Brief burger 1

Van: Verzonden: maandag 9 mei 2022 22:40 Aan: Onderwerp: Topic straatintimidatie

[U ontvangt vaak geen e-mail van . Informatie over waarom dit belangrijk is op https://aka.ms/LearnAboutSenderIdentification.] LET OP: Dit bericht is afkomstig van buiten de organisatie. Klik niet op links of bijlagen tenzij u de afzender en de inhoud van het bericht vertrouwt. Goedenavond, Naar aanleiding van de Instagram-post, zou ik graag m’n verhaal delen. Ik zie geregeld situaties waar ik als mens met een rol in deze maatschappij m’n vraagtekens bij heb, maar nu dus ook een concreet voorbeeld. De situatie speelde zich af ergens rond oktober 2021, exacte tijd en datum weet ik niet meer, maar de stad was gevuld, het was nog mooi weer, dus dit moet ergens aan het eind van de lockdowns geweest zijn. Volgens mij ‘n welbekende plek voor onveilige sferen aangezien m’n vriendin hier zelfs sámen met mij het liefst een straat voor omloopt; de stoep voor de Spar in ‘t centrum van Leeuwarden. In dit geval was ik alleen en liep ik terug van ‘n snel bezoek aan de Hema. We wonen in ‘t centrum dus de snelste route voor mij is langs ditzelfde punt en ik (als man) kan dit hoekje op zich prima belopen, zonder gedoe. Deze situatie was echter net iets anders. Het was klaarlichte dag, rond het uur van 15.00u in de middag en de stad was gevuld met de bekende hoeveelheid mensen. Terwijl ik net de Hema uitstap, loop ik richting de Spar. Ongeveer 50 meter voor mij zie ik twee vrouwen lopen.

Allebei met een kinderwagen aan de hand. Zij lopen dezelfde route, maar dan een flink stuk voor mij. Op een gegeven moment steken zij de straat over om vervolgens, langs de JD, de straat in te lopen. Al gauw worden zij begroet door een groep van ongeveer acht mannen. Ik weet niet in hoeverre uiterlijk een rol speelt, aangezien dit in geen enkel scenario wenselijk zou zijn, maar het was duidelijk dat Nederlands niet hun moedertaal was. Één van deze heren, in het bezit van ‘n exotisch biertje, ‘n Desperados als ik me niet vergis, slaat binnen ‘n oogwenk z’n arm om één van de vrouwen heen. Reminder; het is overdag en de stad is bovengemiddeld gevuld met mensen. Er waren rustig 5 mensen die dit op ‘t zelfde moment als mij zagen gebeuren. Nu is dit sowieso al een grens te ver, aangezien je niet zo maar iemand aanraakt en al helemaal niet half beschonken en wanneer er met kinderwagens gereden wordt.

Ik zag het gezicht van de vrouw niet, aangezien ze voor me liep, maar het inéén duiken op ‘t moment van aanraking en vast houden (beroving van vrijheid?) was voor mij wel ‘n duidelijk signaal dat de vrouwen zich verre van comfortabel voelden. Er werden wat Engelse woorden geroepen in de trend van; “Trouw met me.”, etc. De vrouw probeerde de hand weg te slaan, maar deze man was duidelijk een kop groter en aanzienlijk fysiek in ‘t voordeel. Daarnaast stonden er nog zeven mannen bij te lachen en het gedrag aan te moedigen. Voor ik het wist, schreeuwde ik iets van “Hey!” naar de beste man in kwestie en de interesse verschoof al snel naar mij. Prima, want de vrouwen hadden in ieder geval een mogelijkheid om door te lopen en op veilige afstand te komen. De context werd me iets duidelijker, aangezien ik nu degene was die de arm om zich heen geslagen kreeg. Er was duidelijk spraken van een mate van beschonkenheid, want dat kon ik van deze afstand moeilijk missen. In ‘t Engels en met ‘n flinke stoot adrenaline probeerde ik de man duidelijk te maken dat we (wij mannen) zo niet met vrouwen om gaan. Hij bedankte mij dat ik ‘m wees op zijn gedrag, ook al kwam ‘t uit z’n mond alsof hij verre van dankbaar was. Er werden nog wat woorden gewisseld, nog steeds in ‘n halve houdgreep in ‘t centrum van Leeuwarden op ‘n doordeweekse middag, tot ik mij los kon maken van deze man.

De zeven mannen waren er nog steeds en waren enigszins verward door het spektakel wat zich voor hun ogen voor deed. Gelukkig in zoverre dat ze niet de noodzaak voelden om zich er ook mee te bemoeien. In m’n ooghoek zag ik de vrouwen al halverwege de steeg lopen, richting Paddy’s. In ieder geval veilig. Eenmaal ontdaan van de man, die zich al lachend weer bij z’n vrienden aansloot, liep ik richting m’n eigen huis. Hier heb ik wel eerst even ‘n blokje voor omgelopen, om er zeker van te zijn dat ik niet gevolgd zou worden. Dat ze zouden weten waar ik woon, was wel ‘t laatste waar ik zin in had. Eenmaal thuis, nog vol adrenaline, vroeg ik mij nog af hoe het met de vrouwen zou zijn. Toen ik het verhaal aan m’n vriendin vertelde, nadat ik bekomen was van de hele situatie, viel bij mij pas ‘t kwartje hoe gevaarlijk de situatie had kunnen zijn en hoe anders het af had kunnen lopen. Ten eerste ben ik blij dat de vrouwen hun weg hebben kunnen vervolgen zonder al te veel gedoe. Daarnaast heb ik dit verhaal met meerdere mensen gedeeld die dichtbij stonden, om m’n verontwaardiging van de realiteit van ‘t Bystander-effect in de praktijk te delen en aan te geven dat wij als mannen een grote rol hebben in de aanpak en oplossing van dit probleem.

Het bijzondere vond ik wel de opmerking van velen; ‘Pas je volgende keer wel op, die gasten hadden je wel neer kunnen steken.’ Natuurlijk hoop ik dat er geen volgende keer hoeft te zijn, maar de realiteit leert mij dat situaties zoals deze meer regel dan uitzondering zijn. Dit is toevallig eentje die ikzelf meemaak, op klaarlichte dag. Daarnaast moet ingrijpen in zulke situatie niet weerhouden worden van de mogelijke gevolgen. Het idee dat je beter niks kan doen, want ander hang jij, kan voor velen toch nog een drempel zijn om hier iets tegen te doen.

De exacte oplossing weet ik niet, maar laat het alsjeblieft geen symptoombestrijding zijn. Het zal ‘n mix van invalshoeken moeten zijn; van opvoedkundig tot financieel en van directieve aanpak op straat en beleidsvoering tot preventie in wijken en ingangen vinden tot bepaalde groepen via wegen die de bureaucratie niet altijd toe laat. Maar dat is mijn visie. Hierbij mijn verhaal. Eén voorbeeld. Ik sta best open voor het gesprek hierover, maar ikzelf hoef geen podium voor dit verhaal. Ik hoop dat Leeuwarden prettiger kan worden voor iedereen die dat nu als niet prettig ervaart op straat. Voor vragen mag je altijd bellen. Met vriendelijke groet,