[BV26.0076] Verslag Gemeenteraad van 2 juli 2026
Tekst van het document
En dat hebben wij als fractie goed in de oren geknoopt. En we hebben dat ook heel vaak gebruikt. Bijvoorbeeld als de vergaderingen hier heel erg lang duurden, dan lastten wij een praktische schorsing in. En dat waren pittige schorsingen waar heel veel rook van afkwam. De politieke carriŁre van Simon als wethouder is inmiddels indrukwekkend. Daar gaat Terry ook nog wat over zeggen. Maar wat ik in ieder geval wil zeggen lieve Simon, flamboyante Simon, zoals de 16/28 burgemeester net zei, dank je wel voor alles. Ongelooflijk wat je hier nog allemaal naast doet. En vooral dank voor je vertrouwen, je inzet, je enthousiasme en je aanstekelijke lach. We gaan je niet missen. Maar dank voor tot nu toe. En ik wil van deze gelegenheid ook gebruikmaken om Jolanda en je familie te bedanken voor de vele uren, dagen en weken dat ze jou aan ons hebben uitgeleend. Maar Simon, om jou te herinneren aan je eigen woorden, om ervoor te zorgen dat je blijft verwonderen, bewonderen en nieuwsgierig en positief blijft, heb ik een kleinigheidje voor j e. Ik heb het voor je meegebracht. En deze pet neem ik graag voor je af. De heer Duivesteijn: Simon, het zijn iets meer dan twee minuten en vijf minuten aan het worde n, denk ik. Maar sorry daarvoor. Simon, als we terugkijken op jouw twaalf jaar hier in Lansingerland, dan zien we eigenlijk de ontwikkeling van Lansingerland zelf.
Op heel veel plekken zit namelijk jouw handtekening. Kijk naar de HSL, de A16, Wilderszijde, Gouden Buurten en Bleizo-West, wat eraan gaat komen. Van mobiliteit en bereikbaarheid tot de openbare ruimte. Je bouwde hier in sneltreinvaart een indrukwekkend netwerk op binnen de regio, bij de provincie, de Tweede Ka mer, het Rijk, de MRDH en partijen als Stedin. Niet voor jezelf, maar omdat je wist dat je als gemeente alleen verder komt als je de juiste deuren weet te openen. En dat heeft resultaat opgeleverd. Ee n mooi voorbeeld is het cadeautje van vijftien miljoen euro dat je hier achter gaat laten voor mobiliteitsmaatregelen om onze bereikbaarheid te verbeteren en woningbouw mogelijk te ma ken. En van dat cadeau zullen onze inwoners nog jarenlang de vruchten plukken. Een voorbeeld van jouw inzet en hoe je bent als mens, is dat je achter de schermen binnen bijvoorbeeld de MRDH heel wat voor Lansingerland in stand hebt weten te houden of hebt weten te regelen. Van het voor komen van bezuinigingen, het terugdraaien van bezuinigingen of het realiseren van financiºle bijdragen. Dat zullen velen niet weten, want je liep er ook niet mee te koop. En dat siert je. En ook dichter bij huis zien we jouw resultaten terug, zoals het nieuwe afvalbrengstation, het voorzieningenniveau en de kwaliteit van onze openbare ruimte.
En dat jouw achternaam Fortuyn is, heeft wellicht zeker in het begin enkele deuren weten te openen. Maar de meeste deuren gingen open door jou w passie, jouw doorzettingsvermogen, oog voor mensen en doortastendheid. Simon, dat heb jij zelf allemaal voor elkaar gekregen. En niet je achternaam. Natuurlijk met de steun van onze fractie, die achter je stond en staat, de gemeenteraad en jouw medecollegeleden. Maar je was wel het bree kijzer voor vele dichte deuren. En in de laatste periode kreeg je de portefeuille Financiºn. Wilde je eigenlijk niet. Had je eigenlijk helemaal geen zin in. Maar ook daar ben je naar voren gestapt en maakte je het verschil. De begrotingsbehandelingen werden niet alleen leuker om te doen voor de raad, maar vooral kwam de raad ook beter in positie. Dat was maar goed ook, Simon. Want als wethouder Financiºn stelde je meerdere keren voor om de hanging baskets weg te bezuinigen. Niet iedereen zal het meer weten, maar het was juist Simon die als wethouder in 2019 deze motie van Leefbaar 3B voortvarend uitvoerde. En Simon, in twaalf jaar wethouderschap namens Leefbaar 3B, namens de hele raad, versleet je meerdere fractievoorzitters, nog meer raadsleden. Maar bleef jij steeds een constante factor.
