Bijlage 1. Verordening jeugdhulp 2026 Loon op Zand
Tekst van het document
Verordening jeugdhulp 2026 gemeente Loon op Zand Geldend van 24 september 2026 tot en met heden. IntitulØ Verordening Jeugdhulp 2026 gemeente Loon op Zand De gemeenteraad van de gemeente Loon op Zand; Gezien het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 7 j uli 2026, nummer 2026.01226 gelet op artikelen 2.9, 2.10, 2.11, 2.12 en 8.1.1, derde lid, van de Jeugdwet; b e s l u i t: vast te stellen de verordening jeugdhulp 2026 gemeente Loon op Zand: Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen Artikel 1.1 Begripsbepalingen 1. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Jeugdwet (verder: de wet), het Besluit Jeugdh ulp en de Algemene wet bestuursrecht. 2. In deze verordening wordt verstaan onder: a. voorliggende voorziening: een aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, de persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebr uiker, vrij toegankelijk is. b.
cliºntondersteuning: een onafhankelijk persoon die de jeugdige en/of zijn ouders ondersteunt met informatie, advies en algemene ondersteuning, die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke diens tverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, o nderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen. c. college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Loon op Zand. d. eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige en zijn ouders, bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van de Jeugdwet. e. gebruikelijke hulp: de normale, dagelijkse hulp die ouders en/of andere huisgenoten geacht worden elkaar onderling te bieden. Voor jeugdigen geldt dat ouders de tot hun gezin behorende minderjarige kinderen behoren te verzorgen, op te voeden en op hen toe moeten zien, ook al is er sprake van een jeugdige met een ziekte, aandoening of beperking. f. hulpvraag: de behoefte van een jeugdige en/of zijn ouders aan jeugdhulp in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, bedo eld in artikel 2.3, eerste lid, van de Jeugdwet. g.
individuele voorziening: op de jeugdige en/of zijn ouders toegesneden voorziening, die in het kader van de Jeugdwet door het college wordt verstrekt in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget. h. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de wet, een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de j eugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken. i. plan van aanpak: een plan waarin de ondersteuningsbehoefte en de beoogde doelen van de jeugdige en zijn ouders zijn vastgelegd, en hoe deze kunnen worden bereikt. Het plan bevat een verslag van het onderzoek en een advies over de hulpvraag. j. samenwerkingsverband hoog specialistische jeugdhulp : een samenwerkingsverband van jeugdhulpaanbieders die gecontracteerd zijn voor het leveren van hoog spe cialistische jeugdhulpverlening in de regio Hart van Brabant. 2 van 24 k. sociaal netwerk: een familielid, (voormalig) echtgenoot of andere personen die voor de jeugdige en/of zijn ouders van betekenis zijn, en met wie zij een sociale relatie hebben. Artikel 1.2 Uitgangspunt Ouders of andere bevoegde personen, zoals pleegouders, zijn als eerste ve rantwoordelijk voor de zorg en opvoeding van hun kinderen.
Zij zetten zich ervoor in, dat hun kinderen opgroeien in een gezonde en veilige omgeving, hun talenten kunnen ontplooien en zich kunnen ontwikkelen tot zel fstandige en zelfredzame personen die volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving. Die verantwoordelijkheid hebben ouders ook als hun kinderen problemen, stoornissen of beperkingen hebben . Als ouders daar hulp bij nodig hebben, kunnen zij een beroep doen op het college, en samen bespreken welke onde rsteuning, begeleiding of specialistische hulpverlening er nodig is en hoe daarin voorzien kan worden. Wanneer er een andere voorziening is waarmee aan de hulpvraag wordt voldaan heeft deze voorrang op voorzieningen uit de Jeugdwet, bedoeld in artikel 1.2 van de Jeugdwet. Het college hanteert bij de verlening van jeugdhulp een systemische aan pak, waar mogelijk gericht op herstel of versterking van de eigen kracht. Hoofdstuk 2 Eigen Kracht Artikel 2.1 Beoordeling eigen kracht 1. Jeugdigen en/of ouders komen pas in aanmerking voor een individuele voorziening als zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen. Onder het inzetten van eigen kracht wordt in ieder geval verstaan: a. gebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders; b.
bovengebruikelijke hulp van ouders voor zover zij beschikbaar en in sta at zijn de noodzakelijke hulp te bieden, dit geen (dreigende) overbelasting oplevert en door het bieden van de bovengebruikelijke hulp geen financiºle problemen in het gezin ontstaan; c. passende ondersteuning die vanuit het sociale netwerk beschikbaar is, en d. het benutten van andere voorzieningen, zoals voorliggende voorzieninge n. 2. Als er meerdere oorzaken ten grondslag liggen aan de betreffende problematiek en daardoor zowel een vorm van zorg, op grond van een recht op zorg als bedoeld bij of krachtens de Wet langdurige zorg of een zorgverzekering als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, als een soortgelijke vo orziening op grond van de wet kan worden verkregen, is het college gehouden deze voorziening op grond van de wet te treffen. 3. Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij zijn namelijk verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van ØØn van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders.
Er wordt dan ook rekening gehouden met de gebruikelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. 4. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de b enodigde hulp uitgaat boven de hulp die een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aando ening, beperking of andere problematiek nodig heeft. Het college houdt in ieder geval rekening met de volgende factoren: a. de leeftijd van de jeugdige; b. de mate van zorg bij activiteiten en handelingen, de mate van toezicht en de mate van begel eiding die een jeugdige van die leeftijd nodig heeft; c. de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; d. de mate van planbaarheid van de hulp, en e. de behoeften, achtergrond en mogelijkheden van de jeugdige. Het college maakt daarbij gebruik van de uitgangspunten uit de Beleidsregels indicatiestelling AWBZ 2014 die zijn uitgewerkt in de CIZ indicatiewijzer versie 7.1. 5. Als er sprake is van gebruikelijke hulp verstrekt het college geen individuele voo rziening tot jeugdhulp. Hierop kan tijdelijk een uitzondering worden gemaakt als de ouders door (dreigende) overbelasting de gebruikelijke hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. 6.
Ouders zijn in eerste instantie nog steeds verantwoordelijk voor het bieden van b ovengebruikelijke hulp. Het college beoordeelt of van ouders verwacht mag worden dat ze deze hulp bieden, bedoeld in het eerste lid. Het college maakt hierbij onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties: 3 van 24 a. kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten ØØnmalige periode van maximaal drie maanden in ØØn kalenderjaar, en b. langdurend: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig is of voor meerdere periodes van drie maanden in ØØn kalenderjaar. 7. Het college verwacht van ouders dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden, tenzij dit gelet op de aard van de hulp niet kan worden verwacht of de ouders door (dreigende) overbelasting de hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dre igende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. 8. Bij de beoordeling van langdurende situaties houdt het college rekening met de volgende factoren: a. de behoeften en mogelijkheden van de jeugdige; b. de voor de jeugdige benodigde hulp, de mate van planbaarheid en de duur daarvan en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; c.
de mogelijkheden, draagkracht en draaglast van de ouders; d. de samenstelling van het gezin, de onderlinge relaties en de woonsituatie; e. het belang van de ouders om te voorzien in een inkomen uit arbeid en het eventueel ontstaan van financiºle problemen; f. is er een sociaal netwerk en zo ja, wat zijn de mogelijkheden en de bereidheid van het sociaal netwerk om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen, en g. overige individuele omstandigheden die door jeugdige en ouders worden ingebracht. 9. Als de factoren, bedoeld in het zevende lid, niet leiden tot problemen bij het kunnen verlenen van de hulp door de ouders, bij de beschikbaarheid van de ouders voor het verlenen van de hulp, bij de belasting van de ouders en bij de financiºle situatie van de ouders wordt van hen verwacht dat zij de bovengebruikelijke hulp (eventueel deels) verlenen. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp. 10. Bij dreigende overbelasting geldt het volgende: a. er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige ; b. als de overbelasting ziet op spanningen door het werk of door andere factoren buiten de zorg van de jeugdige om, moet de ouder eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen; c. bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen; d.
