligheidsregio Brabant-Noord. Het ontvangen advies is als Bijlage 10 bij deze toelichting gevoegd. De veiligheidsregio beoordeelt de zelfredzaamheid als goed, aangezien vluchtwegen van de gasleiding af lopen en omdat bij reguliere woningen mag worden aangenomen dat bewoners zelf in staat zijn op een eventuele dreiging te reageren. De bestrijdbaarheid van een incident met een gasleiding is niet goed, aangezien bestrijding alleen kan plaatsvinden door de gastoevoer af te (laten) sluiten, hetgeen veel tijd kost. Het advies is daarom in te zetten op het optimaliseren van de zelfredzaamheid door de toekomstige bewoners actief te informeren over risico's en het handelingsperspectief. Daaraan zal invulling worden gegeven in het kader van de uitgifte van de gronden (door de gemeente zelf). 4.7.6 Conclusie Gezien het voorgaande vormt het aspect externe veiligheid geen belemmering voor het planvoornemen en zal invulling worden gegeven aan het advies van de veiligheidsregio.

4.8

Kabels en leidingen

Zoals blijkt uit paragraaf 4.7.3 ligt binnen het plangebied een (ondergrondse) gasleiding die planologische bescherming behoeft. Daarin is voorzien met het opnemen van de dubbelbestemming 'Leiding - Gas' en de daaraan verbonden regels. Voor het overige liggen er binnen het plangebied of in de directe nabijheid daarvan geen kabels of leidingen die planologische bescherming behoeven en/of een belemmering kunnen opleveren voor onderhavig planvoornemen.

4.9

Bedrijven en milieuzonering

Zowel in het kader van een goede ruimtelijke ordening als vanuit milieuwet- en regelgeving wordt gestreefd naar het voorkomen van voorzienbare hinder en gevaar door milieubelastende activiteiten, met als doel het handhaven en waar mogelijk bevorderen van een goede kwaliteit van het leefmilieu. Dit gebeurt onder andere door het fysiek scheiden van milieubelastende activiteiten (zoals bedrijven) en milieugevoelige objecten (zoals woningen) door het aanbrengen van een voldoende ruimtelijke scheiding daartussen. Deze ruimtelijke scheiding bestaat doorgaans uit het aanhouden van een bepaalde afstand, hetgeen ook wel wordt aangeduid als milieuzonering. Die onderlinge afstand moet groter zijn naarmate de milieubelastende functie het milieu sterker belast. Milieuzonering heeft twee doelen: 1. 2.

het voorkomen of zoveel mogelijk beperken van hinder en gevaar bij woningen en andere gevoelige functies; het bieden van voldoende zekerheid aan bedrijven dat zij hun activiteiten duurzaam onder aanvaardbare voorwaarden kunnen uitoefenen.

Voor het bepalen van de aan te houden afstanden wordt in de praktijk gebruik gemaakt van de VNG-uitgave 'Bedrijven en Milieuzonering' uit 2009. Deze uitgave bevat een lijst waarin voor veelvoorkomende milieubelastende activiteiten richtafstanden zijn gegeven ten opzichte van milieugevoelige functies, uitgaande van een gemiddeld modern bedrijf. Deze lijst geeft richtafstanden voor de ruimtelijk relevante milieuaspecten geur, stof, geluid en gevaar. De grootste van de vier richtafstanden is bepalend voor de indeling van een milieubelastende activiteit in een milieucategorie en daarmee ook voor de uiteindelijke richtafstand. In de directe omgeving van het plangebied bevindt zich een paardenhouderij op de locatie Eikenheuvelweg 21. Deze paardenhouderij wordt op basis van de VNG-uitgave ingedeeld in categorie 3.1 met als richtafstand voor

52

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

geur 50 meter, geluid 30 meter en stof 30 meter. Het plandeel 'Ruitersweg 1' is op een afstand van circa 15 meter tot de paardenhouderij gelegen. Het plandeel 'Roskam/Ruitersweg 5' bevindt zich op een afstand van circa 92 meter tot de paardenhouderij, derhalve ruim buiten de (grootste) richtafstand van de paardenhouderij. De binnen het plandeel 'Ruitersweg 1' gelegen bedrijfswoning wordt met onderhavig planvoornemen als gevolg van het beëindigen van de intensieve veehouderij omgezet naar een reguliere burgerwoning (bestemming 'Wonen'). Door het beëindigen (en beëindigd houden) van de intensieve veehouderij verbetert de milieuhygiënische situatie ter plaatse. Binnen het plandeel wordt geen nieuw milieugevoelig object opgericht en wordt ook geen bestaand milieugevoelig object verplaatst of uitgebreid. Hierdoor is geen sprake van een verslechtering van het woon- en leefklimaat ten aanzien van de (bedrijfs)woning op de Ruitersweg 1. Andersom wordt de paardenhouderij, als gevolg van de omzetting van de bedrijfswoning naar een reguliere burgerwoning, ook niet verder in haar bedrijfsvoering en uitbreidingsmogelijkheden beperkt. Immers wordt met onderhavig planvoornemen binnen het plandeel 'Ruitersweg 1' (ten opzichte van de paardenhouderij) geen nieuw milieugevoelig object toegevoegd of uitgebreid.

