bijlage 4. Reactie op aanvullend advies ASD
Tekst van het document
Reactie op aanvullend advies (d.d. 22 september 2026) met betrekking tot aanpassingen bepalingen Eigen Kracht Jeugd - Als er uitgegaan wordt van eigen kracht, zoals omschreven in Bijlage 2, adviseert de ASD om na een bepaalde periode één of meerdere follow-up gesprekken te houden, zodat vastgesteld kan worden dat er inderdaad sprake is van voldoende eigen mogelijkheden en voldoende probleemoplossend vermogen bij betrokkene(n). Het biedt bovendien de mogelijkheid om tijdig te signaleren wanneer een gekozen oplossing in de praktijk onvoldoende blijkt te werken of leidt tot overbelasting. Overigens adviseert de ASD positief over de voorgestelde wijzigingen. Het belang van een zorgvuldige beoordeling van de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van jeugdigen en hun ouders wordt door het college onderschreven. Wanneer ondersteuning primair wordt gebaseerd op eigen kracht, blijft gedurende het hulpverleningsproces aandacht bestaan voor de uitvoerbaarheid en duurzaamheid van de gekozen oplossing. Indien daartoe aanleiding bestaat, kunnen evaluatie- of vervolggesprekken worden ingezet. - Daarnaast vraagt de ASD aandacht voor de toegankelijkheid van jeugdhulp. De uitgebreidere beoordelingskaders mogen niet leiden tot onnodige drempels of vertragingen voor gezinnen die ondersteuning nodig hebben.
Heldere communicatie en een goede motivering van besluiten blijven essentieel. Het CJG doet de toetsing in de praktijk al conform de geldende jurisprudentie. Met de voorgestelde wijzigingen wordt vastgelegd en verduidelijkt hoe de eigen kracht en het probleemoplossend vermogen worden beoordeeld. Hiermee wordt de bestaande werkwijze transparanter vastgelegd, wat bijdraagt aan duidelijkheid en rechtszekerheid voor inwoners. De wijzigingen leiden daarom niet tot een extra drempel voor de toegang tot jeugdhulp. Heldere communicatie en een zorgvuldige motivering van besluiten blijven daarbij belangrijke uitgangspunten. - Tenslotte adviseert de ASD om vóóraf een monitorings- en evaluatiekader op te stellen. Daarbij kan dan worden aangegeven welke gegevens worden verzameld, welke indicatoren worden gebruikt en op welke wijze de effecten van de wijzigingen inzichtelijk worden gemaakt. De in de verordening opgenomen bepalingen leggen de werkwijze vast zoals deze op grond van jurisprudentie reeds wordt toegepast in de uitvoeringspraktijk. Omdat de wijziging daarmee voornamelijk een formalisering en verduidelijking van bestaand beleid betreft, wordt er geen aanleiding gezien om hiervoor een afzonderlijk monitorings- en evaluatiekader op te stellen.
Eventuele signalen vanuit de uitvoering, bezwaar- en beroepsprocedures worden, zoals gebruikelijk, gevolgd en betrokken bij toekomstige evaluaties van het beleid en de verordening.