als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van h et werk of andere sociale en/of maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de ouder verwacht; e. het verlenen van hulp aan de jeugdige gaat voor op sociale en/of maatschap pelijke activiteiten, en f. een pgb voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt beºindigd als er sprake is van (dreigende) overbelasting. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. 11. Als ouders een beroep kunnen doen op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de jeugdige wordt van hen verwacht dat ze hier gebruik van maken. De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. Het college verstrekt hiervoor geen individuele voorziening tot jeugdhulp. 12. Als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp of alleen een aanvullende voorziening voor het gedeelte dat niet wordt vergoed. Artikel 2.2 Vervoer naar jeugdhulpaanbieder 1. Ouders zijn zelf verantwoordelijk voor het vervoer van de jeugdige naar de locatie van de jeugdhulpaanbieder. 2.
In afwijking van het eerste lid kunnen jeugdigen en ouders in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening, indien: a. de jeugdige vanwege een medische noodzaak of gebrek aan zelfredzaamheid ni et op eigen gelegenheid naar de jeugdhulpaanbieder kan reizen; b. de ouders geen mogelijkheden hebben om de jeugdige zelf te vervoeren, e n c. zij ook niet in staat zijn dit probleem op te lossen, door: begeleiding van de jeugdige in het openbaar vervoer; de inzet van personen uit het sociale netwerk, of het nemen van maatregelen die ouders in staat stellen om de jeugdige te vervoeren of te begeleiden bij het vervoer. 4 van 24 3. Het college kan bij de afweging of een vervoersvoorziening moet worden ingezet gebruik maken van het afwegingskader vervoer als hulpmiddel, zoals vastgesteld door de Regio Hart van Brabant. 4. Het college kan bij de afweging voor de inzet van (individueel) vervoer onafhankelijk medisch advies opvragen. 5. Een vervoersvoorziening is tijdelijk. De voorziening wordt beºindigd op het moment dat de medische noodzaak of beperking in de zelfredzaamheid van de ouders of jeugdige is opgeheven. 6. Het college kent geen vervoerskosten toe met terugwerkende kracht.
Hoofdstuk 3 Voorliggende voorzieningen Artikel 3.1 Vrij toegankelijke voorzieningen Het college biedt in ieder geval de volgende vrij toegankelijke voorzieninge n aan, die het gezinsleven van de jeugdige en zijn ouders ondersteunen: a. ondersteuning bij de opvoeding; b. praktijkondersteuning huisarts; c. cursussen en trainingen voor ouders en jeugdigen; d. ondersteuning door lokale wijkteams; e. coaching en begeleiding door het Sterk Lokaal Team; f. onafhankelijke cliºntondersteuning; g. schoolmaatschappelijk werk; h. ondersteuning van mantelzorgers. Hoofdstuk 4 Individuele voorzieningen Artikel 4.1 Geïndiceerde individuele voorzieningen Naast voorliggende voorzieningen kan het college de volgende geïndiceerde individuele voorzieningen inzetten. Zonder verblijf op een locatie waar jeugdhulp wordt geboden: a. hoog specialistische Jeugdhulp voor specifieke groepen jeugdigen; b. dagbegeleiding; c. vervoer naar en van de locatie waar de jeugdhulp wordt geboden; d. respijtzorg zonder overnachting; e. veel voorkomende jeugdhulp in de vorm van ambulante begeleiding en behandeling; f. crisishulp ambulant; g. vaktherapie; h. dyslexie. De zorg voor kinderen en jeugdigen van 7 tot 13 jaar met ernstige dyslexie (ED) valt onder de wet.
Voor dyslexiezorg geldt dat deze alleen toegankelijk is nadat een ED-specialist via het Samenwerkingsverband Primair Onderwijs op basis van het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling van oordeel is, dat diagnostiek dan wel de behandeling noodzakelijk is (Nederlands Kwaliteits instituut Dyslexie (https://www.nkd.nl/professionals/protocol-dyslexie-diagnose-en-behand eling). Met verblijf op een locatie waar jeugdhulp wordt geboden: a. woonvormen, waaronder pleegzorg, gezinshuizen, kleinschalige woonleefgroepen, fas ehuis en kamertraining; b. behandelvormen in een residentiºle jeugdzorginstelling, waaronder hoo g specialistische jeugd-ggz, zorg voor jeugdigen met een lichamelijke, verstandelijke of zintuigelijke bep erking, jeugd- en opvoedhulp en beschermd wonen; c. gesloten jeugdhulp; d. respijtzorg met overnachting; e. crisishulp verblijfzorg; f. vervoer. Artikel 4.2 Voorwaarden en weigeringsgronden individuele voorzieningen 1. Jeugdigen en ouders komen in aanmerking voor een individuele voorziening, als het college vaststelt dat voldaan is aan de volgende voorwaarden: 5 van 24 a. de eigen kracht van de jeugdige en zijn ouders is niet toereikend om in de behoefte aan jeugdhulp te voorzien, ook niet met hulp vanuit het sociale netwerk, bedoeld in arti kel 2.1; b.
de jeugdhulp is nodig vanwege opgroei- en opvoedingsproblemen, psy chische problemen of stoornissen en stelt de jeugdige in staat om gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren. 2. Wanneer er meerdere voorzieningen zijn om het beoogde resultaat van de jeugdhulp te bereiken, dan zet het college de goedkoopst adequate voorziening in. 3. De jeugdhulpaanbieder van een individuele voorziening start de jeugdhulp slechts nadat het besluit bedoeld in artikel 5.5 genomen is. Het college weigert de individuele voorzienig als de jeugdhulp al is gestart voordat het besluit genomen is. 4. In situaties waar onmiddellijke uitvoering geboden is, kan afgeweken worden van het derde lid. Het besluit moet echter ook in die gevallen zo snel mogelijk, en uiterlijk binnen 4 weken, na de start van de hulp verkregen worden. Hoofdstuk 5 De toegang Artikel 5.1 Jeugdhulp via een arts 1. Het college draagt er zorg voor dat jeugdhulp wordt ingezet wanneer een huisar ts, medisch specialist of jeugdarts jeugdigen en ouders doorverwijst naar een jeugdhulpaanb ieder of naar het samenwerkingsverband van gespecialiseerde jeugdhulpaanbieders. 2. Artsen verwijzen een jeugdige en zijn ouders uitsluitend door n aar een jeugdhulpaanbieder die het college gecontracteerd heeft om jeugdhulp te verlenen. 3.
Als de jeugdhulpaanbieder na een verwijzing beoordeelt welke specifieke vorm van jeugdhulp nodig is en wat de omvang en de duur van de jeugdhulp is, dan houdt zij zich aan de r egels uit deze verordening en de contractuele afspraken die zijn gemaakt bij het bepalen van de vorm, omvang en duu r van de jeugdhulp die nodig is. 4. Voor toegekende voorzieningen via het medisch domein verstrekt het college een beschikking. Artikel 5.2 Jeugdhulp via de gemeente 1. Jeugdigen en ouders, of andere belanghebbenden zoals pleegouders, kunnen met hun hulpvraag terecht bij het college. Dit kan door telefonisch contact op te nemen met het zorgl oket van de gemeente Loon op Zand. 2. Het college bevestigt de ontvangst van de hulpvraag, beoordeelt de strekking v an de hulpvraag en stelt de jeugdige en zijn ouders in de gelegenheid om de hulpvraag te verduidelijken. Vervolgens wordt met de jeugdige en zijn ouders een afspraak gemaakt voor een gesprek over de hulpvraag. 3. Voordat het gesprek plaatsvindt, verstrekken de jeugdige en zijn ouders al le gegevens en documenten die nodig zijn voor een onderzoek naar de mogelijke inzet van jeugdhulp. Het gaat om gegevens en documenten die de jeugdige en zijn ouders in bezit hebben of kunnen krijgen. 4.
