Bijlage 1 - Toelichting
Tekst van het document
Onderzoek Vanwege de ligging van het plangebied binnen de onderzoekszone van de Duifhuizerweg is in 2016 een akoestisch onderzoek wegverkeerslawaai uitgevoerd. Dit rapport van september 2016 is geactualiseerd met de meest recente verkeersgegevens. Het geactualiseerde rapport is als bijlage bij de toelichting opgenomen. Uit het onderzoek volgen de volgende conclusies: De voorkeursgrenswaarde voor wegverkeerslawaai bedraagt bij nieuwbouw van woningen 48 dB. Verder is conform de Wet geluidhinder, Afdeling 2 “Maatregelen met betrekking tot nieuwe situaties in zones” bij aanwezige wegen en nog niet geprojecteerde woningen (in buitenstedelijk gebied) onder bepaalde voorwaarden een ontheffing tot maximaal 53 dB mogelijk.
|28
Uit de berekeningsresultaten blijkt dat ten gevolge van het wegverkeer op de Duifhuizerweg de voorkeursgrenswaarde van 48 dB ter plaatse van de voorgevel van de nieuwe woning met maximaal 1 dB wordt overschreden (49 dB). Omdat bron- en overdrachtsmaatregelen niet reëel zijn vanuit stedenbouwkundige en/of financiële redenen, dient een hogere waarde te worden aangevraagd bij de gemeente. Een hogere waarde is mogelijk omdat de woning in bestaande bebouwing wordt gerealiseerd. Aangezien zowel het toepassen van bronmaatregelen als geluidbeperkende maatregelen in het overdrachtsgebied voor deze situatie als niet doelmatig c. q. niet haalbaar worden aangemerkt, dient in het kader van de procedure voor het realiseren van de woningen een hogere waarde procedure te worden gevolgd. Aan de hand van de geluidsbelasting zonder aftrek volgens artikel 3. 4 RMG (maximaal 54 dB) kan worden gesteld dat de minimale gevelwering 21 dB dient te bedragen. Geconcludeerd wordt dat de realisatie van de woning in de cultuurhistorisch waardevolle boerderij niet wordt belemmerd uit akoestisch oogpunt, mits een hogere waarde procedure wordt gevolgd bij de gemeente.
Conclusie Er wordt voldaan aan het gesteld in de Wet geluidhinder. Een aanvaardbaar woon- en leefklimaat wordt geborgd in de planregels van het bestemmingsplan. De hogere waarde kan worden vastgesteld.
5. 7
Geur
Beleid In het kader van de ruimtelijke procedure dient enerzijds nagegaan te worden of er ter plaatse van het plangebied een aanvaardbaar woon- en leefklimaat kan worden gegarandeerd (milieu hygiënische toets) en anderzijds of het planvoornemen leidt tot een belemmering van vergunde rechten van bedrijven in de omgeving. De Wet geurhinder en veehouderij (hierna Wgv) vormt vanaf 1 januari 2007 het toetsingskader voor vergunningverlening als het gaat om geurhinder vanwege dierverblijven van veehouderijen. De wet geeft onder andere normen voor de voorgrondbelasting die een veehouderij mag veroorzaken op een geurgevoelig object (bijvoorbeeld een woning). Gemeenten mogen, binnen bepaalde grenzen, bij verordening van de normen in de Wet geurhinder en veehouderij afwijken (artikel 6 van de Wgv). In de ‘Beleidsregel geur en ruimtelijke plannen 2016 Gemeente Uden’ is het gemeentelijk beleid rondom het aspect geur voor planologische procedures vastgelegd. Er wordt onderscheid gemaakt in de verschillende gebieden binnen de gemeente, waar vervolgens verschillende gradaties aan normen voor zijn vastgelegd. In de beleidsregel zijn hierbij de volgende geurnomen aan toegekend:
|29
Gebied
Achtergrondbelasting Goed Afweegbaar Slecht > 10 ou 0 – 6 ou 6 – 10 ou > 14 ou 0 – 10 ou 10 – 14 ou 0 – 14 ou 14 – 20 ou > 20 ou > 20 ou 0 – 14 ou 14 – 20 ou
Woonkernen Overgangsgebied Buitengebied Agrarisch Ontwikkelingsgebied Het plangebied is daarbij gelegen binnen het ‘Overgangsgebied’.
Voorgrondbelasting Goed Afweegbaar Slecht > 5 ou 0 – 3 ou 3 – 5 ou > 8 ou 0 – 5 ou 5 – 8 ou 0 – 8 ou 8 – 10 ou > 10 ou > 14 ou 0 – 8 ou 8 – 14 ou
Onderzoek Het planvoornemen betreft het toevoegen van één nieuwe woning in een cultuurhistorisch waardevolle boerderij. Dit is alleen mogelijk als er ter plaatse sprake is van een acceptabel woon- en leefklimaat. De aanwezigheid van veehouderijbedrijven in de directe omgeving is hierop van invloed. Ten behoeve van deze ontwikkeling is derhalve in de Notitie Woon- en leefklimaat inzichtelijk gemaakt of ter plaatse sprake is van een goed woon- en leefklimaat. De notitie is als bijlage bij de toelichting opgenomen. Voor het plangebied kan op basis van het de resultaten het volgende worden geconcludeerd: 3 • e voldoet aan een acceptabele milieukwaliteit en laat De voorgrondbelasting (6,5 OU/m) zich kwantificeren als passend voor de omgeving; • De ‘Beleidsregel geur en ruimtelijke plannen 2016 Gemeente Uden’ kwantificeert een 3 voorgrondbelasting van 6, 5 OU/mals e afweegbaar en derhalve kan medewerking worden verleend aan het in gebruik nemen van het oude boerderijgebouw als woning.
