Bijlage 1. Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Loon op Zand 2026
Tekst van het document
Tarieven begeleiding 2026 Productcode | Product | Eenheid | Systeem | Formeel PGB tarief 2026 | tarief BEGELEIDING INDIVIDUEEL 1.1 | 02A03 | Begeleiding Basis | uur | € 74,40 | € 68,66 1.2 | 02A05 | Begeleiding Specialistisch | uur | € 88,20 | € 68,66 1.3 | 02T01 | Begeleiding | uur | - | € 68,66 BEGELEIDING GROEP / DAGBESTEDING 3.1 | 07A03 | Recreatieve dagbesteding | dagdeel | € 38,58 | € 32,80 3.2 | 10A47 | Ontwikkelingsgerichte | dagdeel | € 52,53 | € 42,03 dagbesteding 3.3 | 10A50 | Arbeidsmatige dagbesteding | dagdeel | € 52,70 | € 42,16 TOESLAGEN 5.4 | 08A03 | Vervoer dagbesteding | dag | € 18,25 | € 14,60 5.5 | 08A04 | Vervoer dagbesteding rolstoel | dag | € 32,70 | € 26,16 Tarief informeel PGB Begeleiding basis Per 1 januari 2026: € 26,02 Per 1 juli 2026: € 26,94 29 Bijlage 4 Tarieven hulpmiddelen 2026 (PGB) IWMO | Categorie extern | PGB totaal | PGB voor | PGB voor incl | aanschaf | onderhoud onderhoud | (maximaal) | en 7 jaar | verzekering (inclusief | (maximaal) BTW) 11H01 | 01a: Rolstoelen incidenteel gebruik | € 1.177,68 | € 647,72 | € 529,96 11H10 | 02a: Rolstoelen semi permanent volwassenen | € 4.121,88 | € 2.267,03 | € 1.854,85 11H11 | 02b: Rolstoelen semi permanent kinderen | € 7.064,40 | € 3.885,42 | € 3.178,98 11H12 | 02c: Kantel rolstoel permanent volwassen | € 7.653,24 | € 4.209,28 | € 3.443,96 11H13 | 02d: Kantel rolstoel permanent kinderen | € 11.186,28
| € 6.152,45 | € 5.033,83 13H50 | 03a: Tilliften actief | € 11.762,52 | € 6.469,39 | € 5.293,13 13H51 | 03b: Tilliften passief | € 11.762,52 | € 6.469,39 | € 5.293,13 11H20 | 04a: Actieve rolstoelen | € 7.064,40 | € 3.885,42 | € 3.178,98 11H21 | 04b: Actieve rolstoelen kinderen | € 9.418,92 | € 5.180,41 | € 4.238,51 11H60 | 05a: Elektrische rolstoelen volwassenen | € | € | € 33.553,80 | 18.454,59 | 15.099,21 11H62 | 05b: Elektrische rolstoel kinderen | € | € | € 38.851,68 | 21.368,42 | 17.483,26 12H30 | 06a: Scootmobiel, meeneembaar, verkleinbaar | € 5.003,88 | € 2.752,13 | € 2.251,75 12H31 | 06b: Scootmobielen, standaard | € 6.888,84 | € 3.788,86 | € 3.099,98 12H32 | 06c: Scootmobielen, complex extra geveerd | € 8.536,92 | € 4.695,31 | € 3.841,61 12H01 | 07a: Driewiel / duo-fietsen eenvoudig (laag BTW) | € 5.533,08 | € 3.043,19 | € 2.489,89 12H02 | 07b: Driewiel / duo-fietsen met hulpmotor (laag BTW) | € 8.241,24 | € 4.532,68 | € 3.708,56 12H10 | 07c: Tweewiel / duo-fietsen eenvoudig (hoog BTW) | € 6.142,08 | € 3.378,14 | € 2.763,94 12H11 | 07d: Tweewiel / duo-fietsen met hulpmotor (hoog BTW) | € 9.148,44 | € 5.031,64 | € 4.116,80 13H01 | 08a: Douche- en toiletstoelen verrijdbaar | € 2.590,56 | € 1.424,81 | € 1.165,75 13H02 | 08b: Douche- en toiletstoelen, complex (kantel) | € 8.830,92 | € 4.857,01 | € 3.973,91 11H30 | 09a: Hoepelondersteuning / joystick | € 11.186,28 | €
6.152,45 | € 5.033,83 11H31 | 09b: Duwondersteuning | € 7.064,40 | € 3.885,42 | € 3.178,98 12H60 | 09c: Aankoppelbaar fietsdeel | € 10.596,60 | € 5.828,13 | € 4.768,47 11H32 | 09d: Buggy’s voor kinderen | € 3.826,20 | € 2.104,41 | € 1.721,79 11H33 | 09e: Kinderduwwandelwagens | € 8.830,92 | € 4.857,01 | € 3.973,91 30 31 13H99 10a: Woonvoorzieningen overig laag BTW 1310B 10b: Woonvoorzieningen overig hoog BTW 12H99 10c: Vervoersvoorzieningen overig laag BTW 1210D 10d: Vervoersvoorzieningen overig hoog BTW 11H99 10e: Rolstoelvoorzieningen overig laag BTW 1110F 10f: Rolstoelvoorzieningen overig hoog BTW 32 Bijlage 5 Tarieven collectief vervoer 2026 De actuele prijzen, zoals vermeld op de website https://regiovervoermiddenbrabant.nl, worden aangehouden. 33 Bijlage 6 Tarieven speciale woonvoorzieningen 2026 Verhuiskostenvergoeding Maximale vergoeding € 2.500,00 Woningsanering 1. Normbedragen a. overgordijnen woonkamer € 43,56 per vierkante meter raamoppervlak b. overgordijnen slaapkamer € 31,21 per vierkante meter raamoppervlak c. vitrage woon- en slaapkamer € 28,68 per vierkante meter raamoppervlak d. vloerbedekking woonkamer € 23,25 per vierkante meter vloeroppervlak e. vloerbedekking slaapkamer € 20,52 per vierkante meter vloeroppervlak 2. Afschrijvingspercentage a. Maximaal 2 jaar oud 100% b. Maximaal 4 jaar oud 75% c. Maximaal 6 jaar oud 50% d. Maximaal 8 jaar oud 25% e.