Het college wijst de jeugdige en zijn ouders erop dat zij zelf een plan ku nnen maken voor een oplossing van de hulpvraag (familiegroepsplan) en dat zij daarbij hulp kunnen krijgen van een cliºntondersteuner. 5. Het college merkt een ondertekend plan van aanpak als bedoeld in artikel 5.3 lid 6 aan als een aanvraag als er nog geen aanvraag is ingediend en dit daarop door de belanghebbende is aangegeven. 6. Het college neemt het besluit op een aanvraag uiterlijk binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag. 7. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke voorziening. Het college legt de beslissing omtrent de inzet van hulp in dat geval zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 4 weken na de start van de hulp, vast in een beschikking. 8. Het college kan praktische regels vaststellen ter uitvoering van de aanvraagpro cedure, mits deze regels de rechten van de aanvrager niet beperken. Artikel 5.3 Onderzoek 1. Het college onderzoekt in een gesprek met de jeugdige en zijn ouders, voor zover nodig: a. de hulpvraag, behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de jeugd ige en zijn ouders, de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en de gezinssituatie; b. het woonplaatsbeginsel en of deze gemeente verantwoordelijk is; c. welke problemen, stoornissen of beperkingen aanwezig zijn; d. welke ondersteuning of hulp er nodig is; e.
of de Jeugdwet van toepassing is; 6 van 24 f. de mogelijkheden van de jeugdige en ouders om zelf een oplossing vo or de hulpvraag te vinden, bijvoorbeeld door de inzet van het sociale netwerk, door gebruik te maken van een vrij toegankelijke voorziening of een voorziening die buiten de Jeugdwet ligt; g. de mogelijkheden om gebruik te maken van een voorliggende voorziening; h. de mogelijkheden om gebruik te maken van een passende voorliggende voorzi ening; i. de mogelijkheden om een individuele voorziening te verstrekken: j. de manier waarop een mogelijk toe te kennen individuele voorziening word t afgestemd met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen, en hoe rekening te houden met de voorkeuren, godsdienst, l evensovertuiging en culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouders bij het bepalen (van de vorm) van de voorziening; k. de mogelijkheid van het aanvragen van een pgb. 2. Bij het onderzoek naar de mogelijkheden van de jeugdige en zijn ouders wordt ook de draagkracht en de draaglast van het gezin onderzocht. 3. Als de jeugdige en zijn ouders een familiegroepsplan hebben opgesteld, betrekt het college dat bij het onderzoek. 4. Het college kan na overleg met de jeugdige en zijn ouders afzien van een gesprek. 5.
Na het gesprek wordt een verslag van het onderzoek gemaakt, dat opgeno men wordt in een plan van aanpak. Daarin staat een advies over de hulpvraag. 6. De jeugdige en zijn ouders kunnen opmerkingen of aanvullingen aan het plan van aanpak toevoegen en ondertekend terugsturen. Op basis van het plan van aanpak neemt het college een be sluit over de aanvraag voor jeugdhulp. 7. Het college informeert de jeugdige en/of zijn ouders over de gang van zake n bij het gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure. Artikel 5.4 Deskundigheid en advisering 1. Het college is bevoegd om, voor zover dit van belang kan zijn voor het onderzoek, de jeugdige en/of zijn ouders: a. op te roepen in persoon te verschijnen op een door het college te bepalen plaats en tijdstip en hem/hen te bevragen; b. op een door het college te bepalen plaats en tijdstip door een of meer daartoe aangewezen deskundigen te doen bevragen en/of onderzoeken. 2. Het college is bevoegd om, voor zover dit van belang kan zijn voor het onderzoek, advies te vragen aan een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie indien het college dat gewenst vindt. De deskundige beschikt over een registratie als professional: a. bij de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd in het kwaliteitsregister jeugd; b. bij het Nederlands Instituut van Psychologen in het register Kinder- en J eugdpsychologen, of c.
op grond van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in het BIG-register. 3. Als het college advies inwint als bedoeld in het eerste en tweede lid, d an worden de jeugdige en zijn ouders hiervan op de hoogte gebracht. Artikel 5.5 Besluit 1. Als het college een individuele voorziening toekent legt het college in een beschikking in ieder geval de inhoud, vorm en duur van de jeugdhulp vast. 2. Het college kan aan toegekende jeugdhulp verplichtingen verbinden, die verband houden met de soort hulp of met het doel van de hulp. 3. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen d e beschikking kan worden gemaakt. 4. Het college kan de uitoefening van zijn bevoegdheid, om te besliss en over inhoud, vorm en duur van hoog specialistische jeugdhulp, mandateren aan het ‘samenwerkingsverband hoog specialistische jeugdhulp’. Het samenwerkingsverband handelt daarbij namens het college. 5. Als sprake is van een te betalen bijdrage in de kosten wordt de cliºnt daarover in d e beschikking geïnformeerd. 6. De aanvrager wordt schriftelijk geïnformeerd als het niet lukt om binnen de wettelijke beslistermijn van 8 weken een besluit te nemen. De beslistermijn kan ØØnmalig met maximaal 8 we ken worden verlengd.
7 van 24 Hoofdstuk 6 Persoonsgebonden budget Artikel 6.1 Regels voor pgb 1. Het college biedt de jeugdige en zijn ouders de mogelijkheid om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de jeugdige en/of zijn ouders in begrijpelijke bewoordingen worden ingelicht over de gevolgen van die keuze en de te volgen procedure. 2. Als de ouders of de jeugdige een individuele voorziening zelf willen inkopen met een pgb dan zijn zij verplicht een budgetplan op te stellen, zoals het college dat heeft vastgesteld in de bijlage ’Beleidsregels jeugdhulp 2026’. In dit budgetplan wordt aangegeven hoe het pgb wordt besteed. Het col lege beoordeelt vervolgens of voldaan is aan de voorwaarden die gelden voor een pgb, bedoeld in a rtikel 8.1.1 van de Jeugdwet. 3. In het budgetplan dienen de volgende hoofdonderdelen ingevuld te worden: a. de motivatie waarom het natura-aanbod van de gemeente niet passend is en waarom zi j een pgb wensen; b. bij welke aanbieder zij de jeugdhulp willen inkopen en hoe de jeugdhulp is georganiseerd; c. hoe de kwaliteit van de jeugdhulp is gewaarborgd; d. wat de kosten voor de jeugdhulp zijn; e. wie het pgb beheert en hoe deze taken worden uitgevoerd. 4. De jeugdhulp kan met een pgb worden ingekocht bij iemand uit het sociale netwerk, als: a.
