Transcript openbare raadsvergadering 1 april 2026
Tekst van het document
TRANSCRIPT VAN DE GEMEENTERAAD VAN DE GEMEENTE LAREN d.d. 1 april 2026
1.
Opening en vaststelling agenda De voorzitter: Goedenavond, welkom allemaal. Ik open hierbij de gemeenteraadsvergadering van de gemeente Laren van 1 april 2026. Ik heet u allemaal van harte welkom, de te benoemen nieuwe raadsleden, het college van burgemeester en wethouders, collega's van de ambtelijke organisatie en natuurlijk inwoners, belangstellenden en luisteraars thuis, van harte welkom. Wij beginnen even bij agendapunt 1 van deze feestelijke avond, dat is de vaststelling van de agenda. Er zijn gelukkig geen afmeldingen. Dat is wel prettig bij een installatieceremonie. En wij hebben vanuit deze zijde ook geen bijzonderheden qua mededelingen. Dan ga ik even aan u vragen of wij de agenda zoals die staat, en dat is eigenlijk als hoofdpunt de beëdiging van nieuwe raadsleden, of wij die zo kunnen vaststellen? Ja? Hierbij vastgesteld.
2.
Mededelingen De voorzitter: Dan het agendapunt mededelingen. Vast agendapunt, ook vanavond, toch voor de formaliteit. We hebben geen mededelingen ontvangen vooraf, maar zijn er misschien mededelingen op deze avond, anders dan straks om elkaar misschien toe te spreken of iets aan te vullen? Nee? Mooi.
3.
Beëdiging nieuwe raadsleden De voorzitter: Dan zijn we bij het agendapunt waar het om gaat vanavond, de beëdiging van nieuwe raadsleden. Het gaat als volgt vanavond. Ik ga u zo dadelijk vragen om allemaal te gaan staan, want we gaan de eed en/of de belofte afleggen. Die ga ik voorlezen. Een keer ga ik de eed voorlezen en een keer de belofte. U heeft bij voorbaat al gekozen welke van de twee u wilt verklaren. Dan gaat u allemaal staan. Ik zou ook vragen dan of de belangstellenden hier op de publieke tribune, zo u kan, of u ook wilt gaan staan. Als dat niet lukt, dan mag u ook blijven zitten. Dat is helemaal geen probleem. En dan daarna, als ik dat beide heb gedaan, dan ga ik u een voor een even naar voren vragen. Dan kunt u ten overstaan van mij de eed of de belofte verklaren. Dan krijgt u van de griffier een welkomstcadeau mee van de gemeente Laren. En zo gaan wij de hele avond door. Dan zal ik u nog even toespreken. Is toch altijd heel goed om nog wat vriendelijke, verbindende adviezen mee te krijgen. En dan staat het ook u geheel vrij per fractie, fractievoorzitter, u bent ook allemaal nog in de gelegenheid om de ruimte te krijgen om ook iets te zeggen, zo u wil. En dan gaan we naar het einde van deze avond. Zo ziet het eruit.
En op het moment dat we de belofte of de eed afleggen en mensen, familieleden, willen een foto maken, dan lijkt me dat ook gewoon heel prettig en warm dat dat gewoon kan. Als u mij niet te veel voor de voeten wil lopen, is dat in ieder geval heel prettig. Maar als u gewoon om mij heen dat doet, dan heeft u ook misschien een hele mooie foto van dat moment. Maar dan moet u wel een beetje in de startblokken staan met uw telefoontoestel of device, hoor ik hier in mijn linkeroor zeggen. Device heet dat dan. Dan ga ik even naar het katheder, want het wordt toch een beetje formeel kader. Ik herhaal het toch nog even. U bent natuurlijk uitstekend voorbereid als aankomend gemeenteraadslid van Laren. Maar toch nog even. Als u dat wil afleggen, dan zal ik straks de tekst voorlezen. Dan komt u naar voren. En dan verklaart u met twee gesloten, voorste vingers … Dat gaat zo, ik laat het toch even zien. Mag ook zo, maar niet zo. Dat is iets anders. Want anders doe ik het opnieuw, dus het moet wel in één keer goed. En dan zegt u: zo waarlijk helpe mij God almachtig. Dat is als u de eed aflegt. Als u de belofte aflegt, dan hoeft u dit niet te doen, 1
wat ik net deed met mijn hand. Maar dan zegt u: dat verklaar en beloof ik. En dat geeft helemaal niet. Mocht het niet in één keer goed gaan, overigens verwacht ik dat wel van de gemeenteraad van Laren, maar dan doen we het gewoon even opnieuw. Ik ga eerst u vragen om allemaal te gaan staan. De tekst als eed, als u dat als raadslid gaat afleggen, is als volgt. Ik zweer dat ik om tot lid van de raad benoemd te worden rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd. Ik zweer dat ik om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enig geschenk of enige belofte heb aangenomen of zal aannemen. Ik zweer dat ik getrouw zal zijn aan de Grondwet, dat ik de wetten zal nakomen en dat ik mijn plichten als lid van de raad naar eer en geweten zal vervullen. Dan de tekst voor de belofte die u aflegt als raadslid. Ik verklaar dat ik om tot lid van de raad benoemd te worden rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd. Ik verklaar en beloof dat ik om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enig geschenk of enige belofte heb aangenomen of zal aannemen. Ik beloof dat ik getrouw zal zijn aan de Grondwet, dat ik de wetten zal nakomen en dat ik mijn plicht als lid van de raad naar eer en geweten zal vervullen.