Conclusie Het aspect geur staat de bestemmingswijziging niet in de weg.
5. 8
Kabels en leidingen
Zoals blijkt uit paragraaf 5. 5 liggen er binnen het plangebied of in de directe nabijheid daarvan kabels of leidingen die planologische bescherming behoeven.
geen
Aangezien in verband met magnetische velden als mogelijke veroorzaker van leukemie bij kinderen, heeft het voormalig ministerie van VROM in 2005 een beleidsadvies uitgebracht. VROM adviseert om te vermijden dat er nieuwe situaties ontstaan waarbij kinderen langdurig verblijven binnen de zogenaamde magneetveldzones van hoogspanningslijnen. OM die reden is geïnventariseerd of het plangebied is gelegen binnen een (indicatieve) magneetveldzone. De dichtstbijzijnde hoogspanningslijn (bovengronds) betreft de lijn Uden – Aarle-Rixtel (150 kV), gelegen op een afstand van circa 1,8 kilometer. Deze lijn heeft blijkens de RIVM-netkaart aan weerszijden een indicatieve zone van 80 meter. Het plangebied valt derhalve ruim buiten deze zone.
Conclusie De hoogspanningslijn heeft geen invloed op het plangebied.
|30
5. 9
Luchtkwaliteit
De Wet luchtkwaliteit is op 15 november 2007 in werking getreden. Met de inwerkingtreding van de Wet luchtkwaliteit is het Besluit luchtkwaliteit 2005 komen te vervallen. De Wet luchtkwaliteit bevat grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, fijn stof, lood en koolmonoxide en benzeen. Hierbij zijn in Nederland met name de grenswaarden voor stikstofdioxide (NO)2 en fijn stof (PM 2,5 en PM)10 van belang. De vigerende grenswaarden voor stikstofdioxide en fijn stof zijn in de navolgende tabel weergegeven. Stof Stikstofdioxide (NO)2 Fijn stof (PM)10 2,5 Fijn stof (PM)
Toetsing van Jaargemiddelde concentratie Jaargemiddelde concentratie Jaargemiddelde concentratie
Grenswaarde 40 μg/m 3 40 μg/m 3 25 μg/m 3
Daarnaast voorziet de Wet luchtkwaliteit in een gebiedsgerichte aanpak van de luchtkwaliteit via het ‘Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL)’. Van bepaalde projecten met getalsmatige grenzen is vastgesteld dat deze ‘niet in betekenende mate (NIBM)’ bijdragen aan de luchtverontreiniging. In de algemene maatregel van bestuur ‘Niet in betekenende mate (Besluit NIBM)’ en de ministeriële regeling NIBM zijn de uitvoeringsregels vastgelegd die betrekking hebben op het begrip NIBM. De definitie NIBM is 3% van de grenswaarde voor NO 2 en PM 10 In de regeling NIBM is een lijst met categorieën van gevallen (inrichtingen, kantoor- en woningbouwlocaties) opgenomen die niet in betekenende mate bijdragen aan de luchtverontreiniging. Op grond van de regeling NIBM zijn onder andere woningenbouwprojecten met minder dan 1. 500 woning vrijgesteld van toetsing. .
Onderzoek Luchtkwaliteit ter plaatse Volgens de Grootschalige Concentratie- en Depositiekaarten Nederland (GCN en GDN van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu – RIVM) is de concentratie PM 2,5 in 2025 (gegevens 2023) tussen de 8 en 10 μg/m³, de concentratie PM 10 tussen de 14 en 16 μg/m³ en de concentratie NO 2 tussen de 10 en 15 μg/m³. Op basis van de kaarten van het RIVM is de luchtkwaliteit ter plaatse hiermee ruimschoots voldoende. Daarnaast zal naar verwachting de luchtkwaliteit in de toekomst nog verder verbeteren. Luchtkwaliteit t. g. v. het planvoornemen Het beoogde initiatief heeft betrekking op het toevoegen van één woning in een cultuurhistorisch waardevolle boerderij. Daarmee ligt het planvoornemen ver onder de gestelde grens van 1. 500 woningen. De realisatie van één wooneenheid draagt dan ook ‘niet in betekenende mate’ bij aan een verslechtering van de luchtkwaliteit. Een aanvullend onderzoek luchtkwaliteit is derhalve niet noodzakelijk.
Conclusie Het aspect luchtkwaliteit vormt geen belemmering voor het planvoornemen.
|31
5. 10
M. er. -beoordeling
Op 1 april 2011 is het nieuwe Besluit milieueffectrapportage in werking getreden. Een belangrijke wijziging die daarin is aangebracht, is dat voor de vraag of een m. e. r. -beoordelingsprocedure moet worden doorlopen, toetsing aan de drempelwaarden in de D-lijst niet toereikend is. Indien een activiteit een omvang heeft die onder de grenswaarden ligt, dient op grond van de selectiecriteria in de EEG – richtlijn milieueffectbeoordeling te worden vastgesteld of belangrijke nadelige gevolgen van de activiteit voor het milieu kunnen worden uitgesloten. Pas als dat het geval is, is de activiteit niet m. e. r. -(beoordelings)plichtig. In het kader van de wijziging van het Besluit m. e. r. is een handreiking opgesteld over de vraag hoe moet worden vastgesteld of een activiteit met een omvang onder de drempelwaard toch belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu kan hebben. In de handreiking is opgenomen dat voor elke besluit of plan dat betrekking heeft op activiteit(en) die voorkomen op de Daklijst en die een omvang hebben die beneden de drempelwaarden liggen, een toets moet worden uitgevoerd of belangrijke nadelige milieugevolgen kunnen worden uitgesloten. Voor deze toets wordt de term vormvrij m. e. r. -beoordeling gebruikt.