deze persoon in staat is om de hulp op een kwalitatieve, doelmatige en veilige manier te verlenen en daardoor niet overbelast raakt, en b. het gaat om een pgb voor begeleiding of persoonlijke verzorging. 5. Het pgb kan niet worden besteed aan kosten voor: a. bemiddeling; b. tussenpersonen, belangenorganisaties of belangenbehartigers; c. het voeren van een pgb-administratie; d. huisvesting; e. ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; f. reiskosten van de zorgverlener naar de budgethouder; g. het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 6. Een pgb kan niet worden beheerd door een persoon of organisatie die bedrijfs- of beroepsmatig ook de jeugdhulp verleent. Het college kan een pgb, geheel of gedeeltelijk, weigeren, als: a. als de kosten voor het betrekken van de jeugdhulp van derden hoger zijn dan de kosten van het betrekken van een individuele voorziening bij een gecontracteerde zorgaan bieder. b. de jeugdige en/of zijn ouders de gevraagde jeugdhulp al heeft ingeroepen en ingeschat zonder toestemming van de gemeente; c. aan de jeugdige en/of zijn ouders in de afgelopen jaren, voorafgaand aan d e datum van het gesprek, een pgb is verleend en waarbij door de jeugdige of zijn ouders niet is voldaan aan de voorwaarden van het pgb; d.
vastgesteld is dat de jeugdige en/of zijn ouders niet bekwaam worden geacht de taken en verantwoordelijkheden passend bij het beheren van een pgb uit te voeren, o f e. uit het door de jeugdige en/of zijn ouders ingediende pgb plan blijkt ni et dat de kwaliteit van de jeugdhulp voldoende gewaarborgd is. 7. Het college verstrekt geen jeugdhulp in de vorm van een pgb, als ui t het door de jeugdige en/of zijn ouders ingediende pgb plan blijkt dat de kwaliteit van de jeugdhulp niet voldoende gewaarborgd is. 8. Het college kan nadere regels vaststellen over de aan het pgb verbonden v oorwaarden en verplichtingen. Artikel 6.2 Kwaliteitseisen jeugdhulp 1. De jeugdhulp moet kwalitatief goed zijn. Dat betekent in ieder geval, dat de pers oon die jeugdhulp verleent: a. actief samenwerkt met andere jeugdhulpverleners en jeugdhulpaanbied ers in het belang van de jeugdige en of ouders; b. aantoonbaar (met een plan) werkt aan de doelen uit het plan van aanpak; c. als dat wordt gevraagd, een Verklaring Omtrent het Gedrag overhandigt, waaruit blijkt d at er geen bezwaren zijn voor de uitoefening van zijn functie; 8 van 24 d. niet bij het college bekend staat vanwege het leveren van ondeskun dige hulp, handelen in strijd met de geldende regels, misleiding of fraude, en e. voldoet aan de kwaliteitseisen uit hoofdstuk 4 van de Jeugdwet. 2.
Als het college vaststelt dat niet aan de voorwaarden uit het eerste lid is v oldaan, kan de jeugdhulp niet worden ingekocht bij die persoon of organisatie. Artikel 6.3 Onderscheid formele en informele hulp 1. Het college houdt bij de vaststelling van de hoogte van het pgb rekening met het feit of er sprake is van formele hulp of informele hulp. 2. Van formele hulp is sprake als de jeugdhulp verleend wordt door onderstaande pers onen: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister, conform artikel 5, van de Handelsregisterwet 2007, en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; of b. personen die aangemerkt zijn als zelfstandige zonder personeel die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister conform artikel 5, van de Handelsregisterwet 2007 en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. 3. Formele hulp wordt geleverd door personen die ingeschreven staan in het register, b edoeld in artikel 3, van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg of artikel 5.2.1, v an het Besluit Jeugdwet, voor het uitoefenen van een beroep voor het verlenen van jeugdhulp. 4.
Als de jeugdhulp geboden wordt door een bloed- of aanverwant in de eerste- of tweede graad van de budgethouder, is altijd sprake van informele hulp omdat zij onderdeel uitmaken van het sociale netwerk. 5. Als de hulp wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in het eerste lid, onder a of b, en er niet voldaan is aan het tweede lid, is er sprake van informele hulp. 6. Jeugdhulp door een eerste, tweede of derdegraads bloed- of aanverwant van de j eugdige of de ouders, wordt ook als informele hulp aangemerkt, ongeacht of de jeugdhulp voldoet aan de vereisten zoals genoemd in het tweede lid van dit artikel. Artikel 6.4 Hoogte pgb 1. De volgende voorwaarden zijn van toepassing op de berekening en de hoogte van het pgb: a. de hoogte van het pgb wordt bepaald aan de hand van de in het persoonlijk plan b eschreven resultaten en het budgetplan wat door de jeugdige en/of zijn ouders is opgesteld over hoe zij het pgb gaan besteden; b. de hoogte van het pgb is toereikend om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede jeugdhulp in te kopen, en c. de maximale werkweek van de (in)formele zorgverlener is niet meer dan 40 uur per week, rekening houdend met de totaal aantal uren werk waaraan een arbeidscontract ten grondslag ligt. 2.
De hoogte van het pgb voor formele hulp bedraagt 80% van het tarief voor gecontracteerde jeugdhulp in natura, tenzij op basis van het door de jeugdige en/of zijn ouders ingediende pgb plan passende en toereikende jeugdhulp voor een lager tarief kan worden ingekocht. 3. De hoogte van het pgb bedraagt niet meer dan het tarief van de in de betreffende situatie goedkoopste passende individuele voorziening in natura. 4. De hoogte van het pgb wordt vastgesteld op basis van het budgetplan, en wordt berekend op b asis van een tarief waarmee de jeugdige of zijn ouders passende jeugdhulp kan inkopen. 5. Als uit het budgetplan blijkt dat de jeugdige of de ouders passende jeugdhulp voor een lager tarief kunnen inkopen, dan rekent het college met dat tarief. 6. Zodra de tarieven van de gecontracteerde jeugdhulp wijzigen, worden de tarieven voor formele hulp aangepast, met hetzelfde indexeringspercentage als voor gecontracteerde jeugdhu lp, en met ingang van dezelfde datum. 7. Als het pgb tarief niet toereikend is om daarmee passende jeugdhulp in te kopen en als het college geen aanbieder heeft gecontracteerd voor de toegekende jeugdhulp, dan wordt het tarief aangepast waardoor bij ten minste ØØn jeugdhulpverlener of organisatie de jeugdhulp in gekocht kan worden. 8.
De hoogte van het pgb voor informele hulp is bij het bestaan van een dienstbetrekking gelijk aan het minimum uurloon, inclusief vakantiebijslag, zoals bedoeld in de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag voor een persoon van 22 jaar of ouder met een 36-u rige werkweek. 9 van 24 9. De tarieven voor formele pgb’s en het uurtarief voor informele pgb’s staan in Bijlage 1 van deze verordening. Hoofdstuk 7 Toezicht en handhaving Artikel 7.1 Informatieplicht, herziening, intrekking of terugvordering 1. Het college informeert jeugdigen en ouders in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een jeugdhulpvoorziening zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik, oneigenlijk en ondoelmatig gebruik van de Jeugdwet. 2. Degene aan wie een individuele voorziening is toegekend is verplicht om a lle feiten en omstandigheden waarvan het hem duidelijk moet zijn, dat die tot een wijziging van he t besluit over die voorziening kunnen leiden, zo snel mogelijk te melden aan het college, hetzij uit eigen beweging, hetzij op verzoek. 3. Het college kan op basis van artikel 8.1.4 van de Jeugdwet een besluit om e en individuele voorziening toe te kennen herzien dan wel intrekken als: a.
de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele voorzieni ng zijn aangewezen; c. de individuele voorziening niet meer toereikend is te achten; d. de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele voorziening, of e. de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is bestemd. 4. Als het college een individuele voorziening heeft herzien of ingetro kken vanwege het verstrekken van onvolledige of onjuiste gegevens, kan het college de kosten van die voorzien ing terug- en invorderen van de jeugdige en zijn ouders. 5. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat h et pgb binnen 3 maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Artikel 7.2 Bestrijden van misbruik en oneigenlijk gebruik 1. Het college heeft gastheergemeente Tilburg als toezichthouder aangewezen om toe te zien op de naleving van de rechtmatige uitvoering van de Jeugdwet en gemeentelijke regelingen die daarop berusten. 2.
