Beantwoording technische vragen 112. Beleidskader zonneparken - SP.docx

Technische vragen Onderwerp: 112 - Beleidskader zonneparken Gemeente Lelystad Datum: 01-06-2021 Van: Fractie SP, Alexander Sprong

Vragen opgave Doel is om in 2025 energieneutraal te zijn. Echter bij bestudering van de stukken lijkt het alsof de totale huidige energieopgave voor Lelystad energieneutraal in 2025 nu 1-op-1 is vertaald naar zonneenergie na aftrek het huidige aanbod en de verwachten groei van wind op land. Energiebesparende maatregelen en andere fossiel- en biomassavrije warmtebronnen (bijvoorbeeld isolatie, warmtepompen en aardwarmte), lijken niet in deze opgave te zijn meegenomen. Bij de aanname dat in elk geval een deel van deze maatregelen gerealiseerd zal worden, komt de SP op basis van berekeningen, tot substantiële overproductie als 1000ha aan zonne-energie gerealiseerd wordt. 1. Kunt u met een berekening aangeven waarop de huidige energieopgave is gebaseerd? Ja, na aftrek van de besparingsdoelstelling blijft een opgave over van 4,4PJ duurzaam op te wekken. Zie de Kadernota duurzaamheid 2016. 2. Is het juist dat energiebesparende maatregelen en alternatieve warmtebronnen hier niet in meegenomen zijn? Nee, dat is niet juist, er zijn energiebesparende maatregelen en alternatieve warmtebronnen meegenomen. Een daarvan is echter door de raad geschrapt (biomassa) 3. Kunt u aangeven hoe groot de opgave wordt, indien Lelystad energiebesparende maatregelen en alternatieve warmtebronnen realiseert? De opgave is 4,4 PJ.

Daar waar wél rekening is gehouden met een besparingsdoelstelling, is geen rekening gehouden met groei van de stad en de gevolgen van verdere elektrificatie van woningen en (auto)mobiliteit. 4. Is het mogelijk de aanleg van de zonneparken te faseren om te zorgen dat het doel behaald wordt zonder risico op grootschalige overproductie? Gelet op het antwoord bij 3 is van (grootschalige) overproductie geen sprake.

Vragen maatwerk De gemeenteraad overweegt de kaders op een fors aantal punten te amenderen. De SP vreest dat dit desondanks niet altijd tot een passende oplossing zal leiden per locatie. Reactie college: de “standaardvoorschriften” zijn tot stand gekomen op basis van een uitvoerige landschapsinpassingsstudie waarbij de vier gebieden zijn gekarakteriseerd en geanalyseerd. Dat heeft er toe geleid dat er nu per gebied passende voorschriften gelden om juist tot passende oplossingen te komen in dat gebied. Bij de kanttekeningen vermeld het college: “Er kan gekozen worden voor maatwerk in plaats van een algemeen geldend beleidskader Het is mogelijk om zonneparken individueel en op basis van maatwerk per locatie te beoordelen. Echter is dan voor initiatiefnemers niet duidelijk binnen welke kaders een plan ontwikkeld kan

worden. Daarnaast bestaat het risico van onrechtmatigheid. Ook is de kans op aantasting van de beleving van het open landschap een risico.” 1. Kan het college aangeven hoe een dergelijke maatwerkprocedure eruit ziet, en wat de positie van de gemeenteraad en inwoners daarin is? Bij een maatwerkbeoordeling moet per situatie een landschappelijke toets plaatsvinden wat het effect op de openheid is, of hieraan meegewerkt kan worden en zo nee waarom niet. Dit vergt per geval daarmee een specifieke ontwerpstudie welke openstaat voor bezwaar en beroep bij vergunning verlening én weigering. Voor ecologie, participatie en technische inpassing is dit vergelijkbaar. De daadwerkelijke aanvraag wordt zelfstandig beoordeeld en er kan niet verwezen worden naar standaardregels ter motivatie. Dit vergt daarmee een zware inspanning van capaciteit en zal leiden tot hogere leges om kostenneutraal te kunnen werken. De raad is voor deze procedure bevoegd gezag. De inwoners worden betrokken via het participatie onderdeel van de vergunningaanvraag. 2. Op welke manier zou er binnen het huidige voorstel maatwerk geboden kunnen worden? Het kenmerk van een maatwerkbenadering is dat we die inzetten bij ontwikkelingen die we nu nog niet kennen.

Dit kan gaan over initiatieven waarbij innovatie een grote rol speelt, of waarbij de basisvoorwaarden voor wat betreft afstand van de weg en/of maximum bouwhoogte voor de landschappelijke inpassingen een minder grote rol speelt. 3. Indien er binnen het huidige voorstel maatwerk kan worden geboden, hoe wordt het risico van onrechtmatigheid dan voorkomen? Er wordt bij toetsing altijd gebleven binnen de vigerende wet- en regelgeving als het lokale beleid. Van onrechtmatigheid is geen sprake, daarvan kan sprake zijn als er in het geheel geen toetsingskader is (kans op willekeur). Controle op onrechtmatigheid wordt geborgd door onder meer de bezwaar en beroepsmogelijkheden. 4. Op welke manier maken de voorgestelde kaders een betere inpassing in het landschap mogelijk dan maatwerk? Door middel van een beleidskader wordt verschil in projecten en daarmee verrommeling van het landschap voorkomen. Maatwerk gaat niet alleen over landschappelijke inpassing. Zoals onder 2 gesteld zal het hier vooral gaan over initiatieven met een hoge mate van innovatie.