Ouder dan 8 jaar 0% Bijlage 7 Tarieven sportvoorziening 2026 (PGB) Artikel 18, tiende lid, onderdeel a | € 3.051,53 Artikel 18, tiende lid, onderdeel b | € 678,42 Artikel 18, tiende lid, onderdeel c | € 470,12 34 35 Artikelsgewijze toelichting op de verordening Hoofdstuk 1: Begrippen Artikel 1. Begripsbepalingen In dit artikel worden de begrippen uitgelegd die niet eerder uitgelegd zijn in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, de daarop gebaseerde regelgeving zoals het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht. Artikel 2. Doelgroep van deze verordening De doelgroep van deze verordening zijn inwoners van de gemeente Loon op Zand die hulp nodig hebben bij het meedoen in de gemeenschap omdat dit op eigen kracht (nog) niet lukt. Mantelzorgers van deze inwoners zijn ook onderdeel van deze doelgroep. Voor bewoners van een opvang en beschermd wonen wordt er enkel gekeken naar een woonplaats in Nederland. Ook zij kunnen de gemeente Loon op Zand vragen om ondersteuning te bieden aan de hand van deze verordening. Voor de toepassing van deze verordening op vreemdelingen wordt er gekeken naar het bepaalde in artikel 1.2.2 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Artikel 3. Uitgangspunt In dit artikel staat dat eerst wordt gekeken wat iemand zelf kan doen om een probleem op te lossen.
Bijvoorbeeld met hulp van familie, vrienden of buren, of door gebruik te maken van algemene voorzieningen die voor iedereen beschikbaar zijn. Als de hulpvraag op die manier kan worden opgelost, krijgt iemand geen extra hulp vanuit de gemeente. Lukt het niet om de hulpvraag zelf of met hulp uit de omgeving geheel op te lossen, dan kan de gemeente ondersteuning bieden. Daarbij wordt vooral gekeken hoe iemand weer zo zelfstandig mogelijk kan worden en zoveel mogelijk zelf kan doen. Hoofdstuk 2: Eigen kracht en mogelijkheden Artikel 4. Beoordeling eigen kracht en mogelijkheden In het eerste lid wordt aangegeven dat inwoners pas in aanmerking komen voor ondersteuning vanuit de gemeente wanneer zij zelf geen mogelijke oplossing kunnen bieden aan de hulpvraag, er geen gebruikelijke hulp ingezet kan worden, de hulp niet vanuit het sociale netwerk geboden kan worden of wanneer andere voorzieningen geen passende oplossing bieden.
In het tweede lid staat dat bij het beoordelen of dat de inwoner zelf een oplossing zou kunnen bieden er gekeken wordt naar de eigen vaardigheden en mogelijkheden, de inzet van gebruikelijke hulp, het benutten van het sociale netwerk wanneer dit passend en beschikbaar is, en het benutten van andere voorzieningen zoals een algemene voorziening of een voorziening waar aanspraak op gemaakt kan worden vanuit een aanvullende zorgverzekering of de Wet langdurige zorg. In het derde lid wordt ingegaan op de beoordeling van de inzet van gebruikelijke hulp. Hierbij wordt er onderscheid gemaakt tussen kortdurende en langdurende gebruikelijke hulp. Voor kortdurende gebruikelijke hulp wordt verwacht dat een huisgenoot deze kan bieden. Voor langdurende gebruikelijke hulp wordt er rekening gehouden met factoren omtrent de betreffende inwoner (derde 36 lid, onderdeel d van dit artikel) en factoren van de betreffende huisgenoot (derde lid, onderdeel e van dit artikel). Het uitgangspunt is echter wel dat ook langdurende gebruikelijke hulp wordt geboden door de huisgenoot. Bij (dreigende) overbelasting van de huisgenoot wordt er gekeken naar het verband van de overbelasting en de ingezette hulp aan de inwoner.
Wanneer de overbelasting voortkomt vanuit werk, deelname aan sociale en maatschappelijke activiteiten of andere factoren buiten de hulpverlening om, zoekt de huisgenoot zelf naar een oplossing. Om (dreigende) overbelasting te voorkomen kan een maatwerkvoorziening voor maximaal zes maanden worden ingezet. Bij een vervolgaanvraag wordt gekeken of dat er iets door de huisgenoot is gedaan om de overbelasting zelf aan te pakken. De huisgenoot krijgt geen persoonsgebonden budget voor de hulp die wordt geboden aan de inwoner wanneer er sprake is van dreigende overbelasting. Als hiervoor al een persoonsgebonden budget was ingezet dan wordt deze gestopt. De inwoner kan het persoonsgebonden budget wel inzetten bij een andere zorgverlener. Dit volgt uit het derde lid, onderdeel f van dit artikel. Hoofdstuk 3: Vrij toegankelijke ondersteuning Artikel 5. Beschikbare vrij toegankelijke voorzieningen In dit artikel is een beknopt overzicht gegeven van beschikbare, vrij toegankelijke voorzieningen. Het gaat hier om voorzieningen die die vrij toegankelijk zijn, zonder vooraf onderzoek en het hebben van een indicatie. Door ontwikkelingen in de gemeente Loon op Zand is dit geen onuitputtelijke lijst. Hier zijn slechts enkele voorbeelden opgenomen. Hoofdstuk 4: Melding en onderzoek Artikel 6.
