Vraag en antwoord (nog openstaande vragen) na sessie 26 maart 2025

In de bijeenkomst van 26 maart 2025 zijn vragen gesteld. Een aantal hiervan is door tijdgebrek niet aan de orde gekomen. Tijdens de bijeenkomst is aangegeven dat de antwoorden van deze vragen aan u worden nagezonden. Bijgaand treft u de beantwoording van deze vragen aan. FNP •

Is dizze feroardening yn alle 18 gemeentes al op dizze wize behannele en komme de útkomsten noch nei de Rie? De urgentieverordening is inmiddels in alle gemeenten vrijgegeven voor inspraak. Daarnaast loopt ook het traject met alle gemeenteraden in verband met de gevraagde besluitvorming (geen zienswijzen indienen) in het kader van de ontwerp Centrumgemeenteregeling. In het kader van de nadere besluitvorming zullen de gemeenteraden de Reactienota inspraak ontvangen.

•

Hoe wurd de gemeenterie op e hichte brocht fan feroaringen die wei komme út die evaluaasjes? Het proces om te komen tot een evaluatie zal ca. 1.5 jaar na aanvang worden gestart. Het is op dit moment dan ook nog mogelijk aan te geven hoe dit precies vorm gaat krijgen. Dit is een punt van nadere uitwerking.

GroenLinks •

Hoe groot is het aantal huizen dat nu de urgentieverordening nog niet van kracht is met voorrang vergeven wordt in Leeuwarden? In 2024 werden er 100 woningen aan statushouders toegewezen. Op basis van een voorlopige rapportage blijkt dat daarnaast 23 woningen in Leeuwarden in 2024 via bemiddeling Weer Thuis/Transferpunt zijn toegewezen.

PvdA •

Hoe wordt binnen deze regeling geborgd dat reguliere woningzoekenden, met name starters en gezinnen met lage inkomens, nog voldoende toegang hebben tot sociale huurwoningen? Woningzoekenden met een urgentieverklaring krijgen voorrang op een woning tot maximaal 1/3e van de vrijkomende sociale huurwoningen. Dat betekent dat minimaal 2/3e van de vrijkomende woningen beschikbaar blijven voor de reguliere woningzoekenden. Hiermee is geborgd dat ook reguliere woningzoekenden toegang houden tot de vrijkomende woningen.

•

Wat zijn de gevolgen van deze regeling voor de wachttijden in de sociale huursector, en hoe wordt voorkomen dat mensen met lage inkomens nog langer moeten wachten op een woning? De totale voorraad sociale huurwoningen en de gemiddelde wachttijd blijft hetzelfde. De urgent woningzoekenden zijn namelijk geen extra woningzoekenden. Het gaat om het verdelen van de schaarste en voorrang bij toewijzing. Wel zullen regulier woningzoekenden mogelijk iets langer moeten wachten op een sociale huurwoning.

•

Is er over nagedacht om bijvoorbeeld senioren in de urgentie op te nemen om zo de doorstroming te bevorderen? Nee, daar is niet over nagedacht. De verordening is gericht op groepen waar de gemeente een verplichting heeft deze (straks) met voorrang te huisvesten: de komende wettelijke doelgroepen en de taakstelling voor statushouders. Het met voorrang herhuisvesten van senioren hoort hierin niet thuis. Daar kunnen gemeenten apart afspraken over maken met corporaties.

•

In hoeverre sluit deze regeling aan bij bestaand beleid voor dak- en thuislozen? Is er voldoende aandacht voor deze groep binnen de urgentiecategorieën? Ja, er is voldoende aandacht voor de dak- en thuislozen in de urgentieverordening. Deze doelgroep is één van de urgentie categorieën. Bij het inrichten van de urgentieorganisatie wordt gekeken naar de kennis en ervaring die nu binnen Weer Thuis is opgedaan.

•

De regeling benoemt vergunningshouders expliciet. Hoe wordt voorkomen dat zij in een maatschappelijk kwetsbare positie belanden door lange wachttijden of beperkte ondersteuning na huisvesting? Het eerste jaar ontvangen vergunninghouders maatschappelijke begeleiding vanuit Vluchtelingenwerk. Deze begeleiding bestaat uit ondersteuning bij allerlei dagelijkse zaken en bijvoorbeeld het regelen van toeslagen. Dit om te voorkomen dat ze in een kwetsbare positie komen. Daarnaast, als de vergunninghouder ook inburgeringsplichtig is, biedt de gemeente ondersteuning en voert de gemeente regie over de inburgering.

•

Hoe wordt omgegaan met bezwaren en klachten van woningzoekenden die zich benadeeld voelen door de toewijzingscriteria? Deze klachten en bezwaren worden via de daarvoor binnen de gemeente bestaande klachten en bezwaarschriftenprocedures behandeld.

•

De kosten van de regeling worden verdeeld over de gemeenten op basis van inwoneraantal. Hoe wordt voorkomen dat gemeenten met de meeste sociale huurwoningen onevenredig veel kosten dragen? Er is geen relatie tussen kosten, inwonertal en hoeveelheid sociale huurwoningen. We verwachten dan ook dat het niet aan de orde zal zijn dat gemeenten met de meeste sociale huurwoningen onevenredig veel kosten gaan dragen. Wel is in de regeling afgesproken dat er monitoring plaatsvindt over aantallen toewijzingen, middelen, etc. Hiermee is wel inzicht in dit type gegevens.

•

Zijn er aanvullende middelen beschikbaar gesteld om de extra administratieve en juridische lasten die deze regeling met zich meebrengt op te vangen? De verwachte rijksvergoeding bevat ook middelen voor de uitvoeringsorganisatie. Vanuit de rijksvergoeding moet een pakket aan kosten worden gedekt (waaronder o.a. administratieve en juridische lasten) en we gaan er vanuit dat dit voldoende is.

•

Wordt de betaalbaarheid van de regeling gewaarborgd op de lange termijn, en hoe wordt ingespeeld op veranderende woningmarktomstandigheden? Voor wat de betaalbaarheid van de regeling zijn woningmarktomstandigheden niet van toepassing. We zetten ons samen met de corporaties in om voldoende sociale huurwoningen toe te voegen, maar dat is een langdurig proces. De lange termijn is lastiger te overzien, maar via de rijksmiddelen die beschikbaar gesteld worden moet de regeling uitvoerbaar zijn. Gemeenten ontvangen indexering op de rijksmiddelen via de reguliere begrotingscyclus. De veranderende woningmarkt omstandigheden kunnen nog niet worden voorzien, evenals de effecten daarvan. De onzekerheid rondom de rijksmiddelen kan effecten hebben voor de uitvoeringsorganisatie of gemeente, die we op dit moment nog niet kunnen overzien.