En je wordt alom geroemd, hier op het gemeentehuis en daarbuiten, doordat je oog hebt voor mensen, maar ook omdat je duidelijk bent en omdat je een gezonde dosis hu mor meebrengt. Ook door de gemeenteraad werd je altijd gewaardeerd. En natuurlijk zaten er spannende dossiers tussen. Er was ooit een motie van afkeuring. Die heeft het gelukkig niet gehaald. Geen moties van wantrouwen, voor zover ik weet. Maar je was altijd open en eerlijk en dat werd gewaardeerd. En je bulderende lach tijdens raadsvergaderingen zal gemist worden. Je wist saaie vergaderingen op te vrolijken met je lach of door vanuit het niets opeens met een vlammend betoog te komen, kenmerkend voor jouw passie voor Lansingerland. En vorige week waren we daar nog getuige van met je pitch voor Bleizo-West. Voorzitter, vijf jaar geleden sloot ik mij aan bij Leefbaar 3B en daarvoor had ik in mijn leven nog nooit zo vaak de woorden biotoop, metropool, parel vertrending en hotspot gehoord. De pitch van Simon en zijn droom voor Bleizo- West is kenmerkend voor de passie waarmee hij de afgelopen twaalf jaar heeft vormgegeven. Simon heeft aangegeven eindelijk met pensioen te willen gaan. Maar Simon zou Simon niet zijn als hij 17/28 vervolgens niet ook nog de deur weer op een kier zet. Want afscheid nemen van deze gemeente valt hem heel zwaar.
En een mooi voorbeeld van de humor die Simon bezit, is dat hij tegen enkele bestuurders in de regio op het provinciehuis heeft gezegd dat hij misschien toch nog een tijdje door zou gaan. Puur om diegene te narren, omdat diegene hem als gezant van Lansingerland de vervelende luis in de pels vindt. Naast de humor die hierachter zit, toont het ook dat je tot op het laatst de belangen van Lansingerland behartigt. En Simon, voor Leefbaar 3B was je twee keer lijsttrekker. De eerste keer haalde je negen zetels en de tweede keer zeven zetels. En we zullen nooit weten of je als lijsttrekker die dalende trend had voortgezet of ook zo’n megaresultaat had gehaald. Simon, je was enorm trots afgelopen verkiezingen op het team dat klaarstond en dat campagne voerde. En de euforie en trots die ook bij jou na de klinkende winst te zien was, toonde hoe diep onze partij in jouw hart zit. En namens Leefbaar 3B wil ik zeggen, we zij n ongelooflijk trots op wat jij de afgelopen twaalf jaar hebt opgebouwd, wat je hebt betekend en wat je achter gaat laten. Want je laat een gemeente achter waar je nadrukkelijk je handtekening op hebt gezet. En op persoonlijke noot wil ik je bedanken voor de steun en rugdekking die je mij gaf als fractievoorzitter. Natuurlijk gaan we je missen. Maar eerlijk gezegd geloof ik helemaal niets van dat je nu achter de geraniums gaat zitten.