Het college kan een toezichthouder actief aanstellen voor het uitvoeren v an onderzoek naar de naleving van verplichtingen door jeugdigen, ouders en jeugdhulporganisaties . Het gaat om verplichtingen op grond van de Jeugdwet en daarop berustende regelingen en uit contracten die met j eugdhulpaanbieders zijn gesloten. 3. Het college zoekt samenwerking met organisaties die ook belast zijn met het tegengaan van misbruik en oneigenlijk gebruik binnen de zorg of op aanverwante beleidsvelde n. 4. De gastheergemeente Tilburg maakt afspraken met jeugdhulpaanbieders over factu ratie, resultaatsturing en accountantscontroles, zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zij n met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties. Het college controleert regelmatig of deze afspraken worden nagekomen. Deze controle kan steekproefs gewijs worden gedaan. Artikel 7.3 Opschorting betaling uit het pgb 1. Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb wanneer de voorwaarden u it artikel 8b, zesde lid van de Regeling Jeugdwet van toepassing zijn. 2. Het college stelt de persoon aan wie het pgb is verstrekt schriftelijk op de hoogte v an een verzoek als bedoeld in het eerste lid.
Hoofdstuk 8 Reºle tarieven jeugdhulp Artikel 8.1 Prijskwaliteitverhouding jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering 1. Bij het vaststellen van de tarieven voor jeugdhulp door jeugdhulpaanb ieders en voor de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering, streeft het college naar een goede prijskwaliteitverhouding. Het college stelt daartoe een vaste prijs of een reºle pri js vast. 10 van 24 Indien een reºle prijs wordt vastgesteld, dan wordt deze aantoonbaar gebaseerd op een ob jectieve analyse van de relevante kostprijselementen. 2. Om een goede prijs-kwaliteitverhouding te waarborgen houdt het college bij de vas tstelling van de tarieven in ieder geval rekening met: a. de aard en omvang van de te verrichten taken; b. de voor de sector toepasselijke cao-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie; c. een redelijke toeslag voor overheadkosten; d. kosten van beroepskrachten die cliºntgebonden zijn; e. een voor de sector reºle mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg; en f. kosten voor indexering. 3. Het eerste tot en met derde lid geldt ook voor subsidies, als deze wordt verstrekt voor jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering en de subsidie b edoeld is om de te verrichtte diensten volledig te betalen. 4.
Het college draagt zorg voor periodieke herijking en, indien daartoe aanleiding bestaat, aanpassing van de tarieven, mede in verband met ontwikkelingen in loon- en prijsindexen. Hoofdstuk 9 Afstemming met andere voorzieningen Artikel 9.1 Afstemming met voorliggende voorzieningen en andere vorm en van hulp en ondersteuning 1. Het college stemt de jeugdhulp waaraan een jeugdige of een ouder behoefte heeft ten minste af op het aanbod van activiteiten, diensten of middelen op grond van: a. de Leerplichtwet; b. de Participatiewet; c. de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening; d. de Wet Inburgering 2021; e. de Wet kinderopvang; f. de Wet langdurige zorg; g. de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; h. de Wet passend onderwijs; i. de Wet publieke gezondheid; j. de Wet tijdelijk huisverbod; k. de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg; en l. de Zorgverzekeringswet, zodat deze zoveel mogelijk op elkaar aansluiten en ondersteunt de jeugdige en zijn ouders actief bij het verkrijgen van toegang tot de andere voorziening(en) of bij behoud van de continuïteit van de zorg op grond van de benodigde zorg. 2. De afgestemde jeugdhulp wordt zodanig ingezet dat dit leidt tot: a. het opheffen van een situatie die voor een jeugdige of een ouder of diens omgeving levensbedreigend is, of met grote waarschijnlijkheid leidt tot ernstige gezondheidsschade; b.
stabilisatie van een crisissituatie, anders dan bedoeld onder a; c. een voldoende mate van duurzame zelfredzaamheid van een jeugdige of een ouder voor zover dat binnen het vermogen ligt. 3. Het college weegt bij de afstemming van de jeugdhulp de volgende aspecten mee: a. de behoefte aan hulp en ondersteuning van een jeugdige of een ouder; b. de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van een jeugdige of een ouder zoals bedoeld in artikel 10 en de mogelijkheden van het sociale netwerk; c. welke volgorde van inzet van hulp en ondersteuning naar verwachting het meeste ef fect sorteert en in hoeverre hulp en ondersteuning gelijktijdig kan of moet worden ingezet; d. welke hulp en ondersteuning leidt tot de minste maatschappelijke kosten op lange termijn. 4. Als een jeugdige of een ouder of wettelijk vertegenwoordiger weigert mee te werken aan ondersteuning als bedoeld in het eerste lid, dan kan het college het onderzoek beºindigen en een individuele voorziening weigeren. 5. Als een jeugdige van 16 jaar of ouder die hulp op grond van de wet ontvangt naar alle waarschijnlijkheid na het 18e levensjaar hulp of ondersteuning nodig heeft vanuit een wettelijke kader als bedoeld in het eerste lid, dan is het college gehouden om: 11 van 24 a.
voor het 18e levensjaar zodanige hulp en ondersteuning te bieden dat d e benodigde hulp en ondersteuning vanaf het 18e jaar zo beperkt mogelijk kan zijn, en b. de continuïteit van hulp en ondersteuning te waarborgen voor zover dat nodig is. Artikel 9.2 Overgang van 18- naar 18+ 1. Het college onderzoekt tijdig welke andere voorziening nodig is vanaf de 18e verjaardag en op welke wijze en vanuit welke andere voorzieningen (Wet maatschappelijke ondersteuning, Wet langduri ge zorg, of de Zorgverzekeringswet) deze ondersteuning vanaf het 18e levensjaar wordt ingezet. 2. Als de jeugdige aanspraak kan maken op zorgverlening op grond van ØØn van deze wetten , dan is de Jeugdwet niet van toepassing. 3. Als er meerdere oorzaken ten grondslag liggen aan de problemen en stoornissen en de jeugdige daardoor aanspraak kan maken op zorgverlening uit een recht op zorg uit de Wlz, een zo rgverzekering als bedoeld in de Zvw Øn de wet, dan is het college gehouden een voorziening te treffen op basis van de wet. 4. Het college informeert de jeugdige tijdig over de veranderingen voor de jeugdige vanaf 18 jaar. 5. Het college informeert de jeugdige of, en zo ja vanuit welke van bovengenoemde wetten, de hulp vanaf het 18e levensjaar wordt ingezet, dan wel middels ondersteuning vanuit een v oorliggende voorziening.
Hoofdstuk 10 Klachtregeling, vertrouwenspersoon en inspraak Artikel 10.1 Klachtregeling 1. Het college draagt zorg voor een behoorlijke en transparante procedure voor de afhandeling van klachten van een jeugdige of ouder over de overige voorzieningen en over de toegang. 2. Jeugdhulpaanbieders stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten van cliºnten ten aanzien van alle voorzieningen. Artikel 10.2 Vertrouwenspersoon 1. Het college wijst een onafhankelijke vertrouwenspersoon aan waarop jeugdigen en ouders een beroep kunnen doen. 2. Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst kunnen laten bijstaan door een onafhankelijke vertrouwenspersoon. Artikel 10.3 Inspraak Het college betrekt inwoners van de gemeente bij de voorbereiding van he t gemeentelijk beleid over jeugdhulp via de Adviesraad Sociaal Domein Loon op Zand, volgens de regels die daarover zijn vastgelegd in de betreffende verordening. Hoofdstuk 11 Slotbepalingen Artikel 11.1 Hardheidsclausule Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de jeugdige of zijn oud ers afwijken van de bepalingen in deze verordening, als toepassing van de verordening naar het oordeel van he t college onredelijke uitkomsten heeft. Artikel 11.2 Nadere regels jeugdhulp Het college stelt zogenaamde Beleidsregels jeugdhulp gemeente Loon op Zand vast.