Uit deze toets kunnen twee conclusies volgen: belangrijke nadelige milieueffecten zijn uitgesloten of belangrijke nadelige milieueffecten zijn niet uitgesloten. In het eerste geval is de activiteit niet m. e. r. -beoordelingsplichtig, in het andere geval dient een m. e. r. - beoordeling te worden uitgevoerd en de bijbehorende procedure worden gevolgd. De toetsing in het kader van de vormvrije m. e. r. -beoordeling dient te geschieden aan de hand van de selectiecriteria in bijlage III van de EEG – richtlijn milieueffectbeoordeling.
Onderzoek In het plangebied is sprake van de aanleg, transformatie of uitbreiding van een klein stedelijk ontwikkelingsproject. Het gaat in dit geval om het toevoegen van één woning. De aanleg, wijziging of uitbreiding van een stedelijk ontwikkelingsproject valt onder activiteit D. 11. 2 in bijlage II van het Besluit m. e. r. onder de term ‘stedelijk ontwikkeling’. De drempelwaarde voor een m. e. r. -beoordelingsplichtige activiteit met D. 11. 2. in bijlage II van het Besluit, vermeld: • Een oppervlakte van 100 hectare of meer; • Een aangesloten gebied en 2. 000 of meer woningen; •
Een bedrijfsvloeroppervlakte van 200. 000 m² of meer.
Het planvoornemen ligt ver beneden de drempelwaarde zoals opgenomen in het Besluit m. e. r. Gevoelige gebieden In onderdeel A van de bijlage bij het Besluit m. e. r. is bepaald wat verstaan wordt onder een gevoelig gebied. Als gevoelig gebied zijn gebieden aangewezen die beschermd worden op basis van natuurwaarden, landschappelijke waarden, cultuurhistorische waarden en waterwingebieden. Het plangebied is in geen van dergelijke gevoelige gebieden gelegen. Er is dus geen sprake van significante nadelige effecten voor het milieu. Milieugevolgen In dit hoofdstuk zijn de verschillende milieueffecten beschouwd, zoals bodemkwaliteit, luchtkwaliteit, etc. Hieruit blijkt dat er door de ontwikkeling geen sprake is van nadelige milieugevolgen.
|32
Conclusie Het uitvoeren van een (vorm-vrije) m. e. r. -beoordeling is niet noodzakelijk.
5. 11
Natuurwetgeving
Wet natuurbescherming Per 1 januari 2017 is de Wet natuurbescherming (Wnb) in werking getreden. De Flora- en faunawet, de Natuurbeschermingswet 1998 en de Boswet zijn opgegaan in deze wet. De wet bevat regels voor de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten en de belangrijkste natuurgebieden in Nederland. Natura 2000-gebieden Natura 2000 is de benaming voor een Europees netwerk van natuurgebieden waarin belangrijke flora en fauna voorkomen, gezien vanuit een Europees perspectief. Per Natura 2000-gebied zijn (instandhoudings-)doelen (voor soorten en vegetatietypen) opgesteld. Iedereen die vermoedt of kan weten dat zijn handelen of nalaten, gelet op de instandhoudingsdoelen, nadelige gevolgen voor een Natura 2000-gebied kan hebben, is verplicht deze handelingen achterwege te laten of te beperken. Natuurnetwerk Nederland Het Natuurnetwerk Nederland (NNN), voorheen de Ecologische Hoofdstructuur (EHS), is het Nederlandse netwerk van bestaande en nieuw aan te leggen natuurgebieden. Het netwerk moet natuurgebieden beter met elkaar en het omringende agrarische gebied verbinden.
In het Natuurnetwerk Nederland liggen: • Bestaande natuurgebieden, waaronder 20 nationale parken; • Gebieden waar nieuwe natuur aangelegd wordt; • Landbouwgebieden, beheerd volgens agrarisch natuurbeheer; • Ruim 6 miljoen hectare grote wateren, meren, rivieren, de kustzone van de Noordzee en de Waddenzee; • Alle Natura 2000-gebieden. Vanaf 2014 zijn de provincies verantwoordelijk voor de begrenzing en ontwikkeling van dit natuurnetwerk. Tot die tijd was de Rijksoverheid verantwoordelijk. In het natuurpact hebben de provincies met het Rijk afgesproken om tot 2027, 80. 000 hectare natuur in te richten. Het NNN moet uiteindelijk samen met de natuurgebieden in andere Europese landen een aaneengesloten PanEuropees Ecologisch Netwerk (PEEN) vormen. Beschermde planten en dieren De Wet natuurbescherming kent drie algemene beschermingsregimes: 1. Soorten vogelrichtlijn: dit zijn alle van nature in Nederland in het wild levende vogels (zoals bedoelt in artikel 1 van de Vogelrichtlijn); 2. Soorten Habitatrichtlijn: dit zijn soorten die genoemd worden in Bijlage IV van de Habitatrichtlijn, Bijlage I en II van het Verdrag van Bern en Bijlage II van het Verdrag van Bonn. In de bijlagen van de Verdragen van Bern en Bonn worden ook vogels genoemd; 3. Andere soorten: dit zijn soorten die genoemd worden in Bijlage A van de Wnb.
