Kadernota 2022 Beschouwingen - GL
Tekst van het document
Kadernota 2022 – 2025, 1e termijn (21 mei 2020) Sjaak Kruis, fractievoorzitter GroenLinks
____________________________________________________________ 2020 was het jaar van Corona. En we zitten nog steeds in de grootste en meest onvoorspelbare wereldwijde crisis ooit. Mensen hebben daaronder zwaar te leiden, kunnen het werk niet aan of zijn juist gedwongen tot stilstand gekomen. Of het nu om de jeugdpsychiatrie gaat of de culturele wereld, onderwijs of zorg, ondernemers, hulpverleners of vluchtelingen: ook in Lelystad kennen we een schrijnende werkelijkheid voor veel mensen. Gelukkig zijn er steunprogramma’s, waardoor veel leed verzacht kan worden. Maar we weten ook dat die landelijke, provinciale en in een enkel geval gemeentelijke inzet ontoereikend is. En als je in die situatie als gemeente bij de jaarrekening doodleuk meldt dat je, alles bij elkaar opgeteld, ruim €10 mln over hebt gehouden dan doe je iets niet goed. Dan hadden wij toch de laatste maanden van het jaar wel aanvullende voorstellen van het college verwacht. We hebben er vaker om gevraagd: geef aan wat er extra nodig is vanuit de gesprekken die gevoerd worden met de verschillende sectoren. Maar er kwam niets. Helaas. Daarom doen wij een voorstel om alsnog als gemeente op dit punt extra inzet te plegen. Het is de laatste kadernota voor de verkiezingen van volgend jaar maart. Dit is een woelige raadsperiode. Een die niet bepaald gekenmerkt wordt door een stevig, consistent bestuur.
Dat geldt voor het college: deze kadernota past op de winkel. Voorstellen tot verandering vanuit een visie zijn er niet, alleen een opsomming van wat mogelijkheden, mocht er een schip met wat extra geld of meer meevallers langs komen. En heel vaak horen we tegenwoordig: tja, het is aan de raad. Daarmee voelen we ons natuurlijk gevleid, maar het maakt een goed besluit er niet gemakkelijker op. Dat geldt te meer daar de omgangsvormen bij een aantal fracties wat ons betreft (om het eufemistisch te zeggen) niet om over naar huis te schrijven zijn. En we voelen ons regelmatig genoodzaakt om een besluit compleet opnieuw te formuleren. En het college? Dat gaat daar dan vrolijk in mee. Of het nu om een fata morgana van 40.000 woningen gaat, de totale herfomulering van het besluit over de warmtevisie of de onmogelijke verkeerskundige knoop bij het station, die een meerderheid in de raad vooral in stand wil houden. Ook de manier waarop de gemeente omgaat met initiatieven die toevallig niet in het stadhuis geboren zijn, baart ons grote zorgen. Veel te vaak krijgen we signalen van initiatiefnemers die wat zij willen door de gemeente geblokkeerd zien ipv gestimuleerd en gefaciliteerd. Deze maand ontvingen wij er alleen al vier. Herman Tjeenk Willink noemde het overheidshandelen bij burgerinitiatieven een “hordenloop”. Was het dat maar, zouden wij haast zeggen.
Hier lopen mensen tegen spreekwoordelijke muren op. Als dat niet verbetert, kunnen we het vertrouwen van onze burgers wel vergeten. Het is een grote opgave om hier de komende tijd als raad, college en ambtelijk apparaat aan te werken. We zijn benieuwd naar de initiatieven van het college hierin. De aandacht in de kadernota is, als vanouds, weer sterk gericht op geld voor fysieke activiteiten. Dat geldt ook voor de reservering in de ROS tbv LNL. Daar gaan we het nog apart over hebben, maar wij willen de kans benutten voor meer aandacht voor de sociale en culturele kant. Nu doen we alleen of met anderen de volgende voorstellen: Alloceer geld voor een nieuwe of uitgebreide / verbeterde skatebaan, een prachtig functionerende voorziening, die niet teloor mag gaan. Maak nu eens serieus werk van consultatie en beleidsbeïnvloeding van jongeren door een jongerenforum, kinderburgemeester en kinderraad op te richten. Houdt het subsidie-instrumentarium zuiver en koppel dat niet aan wat de gemeente toevallig beleidsmatig wil. Laat de bibliotheek op z’n huidige locatie zitten. Het is een geweldige veelzijdige publiekstrekker die het centrum hard nodig heeft. Beter dan dit wordt het niet. Nu eindelijk aan de inclusie-agenda wordt gewerkt, zodat mensen met een beperking gelijkwaardiger kunnen deelnemen in de samenleving, zorg ervoor dat er ook geld is om die straks uit te voeren.
Herstel de vorig jaar gemaakte fout het Opbouwwerk in buurten en wijken weg te bezuinigen. Sociale cohesie is belangrijker dan ooit. Besteedt de WMO middelen, volgrens de mogelijkheden die de VNG aan geeft rechtvaardiger. Ga dat irritante bijplaatsen bij afvalcontainers tegen met het realiseren van de eerdere wens van de raad voor vriendelijke groene inrichtingen. En mochten we wat extra geld hebben: laat de raad zelf prioriteiten stellen bij de begroting, ipv van het wat onduidelijke niet beargumenteerde lijstje van het college nu. Laat ik eindigen met een parafrasering van een jongere, uit die prachtige maidenspeech van Kauthar Bouchallikht afgelopen donderdag in de 2e Kamer: hoop boven haat, van de raad tot op de straat.