Melding Een inwoner kan een hulpvraag bij de gemeente op verschillende manieren indienen, zowel persoonlijk als via een vertegenwoordiger. Zodra de gemeente de melding heeft ontvangen, bevestigt het deze schriftelijk en maakt het zo spoedig mogelijk een afspraak voor een gesprek met de inwoner. Dit gesprek heeft tot doel de situatie te bespreken en vast te stellen of ondersteuning noodzakelijk is. In spoedeisende gevallen, zoals bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet, treft de gemeente direct een tijdelijke maatwerkvoorziening, zodat de inwoner niet langer dan strikt noodzakelijk zonder hulp blijft, terwijl het onderzoek nog loopt. Daarnaast geeft de gemeente bij de inwoner aan dat hij zich kan laten bijstaan door iemand uit het eigen netwerk of door een gratis cliºntondersteuner. Op deze manier wordt de inwoner ondersteund bij het behartigen van zijn belangen en kan hij goed worden begeleid gedurende het proces. Artikel 7. Persoonlijk plan De gemeente informeert de inwoner bij de melding over de mogelijkheid om een persoonlijk plan in 37 te dienen en geeft hiervoor zeven dagen de tijd. Het plan wordt vervolgens betrokken bij het onderzoek, zodat er gekeken kan worden naar de hulpvraag vanuit het perspectief van de inwoner. Artikel 8. Informatie en identificatie De inwoner geeft informatie die nodig is voor het onderzoek.
De gegevens, documenten en bewijsstukken die kunnen alleen worden opgevraagd wanneer er verwacht mag worden dat deze gegevens door de inwoner te verkrijgen zijn. Tijdens het onderzoek stelt de gemeente daarnaast de identiteit van de inwoner vast aan de hand van een geldig identiteitsbewijs. Artikel 9. Onderzoek In het eerste lid wordt aangegeven dat het gesprek over de hulpvraag onderdeel is van het onderzoek voor het verkrijgen van een indicatie maatschappelijke ondersteuning. Dit gesprek vindt plaats met de inwoner zelf of iemand die de inwoner vertegenwoordigd. Hierbij wordt ook gevraagd aan de mantelzorger om aan te sluiten. Wanneer er nog andere personen betrokken zijn bij de inwoner die van belang zijn om aan te sluiten bij het gesprek, dan worden ook deze gevraagd aanwezig te zijn. De gemeente kan van een gesprek afzien, dit wordt dan gedaan in afstemming met de inwoner. Bijvoorbeeld wanneer duidelijk is dat er een voorziening buiten de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 ingezet kan worden. In het tweede lid zijn de elementen voor het gesprek opgenomen. Deze elementen vormen de basis voor het onderzoek van de aanvraag voor maatschappelijke ondersteuning. Deze elementen volgen uit artikel 2.3.2, vierde lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.
Tijdens het gesprek legt de gemeente de inwoner uit hoe een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan worden ingediend. Ook wordt alvast uitgelegd dat er een mogelijkheid is om een maatwerkvoorziening aan te vragen via een persoonsgebonden budget (pgb). Hier hangen verantwoordelijkheden aan en deze worden gedeeld met de inwoner, zodat hij dit mee kan nemen in de afweging Indien nodig kan de gemeente de inwoner, zijn mantelzorger of, bij gebruikelijke hulp, huisgenoten oproepen voor een gesprek of onderzoek door een aangewezen deskundige. Ook kan het college een adviesinstantie raadplegen voor aanvullende informatie of advies. De inwoner wordt geïnformeerd over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en het verdere proces. Na afronding van het gesprek ontvangt de inwoner een gespreksverslag. Hierin is zichtbaar de eerste uitkomsten van het onderzoek. De inwoner ondertekent dit gespreksverslag en stuurt dit terug naar de gemeente. Hoofdstuk 5: Aanvraag maatwerkvoorziening Artikel 10. Aanvraag Het uitgangspunt is dat een aanvraag voor een maatwerkvoorziening gedaan kan worden na afronding van het onderzoek. De aanvraag kan gedaan wordt door het gespreksverslag ondertekend terug te sturen.
Wanneer er nog geen onderzoek is gedaan na zes weken dat de melding is 38 ingediend, dan kan de inwoner ook via een schriftelijke verklaring een aanvraag doen voor een maatwerkvoorziening. Artikel 11. Maatwerkvoorzieningen Als vrij toegankelijke voorzieningen niet in de behoefte voor maatschappelijke ondersteuning voorzien, dan kan een geïndiceerde maatwerkvoorziening op zijn plaats zijn. Dat vraagt altijd om een individuele beoordeling. In dit artikel staan een aantal genoemde vormen die ingezet kunnen worden genoemd. Het college kan nadere regels stellen over deze maatwerkvoorzieningen. De centrumgemeente Tilburg kan nadere regels stellen over beschermd wonen, aangezien zij hiervoor het mandaat hebben. Artikel 12. Aanvullende criteria voor woonvoorzieningen Het primaat van verhuizen betekent dat het verstrekken van een verhuiskostenvergoeding, als goedkoopste adequate oplossing, voorrang heeft op een woningaanpassing. Hierbij weegt het college altijd de belangen van de inwoner. Het primaat van verhuizen gaat alleen op als dat daadwerkelijk een adequate oplossing biedt. Artikel 13.
Voorwaarden en weigeringsgronden In het eerste lid wordt aangegeven dat er een maatwerkvoorziening bij de gemeente kan worden aangevraagd wanneer de inzet van eigen kracht, gebruikelijke hulp, mantelzorg, sociaal netwerk en andere algemene of vrij toegankelijke voorzieningen niet voldoende is voor de hulpvraag van de inwoner. De gemeente kan in zulke gevallen een maatwerkvoorziening afgeven wanneer uit het onderzoek naar voren komt dat het passend is om een maatwerkvoorziening voor de hulpvraag in te zetten. Wanneer er meerdere mogelijkheden zijn om te voorzien in de hulpvraag, dan zal de goedkoopste optie worden ingezet. Dit volgt uit het tweede lid. Wanneer uit onderzoek blijkt dat de inzet van een maatwerkvoorziening negatieve gevolgen heeft voor bijvoorbeeld de gezondheid, de veiligheid en het herstel van de inwoner, dan wordt er geen maatwerkvoorziening ingezet. Dit volgt uit het derde lid. In het vierde lid staat in welke situaties de gemeente geen maatwerkvoorziening verstrekt. Dit kan bijvoorbeeld als er al een andere regeling bestaat die helpt bij dezelfde hulpvraag. Ook wordt er meestal geen maatwerkvoorziening verstrekt als de voorziening al zelf is gekocht of geregeld voordat dit bij de gemeente is gemeld, of voordat de gemeente een besluit heeft genomen naar aanleiding van het onderzoek.