Het gaat hier om de bescherming van zoogdieren, amfibieën, reptielen, vissen, dagvlinders, libellen, kevers en vaatplanten voorkomend in Nederland.
|33
De beschermde status van soorten kan echter per provincie verschillen. Provincies hebben de bevoegdheid om bij een provinciale verordening vrijstelling te verlenen voor nationaal beschermde soorten.
Voor soorten die ook niet in de bijlagen van de Wnb worden genoemd, fungeert de zorgplichtbepaling (artikel 1. 11 Wnb) als vangnet. Op grond van deze bepaling moeten schadelijke handelingen voor alle in het wild levende dieren en planten en hun directe leefomgeving in beginsel achterwege worden gelaten, dan wel moeten maatregelen worden genomen om schadelijke gevolgen (zoveel mogelijk) te beperken.
Quickscan natuurwetgeving De monumentale boerderij en enkele bijgebouwen worden gerenoveerd. De voorgenomen ontwikkeling geeft aanleiding voor het uitvoeren van een quickscan natuurwetgeving. Derhalve heeft Aeres Milieu B. V. in samenwerking met Faunaconsult B. V. een dergelijke quickscan uitgevoerd. De volledige rapportage is als bijlage bij de toelichting opgenomen. In de quickscan natuurwetgeving is nagegaan welke effecten de ingreep heeft op lokaal voorkomende beschermde flora en fauna. Daarnaast is nagegaan welke effecten de ingreep heeft op beschermde Natura 2000gebieden en overige beschermde natuurgebieden. Uit de quickscan volgen de navolgende conclusies en aanbevelingen: Natura 2000 De plannen zullen waarschijnlijk geen effect op de natuurwaarden in Natura 2000-gebieden hebben. Om elk risico uit te sluiten, is de te verwachten stikstofdepositie op Natura 2000-gebieden bepaald. Hier wordt in de navolgende paragraaf verder op in gegaan. Natuurnetwerk Nederland De bouw en het gebruik van de woning en de toenemende verkeersbewegingen hebben waarschijnlijk geen negatieve effecten op het NNN. Aangezien er geen negatieve op het NNN verwacht worden, zijn er op dit punt geen bezwaren vanuit het provinciaal natuurbeleid.
Beschermde planten en dieren Algemeen voorkomende grondgebonden zoogdieren en amfibieën In het plangebied komen mogelijk zoogdieren en amfibieën voor, die onder de Wnb zijn beschermd. Het gaat om algemeen voorkomende soorten (zogenaamde A-soorten), waarvoor in de provincie Noord-Brabant een algemene vrijstelling geldt in geval van ruimtelijke ontwikkeling en beheer en onderhoud. Dit houdt in dat deze soorten verstoord mogen worden, zonder dat daar vooraf een ontheffing voor is verkregen. Wel geldt altijd de Zorgplicht (artikel 1. 11 Wnb); deze houdt in dat nadelige gevolgen voor dieren en planten altijd zoveel mogelijk moeten worden voorkomen. Om aan de algemene zorgplicht te voldoen, moeten dieren die tijdens de werkzaamheden worden aangetroffen, zo snel mogelijk naar een aangrenzende locatie buiten het plangebied worden verplaatst. Kerkuil De zuidelijke stal (het bijbehorend bouwwerk, nr. 4 in hoofdstuk 2) fungeert als roestplaats voor kerkuilen. Wanneer dit gebouw wordt gerenoveerd verdwijnt deze roestplaats. Roestplaatsen van de kerkuil zijn in Noord-Brabant jaarrond beschermd, daarom moet er een ontheffing op de Wnb worden aangevraagd. Door opvragen van verspreidingsgegevens of het uitvoeren van een aanvullend onderzoek moet aannemelijk worden gemaakt dat de lokale staat van instandhouding van de kerkuil niet in het geding is.
|34
Ook dient er een kerkuilenkast in een gebouw (in of nabij het plangebied) te worden opgehangen. Deze nestkast kan dan dienen als alternatieve roestplaats of mogelijk zelfs als nestlocatie. Het ophangen van de nestkast dient onder begeleiding van een deskundige te worden uitgevoerd. Volgens het Kennisdocument Kerkuil moet een vervangende verblijfplaats binnen 500 meter van de oorspronkelijke verblijfplaats worden geplaatst. Bij voorkeur worden de nestkasten minimaal 3 maanden voor de start van de werkzaamheden geplaatst.
Stikstof Het Programma Aanpak Stikstof (PAS) en het daarbij behorende toetsingskader is in werking getreden op 1 juli 2015. Te veel stikstof is slecht voor de natuur, waardoor een natuurvergunning of een ander toestemmingsbesluit nodig is voor activiteiten waar stikstof bij vrij komt (bijvoorbeeld in de landbouw, woningbouw of de industrie). Tot 29 mei 2019 was toestemming voor dergelijke activiteiten gebaseerd op het Programma Aanpak Stikstof. Op 29 mei 2019 heeft de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State het PAS ongeldig verklaard. Het Programma Aanpak Stikstof (PAS) biedt niet genoeg bescherming aan zogenoemde Natura 2000-gebieden. Een nieuwe stikstofrekentoepassing maakt sommige bouwprojecten toch mogelijk. Het kabinet heeft een nieuwe rekenmethode naar buiten gebracht (de ‘AERIUS Calculator’) welke het verlenen van vergunning voor projecten mogelijk moet maken. Projecten waarvan (met behulp van deze rekenmethode) kan worden bewezen dat ze de natuur niet raken, komen in aanmerking voor een vergunning. De natuur wordt niet geraakt zolang de depositie van stikstof op beschermde natuurgebieden niet hoger bedraagt dan 0,00 mol/ha/j. Uit de berekeningen blijkt dat – met de uitgangspunten die in dit onderzoek gedaan zijn gedurende de aanleg- en gebruiksfase geen toename van de stikstofdepositie groter dan 0,00 mol/ha/jaar is berekend.