Dan vraag ik u als eerste de raadsleden die de eed willen gaan afleggen. En dan beginnen we bij raadslid Loeff. Wilt u naar voren komen? De heer Loeff: Zo waarlijk helpe mij God almachtig. De voorzitter: Van harte gefeliciteerd. De heer Loeff: Dank u wel. De voorzitter: Dan krijgen we raadslid Jacobse. De heer Jacobse: Zo waarlijk helpe mij God almachtig. De voorzitter: Van harte gefeliciteerd. De heer Jacobse: Dank u wel. De voorzitter: Raadslid Van Midden. De heer Van Midden: Zo waarlijk helpe mij God almachtig. De voorzitter: Van harte gefeliciteerd. De voorzitter: Dank u wel. De voorzitter: Raadslid Timmerman. Mevrouw Timmerman-Hamers: Zo waarlijk helpe mij God almachtig. De voorzitter: Raadslid Jansen. De heer Jansen: Zo waarlijk helpe mij God almachtig.
2
De voorzitter: Ten slotte de heer Lobregt. De heer Lobregt: Zo waarlijk helpe mij God almachtig. De voorzitter: Dan gaan we nu naar de leden die voor de belofte hebben gekozen. En u weet het nog, dat verklaar en beloof ik. Raadslid Van Goozen. De heer Van Goozen: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Raadslid Niekus. Mevrouw Niekus: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Raadslid Koldenhof. De heer Koldenhof: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Raadslid Sterken-Van Gastel. Mevrouw Sterken-Van Gastel: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Raadslid Westendorp. De heer Westendorp: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Raadslid Krale. De heer Krale: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Raadslid Vos. De heer Vos: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Raadslid Grunwald. De heer Grunwald: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Raadslid Beishuizen. Mevrouw Beishuizen: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Lieve mensen, we hebben een nieuwe gemeenteraad. Van harte gefeliciteerd. Ik verzoek u vriendelijk dat u weer mag plaatsnemen. Dus u mag weer fijn gaan zitten. Geachte raadsleden, dames en heren, staat u mij toe u kort toe te spreken als uw voorzitter van deze raad. We hebben een nieuw Larens parlement. Ik eindigde maandag met de woorden toen we afscheid namen van het Larens parlement van de afgelopen vier jaar.
En nu hebben we een nieuw Larens parlement en u mag het gewoon gemeenteraad noemen. Vandaag staan we aan het begin van een nieuwe periode van verantwoordelijkheid, samenwerking 3
en vertrouwen. U bent gekozen om de stem van uw inwoners te vertegenwoordigen, niet alleen door te luisteren, maar ook door te handelen. Als we nadenken over wat het betekent, het is weleens eerder gememoreerd, komt een beeld naar voren uit het werk van Anton Mauve. Een beeld wat vaker gememoreerd is, ik weet nog door de heer Loeff bijvoorbeeld, een kudde schapen, kalm voortbewegend over het landschap, geleid door een herder. Een verstild tafereel van deze kunstenaar, maar het vertelt iets wezenlijks over onze gemeenschap. De schapen bewegen samen, maar niet gedachteloos. De herder leidt, maar is tegelijkertijd afhankelijk van het welzijn en de richting van de kudde. De werken van Mauve, van schapen en herders, ogen rustig en eenvoudig, maar dragen vaak een diepere laag. En daar moet u maar eens even over nadenken. In zekere zin is dat ook wat een gemeenteraad is. Geen hiërarchische machtstoren, maar een levend geheel van mensen, stemmen en belangen. U bent niet alleen de herders. U bent ook onderdeel van de gemeenschap die u vertegenwoordigt. Een bekend politiek denker en filosofe sprak eens over het belang van voice en vote, wat stem en stemrecht betekent. Niet alleen het recht om te kiezen, maar ook het vermogen om gehoord te worden. Democratie is volgens deze denker geen systeem dat vanzelf werkt. Het leeft alleen als mensen daadwerkelijk spreken, luisteren en deelnemen.