Daar ben je veel te nieuwsgierig en veel te ondernemend voor. En ik heb zo’n vermoeden dat we je hier snel weer ergens tegenkomen in een bestuurlijke functie, misschien een adviesrol of een andere nevenfunctie. Al was het alleen maar om die ene bestuurder nog te narren, maar bovenal omdat je tot op de dag van vandaag nog vol pas sie en energie zit. En voor nu rest ons een ding. Dank je wel, Simon. Dank je wel voor je inzet, je energie, je vasthoudendheid en alles wat je voor Lansingerland en Leefbaar 3B hebt betekend. Dank je wel. De voorzitter: Ik ga het woord geven aan de heer Fortuyn. De zakdoekjes staan er al. Gaat uw gang. De heer Fortuyn: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Wat moet je na zoveel mooie woorden? En het aardige is, dit is zo herkenbaar, wat gezegd wordt. Deels. Maar ook deels niet. Ik heb hi er een stukje tekst voor me liggen. Ik heb het geoefend vanmiddag. Ik houd het binnen 5 minuten. Ik h eb de burgemeester net 20 minuten horen praten en mijn geachte fractiegenoten Marjolein en Terry hebben ook 10 minuten gepakt. En heel veel komt terug in het feit dat het hetzelfde verh aal is als ik hier ook heb liggen. Maar ik benader het anders. Vanavond, dat ik om kwart over zeven, half acht van huis vertrok, vanuit Krimpen aan den IJssel, kwam mijn zoon binnen lopen. Die komt elke donderdagavond met zijn partner.
Dan is meestal zo eens in de 4 weken, maar ook wel eens in de 2 weken, dan heeft papa vooruit gegeten en de rest van de familie gaat om kwart over zeven aan tafel en ik ga weg. En dat ga ik niet missen, dat ik weer hier moet zijn. Maar het is ongevee r ook het enige waar ik eigenlijk blij van ben dat ik daarvan af ben. Want je gezinsleven wordt inderdaad behoorlijk geraakt. Jij zei het ook, dank je wel, Marjolein. Je gezin heeft inderdaad best wel wat te lijden onder dit soort dingen. Tegelijkertijd, de A16 werd vanavond genoemd. Wees blij dat hij er ligt. En inderdaad, ik kom daar zo op terug. De burgemeester woont in Dordrecht, maar het scheelde minimaal 10 minuten om hier te komen. En ik ben er ook met een kwartier. Dat was wel weer een voordeeltje. Sinds oktober is dat zo. Dank, mijnheer de voorzitter, maar ook dank voor de mooie woorden. Welkom raadsleden, griffie en aanwezigen op de publieke tribune, familie en de kijkers thuis. Ik weet niet of dat er wel zijn. Ik zou willen weten hoeveel er op zitten. Ik denk dat het er duizenden zijn. Vorige week zaten er ook een aantal op, maar dat ging over LOO2 of zo. Na 12 jaar in het openbaar bestuur en het dienen van het land, maar vooral Lansingerland, is het moment van afscheid nemen daar. Ik doe het met een lach, maar ook wel met een traan. En weemoed. 2014, ik ga even terug, Lansingerland in zwaar weer.
Financieel bijna aan de grond. Of bijna onder de grond, maar dat is meer voor de cultuurzaken hier naast mij. En in bezit van veel eigen grond vanuit de Vinex-opdracht van het Rijk uit de jaren negentig. Niemand weet dat meer. Geen rooskleurige start. En bovendien streng toezicht van de PZH, van de pro vincie Zuid-Holland. Als je meer dan een euro uitgaf dan je begroot had, dan kon je op het matje komen. Zie daar de 18/28 uitdaging. Ik vond het gewoon een uitdaging, Marjolein. Ik vond het gewoon leuk om te doen. Maar wie weet er nog van? Dan gaan we het rijtje langs. Het eerste grote dossier, 5 weken na mijn aantreden, de enorme geluidsoverlast van de HSL. Even rondkijken. Het is voor iedereen eigenlijk min of meer vergeten. En de co-creatie die gemaakt is met de club van Loekie, Sjon en Jer oen voor de oplossing, met de Stichting Stop Geluidsoverlast HSL. Bijeenkomsten in ’t Manneke. Wie weet nog dat er 37,5 miljoen is binnengesleept voor dit project om de oplossingen te vinden voor de geluidsoverlast? Mijn griffier, die mij al 12 jaar heeft bijgestaan, die knikt ja.