Conclusie Het aspect natuurwetgeving vormt naar verwachting geen belemmering voor het planvoornemen.
5. 12
Spuitzones
In de vollegronds- en sierteelt ontkomt men niet aan het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen tegen schimmels, luizen en andere vormen van ongedierte. In relatie tot omliggende gronden heeft de locatie derhalve mogelijk te maken met spuitzones. In het kader van een goede ruimtelijke ordening moet een afweging worden gemaakt tussen het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en de volksgezondheid. Uit jurisprudentie blijkt dat de Raad van State een afstand van 50 meter, tussen gevoelige functies en agrarische bedrijvigheid waarbij gewasbeschermingsmiddelen worden gebruikt, in het algemeen niet onredelijk vindt. Volgens vaste rechtspraak kan een kortere afstand ook aanvaardbaar zijn, mits hieraan een goede onderbouwing ten grondslag ligt. Daarnaast kan het zijn dat gepaste maatregelen genomen moeten worden om drift te voorkomen of overdrachtsmaatregelen zoals bijvoorbeeld een dichte haag.
|35
Onderzoek In een straal van 50 meter rondom het plangebied zijn geen intensieve teeltvormen aanwezig, maar akkerbouw, grasland en woonbestemmingen (tuinen). Hieruit kan geconcludeerd worden dat de beoogde woonbestemming niet leidt tot een belemmering van agrarische activiteiten in de directe omgeving en tevens dat er weinig kans is op drift afkomstig van het gebruik van bestrijdingsmiddelen door spuiten.
Conclusie Het aspect spuitzones vormt geen belemmering voor het planvoornemen.
5. 13
Volksgezondheid i. r. t. veehouderijen
Het gezondheidsaspect heeft de laatste jaren steeds meer aandacht als het gaat om veehouderijen in de nabijheid van woningen en woonkernen. Met name komst of de aanwezigheid van intensieve veehouderijen kan onrust veroorzaken over de gezondheid bij omwonenden. Mogelijke risico's voor de gezondheid kunnen worden veroorzaakt door fijnstof, stank, endotoxinen en zoönosen. Endotoxinen zijn deeltjes van bacteriën of schimmels die zitten in agrarisch stof. Zoönosen zijn infectieziekten die van dieren op mensen overdraagbaar zijn. Voorbeelden hiervan zijn de vogelgriep, MRSA, BSE en Q-koorts. De huidige onderzoeken – bekend gemaakt vanuit Ministeries, RIVM, Gezondheidsraad of GGD - maken duidelijk dat er nog veel onbekend is en dat daarom nauwkeurige uitspraken over een eventuele directe relatie tussen nabijheid van veehouderij en effecten op de gezondheid van omwonenden nog niet mogelijk zijn. Voor zover echte verbanden tussen gezondheidseffecten en veehouderij worden gevonden, hebben deze betrekking op de afstand tussen veehouderij en bewoning en op het aantal bedrijven binnen een zekere straal rond bewoonde gebieden. Uit de resultaten van huidige onderzoeken kan echter niet simpelweg worden geconcludeerd om welke afstand het gaat en bij welke concentraties gezondheidseffecten optreden.
Omdat veel mensen zich afvragen of het (on)gezond is om in de buurt van een veehouderij te wonen heeft het Rijksinstituut voor volksgezondheid en milieu (RIVM) onderzoek laten verrichten. Dit heeft geresulteerd in twee onderzoeksrapporten “Veehouderij en Gezondheid Omwonenden”, kortweg VGO 1 uit 2016 en VGO 2 uit 2017. De belangrijkste resultaten uit deze onderzoeken zijn: • Rond pluimveehouderijen en geitenhouderijen komen iets vaker longontstekingen voor; • Bij mensen die dicht bij een veehouderij wonen komen astma en neusallergie minder voor; • Mensen die in de buurt van veel veehouderijen wonen kunnen een verminderde longfunctie hebben. Uit het VGO 2-rapport volgt verder dat er een verhoogde kans (29%) op longontsteking is binnen een straal van 1,5 tot 2 km van geitenhouderijen en 1 km van pluimveehouderijen. De precieze oorzaak van deze verhoogde risico`s kan echter niet worden aangegeven door de GGD. Op dit moment gaat men ervan uit dat pas binnen enkele jaren meer concreet aangegeven kan worden of er oorzakelijke verbanden bestaan en wat deze inhouden. In maart 2016 is de eerste versie van de Handreiking veehouderij en volksgezondheid verschenen. De handreiking bestaat uit een algemene onderbouwing op grond waarvan volksgezondheid meegenomen dient te worden in de ruimtelijke besluitvorming en besluitvorming in het kader van milieu.
|36
Vervolgens is een wijze van beoordeling uitgewerkt (‘het stappenplan’) om tot een zorgvuldige, praktische en uniforme beoordeling te komen of er een dusdanig verhoogd risico voor de volksgezondheid bestaat dat advisering vanuit de GGD wenselijk is. Op deze manier wordt gestreefd om in Brabant, totdat er meer duidelijkheid is over een toe te passen (wettelijk) beoordelingskader, dan wel dat zich andere ontwikkelingen voordoen, gezamenlijk tot een breed gedragen werkwijze te komen die recht doet aan het belang van de volksgezondheid voor de burgers in de provincie. Inmiddels is de handreiking van maart 2016 geactualiseerd in de ‘Handreiking veehouderij en volksgezondheid 2. 0’ (versie mei 2018).