Verder verstrekt de gemeente niet zomaar opnieuw dezelfde voorziening als deze eerder al is afgegeven en deze nog niet aan vervanging toe is. De maatvoorziening kan niet worden afgegeven wanneer deze niet is voor de persoon waarvoor de maatwerkvoorziening is aangevraagd. Daarnaast kan de gemeente een aanvraag afwijzen als de problemen voorkomen hadden kunnen worden door rekening te houden met bekende beperkingen of veranderingen daarin. Tot slot kan de gemeente een voorziening weigeren als u mogelijk recht heeft op zorg vanuit de Wet langdurige zorg, maar niet wilt meewerken aan het aanvragen daarvan. 39 Het vijfde ligt geeft daarnaast aan dat er geen maatwerkvoorziening wordt afgegeven gericht op participatie en zelfredzaamheid, wanneer deze voorziening niet voor een langere periode nodig zouden zijn. Voor hulp bij het huishouden en begeleiding kan hiervan worden afgeweken. In het zevende lid staat wanneer de gemeente geen woonvoorziening geeft. Dit is bijvoorbeeld het geval als de problemen komen door slecht onderhoud van de woning, slechte bouwmaterialen of omdat de woning niet voldoet aan de wettelijke regels. Ook krijgt iemand geen woonvoorziening als hij of zij niet in de woning woont of gaat wonen waarvoor de voorziening wordt aangevraagd.
Voor mensen die in een instelling wonen op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) kan de gemeente soms wel ØØn woning bezoekbaar maken. Verder geeft de gemeente geen woonvoorziening voor woningen die niet bedoeld zijn om permanent in te wonen, zoals vakantiewoningen. Soms kan dan wel een vergoeding voor verhuizen en inrichting worden gegeven. Voorzieningen in gezamenlijke ruimtes van een gebouw worden meestal ook niet vergoed, behalve enkele noodzakelijke aanpassingen, zoals een automatische deuropener, een hellingbaan of een drempelhulp. Ook kan de gemeente een aanvraag afwijzen als iemand is verhuisd zonder dat daar vanwege de beperking een goede reden voor was, of als iemand niet is verhuisd naar de woning die het meest geschikt was. Tot slot geeft de gemeente geen woonvoorziening als de aanpassing bij nieuwbouw of een verbouwing zonder extra hoge kosten meteen meegenomen had kunnen worden. Artikel 14. Besluit en inhoud beschikking Het college is verantwoordelijk voor de inzet van de noodzakelijke voorzieningen op het gebied van maatschappelijke ondersteuning. Een maatwerkvoorziening wordt altijd toegekend (of afgewezen) op basis van een beschikking. Deze beschikking is gebaseerd op het onderzoek dat na de melding heeft plaatsgevonden, de door de inwoner ingediende aanvraag en de van toepassing zijnde criteria voor de maatwerkvoorziening. Artikel 15.
Inhoud beschikking In het eerste lid wordt aangegeven dat een maatwerkvoorziening in natura of als persoonsgebonden budget verstrekt kan worden. Zorg in natura betekent dat de gemeente de hulp of het middel voor u regelt. U krijgt de zorg van een zorgaanbieder of een middel van een leverancier waarmee afspraken zijn gemaakt. U hoeft dit niet zelf in te kopen of te organiseren. Bij een persoonsgebonden budget liggen deze verantwoordelijkheden wel bij de houder van het persoonsgebonden budget. Wanneer er een maatwerkvoorziening in natura wordt verstrekt, dan staat in de beschikking welke maatwerkvoorziening iemand krijgt en welk resultaat daarmee bereikt moet worden. Ook staat erin vanaf wanneer de voorziening ingaat en hoelang deze geldt. Als dit van toepassing is, staat in de beschikking binnen welke termijn iemand zich moet melden bij de zorgaanbieder. Verder legt de gemeente uit waarom de maatwerkvoorziening wordt verstrekt. Tot slot staat erin of iemand een eigen bijdrage moet betalen en hoe deze bijdrage wordt berekend, bijvoorbeeld op basis van de kosten van de voorziening. Dit volgt uit het tweede lid. In een beschikking voor een persoonsgebonden budget staat welke maatwerkvoorziening iemand krijgt en welk resultaat daarmee bereikt moet worden. Ook staat erin aan welke kwaliteitseisen de hulp of ondersteuning moet voldoen.
Verder vermeldt de beschikking hoe hoog het pgb is en hoe dit bedrag is berekend. Daarnaast staat erin vanaf wanneer het pgb geldt en voor welke periode het 40 wordt verstrekt. Ook wordt uitgelegd binnen welke termijn het pgb moet worden gebruikt en hoe iemand moet laten zien waaraan het geld is besteed. Tot slot staat in de beschikking of iemand een eigen bijdrage moet betalen en hoe deze bijdrage wordt berekend, bijvoorbeeld op basis van de kosten van de voorziening. Dit volgt uit het derde lid. Artikel 16. Regels voor een pgb In het eerste lid wordt verwezen naar de voorwaarden die zijn opgenomen in de wet. De wet geeft aan dat een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, wanneer: - de inwoner naar het oordeel van de gemeente zelf, met hulp vanuit het sociale netwerk of door een vertegenwoordiger in staat is de taken die aan het persoonsgebonden budget hangen goed uit te voeren; - de inwoner zelf wenst en gemotiveerd aangeeft dat de maatwerkvoorziening als persoonsgebonden budget wordt geleverd; - naar het oordeel van de gemeente is gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliºntgericht worden verstrekt. Daarnaast wordt er gekeken of dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt.