Wi e weet er nog van de commotie rond de aanleg van de verlengde A16 en de moties vanuit Rotterdam en Lansingerland, niet horen, zien en ruiken? Wie weet er nog van dat er 100 miljoen bovenwettelijke gelden voor deze aanleg door Rotterdam en MRDH zijn opgebracht en Melanie Schultz er nog eens 15 miljoen heeft bijgelegd voor de verdieping? En wie weet er nog van dat in de aanlegperiode de Essentaksterfte kaalslag aanbracht in het recreatiegebied en een herinrichting van het Lage Bergse Bos? En wie weet er nog van de fietsveiligheid op de rotonde, structureel? Dat de rotonde structureel is aangepast? En ik hoop ook straks de Raadhuislaan. Wie weet er nog van dat de rotonde Noordeindseweg ... Dan ga ik even rechts kijken en ook aan de overkant. Dat de rotonde Noordeindseweg-Planetenweg geopend moest worden. 20214, dat was de hot issue. Ik kijk naar mijnheer Van den Beukel, nog een paar anderen. Mijnheer Blonk aan de overkant. Ik denk ook Marloes. Marloes was er ook bij. Je bent nog bij mij thuis geweest op het Noordeindse Hof residence. De club is bij me gekomen want die Noordeindseweg-Planetenweg. Die rotonde moest en zou open. U weet wat er mee gebeurd is, hij is nog steeds dicht. Ik zou hetzelfde kunnen zeggen van de mobiliteitsvisie. Dat we hier een jaar of 2, 3 geleden met het eerste onderwerp kwamen over het parkeerbeleid. Parkeren, autobezit et cetera in Lansingerland.
Een mission impossible. Toch als eerste thema opgebracht. Inderdaad, moties, genegeerd. Werd naar huis gestuurd inderdaad, Fortuyn, doe je huiswerk over. Ik heb advies gegeven aan mijn ambtenaar. Hij werkt hier nog. Hij heeft van de week geloof ik nog een presentatie gehouden. Hier jongen, onder in de la. En er niet meer uit halen. Dat is hetzelfde, die rotonde, succes straks, jullie. Wie weet er nog van dat in 2020 het masterplan Wilderszijde werd vastgesteld met een negatieve GREX-ve rwachting van 14 miljoen? Ik denk dat mijnheer Van den Beukel het nog wel weet, maar AB weet er zeker van. 14 miljoen GREX-verlies. En als je vandaag kijkt, is dat gewoon een prachtige ontwikkeling. En dat bedoel ik met langetermijnontwikkeling. Maar wie weet er ook nog van dat de afspraak vanuit de VINEX-opgave en provincie Zuid-Holland was dat er maar 20 procent sociale woningbouw in Lansingerland gerealiseerd hoefde te worden? Maar niemand weet het meer. En wie weet ... Ik ga zo stoppen, hoor. Wie weet er nog van ... En het is ook vanavond opgebracht. En ook dank aan Michiel, ook aan de uitvoering, dat het afvalbrengstation. Het asociale van dat hele dossier was een trap op, bankstel op je rug en proberen in een container te krijgen. Anno 2020-202 5. Maar dat geldt net zo goed voor de renovatie van scholen, buurten, openbare ruimte, et cetera. Er zijn zoveel mooie dingen te noemen.