Onderzoek In het stappenplan zijn een aspecten meegenomen in de afweging of voor een specifieke situatie er een dusdanig verhoogd risico voor de volksgezondheid bestaat dat advisering vanuit de GGD wenselijk is. Dit stappenplan is in principe ook te gebruiken voor ruimtelijke plannen. In het stappenplan wordt onder andere getoetst aan de aspecten geur en fijnstof, zoals dezen staan beschreven in paragraaf 5. 7 en 5. 10. Daarnaast wordt er aan de hierboven benoemde afstanden getoetst of er binnen deze afstanden bepaalde veehouderijen zijn gelegen. Uit beperkte toetsing op afstanden door ODBN blijk dat wordt voldaan de endotoxine richtafstanden voor varkens- en/of pluimveehouderijen (stap 1). De planlocatie is echter wel gelegen binnen een straal van 2 kilometer van een geitenhouderij: Duifhuizerweg 24 (stap 5a), binnen een afstand van 1 kilometer van een pluimveebedrijf: Kraanmeer 6 te Erp (stap 5b) en binnen 250 meter van overige veehouderijen (Duifhuizerweg 18b te Uden (melkveehouderij)) (stap 5c). Momenteel zijn er echter ontwikkelingen om de geitenhouderij aan de Duifhuizerweg 24 te saneren en om de bestemming te wijzigen zodat er geen geiten meer gehouden mogen worden op deze locatie. Het bestemmingsplan voor deze ontwikkeling loopt gelijktijdig met onderhavige bestemmingsplan procedure.
De cultuurhistorisch waardevolle boerderij wordt verder niet dichter tot de veehouderijen georiënteerd dan reeds bestaande woningen. Ook wordt de woning binnen het plangebied niet gebruikt voor ‘meer kwetsbare personen’ op het vlak van gezondheidsredenen.
Conclusie Het aspect volksgezond vormt geen belemmering voor het planvoornemen.
5. 14
Water
Beleid Kaderrichtlijn Water De Kaderrichtlijn Water (KRW) is een Europese richtlijn die moet leiden tot een verbetering van de kwaliteit van het oppervlakte- en grondwater. De Kaderrichtlijn moet in landelijke wet- en regelgeving worden omgezet. Met de komst van de Implementatiewet EG-kaderrichtlijn water is de KRW vertaald in de Nederlandse wetgeving. De Europese kaderrichtlijn heeft gevolgen voor de gemeente op het gebied van riolering, afkoppelen, toepassing van bouwmaterialen en het ruimtelijke beleid. Er worden ecologische en fysisch-chemische doelen geformuleerd die afhankelijk zijn van de functie van een watergang.
|37
Nationaal Water Programma 2022-2027 In het Nationaal Water Programma 2022-2027 beschrijft de Rijksoverheid de hoofdlijnen van het nationale waterbeleid en de uitvoering ervan in de rijkswateren en -vaarwegen. Het programma geeft een overzicht van de ontwikkelingen binnen het waterdomein en legt nieuw ontwikkeld beleid vast. Dit doet het Rijk voor de periode 2022 – 2027, maar men kijkt ook verder vooruit. Het Rijk werkt aan schoon, veilig en voldoende water dat klimaatadaptief en toekomstbestendig is. Ook is er aandacht voor de raakvlakken van water met andere sectoren. De ministeries van Infrastructuur en Waterstaat, Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit hebben de gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het opstellen van het NWP. Dit ontwikkelen zij samen met medeoverheden, drinkwaterbedrijven, maatschappelijke organisaties en branche- en sectorpartijen. Om de uitdagingen rondom water het hoofd te bieden is samenwerking cruciaal. Bestuursakkoord Water Het Bestuursakkoord Water volgt op het Nationaal Bestuursakkoord Water en bevat hernieuwde afspraken over bestuur, financiën en richtinggevende kaders voor onder andere water. De maatregelen uit het Bestuursakkoord Water zijn gericht op: • • • • •
Heldere verantwoordelijkheden, minder bestuurlijke drukte; Beheersbaar programma voor de waterkeringen; Doelmatig beheer van de waterketen; Werkzaamheden slim combineren; Het waterschapsbestuur.