In het tweede lid staat dat een inwoner die een persoonsgebonden budget aanvraagt een budgetplan moet indienen. In dit plan legt de inwoner uit hoe hij of zij het persoonsgebonden budget gaat gebruiken en beheren. Daarbij moet duidelijk zijn of de inwoner dit zelf doet of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of een vertegenwoordiger. Ook staat in het budgetplan welke hulp, ondersteuning of voorziening met het persoonsgebonden budget wordt ingekocht en bij welke aanbieder dit gebeurt. Daarnaast beschrijft de inwoner welk doel met de ondersteuning bereikt moet worden en welk resultaat wordt verwacht. Verder moet worden uitgelegd hoe de kwaliteit van de voorziening wordt geregeld en waarom deze passend is voor de hulpvraag. In het budgetplan motiveert de inwoner ook waarom gekozen wordt voor een persoonsgebonden budget in plaats van hulp die door de gemeente wordt geregeld. Tot slot bevat het plan een overzicht van de kosten van de voorziening, bijvoorbeeld het aantal uren hulp en het bijbehorende tarief. In het derde lid staat waarvoor een persoonsgebonden budget niet mag worden gebruikt. Het persoonsgebonden budget is bedoeld voor het inkopen van de noodzakelijke hulp, ondersteuning of voorziening zelf. Daarom mag het budget niet worden besteed aan kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers.
Ook mogen kosten voor het bijhouden van de administratie of hulp bij het aanvragen en beheren van het persoonsgebonden budget niet uit het budget worden betaald. Daarnaast mogen reiskosten niet uit het persoonsgebonden budget worden betaald, behalve als het persoonsgebonden budget speciaal is toegekend voor vervoer. Tot slot mag het persoonsgebonden budget niet worden gebruikt voor extra uitkeringen, zoals een feestdagenuitkering of een eenmalige bonus. Het persoonsgebonden budget kent geen gedeelte wat je vrij besteedbaar is. Dit volgt uit het vierde lid. 41 Wanneer de inwoner het persoonsgebonden budget heeft ontvangen, dan moet dit budget binnen drie maanden worden ingezet. Dit volgt uit het zesde lid. Betalingen vanuit het persoonsgebonden budget verlopen bij ondersteuning in principe via de Sociale Verzekeringsbank. Om deze reden is het verplicht om de modelovereenkomst van deze bank te gebruiken, wat volgt uit het vijfde lid. Als de gemeente vermoedt dat het persoonsgebonden budget niet goed wordt gebruikt of dat sprake is van misbruik, kan zij de Sociale Verzekeringsbank vragen betalingen tijdelijk stop te zetten. Dit volgt uit het zevende lid. Verder geldt dat dagopvang alleen met een persoonsgebonden budget kan worden ingekocht bij een aanbieder die formele hulp biedt.
De gemeente kan hiervan afwijken als voldoende kan worden aangetoond dat de kwaliteit van de ondersteuning goed is. Dit volgt uit het achtste lid. Tot slot kan het college aanvullende regels vaststellen over het gebruik van het persoonsgebonden budget in de beleidsregels. Dit volgt uit het negende lid. Artikel 17. Onderscheid formele hulp, informele hulp en hulp uit het sociaal netwerk bij pgb’s In dit artikel staat dat de hoogte van een persoonsgebonden budget afhankelijk is van het soort hulp dat wordt ingekocht. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen formele hulp, informele hulp en hulp vanuit het sociale netwerk. Formele hulp is hulp van een professionele organisatie of zelfstandige zorgverlener die staat ingeschreven in het Handelsregister en beschikt over de juiste diploma’s en kwalificaties. Informele hulp is hulp van personen die niet aan deze professionele eisen voldoen, of van mensen uit het sociale netwerk van de inwoner, ook als zij wel professioneel werkzaam zijn. Onder hulp vanuit het sociale netwerk valt hulp van bijvoorbeeld familieleden, huisgenoten, vrienden of andere mensen met wie de inwoner een persoonlijke band heeft. Het college kan aanvullende regels vaststellen over deze vormen van hulp en de bijbehorende tarieven. Artikel 18. Hoogte pgb In het eerste lid is het tarief vastgelegd voor een materiele voorziening.
Het maximale tarief wordt bepaald aan de hand van de zorg in natura-tarieven. Als de inwoner aangeeft dat de voorziening voor een lager tarief ingekocht kan worden, mag uitgegaan worden van dit lagere tarief. Als de gemeente voor de betreffende materiele voorziening geen overeenkomst heeft met een leverancier, wordt de hoogte van het pgb op offertebasis bepaald. Voor een tweedehands hulpmiddel geldt de dagwaarde (werkelijke waarde rekening houdend met het afschrijvingstermijn) of maximaal het aanschafbedrag. In het tweede lid is de mogelijkheid voor het college opgenomen om zelf, of via de inwoner, een tweede offerte op te vragen. Zo kan de goedkoopst, adequate oplossing worden bepaald. In het derde lid staat dat de duur van een persoonsgebonden budget voor een materiºle voorziening wordt afgestemd op hoe lang zo’n voorziening normaal meegaat. De afschrijftermijn, ofwel levensduur, verschilt per materiele voorziening. Hierin wordt een landelijke norm gevolgd of wordt informatie ingewonnen bij de leverancier van de voorziening. In het vierde lid is het tarief vastgelegd voor formele hulp, zoals volgt uit artikel 17. Het tarief wordt bepaald aan de hand van de zorg in natura-tarieven, tenzij uit het budgetplan blijkt dat de hulp voor 42 een lager tarief ingekocht kan worden. Dan mag uitgegaan worden van dit lagere tarief.
