Brief burger 6

Van: Verzonden: dinsdag 10 mei 2022 12:30 Aan: Onderwerp: Straatintimidatie U ontvangt niet vaak e-mail van

Meer informatie over waarom dit belangrijk is

LET OP: Dit bericht is afkomstig van buiten de organisatie. Klik niet op links of bijlagen tenzij u de afzender en de inhoud van het bericht vertrouwt. Beste heer/mevrouw, Ik zag online de oproep tot melding van straatintimidatie in Leeuwarden voor een bespreking van de gemeenteraad. Ik hoef hier niet zelf aan het woord te komen en ik zou graag anoniem blijven. Ik ben opgegroeid in Leeuwarden en ik heb vele gevallen meegemaakt van straatintimidatie, in lichtere en zwaardere vorm. Wanneer je als meisje/vrouw in de avond van Blokhuis poort naar de oude bibliotheek loopt, houdt je er van te voren rekening mee dat je geen oogcontact maakt met de mannen die tegen muurtjes leunen bij de kruising met de weaze. Nageroepen, na gefloten, kleine stukjes achterna gelopen en vervolgens uitgelachen worden is daar bijna onontkoombaar. Ik ben een keer na het stappen met vriendinnen bij de stijgers aan de gracht gaan zitten voor de oude bibliotheek. Er is daar één manier op weer op de kant te komen. We draaien ons om en er staat een man, broek naar beneden, zich te bevredigen, terwijl hij onze enige uitgang blokkeert. Ik fietste na het stappen naar huis toe en er komt een jongen voor een klein stukje naast mij rennen, terwijl hij zegt: ik ga je pakken, ik ga je pakken. Blijkbaar alleen voor de grap. Ik ben een keer, toen ik naar huis toe liep aangesproken door iemand die de weg wilde weten.

Ik wees hem de weg. Maar hij volgde deze niet, bleef met mij meelopen. Toen ik vroeg of hij weg wilde gaan wilde hij dit niet. Ik loop door. Hij loopt mee. Ik stop met reageren, waar hij verontwaardigd van wordt. Ik meldt stelliger dat ik alleen door ga. Meneer is nu boos op mij dat ik hem zo'n stuk heb mee laten lopen als ik vervolgens niet eens met hem mee wil. Uiteindelijk lijkt hij akkoord en zegt: ik ga, geef me in ieder geval een knuffel. Ik was opgelucht dat het er eindelijk op zat, kom naar hem toe voor een afstandelijke knuffel, maar wordt meegetrokken naar de grond. Ik kan op staan en ren weg. Ik fiets met mijn moeder door de stad en er spring zomaar iemand achterop mijn fiets en hij knijpt mij in mijn bil. Ik loop in de supermarkt, ook met mijn moeder, er komt een veel te oude man naar mij toe en fluistert dat ik een mooie bil heb. Ik loopt terug naar huis van een feestje. Iemand haalt mij in met de fiets en vertraagd vervolgens van snelheid. Iets verder op stapt hij van zijn fiets af, gaat er naast staan, trekt zijn broek deels naar beneden, gaat zichzelf bevredigen en wacht mij op. Ik loop naar de overkant van de straat om afstand te behouden. Hij stapt op zijn fiets, fiets naar mijn kant van de straat toe en herhaalt zijn handelingen. Ik loop weer naar de overkant van de straat en hij herhaalt zichzelf wederom. Ik hoop u hiermee een beeld gegeven te hebben.

Ook heb ik verhalen van onaangename interacties in kroegen, maar dit zijn toch wel de interacties

waar ik persoonlijk de meest nare herinnering aan heb. In veel van deze gevallen ben ik minderjarig; 15, 16 of 17 jaar oud. Maar ook nu heb ik er last van.