De doelstellingen van het ‘oude’ Nationaal Bestuursakkoord blijven van kracht. Regionaal Water- en Bodem Programma (RWP) 2022 – 2027 Op 22 december 2021 is het nieuwe Regionaal Water- en Bodem Programma in werking getreden. Het Regionaal Water en Bodem Programma (RWP) is de opvolger van het Provinciaal Milieu en Waterplan. Het is onderdeel van het planstelsel voor de wateropgaven in Nederland, samen met het Nationaal Water Programma en de waterbeheerprogramma’s van de waterschappen. Het RWP kent vijf beleidsopgaven met bijbehorende doelen: • Voldoende water - voldoende water betekent: niet te weinig diep en ondiep grondwater en oppervlaktewater met optimale zoetwaterbeschikbaarheid en waterverdeling in geval van extreme droogte, en niet te veel oppervlaktewater om ernstige regionale wateroverlast zo veel mogelijk te voorkomen. • Schoon water - schoon grond- en oppervlaktewater voor onze volksgezondheid en natuur, conform de normen van de KRW; voorkomen van verontreiniging en het beschermen van diepe grondwatervoorraden. • Veilig water - veiligheid tegen hoogwater in het hoofdwatersysteem en het regionaal watersysteem. •
•
Vitale bodem - vergroten van de vitaliteit, sponswerking, resistentie tegen ziekten en natuurlijk productievermogen van de bodem voor duurzame landbouw en biodiversiteit. Klimaatadaptatie - aanpassen aan klimaatverandering in alle domeinen van het provinciale waterbeleid
|38
Waterbeheerplan 2022 – 2027 (Waterschap Aa en Maas) In het Waterbeheerplan plan staat wat de doelen zijn voor die zes jaar en hoe zij denken die doelen te bereiken. Ook wordt beschreven hoe zij inspelen op veranderende omstandigheden, zoals het klimaat en stoffen in het oppervlaktewater. Het waterbeheerplan is gemaakt in overleg met de inwoners, bedrijven, belangenverenigingen en andere overheden. Brabant Keur Voor de beheergebieden van de waterschappen Aa en Maas, Brabantse Delta en de Dommel geldt dezelfde keur: Brabant Keur. De keur bevat regels ter bescherming van de waterwerken die nodig zijn voor een goed waterbeheer (kwantiteit) en voor de bescherming van het gebied tegen hoog water. Bij veel projecten is sprake van een toename van het verharde oppervlakte. Hieromtrent is bij de Algemene regelgeving van de Keur (gewijzigd per 1 april 2021) het volgende opgenomen:
•
•
Bij een toename van het verhard oppervlak van minder dan 500 m 2 stelt het waterschap geen andere eisen aan de verwerking van het hemelwater. Hiervoor geldt het gemeentelijk beleid. Bij een toename van het verharde oppervlakte van meer dan 500 m 2 maar minder dan 10. 000 m 2 moeten compenserende maatregelen ten aanzien van de verwerking van het hemelwater worden getroffen conform de rekenregel: benodigde compensatie (in m)2 x gevoeligheidsfactor x 0,06 (in m).2
Watertoets Sinds 1 november 2003 is het wettelijk verplicht, in het kader van het Besluit ruimtelijke ordening, een watertoets te verrichten. De beoogde ontwikkeling betreft het toevoegen van één woning in de bestaande cultuurhistorisch waardevolle boerderij (gemeentelijk monument). Verhard oppervlakte Het plangebied Duifhuizerweg 22 is gelegen ten zuiden van de bebouwde kom van Uden, in de gemeente Maashorst. Het plangebied bestaat uit een voormalige agrarische bedrijfswoning (nr. 22) met bijbehorend bouwwerk en een cultuurhistorisch waardevolle boerderij met een drietal bijbehorende bouwwerken. Het totale plangebied kent een oppervlakte van 5. 558 m.2 Beoogd wordt om de karakteristieke kortgevelboerderij te herstellen en hierin een woning te realiseren. De bestaande bijbehorende bouwwerken blijven daarbij eveneens behouden. Het voornemen betreft uitsluitend een functiewijziging van de cultuurhistorisch waardevolle boerderijbebouwing, waarbij geen sloop- of bouwwerkzaamheden plaatsvinden. Het aandeel verhard oppervlakte neemt niet toe. De huidige hydrologische situatie blijft gehandhaafd. Hemelwater Het hemelwater zal in de toekomstige situatie, net als in de huidige situatie, op de omliggende gronden verwerkt worden (vasthouden / infiltreren). Oppervlaktewater Het plangebied valt binnen het beheergebied van het waterschap Aa en Maas.
In de nabijheid van het plangebied bevindt zicht geen oppervlaktewater.
|39
Conclusie De huidige hydrologische situatie blijft gehandhaafd. Het aspect water vormt geen belemmering voor het planvoornemen.
|40
6.
JURIDISCHE REGELGEVING
6. 1
Inleiding
In dit hoofdstuk is uiteengezet welke gedachten aan de juridische regeling ten grondslag hebben gelegen en hoe de juridische regeling is vormgegeven.
6. 2
Systematiek van de regels
Voor wat betreft de regels wordt voor het onderhavige bestemmingsplan “Duifhuizerweg 22” aansluiting gezocht bij het bestemmingsplan “Partiele herziening buitengebied 2017” van de voormalige gemeente Uden. Hier is voor gekozen, omdat het plangebied gelegen is binnen de plangrenzen van dit bestemmingsplan. De opzet van de regels is gebaseerd op de Standaard Vergelijkbare BestemmingsPlannen (SVBP 2012). In de volgende paragraaf worden de gebruikte bestemmingen nader toegelicht. Hieronder wordt een toelichting gegeven op welke wijze een en ander in de regels is vastgelegd. De regels zijn als volgt ingedeeld:
Hoofdstuk 1: Inleidende bepalingen Dit hoofdstuk bevat twee artikelen. In het eerste artikel zijn de begripsomschrijvingen opgenomen, het tweede artikel bevat de wijze van meten.