In het vijfde lid is in feite een minimum vastgelegd voor de hoogte van het persoonsgebonden budget in individuele gevallen. Een aanvraag voor een persoonsgebonden budget kan geweigerd worden voor zover de kosten van het persoonsgebonden budget hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening (artikel 2.3.6, vijfde lid, onderdeel a, van de wet). Tegelijkertijd moet het persoonsgebonden budget toereikend moet zijn om de zorg en ondersteuning in te kopen (artikel 2.3.6, eerste lid van de wet). Het college moet daarom in ieder individueel geval toetsen of met het vastgestelde tarief inderdaad de benodigde voorziening kan worden ingekocht. Blijkt dat niet zo te zijn, dan moet de hoogte van het persoonsgebonden budget voor die individuele situatie worden aangepast. Daarbij geldt als uitgangspunt dat de aangewezen voorziening bij ten minste ØØn aanbieder moet kunnen worden ingekocht. In het zesde lid staat hoe de gemeente het persoonsgebonden budget bepaalt voor informele hulp wanneer er sprake is van een dienstverband. De hoogte van het budget wordt dan gebaseerd op het loon dat in de cao geldt voor vergelijkbaar werk, inclusief vakantiegeld en de waarde van verlofuren. Voor begeleiding wordt daarbij gekeken naar salarisschaal FWG 30 uit de cao VVT. Voor hulp bij het huishouden wordt aangesloten bij de salarisschaal die daarvoor in de cao VVT is vastgesteld.
In het zevende lid staat hoe hoog het persoonsgebonden budget is voor hulp die wordt gegeven door iemand uit het sociale netwerk, zoals familie of bekenden. Deze vergoeding is in principe gelijk aan het wettelijk minimumloon, inclusief vakantietoeslag. Als er sprake is van een arbeidsovereenkomst, wordt dit bedrag aangevuld met een vergoeding voor verlofuren. Van een arbeidsovereenkomst is meestal geen sprake als de hulp wordt gegeven door een partner of een familielid in de eerste of tweede graad. In het achtste lid staat hoe de gemeente de hoogte van een persoonsgebonden budget bepaalt voor vervoerskosten, behalve vervoer naar dagbesteding. Een persoonsgebonden budget voor vervoer wordt alleen gegeven als iemand geen gebruik kan maken van het openbaar vervoer, regiovervoer niet mogelijk is en er ook geen eigen of goedkopere oplossing is. In dat geval kan het persoonsgebonden budget worden gebruikt voor vervoer met een gewone (rolstoel)taxi. De hoogte van het budget wordt gebaseerd op het daadwerkelijke reisgedrag van de inwoner, met een maximum van 1500 kilometer per jaar. Daarbij geldt het laagste tarief van een reguliere taxi als uitgangspunt. De gemeente kan vragen om ØØn of twee offertes om de kosten te controleren en mag zelf ook een offerte opvragen. Als iemand gebruikmaakt van de eigen auto, worden de kosten berekend op basis van de regels uit de cao Rijk.
In het negende lid staat hoe de gemeente de hoogte van een persoonsgebonden budget bepaalt voor kortdurend verblijf en respijtzorg. Het bedrag wordt berekend per dagdeel en is gebaseerd op het laagste tarief dat de gemeente betaalt voor deze gecontracteerde zorg. Daarbij gaat het om zorg die wordt geleverd door een gekwalificeerde professional van een organisatie waarmee de gemeente een contract heeft. In het tiende lid staat hoe hoog het persoonsgebonden budget is voor sportvoorzieningen, zoals een sportrolstoel of ander aangepast sportmateriaal. Het persoonsgebonden budget vergoedt de 43 werkelijke kosten van de aanschaf, maar nooit meer dan het maximale bedrag dat in de bijlage is vastgelegd. Daarnaast kunnen ook kosten voor aanpassingen, verzekering, reparatie en onderhoud worden vergoed. In de eerste drie jaar na aanschaf kan hiervoor jaarlijks een bedrag worden gebruikt tot het maximum dat in de bijlage staat. Ook na die drie jaar kan de inwoner een jaarlijks maximumbedrag krijgen voor deze kosten, zoals in de bijlage is bepaald. In het elfde lid staat dat de gemeente een persoonsgebonden budget voor verhuis- en inrichtingskosten kan geven tot een maximumbedrag dat is vastgelegd in bijlage 6. Dit bedrag wordt toegekend aan de hoofdbewoner van de woning. De gemeente mag vragen om bewijs van de gemaakte kosten, zodat kan worden gecontroleerd of het bedrag goed is besteed.
In het twaalfde lid staat hoe de gemeente de vergoeding bepaalt als een woning moet worden gesaneerd vanwege bijvoorbeeld een long- of allergische aandoening. Het gaat dan om het vervangen van bijvoorbeeld vloerbedekking of gordijnen. De vergoeding wordt berekend op basis van het aantal vierkante meters dat moet worden vervangen, vermenigvuldigd met een vast bedrag uit bijlage 6. Als de bestaande gordijnen of vloerbedekking ouder zijn dan twee jaar, wordt er minder vergoed, omdat rekening wordt gehouden met afschrijving volgens de percentages die in bijlage 6 staan. De gemeente stelt de tarieven voor voorzieningen elk jaar op 1 januari vast. De budgetbeheerder moet hier zelf aanspraak op. De actuele bedragen staan in de bijlagen van de verordening. Het college stelt aanvullende regels in de beleidsregels over de hoogte van het persoonsgebonden budget. Dit volgt uit het dertiende tot en met vijftiende lid. Hoofdstuk 6: Bijdrage in de kosten Artikel 19. Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen In dit artikel staat dat een inwoner in de meeste gevallen een eigen bijdrage moet betalen voor een maatwerkvoorziening of een persoonsgebonden budget. Deze bijdrage geldt zolang iemand gebruikmaakt van de voorziening of, bij een persoonsgebonden budget, voor de periode waarin het budget is toegekend.