Het college kan hierin nadere regels jeugdhulp opnemen. In deze regels kan verdere invu lling worden gegeven aan de volgende artikelen uit deze verordening, voor zover deze nadere regels geen wijziging brengen in de normstelling in deze artikelen: a. artikel 2.1, over de beoordeling van eigen kracht en bovengebruikelijke zorg; b. artikel 2.2, over de voorwaarden voor een reiskostenvergoeding en de hoogte daarvan; c. artikel 3.1, over welke voorliggende voorzieningen concreet beschikbaar zijn en wat deze inhouden; d. artikel 5.2, over de procedure voor het behandelen van de hulpvraag, de inh oud van het onderzoek en de manier waarop het onderzoek wordt uitgevoerd; e. artikel 5.3, over draagkracht en draaglast; f. artikel 6.1, over de aan het pgb verbonden voorwaarden en verplichtingen en over het budgetplan; g. artikel 6.2, over de kwaliteitseisen die aan het verlenen van jeugdhulp worden gesteld; h. artikel 6.3, over het onderscheid tussen formele en informele hulp; 12 van 24 i. artikel 7.1, over de verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen over de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen. Ook als de voorzieningen zijn verstrekt in de vorm van een persoonsgebonden budget. j. artikel 7.2, over de bevoegdheden van de toezichthouder; k. artikel 8.1, over het vaststellen van de kostprijs van jeugdhulp; l.
artikel 10.3, over de manier waarop inwoners betrokken worden bij de voorbereiding van het gemeentelijk beleid over jeugdhulp. Artikel 11.3 Tarieven en indexering 1. Het college kan bij collegebesluit de in het kader van deze verordening geldende bedragen, als bedoeld in artikel 6.4, negende lid, en Bijlage 1, indexeren en vaststellen. Hierbij word t het bepaalde in hoofdstuk 8 over de prijs-kwaliteit verhouding en reºle tarieven in acht genomen. 2. De bedragen, waaronder de tarieven voor zorg in natura en het persoonsgebonde n budget, zijn opgenomen in bijlage 1 bij deze verordening. 3. Bijlage 1 kan bij collegebesluit worden gewijzigd. Artikel 11.4 Intrekking oude verordening en overgangsrecht 1. De Verordening jeugdhulp 2025 gemeente Loon op Zand wordt ingetrokke n per 1 oktober 2026. 2. Een jeugdige of zijn ouders houdt recht op een lopende voorziening die is verstrekt op grond van de Verordening jeugdhulp 2025 gemeente Loon op Zand, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen waarbij het besluit waarmee deze voorziening is verstrekt, wordt ingetro kken. 3. Aanvragen die zijn ingediend voor 1 oktober 2026 en waarop nog niet is be slist bij het in werking treden van de verordening, worden afgehandeld volgens deze verordening. 4.
Het college beslist op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de V erordening jeugdhulp 2025 gemeente Loon op Zand met toepassing van die verordening, tenzij toe passing van deze verordening tot een gunstiger resultaat leidt voor de jeugdige en/of zijn ouders. Artikel 11.5 Inwerkingtreding en citeertitel 1. Deze verordening treedt in werking op 1 oktober 2026. 2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening jeugdhulp 2026 gemeen te Loon op Zand. Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 24 september 2026. de voorzitter, de griffier, Bijlage 1 – Producten en tarieven ZIN en pgb 2026 Tarieven formeel Omschrijving prestatie | Grondslag tarief | Grondslag tarief pgb ZIN | formeel Segment 2 Pleegzorg | € 59,06 | € 47,25 Gezinshuis | € 207,77 | € 166,22 Kleinschalige woonleefgroep basis | € 291,17 | € 232,94 Kleinschalige woonleefgroep plus | € 426,46 | € 341,17 Kamertraining | € 127,26 | € 101,81 Fasehuis | € 205,01 | € 164,01 Segment 3 Dagbegeleiding A | € 65,95 | € 52,76 Dagbegeleiding B | € 97,66 | € 78,13 Dagbegeleiding A toeslag | € 18,33 | € 14,65 zaterdagmiddag Dagbegeleiding B zaterdagmiddag | € 28,81 | € 23,05 Lopend vervoer | € 9,98 | € 7,98 Rolstoel vervoer | € 12,72 | € 10,18 13 van 24 Individueel vervoer | € 12,72 | € 10,18 Respijtzorg A dagdeel | € 55,61 | € 44,49 Respijtzorg B dagdeel | € 81,44 | € 65,15 Respijtzorg A dagdeel zaterdag | €
65,17 | € 52,14 Respijtzorg B dagdeel zaterdag | € 96,43 | € 77,14 Respijtzorg A etmaal doordeweeks | € 236,66 | € 189,33 Respijtzorg B etmaal doordeweeks | € 328,99 | € 263,19 Weekend vrijdag 17:00 – zaterdag 17:00 | € 255,67 | € 204,54 A Weekend vrijdag 17:00 – zaterdag 17:00 | € 359,45 | € 287,56 B Weekend vrijdag 17:00 – zondag 17:00 | € 500,64 | € 400,51 A Weekend vrijdag 17:00 – zondag 17:00 B | € 707,00 | € 565,60 Segment 4 GGZ Hoog specialistisch | € 147,36 | € 117,89 GGZ specialistisch | € 130,54 | € 104,43 GGZ Begeleiding | € 93,85 | € 75,08 Medicatiecontrole | € 193,67 | € 154,94 JOH Behandeling | € 104,26 | € 83,41 JOH Begeleiding | € 90,52 | € 72,42 14 van 24 GHZ Behandeling | € 100,23 | € 80,18 GHZ Begeleiding | € 82,94 | € 66,35 Verzorging / Basisondersteuning | € 66,36 | € 53,09 Vaktherapie | € 90,12 | € 72,10 Tarieven informeel Omschrijving prestatie | Grondslag tarief | Tarief pgb informeel Pgb begeleiding individueel per uur | Per uur | Per 1 juli 2025 € 26,02 Per 1 juli 2026 € 26,94 Pgb persoonlijke verzorging individueel | Per uur | Per 1 juli 2025 € 26,02 Per 1 juli 2026 € 26,94 15 van 24 16 van 24 Toelichting ALGEMEEN Aanleiding Het Beleidskader Sociaal Domein 2025-2030 schetst de kaders waarbinnen de gemeente uitvoering geeft aan haar wettelijke taken, waaronder die op het gebied van jeugd.