Voor u als raad betekent dit iets concreets, dat u ruimte maakt voor verschillende stemmen, ook als ze schuren. Dat u niet alleen besluiten neemt, maar ook betekenis geeft aan de besluiten door uitleg en dialoog. Dat u zich bewust bent van de verantwoordelijkheid die komt met het vote, de formele macht, en deze altijd verbindt met de voice, de menselijke maat. Want zonder stem wordt stemrecht leeg. En zonder luisteren wordt spreken zinloos. In het beeld van Mauve zien we rust, maar ook afhankelijkheid. De kudde vertrouwt op de herder, maar een goede herder kijkt niet alleen vooruit. Hij of zij kijkt ook om zich heen naar wat er leeft, wat er nodig is en of iedereen nog mee kan komen. Dat is uw opdracht. In een tijd waarin vertrouwen in de overheid niet altijd vanzelfsprekend is, vraagt dat om nabijheid, om zichtbaar te zijn, om uitleg te geven, om soms ook te twijfelen en dat te durven te tonen. Want juist daarin ontstaat ook geloofwaardigheid. Laat deze raad een plek zijn waar verschillen niet worden weggedrukt, maar vruchtbaar worden gemaakt. Waar besluiten niet alleen juridisch kloppen, maar ook maatschappelijk landen. Waar inwoners niet het gevoel hebben dat er over hen wordt gesproken, maar dat zij zelf deel uitmaken van het gesprek. En investeer met elkaar in de dialoog. Een debat dat op inhoud en met respect wordt gevoerd.
Blijf met elkaar naar gemeenschappelijkheden zoeken en tevens, wanneer de meerderheid heeft besloten, ook de democratische besluiten in gezamenlijkheid uit te dragen en te steunen. Dat onderstreept bestuurskracht, zelfstandigheid en de identiteit van Laren. Ik wens u, het Larens parlement, vanuit deze plek wijsheid, moed en verbondenheid toe. Dat u samen een gemeenschap mag vormen waarin iedere stem gehoord wordt en iedere stem telt. Dank u wel. En dan kijk ik nu rond of er behoefte is om zelf nog achter het katheder plaats te nemen om zelf als fracties de raad toe te spreken. Ik zie in ieder geval de heer Koldenhof. Zijn er meer? Laat ik even inventariseren. De heer Koldenhof, meer mensen aan deze kant? Mevrouw Timmerman. En de heer Lobregt, mevrouw Beishuizen. Dan beginnen we met de heer Koldenhof. Wilt u hier achter het katheder plaatsnemen? En gaat uw gang. De heer Koldenhof: Dank u wel, voorzitter. Geheel onvoorbereid, dames en heren, maar omdat ik nu net de uitnodiging deed, dacht ik dan mag ik toch graag van de gelegenheid gebruikmaken om iets te zeggen. Allereerst natuurlijk hartelijk gefeliciteerd, collega-raadsleden.