Als het gaat om een woningaanpassing voor een minderjarige, dan wordt de eigen bijdrage niet door het kind zelf betaald, maar door de ouders die onderhoudsplichtig zijn en eventueel door de persoon die samen met de ouder het gezag heeft. Voor verhuis- en inrichtingskosten geldt een uitzondering: daarvoor hoeft geen eigen bijdrage te worden betaald. Artikel 20. Hoogte bijdrage in de kosten In dit artikel staat hoe de hoogte van de eigen bijdrage wordt bepaald voor verschillende voorzieningen. Voor algemene en andere maatwerkvoorzieningen geldt dat de bijdrage maximaal het bedrag is dat in de wet is vastgesteld per maand voor een alleenstaande of voor gehuwden samen. Voor collectief vervoer geldt een aparte regeling, de bijdrage wordt vastgesteld door Regiovervoer Midden-Brabant en staat in de bijlage. Als iemand meer dan 1500 kilometer per jaar reist of in de spits reist, kan een hogere bijdrage gelden die aansluit bij het OV-tarief van de provincie Noord- Brabant. Voor beschermd wonen en maatschappelijke opvang gelden aparte regels die zijn vastgelegd in het uitvoeringsbesluit. De eigen bijdrage voor hulpmiddelen, woningaanpassingen en 44 vervoer is nooit hoger dan de werkelijke kosten van de voorziening. Die kosten zijn gelijk aan wat de gemeente zelf betaalt bij zorg in natura, of aan het bedrag van het persoonsgebonden budget als het om een persoonsgebonden budget gaat.
Op grond van het uitvoeringsbesluit is er voor een rolstoel geen bijdrage verschuldigd. Daarnaast kan het vervoer op grond van het uitvoeringsbesluit worden uitgezonderd van het abonnementstarief. Het gaat hierbij in de meeste gevallen om collectief vervoer en in enkele gevallen individueel vervoer. Het gaat niet om (mobiliteits)hulpmiddelen zoals een aangepaste fiets of een scootmobiel. Reden voor deze uitzondering is dat er bij deze vormen van vervoer per rit lage prijzen worden gevraagd en het gebruik in veel gevallen incidenteel is. In lid 2 is daarom een afzonderlijke bepaling opgenomen over de hoogte van de bijdrage in de kosten voor het vervoer. Hoofdstuk 7: Bestrijding oneigenlijk gebruik Artikel 21. Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening In dit artikel staat hoe de gemeente omgaat met misbruik, oneigenlijk gebruik en het niet gebruiken van voorzieningen of een persoonsgebonden budget. De gemeente informeert inwoners over hun rechten en plichten en controleert regelmatig of iemand nog recht heeft op de voorziening, of deze nog passend is en of het geld of de ondersteuning goed wordt gebruikt. Inwoners moeten zelf ook belangrijke wijzigingen doorgeven die invloed kunnen hebben op hun recht op ondersteuning.
Als blijkt dat er verkeerde of onvolledige informatie is gegeven, of als iemand de voorziening niet meer nodig heeft, niet aan de voorwaarden voldoet of de voorziening voor iets anders gebruikt dan bedoeld, kan de gemeente de voorziening aanpassen, stopzetten of intrekken. De gemeente bepaalt daarbij wanneer dit ingaat en weegt de belangen van de inwoner mee. Een persoonsgebonden budget kan ook worden ingetrokken als het binnen drie maanden niet is gebruikt voor het doel waarvoor het is toegekend. Als iemand bewust onjuiste informatie heeft gegeven, kan de gemeente het geld dat ten onrechte is ontvangen terugvorderen. Tot slot kan de gemeente een voorziening die in bruikleen is gegeven terughalen, en moet de inwoner hieraan meewerken. Artikel 22. Verrekening In dit artikel staat dat de gemeente bedragen die zij van een inwoner terugvordert, mag verrekenen met geld dat de inwoner nog van de gemeente zou krijgen. Dit mag alleen als het gaat om betalingen die al zijn toegekend maar nog niet zijn uitbetaald. De verrekening mag pas plaatsvinden nadat de terugvordering officieel in een besluit is vastgelegd, waarin ook staat om welk bedrag het gaat en met welke betaling dit wordt verrekend. De gemeente moet hierbij altijd een afweging maken van de situatie van de inwoner en kan (gedeeltelijk) afzien van verrekening als dit oneerlijk of te zwaar zou uitpakken.
Hoofdstuk 8: Kwaliteit en veiligheid Artikel 23. Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning In dit artikel staat dat aanbieders van ondersteuning moeten zorgen voor goede en passende kwaliteit van de voorzieningen. Dit betekent dat de hulp moet aansluiten bij de persoonlijke situatie van de inwoner en goed moet worden afgestemd op andere zorg die iemand eventueel al ontvangt. 45 Daarnaast moet de juiste deskundigheid worden ingezet en moeten de medewerkers werken volgens de geldende professionele en sectorstandaarden. Ook wordt verwacht dat de kwaliteit van de zorg en de vaardigheden van medewerkers voldoen aan gebruikelijke eisen in de sector, zoals erkende keurmerken waar dat van toepassing is. Het college kan hierover extra regels vaststellen en controleert of aanbieders zich aan de afspraken houden, onder andere via overleg, onderzoek naar ervaringen van inwoners en zo nodig controles op locatie. Artikel 24. Kwaliteitseisen zorg- en dienstverleners pgb In dit artikel staan de kwaliteitseisen voor zorg- en dienstverleners die hulp leveren via een persoonsgebonden budget. Zij moeten de ondersteuning goed laten aansluiten op de persoonlijke situatie van de inwoner en afstemmen op andere zorg of hulp die iemand al krijgt. Ook moeten zij voldoende deskundigheid inzetten om passende ondersteuning te bieden.
Voor professionele zorgverleners gelden daarnaast extra eisen, zoals een juiste inschrijving in het Handelsregister, passende opleidingen en ervaring, en ervoor zorgen dat ook medewerkers en ingehuurde krachten aan deze eisen voldoen. Verder moeten zij werken met een meldcode voor huiselijk geweld en kindermishandeling en deze actief gebruiken binnen de organisatie. Ook wordt verwacht dat zij hun kwaliteit structureel bewaken en verbeteren. De gemeente kan hier nog aanvullende regels over stellen in de beleidsregels, bijvoorbeeld over de deskundigheid van personeel. Artikel 25. Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden In dit artikel staat dat de gemeente ervoor zorgt dat de prijs van zorg en ondersteuning in een goede verhouding staat tot de kwaliteit die wordt geleverd. De gemeente stelt daarvoor een vaste prijs of een reºle minimumprijs vast voor diensten die zij inkoopt of waarvoor een contract wordt afgesloten. Bij het bepalen van deze prijzen wordt rekening gehouden met de kwaliteitseisen, zoals de deskundigheid van medewerkers, en met de continuïteit van de zorg, zodat inwoners zoveel mogelijk dezelfde hulpverleners houden. Ook kijkt de gemeente naar alle kosten die aanbieders maken, zoals personeelskosten, overhead, scholing, verlof, reistijd en administratieve verplichtingen.