Dit beleidskader maakt het mogelijk om gericht in te zetten, prioriteiten te stellen en weloverwogen keuzes te maken binnen het s ociaal domein. Het inwonersperspectief en de inhoud staan hierbij centraal, met als doel een duurzaam resultaat op het gebied van meedoen, bestaanszekerheid, gezondheid en veiligheid voor alle inwoners van d e gemeente Loon op Zand. Hierbij wordt beoogd de specialistische hulp op het gebied van jeugd te verminderen en tegelijkertijd de zelfredzaamheid van de gemeenschap te versterken. De tredenstructuur van het sociaal domein Binnen dit beleidskader wordt gewerkt met een tredenstructuur, die de ondersteuning verdeelt over vier niveaus: 1. Algemeen collectief – vrij toegankelijke voorzieningen voor iedereen 2. Algemeen selectief – lichte ondersteuning voor specifieke doelgroepen 3. Indicatievrije zorg – laagdrempelige begeleiding zonder indicatie 4. Maatwerkvoorzieningen – individuele specialistische hulp op basis van een indicatie Jeugdigen en hun ouders kunnen altijd gebruikmaken van vrij toegankelijke voorzieningen (trede 1), zoals het lidmaatschap van een sportvereniging of het bezoek aan de bibliotheek. Wannee r zij met een ondersteuningsvraag zitten, dan kan er eerst gekeken worden naar de voorliggende, vri j toegankelijke ondersteuning.
Voorbeelden hiervan zijn het jongerenwerk of de inzet van s choolmaatschappelijk werk (trede 2), ook wel ’andere voorzieningen’ genoemd in de Jeugdwet. Wanneer de vraag niet past bij dit voorliggende aanbod, dan kan er begeleiding of coaching worden geboden door het Sterk Lokaal Te am (trede 3). Dit team kijkt naar het gehele gezin en biedt bijvoorbeeld opvoedondersteuning . Voor de meest kwetsbare jeugdigen is er hoog specialistische jeugdhulp beschikbaar. Hiervoor is een indicatie nodig, zoals beschreven in de Jeugdwet (trede 4). Doel en aanpak van de tredenstructuur Het doel van deze tredenstructuur is om jeugdigen en hun ouders in hun krach t te zetten, door het versterken van hun eigen netwerk en het bevorderen van hun zelfredzaamheid. We zorgen ervoor dat er voorliggend, zonder indicatie, zoveel mogelijk ondersteuning beschikbaar is. Dit helpt om de druk op specialistische zorg te verlichten, zodat deze zorg beschikbaar blijft voor de meest kwetsbare inwoners. Verordening en maatwerkvoorzieningen Met deze verordening wordt duidelijk gemaakt welke vormen van ondersteuning, begeleiding en hulpverlening er binnen het sociaal domein beschikbaar zijn. De verordening schetst ook de kaders voor wanneer een jeugdige in aanmerking komt voor specialistische jeugdhulp.
Het uitgangspunt is dat een jeugdige zoveel mogelijk geholpen wordt door voorliggende voorzieningen, zonder dat special istische jeugdhulp noodzakelijk is. Pas wanneer dit niet mogelijk is, kan er sprake zijn van maatwerkvoorzieningen op basis van een indicatie. 17 van 24 ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen Artikel 1.1 Begripsbepalingen In dit artikel worden de begrippen uitgelegd die niet eerder uitgelegd zijn in de Jeugdwet, de daarop gebaseerde regelgeving en de Algemene wet bestuursrecht. Artikel 1.2 Uitgangspunt In dit artikel staat dat ouders altijd verantwoordelijk zijn voor de zorg en opvoeding van hun kinderen, ook als die kinderen problemen, stoornissen of beperkingen hebben. Als ouders er zelf niet uitkomen, dan kan het college ondersteuning, begeleiding of specialistische hulp aanbieden. Hierbij wordt er eerst gekeken naar vrij toegankelijke voorzieningen zoals een voorliggende voorziening, voordat specialistische hulp vanuit de Jeugdwet wordt ingezet. Bij toewijzing van een voorziening probeert he t college vooral het gezin zelf sterker te maken, zodat ze in de toekomst op eigen kracht kunnen omgaan met problemen binnen het gezin.
Hoofdstuk 2 Eigen Kracht Artikel 2.1 Beoordeling eigen kracht De Centrale Raad van Beroep heeft op 29 mei 2024 in een drietal uitspraken vastgesteld, dat in de gemeentelijke verordening een hoofdrichting moet zijn opgenomen over hoe invulling wordt gegeven aan de voorwaarde ‘eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen’ van ouders. Die invulling staat in dit artikel. De afwegingscriteria en beoordelingsfactoren uit dit artikel geven invulling aan het begrip eigen kracht. In het eerste lid wordt aangegeven dat jeugdigen en/of ouders pas in aanmerking voo r ondersteuning vanuit het college komen wanneer ouders, verzorgers of opvoeders zelf geen mogelijke oplossing kunnen bieden aan de hulpvraag, er overbelasting op de gezinssituatie dreigt, er financiºle problemen ontstaan, het sociale netwerk geen ondersteuning kan bieden, passende hulp niet binnen de (aan vullende) zorgverzekering valt of er geen vrij toegankelijke voorzieningen zijn waar de jeugdige en/of zijn ouders gebruik van kunnen maken. In het derde lid worden ouders gewezen op de zorgplicht die zij hebben voor hun kinderen. Deze zorgplicht hebben zij ook wanneer de jeugdige te maken krijgt met een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek. Als ØØn ouder de zorg niet kan dragen, zorgt de andere ouder voor het kind, ook als de ouders gescheiden zijn.
Het college kijkt of de hulp die het kind nodig heeft meer is dan wat een kind van dezelfde leeftijd normaal gesproken nodig heeft. Hierbij worden verschillende factoren meegenomen. Deze zijn opgenomen in het vierde lid. Als er sprake is van gebruikelijke hulp wordt er geen jeugdhulp toegekend. Een uitz ondering kan tijdelijk gemaakt worden, als de ouders door overbelasting de zorg niet kunnen geven en er een verband is tussen die overbelasting en de hulp die het kind nodig heeft. Dit komt voort uit het v ijfde lid. In het zesde lid is aangegeven dat ouders in eerste instantie verantwoordelijk voo r bovengebruikelijke hulp. Het college kijkt of het redelijk is om van ouders te verwachten dat zij d eze hulp bieden en maakt een onderscheid tussen korte en lange periodes. Bij korte periodes is er hulp nodi g voor maximaal drie maanden, met uitzicht op herstel. Bij lange periodes is hulp nodig langer dan drie maanden , of voor meerdere periodes van drie maanden in ØØn kalenderjaar. Het college verwacht van ouders dat zij in korte situaties extra hulp bieden, t enzij de hulp te zwaar is of de ouders door overbelasting niet kunnen helpen. Er moet dan wel een verband zijn tussen de overbelasting en de hulp die het kind nodig heeft. Dit vloeit voort uit het zevende lid.
Uit het achtste lid komt naar voren dat het college in het geval van langduren de situaties rekening houdt met diverse factoren. 18 van 24 Het negende lid geeft aan dat er van ouders verwacht wordt dat zij langdurige bovengebruikelijke hulp (eventueel gedeeltelijk) verlenen wanneer de factoren niet van invloed zi jn op het zelf kunnen bieden van hulp, de beschikbaarheid van de ouders, de belasting van de ouders en de financiºle gezinssituatie. Het tiende lid geeft aan dat bij dreigende overbelasting er een verband moet zij n tussen de overbelasting en de zorg voor de jeugdige. Als overbelasting door werk of andere factoren komt, dan moeten ouders eerst die oorzaken aanpakken. Het college kijkt bij een aanvraag voor jeugdhulp naar wat er g edaan wordt om de spanningen te verminderen. Als de overbelasting door het aanpassen van werk of sociale activiteiten verminderd kan worden, dan wordt dit van de ouders verwacht. Hulp aan de j eugdige gaat voor op andere activiteiten. Daarnaast wordt een pgb beºindigd als er overbelasting is. In dat geval neemt een andere zorgverlener de zorg over. Als ouders hulp kunnen krijgen van het sociale netwerk, denk hierbij aan familie, vrienden of andere mensen in hun netwerk, dan moeten ze daar gebruik van maken. Deze hulp wordt gezien als eigen k racht en de gemeente kent hiervoor geen extra jeugdhulp toe, zoals aangegeven in het elfde lid.
