Brief burger 10

Van: Verzonden: woensdag 11 mei 2022 10:41 Aan: Onderwerp: Straatintimidatie U ontvangt niet vaak e-mail van is

. Meer informatie over waarom dit belangrijk

LET OP: Dit bericht is afkomstig van buiten de organisatie. Klik niet op links of bijlagen tenzij u de afzender en de inhoud van het bericht vertrouwt.

Goedemorgen, Ik hoop dat deze mail nog op tijd is voor de gemeenteraad. Hoe dan ook, ik kom net jullie instagrampost tegen over straatintimidatie en ik ben heel blij dat hier iets mee gedaan wordt. Over straat gaan alleen als het donker is doe ik nooit. Maar ook in de zomer na een uur of 8/9 ga ik niet meer alleen een blok om, tenzij ik nog naar huis moet van vrienden oid. Als ik dit weet pak ik altijd de fiets, ook al wandel ik liever. Daarnaast heb ik altijd muziek in zodat ik dingen die geroepen worden niet meekrijg. Iedere keer als ik door de stad wandel is er wel iets wat geroepen wordt. Ongeacht leeftijd van de persoon, situatie, tijdstip, wat ik aan heb, etc. Afgelopen zomer ontstond een situatie wat er uiteindelijk bij mij voor heeft gezorgd dat ik een zelfverdedigingswapen bij me ben gaan dragen. Sinds dien heb ik een kubotan aan mijn sleutelbos. Wat er gebeurde was dat ik door de stad liep, op de stoep, ik werd afgesneden door een fietser die zich omdraaide en iets zei. Vanwege mijn oordoppen hoorde ik dit niet, deed ze uit en vroeg wat hij zei. Hij zei dat ik aan de kant moest gaan, dat hij gebeld had, en dat ik wat blijer moest kijken. Normaliter negeer ik dit soort dingen en loop ik door. Maar ik was het zat. Heel rustig wees ik hem op het feit dat hij op de stoep fietste en mij afsneed. Ook vroeg ik hem waarom ik blijer moest kijken.

Wat er verder over en weer gezegd is weet ik niet meer precies, maar ik wilde me niet zomaar laten afschrikken. Omstanders keken ons aan en moesten lachen. We hebben met verheven stem naar elkaar staan praten. Toen hij op een gegeven moment echt begon te dreigen met fysieke dingen realiseerde ik me dat ik het niet zou gaan winnen als hij dat zou gaan doen. Dus besloot om op dat moment door te lopen. Want dat is het, je weet dat je het fysiek gewoon niet gaat winnen. Ik stond volledig te trillen en heb iedere drie stappen over mijn schouder gekeken uit angst dat hij achter mij aan kwam. Vervolgens werd ik ingehaald door een andere man. Op het eerste gezicht leek hij het goed te bedoelen, vroeg mij of het ging, ik vertelde dat ik stond te trillen van adrenaline. Hij maakte een praatje en stond er vervolgens op dat ik met hem mee naar huis ging om wijn te drinken, want hij woonde vlakbij. Gelijk kwam adrenalinestoot nummer twee, ik wist niet wat me overkwam. Deze "redder" had ook andere plannen. Dus ik zei dat ik eigenlijk gewoon boodschappen wilde gaan doen. Na veel gedoe liet hij mij gaan maar hij wilde wel perse dat ik zijn telefoonnummer op zou slaan. Om van het gezeur af te zijn liet ik hem zijn nummer erin zetten. Vervolgens kon ik eindelijk boodschappen gaan doen, maar ik was volledig van slag.

Dit alles gebeurde op klaarlichte dag, op een drukke doordeweekse dag. Ik weet dat een zelfverdedigingswapen mij hooguit wat tijd gaat geven mocht het echt een keer nodig zijn. Maar ik loop nooit meer zonder die sleutelbos in mijn jaszak. Niet meer in mijn tas. En als ik iemand zie of vermoed dat iets wel eens link zou kunnen worden pak ik de kubotan vast in mijn hand. Kubotan's zijn overigens legaal. Los van dit alles vind ik het volslagen idioot dat ik, dat we, hierover na moeten denken. Moeten appen als we veilig thuis zijn. Dat ik regelmatig een vriend bel als ik op straat loop, omdat ik weer eens achtervolgd word door iemand die ik niet vertrouw. Dat ik die mannen uit mijn stuk net nog regelmatig in de stad tegenkom, en mij elke keer weer afvraag of het vooropgezet was, en dat ze samenwerken op deze manier. Dat we überhaupt over onze schouder moeten kijken om de zoveel meter om te checken of de kust nog veilig is. Ik ben blij dat het aan de kaak gesteld wordt, dit is maar 1 voorbeeld van velen. Zoals ik zei, ik, we, kunnen de straat niet op zonder minstens 1x een opmerking te krijgen, als het daar al bij blijft. Dat klinkt overdreven, maar dat is het niet. Ik ben heel benieuwd hoe dit verder verloopt en hoop dat mijn verhaal ook een steentje heeft bijgedragen. Als er verdere vragen zijn hoor ik het graag. Met vriendelijke groet,