Daarnaast worden voor hulpmiddelen en andere voorzieningen de marktprijs en eventuele extra werkzaamheden meegenomen, zoals levering, plaatsing, uitleg en onderhoud. Op deze manier wil de gemeente zorgen voor een eerlijke prijs die past bij de kwaliteit van de geleverde ondersteuning. Artikel 26. Meldingsregeling calamiteiten en geweld In dit artikel staat dat de gemeente een regeling heeft voor het melden van ernstige gebeurtenissen bij de zorg, zoals calamiteiten of geweldsincidenten. Er wordt een toezichthouder aangewezen die hierop let. Zorgaanbieders zijn verplicht om zulke incidenten direct te melden bij deze toezichthouder. De toezichthouder onderzoekt wat er is gebeurd en adviseert de gemeente over hoe dit in de toekomst kan worden voorkomen en hoe geweld kan worden tegengegaan. De gemeente kan aanvullende regels vaststellen over hoe en wanneer dit soort incidenten precies gemeld moeten worden. 46 Hoofdstuk 9: Waardering mantelzorgers Artikel 27. Jaarlijkse waardering mantelzorgers Om mantelzorgers te bedanken wordt er jaarlijks door de gemeente een financiºle tegemoetkoming gegeven. Dit is verder uitgewerkt in de Beleidsregels mantelzorgwaardering Loon op Zand. Hoofdstuk 10: Klachten en medezeggenschap Artikel 28. Klachtregeling Aanbieders moeten beschikken over een regeling voor de afhandeling van klachten van inwoners.
De gemeente ziet toe op naleving van deze verplichting via periodiek overleg met de aanbieders. Voor klachten over gemeentelijke medewerkers is er een eigen klachtenprocedure. Daarnaast voert gemeente jaarlijks een onderzoek uit naar de ervaringen van inwoners die gebruikmaken van maatwerkvoorzieningen. Artikel 29. Medezeggenschap Aanbieders zijn verplicht een regeling te hebben waarmee inwoners kunnen meepraten over voorgenomen besluiten die voor hen van belang zijn. Het college ziet erop toe dat deze verplichting wordt nageleefd door periodiek overleg met de aanbieders en door jaarlijks een onderzoek naar de ervaringen van inwoners. Artikel 30. Betrekken van ingezetenen bij het beleid Dit artikel geeft uitvoering aan de verplichting in artikel 2.1.3, derde lid van de wet om in de verordening te bepalen op welke manier inwoners worden betrokken bij de uitvoering van de wet. De gemeente betrekt inwoners bij de voorbereiding van het gemeentelijk beleid op het gebied van maatschappelijke ondersteuning door hen via de Adviesraad Sociaal Domein te laten adviseren. Hoofdstuk 11: Overgangsrecht en slotbepalingen Artikel 31. Privacy protocol Sinds 27 november 2020 is het Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Loon op Zand houdende regels omtrent privacybeleid van kracht.
Voor de uitvoering van de Wmo 2015 is het vastleggen en verwerken van persoonsgegevens noodzakelijk. Naast de regels die zijn opgenomen in de wetgeving zijn ook de regels omtrent het privacybeleid van de gemeente Loon op Zand van toepassing. Artikel 32. Voorwaarden In dit artikel wordt bepaald dat er aan het verstrekken van een voorziening voorwaarden verbonden mogen worden. 47 Artikel 33. Geen bepalingen Dit artikel biedt het college de mogelijkheid om in alle niet voorziene situaties te handelen naar bevind van zaken. Artikel 34. Hardheidsclausule De hardheidsclause geeft de mogelijkheid om in het voordeel van de inwoner af te wijken van de vereisten binnen deze verordening. Er kan enkel worden afgeweken van de verordening en niet van de wetgeving met deze uitzonderingsregeling. De hardheidsclausule wordt enkel ingezet wanneer het bepaalde in deze verordening leidt tot onredelijke gevolgen voor de inwoner.. Artikel 35. Indexering en vaststelling tarieven Het college kan nieuwe tarieven vaststellen. Deze tarieven worden kenbaar gemaakt door middel van een collegebesluit. De verordening wordt met dit collegebesluit aangepast. Hiermee zijn de tarieven in de verordening gelijk aan de tarieven die worden gebruikt. Artikel 36. Intrekking oude verordening en overgangsrecht In dit artikel is het overgangsrecht geregeld.
Dit wil zeggen dat bestaande rechten doorlopen, totdat nieuwe beoordeling heeft plaatsgevonden. Aanvragen die zijn ingediend voor de inwerkingtreding van deze verordening worden in principe getoetst aan de hand van deze verordening. Mocht dit nadelig uitpakken voor de inwoner, dan is er in dit artikel een uitzonderingsmogelijkheid opgenomen. De aanvraag kan dan worden getoetst aan de oude verordening, zodat de inwoner niet benadeeld wordt. Hetzelfde geldt hiervoor bij al ingediende bezwaarschriften. In het derde lid is als hoofdregel opgenomen dat aanvragen die nog bij het college in behandeling zijn, op grond van deze verordening beoordeeld zullen worden. Omdat dit nadelige gevolgen voor de cliºnt kan hebben, is in het vierde lid bepaald dat de vorige verordening gebruikt mag worden, als dit evident voordeliger is voor de cliºnt. Dit ter voorkoming dat de cliºnt gedupeerd is als zijn aanvraag enige tijd bij het college in behandeling is geweest en zijn rechtspositie door het tijdsverloop wordt aangetast. Dezelfde regeling is voor de bezwaarfase opgenomen in het zesde lid. Artikel 37. Inwerkingtreding en citeertitel Dit artikel regelt de inwerkingtreding van deze verordening en de wijze waarop deze wordt geciteerd.