Bovendien is bij de paardenhouderij reeds sprake van een situatie waarbij niet aan de relevante afstanden kan worden voldaan ten opzichte van de bestaande omliggende woningen, waardoor de paardenhouderij niet verder kan uitbreiden. Verder liggen in de nabije omgeving van het plangebied geen noemenswaardige (milieubelastende) bedrijven c.q. functies die, mede gelet op hun aard en de afstand tot het plangebied, een belemmering kunnen vormen voor het planvoornemen. Het aspect bedrijven en milieuzonering vormt derhalve geen belemmering voor onderhavig planvoornemen.

4.10

Geur

Veehouderijen veroorzaken geur vanwege bijvoorbeeld de dierenverblijven, mestbassins, mestverwerking en opslag van voer. Geur kan in de leefomgeving hinder veroorzaken en brengt om die reden ook gezondheidsrisico's met zich mee. Vergunningplichtige veehouderijen moeten per 1 januari 2007 voor wat betreft geur van dierenverblijven voldoen aan de Wet geurhinder en veehouderij. Afhankelijk van het soort te houden dieren geldt een maximale geurbelasting op omliggende geurgevoelige objecten uitgedrukt in odour-units, welke belasting kan worden berekend aan de hand van de voor de betreffende diersoort vastgestelde geuremissiefactor, dan wel een aan te houden minimale afstand tot omliggende geurgevoelige objecten. Verder dienen op grond van de Wet milieubeheer beste beschikbare technieken te worden toegepast. Een vergelijkbare systematiek is neergelegd in het Activiteitenbesluit voor bedrijven die niet verguningplichtig zijn maar dienen te voldoen aan de algemene regels in dat besluit. Per 1 januari 2013 vallen ook mestbassins onder de werking van het Activiteitenbesluit. Bij ruimtelijke ontwikkelingen komt aan voornoemd wettelijk kader een zogenoemde 'omgekeerde werking' toe.

Bij de beoordeling of nieuwe geurgevoelige objecten, zoals in dit geval woningen, mogelijk zijn in de nabijheid van agrarische bedrijven waar dieren worden gehouden zijn twee vragen van belang: kan ter plaatse van de nieuwe woningen een aanvaardbaar woon- en leefklimaat worden gegarandeerd, en; worden er geen bedrijven belemmerd in de voortzetting van hun bestaande bedrijfsvoering en kunnen concrete (vergunde/bestemde) uitbreidingsplannen nog worden gerealiseerd? In beginsel dient bij het vaststellen van deze "omgekeerde werking" het agrarische bouwblok als uitgangspunt voor het bepalen van de geurcontouren te worden genomen. Als het bedrijf toch, om andere redenen, al niet meer kan uitbreiden binnen het agrarisch bouwvlak zoals opgenomen in het geldende bestemmingsplan, dan mag de grens van de bestaande bebouwing, een wel nog te benutten deel van het bouwblok of een bestaand

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

53

emissiepunt als uitgangspunt worden genomen. Zo'n situatie doet zich bijvoorbeeld voor wanneer de geurbelasting op bestaande geurgevoelige objecten al eerder bepalend c.q. beperkend is voor de uitbreidingsruimte van een veehouderij.

Ligging plangebied op de normenkaart Het plangebied is op de normenkaart die behoort tot de gemeentelijke geurverordening en op de gebiedsindelingskaart die behoort tot de Beleidsregel geur en ruimtelijke plannen 2016 aangeduid als Overgangsgebied (C).

Uitsnede normenkaart bij Verordening geurhinder en Veehouderij 2016 gemeente Uden

Daarin wordt het plangebied aangemerkt als 'overgangsgebied'. Daarvoor geldt het volgende afwegingskader voor het woon- en leefklimaat.