Ik spreek namens mezelf, maar ik denk ook zeker te weten dat ik namens mijn fractie spreek dat wij ontzettend uitkijken naar deze nieuwe periode om met elkaar weer een hele leuke tijd tegemoet te gaan, want het is natuurlijk aan de ene kant allemaal best serieus wat we met elkaar altijd moeten bespreken, maar ik hoop, en dan kijk ik ook even terug naar de 4
afgelopen vier jaar, waar overigens door heel veel mensen op teruggekeken werd als dat dat een hele leuke raad was, dat ik dat, en ik heb jullie natuurlijk allemaal meegemaakt tijdens de campagne, ook verwacht dat dat deze periode absoluut ook wel weer het geval zal zijn. En dat is iets om alvast erg naar uit te kijken, los van alle serieuze zaken die we gaan doen. Waar ik ook ontzettend leuk vind, natuurlijk logisch wel, dat er vandaag heel veel mensen op de publieke tribune zitten, natuurlijk om uw eigen familieleden te feliciteren. Maar eigenlijk hoop ik ook dat u ook dan tussentijds nog eens deze kant op komt om ons ook te controleren. Want u bent het volk, om het even maar zo uit te leggen. En u hebt ons gekozen en wij hebben met veel dankbaarheid die functie dan nu van raadslid ook geaccepteerd. En dat schept ook verplichtingen naar u toe, maar met name ook dat u ons daar dan ook scherp in houdt en dat wij ook die verplichtingen graag ook willen nakomen. En als dat niet het geval is, dan hoop ik dat u ons op een hele gemakkelijke en toegankelijke manier kan bereiken. En lukt dat niet, dan is er een dame hier in ons gezelschap die altijd, denken we, ongeveer 24 uur per dag klaarstaat voor ons, namelijk Antoinette. Zelfs, begrijp ik, op tweede paasdag heb je alweer een taakje in het verschiet.
Dus Antoinette, en eventueel ondersteund door Linda, jullie hebben ons de afgelopen tijd, de afgelopen jaren natuurlijk, ontzettend gesteund, maar ik kijk er ook wederom naar uit om met jullie samen te werken. Ik denk ook dat ik dat namens ons allemaal hier wel mag zeggen. College, heren. Twee van u gaan vertrekken. In ieder geval een weet ik zeker. Je weet het nooit hoe het allemaal loopt. En ik hoop natuurlijk dat die van mij, om het maar zo te zeggen, dat Jan blijft. Dat die in dat bankje daar blijft zitten, maar dat weten we natuurlijk nog niet. Want ook dat, en daarmee wil ik ook afsluiten hoor, transparantie begint natuurlijk al bij de coalitieonderhandelingen. U weet, inwoners misschien niet allemaal, maar wij hebben gevraagd aan een van onze VVD-leden om het spits af te bijten door een verkennende ronde te doen met alle partijen. En ik zeg u eerlijk, ik heb geen idee wat er uitgekomen is. Wij hebben nog niks gehoord. Dus als het gaat om gelijkspel bij het begin van deze periode, dan is dat zeker op dit moment nog het geval. En ik hoop in ieder geval op een hele vruchtbare samenwerking met de partijen die ook het hopelijk dan met de VVD willen doen, om het zo te zeggen.
Maar hoe dan ook hoop ik, en als dat niet het geval is, ook de partijen die daar wat anders tegen aankijken, dat we niettemin elkaar zullen kunnen vinden op heel veel belangrijke onderwerpen, want we doen het tenslotte voor de bewoners. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, raadslid Koldenhof. Raadslid Timmerman, wilt u naar voren komen? En gaat uw gang. Mevrouw Timmerman-Hamers: Het is niet de eerste keer dat ik zo'n avond meemaak. Dat is bij de meesten van jullie bekend. Dit is de achtste keer en het blijft altijd weer heel bijzonder dat er zoveel mensen zijn die zich voor de publieke zaak, voor de inwoners, willen inzetten. En in eerste instantie wil ik dan ook iedereen, als nestor van de raad, heel hartelijk bedanken voor hun inzet, nu al, en hun goede voornemens. En laten we die de komende vier jaar met elkaar voor het dorp de goede dingen doen. Dank u wel. De voorzitter: Nu weet ik niet wie eerder was. Was dat nu raadslid Beishuizen of raadslid Lobregt? Raadslid Lobregt, komt u naar voren? De heer Lobregt: Ik moet mij excuseren. Ik heb wel wat voorbereid en normaal doe ik dat nooit en doe ik het onvoorbereid. Dus het wordt nu een grote puinhoop. Dit is voor mij de tweede keer dat ik een avond als dit meemaak. De eerste keer was in 2006, was voor de raad van Eemnes, was voor mij, ik durf het bijna niet te zeggen, maar het was een uitwedstrijd.
