1. 230517 Inspraak De Hem - burger

Wat uniek is, kan niet worden gecompenseerd Inspraak bestemmingsplan De Hem, 17 mei 2023 Geachte aanwezigen, Ik zie de besluitvorming over bestemmingsplan De Hem – met name waar het gaat om de Hounspolder – als een lakmoesproef. Nemen we de fraaie teksten over duurzaamheid in de vele beleidsnota’s serieus, of is het een wassen neus? Menen we het? Ja of nee? Ik ben opgegroeid in Goutum, in de jaren ’70. Het gebied langs de Hounsdyk was toen een uniek vogelparadijs, van begin tot eind. Zelf ben ik naar het westen gegaan om te studeren, maar mijn ouders zijn tot het uiterste in het dorp blijven wonen. En zo lang het kon wandelde mijn vader elke dag over de Hounsdyk om via de Wergeasterdyk huiswaarts te keren. Regelmatig vertelde hij over zijn ervaringen. In de vier decennia waarin hij zijn rondjes liep, werd er steeds een stukje van het vogelparadijs afgeknibbeld. In een doorlopend proces werd het steeds minder en minder. En ik snap het wel, er moeten belangen tegen elkaar worden afgewogen, maar de besluitvorming ging altijd één kant uit. Nooit een ontwikkeling ten gunste van de weidevogels, altijd ten koste van. Ik herinner me hoe hij het beeld schetste van een grutto met een gebroken snavel, niet lang na de feestelijke opening van een nieuw gemaal. De grondwaterstanden werden naar beneden getrokken.

En nu is er nog een piepklein gebiedje over van het omvangrijke vogelparadijs, even uniek als wat ik me herinner uit de jaren ’70. De vraag is: hoe gaan we daar nu mee om? Hebben we het lef om na honderden keuzes ten koste van de weidevogels nu eens vóór de vogels te kiezen, door op gepaste afstand te bouwen? Ik lees in de stukken over weidevogelcompensatie, in mijn ogen even belachelijk als het compenseren van een Rembrandt door een schilderij van een oudoom die aardig met verf kan omgaan. Wat uniek is moet je niet willen compenseren. Dat moet je respecteren. Kortom, bouw op gepaste afstand.

1