54

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

55

Indien de geursituatie als goed wordt beoordeeld, dan is geen nadere afweging nodig. Wordt de geursituatie beoordeeld als afweegbaar, dan is een nadere motivatie noodzakelijk. Indien de geursituatie wordt beoordeeld als slecht, dan is in beginsel geen sprake van een aanvaardbaar leefklimaat. Indien andere milieu- en planologische aspecten wel positief zijn, dan kan eventueel alsnog medewerking worden verleend, mits goed gemotiveerd.

Geurbelasting op het plangebied Op onderstaand kaartmateriaal, afkomstig uit het reeds vastgestelde bestemmingsplan 'De Ruiter', is te zien dat de geurbelasting (zowel de voorgrondbelasting als achtergrondbelasting) ten aanzien van het plangebied voornamelijk werd veroorzaakt door de intensieve veehouderij op de locatie Ruitersweg 1. Deze intensieve veehouderij is echter recentelijk beëindigd en wordt met onderhavig plan ook (planologisch) wegbestemd. Verder zijn in de nabije omgeving van onderhavig plangebied geen veehouderijen aanwezig waarmee in het kader van dit plan voor wat betreft het aspect 'geur' rekening dient te worden gehouden. Hierna zijn voor wat betreft de voorgrondbelasting de vergunde 3 en 8 ou-contouren inzichtelijk gemaakt. Daaruit blijkt dat als gevolg van het beëindigen van de intensieve veehouderij op de locatie Ruitersweg 1 binnen het plangebied sprake is van een goed woon- en leefklimaat, omdat de geurbelasting binnen het plangebied < 3 ou/m3 bedraagt. Op basis van de Beleidsregel geur en ruimtelijke plannen 2016 gemeente Uden wordt dit als zijnde 'goed' gekwalificeerd. Andersom worden er ook geen bedrijven belemmerd in de voortzetting van hun bestaande bedrijfsvoering en eventuele uitbreidingsmogelijkheden.

Contouren voorgrondbelasting, vergund 3,0 ou/m3 (groen) en 8,0 ou/m3 (bruin)

56

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

Voor wat betreft de achtergrondbelasting geldt ook dat, wanneer de intensieve veehouderij op de locatie Ruitersweg 1 wordt beëindigd, binnen onderhavig plangebied sprake is van een goed woon- en leefklimaat. Uit onderstaand figuur blijkt immers dat de achtergrondbelasting dan < 6 ou/m3 , hetgeen in de Beleidsregel geur en ruimtelijke plannen 2016 gemeente Uden wordt gekwalificeerd als 'goed'. Daarnaast worden nabij gelegen bedrijven ook niet belemmerd in de voortzetting van hun bestaande bedrijfsvoering en eventuele uitbreidingsmogelijkheden.

Achtergrondbelasting in ou/m3

Conclusie Gelet op het voorgaande vormt het aspect geurhinder geen belemmering voor onderhavig planvoornemen.

bestemmingsplan De Ruiter, fase 2

57

4.11

Gezondheid

4.11.1 Inleiding Het aspect gezondheid wordt een steeds belangrijker thema bij de inrichting van de ruimte, hetgeen ook blijkt uit de stevigere verankering van dit thema binnen de wet- en regelgeving voor onze fysieke leefomgeving. Hoewel voor een goede verankering van het aspect gezondheid in wet- en regelgeving noodzakelijk is om het volwaardig te kunnen borgen in ruimtelijke plannen, hoeft die ontwikkeling niet te worden afgewacht om gezondheidsaspecten mee te wegen bij de integrale beoordeling en invulling van nieuwe ruimtelijke initiatieven. In navolgende paragrafen wordt daarom onderbouwd op welke wijze in het plan rekening wordt gehouden met het aspect gezondheid. 4.11.2 Handreiking veehouderij en volksgezondheid2.0 Aan de hand van de 'Handreiking veehouderij en volksgezondheid 2.0' (zie in dit kader ook paragraaf 3.4.1 van deze toelichting) kan middels het daarin opgenomen beoordelingskader worden bepaald of sprake is van een dusdanig verhoogd risico voor de volksgezondheid waardoor advisering vanuit de GGD wenselijk is. Dit (uniforme) beoordelingskader kan worden gehanteerd, totdat er in een wettelijk beoordelingskader wordt voorzien. Uiteindelijk is het aan de gemeente om, in het kader van een ruimtelijke ontwikkeling, een zorgvuldige (belangen)afweging te maken op dit punt.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Maashorst&id=13270db7-c351-432b-81dd-63b228c25283