Gezamenlijke reactie op het schrappen van de verhuurdersvergunning.

De verhuurdersvergunning Gezamenlijke reactie van Stichting Vlietvaardig en Stichting Wijkpanel Vlietzone Hoe is het mogelijk dat in een Plan van Aanpak – dat een redelijk definitief karakter mag hebben wil het een leidraad zijn – de verhuurdersvergunning wordt aangedragen als een “kansrijke” optie, deze pas in een volgend stadium wordt getoetst op geschiktheid, en vervolgens opzij wordt gezet waardoor een uitgeholde versie van het Plan van Aanpak overblijft. Men beweert dat “nut, geschiktheid en toepasbaarheid in de Leeuwarder situatie is bekeken” maar blijkbaar niet voldoende, want “op grond van onderzoek van de praktijkvoorbeelden elders in het land” wordt nu afgezien van de verhuurdersvergunning. Die praktijkvoorbeelden waren reeds bekend toen het Plan van Aanpak werd geschreven, dus had men kunnen weten dat voorbereiding, implementatie en uitvoering/ onderhoud van het systeem veel capaciteit vergt. Bij het opstellen van het Plan van Aanpak wist men blijkbaar niet wat een stelsel van verhuurdersvergunning allemaal inhoudt.

Dit in tegenstelling tot de verklaring van B en W op 8 april tijdens het Open Podium, dat men bekend is met een dergelijk systeem; “Wij hebben voldoende (?) kennis van deze vorm van vergunningverlening.” Tijdens hetzelfde Open Podium van 8 april 2020 wordt door B en W stellig geantwoord op een vraag vanuit de raad, dat men wil “kijken naar de kwaliteit van het verhuurde (verhuurder, bewoning en pand) om in te kunnen grijpen op ontstane overlastsituaties en daarmee de leefbaarheid van de wijk te verbeteren. Daarom voeren we ook een verhuurdersvergunning in.” En dat men voor de invoering van de verhuurdersvergunning verwacht minimaal 1 jaar nodig te hebben. Blijkbaar was het toen nog geen “complex, arbeidsintensief en duur stelsel zonder bewezen maatschappelijk resultaat.” De verhuurdersvergunning wordt weggezet als té arbeidssintensief (het is namelijk 3 fte extra naast de al bestaande formatie). In dat verband zou nog eens gekeken kunnen worden naar de handhavingsambtenaren die vanuit de hondenbelasting betaald worden. Voor zover bekend worden deze fte’s reeds nu al niet -volledig- ingezet voor het doel op basis waarvan deze fte’s gefinancierd worden. Daarnaast zal het huidige team Toezicht en Handhaving (het Interventieteam Vlietzone) worden uitgebreid met 2 fte.

Dit team zal in actie komen nadat er melding is gemaakt van overlast (“op basis van de bevindingen en meldingen”), dus op het moment dat het al té laat is gaat dit team per casus afspraken maken over de aanpak van de overlast. Dit in tegenstelling tot de verhuurdersvergunning die juist overlast tracht te voorkomen(!), door het niet verlenen van een vergunning of juist door het intrekken van de reeds bestaande vergunning. In de brief van B en W wordt tevens aangegeven dat het een tijdelijke uitbreiding van 2 fte betreft. Het ligt in de lijn der verwachting dat het aantal fte zal worden verlaagd als er minder meldingen worden gemaakt. Dit gaat voor problemen zorgen gezien de bewoners van de Vlietzone op de bewonersavond op 11 februari 2020 hebben aangeven ‘meldingsmoe’ te zijn en dat er een “te zwaar appél [ligt] op het melden van klachten.” Juist met een verhuurdersvergunning wordt er veel data vergaard, niet alleen meldingen van overlast. Juist deze aanpak zou kunnen resulteren dat er op voorhand kan worden ingegrepen, en niet nadat het al (weer) te laat is. De aanstelling van maar één inspecteur (verbonden aan het hierboven genoemde Interventieteam Vlietzone) zal ertoe leiden dat er hooguit steekproefsgewijs gecontroleerd kan worden. Op die manier loop je achter de feiten aan.

En bovenal is het opzienbarend dat júist het stelsel van verhuurdersvergunningen aangedragen vanuit de wijk zelf (Stichting Vlietvaardig) - niet zal worden ingevoerd! Wij willen de Raad dan ook graag wijzen op de kamerbrief van 22 februari 2021 demissionair minister Ollongren en het Rotterdamse actieplan.

Vast staat dat er het instrumentarium dat toeziet op de naleving van alle aspecten van goed verhuurderschap ontbreek. In de kamerbrief staat vermeld dat er een nieuwe wettelijke regeling komt die de grondslag gaat bieden voor het instrumentarium om de naleving van goed verhuurderschap te borgen. Tevens krijgt een gemeente de bevoegdheid om een vergunningplicht in te stellen, een verbod tot verhuur zonder vergunning. De gemeente Rotterdam heeft, vooruitlopend hierop, reeds een concreet en solide onderbouwd actieplan gemaakt waarbij de gemeente een verhuurdersvergunning gaat invoeren, die anders dan die in Groningen, ziet op een vergunning per pand, en concreet gaat handhaven op: Ernstig achterstallig onderhoud, illegale bouw, illegaal gebruik van een gebouw, illegale kamerverhuur, illegale woningvorming, woonfraude, woonoverlasten en illegale toeristische verhuur. Het actieplan van de gemeente Rotterdam is goed onderbouwd en goed uitvoerbaar. Het wijkpanel en de stichting Vlietvaardig verzoekt de Raad dan ook om hun Rotterdamse collega’s uit te nodigen om het actieplan toe te lichten. Wanneer wij terugkijken op het afgelopen jaar dan zien wij geen concrete verbeteringen in de wijk.

Het afgelopen jaar is de wijk verrijkt met een dagopvang onder de vlag van een museum, komen er een groot aantal zorgappartementen bij voor ouderen met een zware zorgbehoefte en is de overlast door jongen met een zeer zware zorgbehoefte (SID) alleen maar toegenomen. Wanneer in dat verband enkel gekeken wordt naar onmogelijkheden, zoals initiatieven waarvan -blijkens voormelde kamerbrief, al bekend was dat deze niet kansrijk waren, geeft ons wel het gevoel dat het hier eerder een kwestie is van niet willen dan van niet kunnen. Wij hopen dat dit gevoel onjuist is en dat het College, de Raad en de ambtenaren de schouders eronder willen zetten en ons gaan voorzien waar elke burger recht op heeft, een leefbare wijk waar het prettig wonen is.