Hoofdstuk 2: Regels met betrekking tot de bestemmingen Dit hoofdstuk bestaat uit een beschrijving van de bestemmingen. Deze kennen per bestemming globaal de volgende opzet: • Bestemmingsomschrijving; • Bouwregels voor gebouwen; • Bouwregels voor aan-, uit- en bijgebouwen; Bouwregels voor bouwwerken, geen gebouwen zijnde; • • Eventuele nadere eisen; • Eventuele afwijkingen van de bouwregels; • Eventuele specifieke gebruiksregels; • Eventuele afwijking van de gebruiksregels. In dit hoofdstuk worden de bestemmingen van de gronden als eerste beschreven, gevolgd door de eventuele dubbelbestemmingen voor leidingen, waarden en waterstaatsdoelen.
|41
Hoofdstuk 3: Algemene regels Dit hoofdstuk bevat de regels die op het hele plangebied betrekking hebben en regelt de volgende onderwerpen: • Anti-dubbelteregel • Algemene bouwregels; • Algemene gebruiksregels; • Algemene aanduidingsregels; Algemene afwijkingsregels; • • Overige regels.
Hoofdstuk 4: Overgangs- en slotregels Dit hoofdstuk bevat regels die op het hele plangebied betrekking hebben en regelt de volgende onderwerpen: • Overgangsregeling: bouwwerken welke op het moment van tervisielegging van het plan aanwezig zijn, mogen blijven staan, ook al is er strijd met de bebouwingsregels. Het gebruik van de grond en het opstallen, dat afwijkt van de regels op het moment waarop het plan rechtskracht verkrijgt, mag gehandhaafd blijven; • Titel: in deze regel wordt aangegeven onder welke naam de regels aangehaald kunnen worden.
6. 3
Beschrijving van de bestemmingen
Artikel 3 Wonen De voor ‘Wonen’ aangewezen gronden zijn bestemd voor wonen, terras, tuinen, erven en terreinen, (onverharde) paden, wegen en parkeervoorzieningen, groenvoorzieningen, water en waterhuishoudkundige voorzieningen, extensief recreatief medegebruik, behoud van karakteristieke bebouwing ter plaatse van de aanduiding ‘karakteristiek’, nutsvoorzieningen, bed & breakfast in woningen en aan huis gebonden beroepen. Met dien verstande dat ter plaatse van de aanduiding ‘maximum aantal wooneenheden’ het aantal woningen niet meer mag bedragen dan is aangegeven. De afstand van bouwwerken, met uitzondering van terreinafscheidingen, tot de weg mag niet minder bedragen dan 15 meter, de afstand van hoofdgebouwen tot de zijdelingse en achterste bouwperceelgrenzen mag niet minder bedragen dan 5 meter. Indien de bestaande afstand reeds minder bedraagt, geldt deze afstand als minimale afstand. En de afstand van bijbehorende bouwwerken tot de zijdelingse en achterste bouwperceelgrenzen mag niet minder bedragen dan 3 meter. Indien de bestaande afstanden afstand reeds minder bedraagt, geldt deze afstand als minimale afstand. Artikel 4 Waarde – Archeologie De voor ‘Waarde - Archeologie’ aangewezen gronden zijn, behalve voor de andere daar voorkomende bestemming, mede bestemd voor het behoud en de bescherming van de archeologische waarden van de gronden.
Deze bestemming is primair ten opzichte van de overige aan deze gronden toegekende bestemmingen.
|42
7.
UITVOERBAARHEID
7. 1
Economische uitvoerbaarheid
Op grond van artikel 3. 1. 6 lid 1 onder f van het Besluit ruimtelijke ordening dient de uitvoerbaarheid van bestemmingsplannen te worden aangetoond. De ontwikkelingen betreffen een particulier initiatief en bevinden zich op particulier terrein. Investeringen vanuit de gemeente zijn derhalve niet noodzakelijk. Tussen de initiatiefnemer en de gemeente wordt een anterieure overeenkomst gesloten, waarmee wordt vastgelegd dat eventuele planschade voor rekening komt voor de initiatiefnemer. De economische uitvoerbaarheid is hiermee voldoende aangetoond.
7. 2
Maatschappelijke uitvoerbaarheid
Omgevingsdialoog De direct omwonenden (Duifhuizerweg 21 en 22) zijn middels een zogenaamd keukentafelgesprek op de hoogte gebracht van het planvoornemen en bijbehorende procedure. Daarbij hebben zij de kans gekregen om bezwaren of vragen kenbaar te maken. De verslaglegging van de zogenaamde omgevingsdialoog is als bijlage opgenomen. Vooroverleg In het kader van het vooroverleg als bedoeld in artikel 3. 1. 1 van het Besluit ruimtelijke ordening wordt het bestemmingsplan voorgelegd aan de vooroverleg partners: de Provincie Noord-Brabant, het Waterschap Aa en Maas en de Veiligheidsregio.
Ontwerp Na de instemming van het college van burgemeester en wethouders op het ontwerpbestemmingsplan heeft het ontwerpbestemmingsplan met ingang van 21 december 2023 tot 31 januari ter inzage gelegen. In deze periode heeft eenieder de mogelijkheid zienswijze in te dienen bij het college van burgemeester en wethouders. Van deze mogelijkheid is geen gebruik gemaakt. Vaststelling Na vaststelling wordt het plan, samen met het besluit tot vaststelling hiervan, opnieuw 6 weken ter inzage gelegd. Gedurende deze periode kunnen belanghebbenden tegen dit besluit beroep aantekenen bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State. Tevens kan beroep worden ingesteld tegen de eventueel gewijzigde onderdelen. Indien geen beroep wordt ingesteld, is het plan na deze beroepstermijn onherroepelijk en treedt het plan in werking.