[T24.09186] Achtergrond bij het bespreekstuk ‘Voorwaarden ruimtelijke inpassing Windmolens (aanvulling op agenderend stuk door CDA en VVD)

Achtergrond bij het bespreekstuk ‘Voorwaarden ruimtelijke inpassing Windmolens etc.’ Aanleiding voor lokale normering van windparken Nadat de Raad van State in 2021 landelijke milieunormen voor windparken (de ‘oude’ normen) buiten werking stelde, ontwikkelde de regio Rotterdam in 2022 een handleiding voor het opstellen van lokale milieunormen, in de vorm van dit document. Het maakt duidelijk dat je als gemeente een lokaal normenkader kunt vaststellen, zeker ook totdat er nieuwe landelijke normen vastgesteld worden. Intussen bestaan er concept nieuwe landelijke normen. Maar die zijn nog niet vastgesteld. Ze zijn strenger dan de oude. Onderstaande tabel uit dit rapport geeft aan wat bijvoorbeeld afstandsnormen zijn. Daarin gelden woningen als windturbinegevoelige objecten. Naast afstandsnormen bestaan er ook normen voor geluid (Lden), slagschaduw, natuur, landschap etc.

Het bestaande normenkader in Lansingerland De provincie moet formeel – zo bevestigt ook de handreiking - rekening houden met lokale normen in een projectbesluit-procedure. Veel gemeenten hebben daarom sinds 2021 een normenkader opgesteld. Ons gemeentelijk beleids- en toetskader windenergie dateert al uit 2018. Het bevat bijvoorbeeld de eis dat direct omwonenden moeten kunnen profiteren van een windproject. Bovenop de wettelijke normen, heeft de Raad bij amendement 2018-03 in een deel van Lansingerland voor windturbines een afstandsnorm van 650 meter geïntroduceerd. Deze norm geldt echter alleen voor Prisma, Bleizo en een deel van de Overbuurtsche Polder (zie kaart), omdat alleen die gebieden toen in beeld waren als windlocaties. Kortom: Er is nu geen lokale afstandsnorm voor windturbines in de rest van de gemeente. Normen dienen om waarden te beschermen en dat is een zaak van de politiek Aangezien er nu ten opzichte van 2018 nieuwe zoeklocaties zijn aangewezen, is het zaak om weer over dit onderwerp te spreken. Over de vraag welke waarden we willen beschermen in de leefomgeving van onze inwoners. En hoe we dat normeren. Hoe waarderen we bijvoorbeeld de recreatieve en landschappelijke waarde van polder 140 Morgen? Hoeveel waarderen we rust en bescherming tegen geluidsoverlast? Dat zijn allemaal legitieme, en ook politieke vragen.

Over de impact van windturbines op omgevingskwaliteit bestaat veel literatuur, vanuit overheid, wetenschap, industrie en samenleving. En we horen de zorgen van onze inwoners. Het recente rapport van Pondera gaat in op Hinder (geluid, slagschaduw en schittering), Externe veiligheid, Ecologie, Luchtvaart en Defensie, Landschap & Cultuurhistorie, Recreatie en Straalpaden. Afstandsnormen zijn éen manier om de omgevingskwaliteit van o.a. huiseigenaren te beschermen tegen overlast door windturbines. Andere manieren zijn het tijdelijk stilzetten van windturbines en andere technische ingrepen. Een niet uitputtende lijst van mogelijke normen voor een lokaal beleidskader staat in de handreiking, en hieronder in tabel. Uit de toelichting blijkt dat normering uiteindelijk een zaak van de politiek is. Denk aan de provincie die windlocaties in het Groene Hart (waar polder 140 Morgen deel van uitmaakt) heeft uitgesloten. Of aan Denemarken 4x tiphoogte van de windturbine tot

woningen als afstandsnorm, en Noordrijn-Westfalen 1.000 meter. Maar dit geldt net zo goed voor andere normen.