Als ouders een zorgverzekering hebben die de hulp (deels) betaalt, dan moeten ze deze gebruiken volgens het tweede en twaalfde lid van dit artikel. De gemeente kent dan geen extra jeugdhulp toe, of alleen voor het deel dat niet vergoed wordt. Artikel 2.2 Vervoer naar jeugdhulpaanbieder In artikel 2.2 wordt aangegeven dat het uitgangspunt is, dat ouders zelf verv oer regelen voor de jeugdige naar de locatie van de jeugdhulpaanbieder. Er kunnen volgens het tweede lid uitzonderingen worden gemaakt, wanneer blijkt dat de jeugdige vanwege medische noodzaak of gebrek aan zelfredzaamheid niet zelf naar de locatie toe kan reizen, de ouders geen mogelijkheid hebben om de jeugdige zelf te vervoeren en de ouders dit ook niet kunnen oplossen. Al deze drie voorwaarden dienen van toepassing te zijn. Als oplossing wordt gezien de begeleiding van de jeugdige binnen het openbaar vervoer, de inzet v an vervoer vanuit het sociale netwerk en het nemen van maatregelen die ouders in staat stellen, om de jeugdige te vervoeren of te begeleiden bij het vervoer. Denk hierbij aan herinrichting van het werk of andere activiteiten. Wanneer een van deze oplossingen geboden kan worden, dan komt de jeugdige niet in aanmerking voor een verv oersvoorziening. Het college gebruikt een regionaal afwegingskader voor de inzet van een vervoersvoorziening.
Bij de afweging voor het al dan niet toekennen van een vervoersvoorziening kan het college m edisch advies opvragen. Vervoer is in alle gevallen tijdelijk van aard en wordt beºindigd, zodra het medische probleem of de beperking in de zelfredzaamheid verholpen is. Vervoerskosten kunnen niet ingediend worden wanneer deze al gemaakt zijn. Het college vergoedt geen kosten met terugwerkende kracht. Hoofdstuk 3 Voorliggende Voorzieningen Artikel 3.1 Beschikbare vrij toegankelijke voorzieningen In dit artikel is een beknopt overzicht gegeven van beschikbare, vrij toegankel ijke voorzieningen. Het gaat hier om algemene voorzieningen zonder een onderzoek vooraf en zonder een indicatie voor een individuele voorziening. Binnen de sterke gemeenschap wordt ondersteuning geboden bij opvoed ing, worden cursussen en trainingen aangeboden voor ouders en jeugdigen, wordt ondersteuning geboden door lokale wijkteams, kan er gebruik gemaakt worden van onafhankelijke cliºntondersteuning en is er ondersteunin g van mantelzorgers. Daarnaast bieden huisartsen en de gemeente begeleiding vanuit praktijk ondersteuning en coaching en begeleiding door het Sterk Lokaal Team. Deze intensievere vorm van begeleiding wordt geboden op het moment dat ondersteuning vanuit de gemeenschap onvoldoende blijkt, maar zwaardere trajecten vanuit specialistische jeugdhulp nog niet noodzakelijk is.
Door de ontwikkelingen in de gemeente Loon op Zand is dit geen onuitputtelijke lijst. Hier zijn slechts enkele voorbeelden opgenomen. Hoofdstuk 4 Individuele Voorzieningen Artikel 4.1 Geïndiceerde individuele voorzieningen Als voorliggende voorzieningen niet of onvoldoende in de behoefte aan jeugdhulp kunnen voorzien, dan kan een individuele voorziening op zijn plaats zijn. Dat vraagt altijd een individuele beoordeling. In dit artikel staan een aantal vormen genoemd die kunnen worden ingezet. 19 van 24 Blijkt in een uitzonderlijk geval de inzet van andere – niet genoemde – voorzieningen nodig, dan is het college verplicht te regelen dat die ingezet worden, ook al is die vorm niet gecontracteerd. Onderscheid is gemaakt tussen voorzieningen die aan een jeugdige in de thuissituatie kunnen worden verstrekt en voorzieningen die kunnen worden ingezet, als de jeugdige in het kader van jeugdhulp elders verblijft, bijvoorbeeld in een instelling of een beschermde woonvorm. Een korte toel ichting op enkele vormen: • Respijtzorg: een professionele jeugdhulpaanbieder neemt tijdelijk de zorgtaken over, zonder overnachting, zodat ouders de mogelijkheid hebben om op adem te komen. • Specialistische jeugdhulp: begeleiding of behandeling van jeugdigen en/of hun ouders, als voor de hulpvraag specifieke kennis en expertise noodzakelijk is.
• Vervoer naar en van een locatie waar jeugdhulp wordt gegeven: soms is de inzet van een taxi nodig, als ouders een kind met een beperking niet kunnen vervoeren. Zie verder artikel 3.5. • Fasehuis: dit is een plek waar jeugdigen die extra ondersteuning nodig hebben sta p voor stap leren om zelfstandig te wonen. • Kamertraining: jeugdigen wonen samen in een huis van een organisatie voor jeugd- en opvoedhulp en worden voorbereid op zelfstandig wonen. • Gesloten jeugdhulp: een vorm van jeugdhulp met verblijf in een instelling voor jeugdigen tussen de 12 en 18 jaar. Deze jeugdigen vormen door hun problemen een gevaar voor zichzelf, of hun omgeving. Artikel 4.2 Voorwaarden individuele voorzieningen In artikel 2.9 onderdeel a van de Jeugdwet is bepaald, dat de gemeenteraad in de verordening moet aangeven wat de voorwaarden voor toekenning van een individuele voorziening zijn. In dit artikel is dit vormgegeven. Jeugdigen en ouders komen in aanmerking voor een individuele voorziening wanneer er beoordeeld wordt, dat de hulpvraag niet op eigen kracht opgelost kan worden. De voorwaarden voor eigen kracht zijn opgenomen in artikel 2.1 van deze verordening. De hulpvraag is gebaseerd op opgroei- en opvoedpro blemen, psychische problemen of stoornissen.
De inzet van jeugdhulp dient bij te dragen a an het gezond en veilig opgroeien, het groeien in zelfstandigheid en het voldoende zelfredzaam zijn en maatschappeli jk te participeren. Wanneer er meerdere voorzieningen kunnen bijdragen aan deze doelen, dan wordt de goedko opste voorziening door het college aangewezen. Uit het derde lid komt naar voren dat een jeugdige en zijn ouders gebrui k kunnen maken van een voorziening op het moment dat er een officieel besluit is genomen dat zij hier recht op hebben. Wanneer er toch direct uitvoering is gegeven aan de voorziening, dan kan er afgeweken worden van het derde lid. De aanvraag wordt op zo’n moment binnen vier weken na de start behandeld. In Bijlage 1 bij deze verordening zijn de tarieven opgenomen voor zorg in natura. Zorg in natura is gecontracteerde zorg. De jeugdige en ouders dragen geen budgetverantwoordelijkheid. De zorg wordt ingekocht door de gemeente. Hoofdstuk 5 De toegang Artikel 5.1 Jeugdhulp via een arts Op grond van artikel 2.6 van de Jeugdwet kunnen huisartsen, medisch speci alisten en jeugdartsen direct doorverwijzen naar jeugdhulp. Met een dergelijke verwijzing kan de jeugdige zich rechtstreeks melden bij de jeugdhulpaanbieder. Het college geeft een beschikking af na doorverwijzing van een arts, zodat de jeugdhulp ingezet kan worden. Dit volgt uit het eerste en vierde lid.