En vandaag speel ik een thuiswedstrijd, want ik ben vandaag geïnstalleerd in de raad van Laren, het dorp waar ik vandaan kom. En ik zal u uitleggen waarom. En daarvoor wil ik u meenemen terug naar 76 jaar geleden, 1950. Als je het verslag van de raadsvergadering van 1950 5
leest, dan is er eigenlijk niets nieuws onder de zon. Het gaat over arbeiderswoningen die gebouwd moeten worden en er zijn vragen over waarom bouwen we voor arbeiders? Die maken tenslotte maar 22 procent uit van de bevolking. En moeten dat niet Larense arbeiders zijn dan die daar in die woningen gaan wonen? Heel herkenbaar. We hebben het nu alleen over moeten we zoveel bouwen voor rijke lieden? Het is een andere categorie, maar voor de rest is het hetzelfde. Het gaat over de gladheidsbestrijding, over bussen die naar beneden glijden van het Laarderhoogt op de Naarderstraat. Daar gaat het over. Echter, het begin van de vergadering is wat minder vrolijk. Er gaat een droeve tijding door het dorp, want mijn grootvader, raadslid van 1938 tot 1950, is onverwacht overleden op een zakenreis, slechts 45 jaar oud. Hij was Stef Willard van de tapijtfabriek Willard aan de Cornelis Bakkerlaan. Hij was voorzitter van de MCC, hij was erelid van de LVV, hij was penningmeester-secretaris van de KVP, hij was penningmeester-secretaris van de kegelclub, hij was kerkrentmeester in de basiliek en dan staat daarachter: enzovoort. Hij was een graag geziene man in het dorp. Hij was een man van weinig woorden en veel daden. Helaas zult u mij niet op weinig woorden kunnen betrappen, maar u kunt mij ook betrappen op veel daden. Hij had een speciaal oog voor de noden van de armen in de samenleving.
Dat bleek uit dat hij in de Tweede Wereldoorlog meewerkte aan de voedselvoorziening voor de jongeren in het dorp. Ik ben bijzonder trots dat ik vandaag in de voetsporen mag treden van mijn grootvader en het werk wat hij met zijn mede-raadsleden en met de bevolking van Laren heeft gedaan, om dat de komende vier jaar met jullie voort te zetten. Dank u wel. De voorzitter: Prachtige bijdrage, raadslid Lobregt. Ook over de familiegeschiedenis. En om toch nog een luchtige opmerking te maken aan het eind, in voetbaltermen gesproken heb ik begrepen dat u nu promotie heeft gemaakt naar de Larense league. Dan vraag ik raadslid Beishuizen. Mevrouw Beishuizen: Nu ben ik beter te verstaan. Jan-Huug, dank voor je mooie persoonlijke verhaal. Ik hoop nog veel meer persoonlijke verhalen van jou, maar ook van de anderen, te horen en elkaar ook vooral veel beter te leren kennen. Wij hebben vaak de uitspraak: think global, act local. Oftewel denk breed, maar handel lokaal. Dat is ook de stem die wij heel graag in deze komende raadsperiode willen inbrengen vanuit D66. Echt breed kijken wat gebeurt er om ons heen in de regio? Heel veel oplossingen liggen daar. Maar het gaat er vooral om wat gebeurt er met ons mooie dorp? Dat is ook ons dorp. Wij voelen ons ook echt een lokale partij. Wij zijn ook diepgeworteld in het dorp en wij houden ook echt van het dorp.
De liefde voor Laren, die voelen wij volgens mij allemaal. En die stem willen wij ook inbrengen, vooral ook met elkaar. Want zonder elkaar bereiken we heel weinig. En die verbindende stem willen wij de komende tijd zijn. Want vooral in deze tijden, waar er veel in de wereld gebeurt, blijven wij steeds in een hele mooie Jan Terlouw-uitspraak geloven: vrijheid is niet ik ben vrij, maar wij zijn vrij. Dank jullie wel. 4.
Sluiting De voorzitter: Dank u wel. Daarmee zijn we aan het einde gekomen van de nog toelichtende bijdragen. Voordat ik de vergadering ga sluiten met de nieuwe gemeenteraad die we hebben, een aantal huishoudelijke aandachtspunten nog even. Ik wil u als eerste als nieuwe gemeenteraad zo dadelijk vragen om hier in het midden nog even een groepsfoto te maken. Daarna wordt de gemeenteraad nog even verzocht, daar bent u over geïnformeerd, om nog even naar ruimte 0.27 te gaan voor een aantal informerende mededelingen. En dan hebben we de nazit … Hopelijk duurt dat niet te lang, maar het is wel even noodzakelijk. En daarna hebben we de nazit met elkaar in de kantine. Eventjes om dat weer even scherp te hebben. Dan wil ik u allemaal hartelijk danken vanuit deze rol voor dat u er vanavond allemaal was en nogmaals heel veel succes wensen. En dan ga ik de vergadering sluiten. 6