En zo gaat het hier ook. En het is ook heel normaal. Maar als het er is, al die dingen zijn gebeurd, dan zien we het niet meer. Ik kijk nu naar mijnheer Blonk. Als het er niet meer is, dan zien we het niet meer. En dat is eigenlijk een deel van de eerder vermelde motie alsnog ingelost. We willen het niet zien. Dat was namelijk de motie niet zien, niet horen en niet ruiken. Een deel van die motie is ingelost. Bij deze. Ik hoop dat de griffie daarmee akkoord gaat. Ik wil hiermee maar aangeven dat het goed is dat je doet vanuit een gedeelde waarde voor de samenleving als geheel. Je doet het voor de hele samenleving. Is het normaal? Eigenlijk niet. Er gaat veel werk en overleg aan vooraf. Met inwonersparticipatie, vroeger heette dat gewoon contact met protest- en actiegroepen. Tegenwoordig heet het participatie. Maar ook met medeoverheden, regio, nationaal. En bovenal met u als raad. De raad, de legitieme vertegenwoordiging van onze samenleving voor Lansingerland, met 33 zetels in de raad. Ooit begonnen met 29. U bent het hoogste orgaan van een gemeente. Gaat over te voeren beleid en heeft budgetrecht. Ik denk dat mijnheer Duivesteijn het prachtig heeft verwoord. Ik hoop dat die lijn ook doorgezet wordt. Maar mijnheer Duivesteijn, u kwam met een paar voorbeelden. Maar deze wethouder, geschreven met 19/28 een t en niet met een d, heeft een slechts uitvoerende taak.
Ook de burgemeester gaf het al weer aan. Dat klinkt fijn, maar het is tenslotte wel zo. Daarbij ben ik wel geholpen door een meer dan uitstekend functionerend ambtelijk apparaat. Wees daar zuinig op. Want uw rol is o ok om de voorziening in stand te houden, in de dienstverlening aan de burgers te voorzien, maar ook om vooruit te kijken naar wat er op middellange termijn komen gaat. De bouw van nog eens zo’n 9.500 woningen. Want er staan er ondertussen 1.500 op Wilderszijde. Westpolder is bijna klaar. Over twee jaar is dat klaar. Maar ook de aanpak van de N209. Het cadeautje van die 14,5 miljoen. Daar heb je wel mensen voor nodig om het uit te voeren. Maar ook de inrichting van het ov-busnet wor dt aangepakt. De bereikbaarheid. En laten we eerlijk zijn. Ik ben 4 jaar actief financieel verantwoordelijk geweest voor deze gemeente. Ik heb altijd als ondernemer gezegd, geld is maar geld. En als klein voorbeeldje, eind 1900, begin 20 e eeuw is het Centraal Station in Amsterdam gebouwd. Het Rijk en het gemeentebestuur van Amsterdam hadden pijn in de buik voor 3 49.000 gulden. 349.000 gulden. We zijn nu ruim 100 jaar verder. Nu lachen we erom. En dat geldt voor heel veel investeringen. Je schrijft zo 50, 75, 100 honderd jaar af. Maar niet alleen dat. Ik kom op een klein laatste stukje. Daar is visie en lef voor nodig Niet alles hoeft financieel afgewogen te worden.
Kijk toch maar even rond naar een aantal partijen hier. Pas de maatschappelijke kosten- batenanalyse toe. Het is meer dan geld. Het is meer dan een optelsom van winst of verlies. E n in mijn beleving is geld nog steeds geld. Afsluitend, mijnheer de voorzitter. Ik heb het denk ik net niet binnen 5 minuten gered. Ik heb 12 fantastische jaren meegemaakt. Er is veel tot stand geb racht en de samenwerking met de raad, colleges, ambtenaren en griffie maakte het geheel tot een feestje. Geachte raadsleden, vergeet het niet, lach ook eens af en toe. Behandel elkaar met respect. En na de vergadering lekker met elkaar een glaasje drinken. Neem je vak als leek ook serieus, maar neem het ook niet te serieus. En ik dank eenieder, ook de samenleving, want er zit een deel van de samenleving hier, van Lansingerland, dat ik uw wethouder namens Leefbaar 3B en de raad heb mogen zijn. Het ga u goed en Lansingerland zit stevig in mijn hart. Dank u wel. De voorzitter: Dank. Dan gaan we even twee seconden stil zijn, maar dan gaan we door met de volgende portefeuillehouder, want we nemen vier keer afscheid vandaag. En voor het spreekgestoelte staat de heer Bik en die gaat Leon Hoek toespreken. Je moet even op de knop drukken en dan geef ik je het woord. Ga je gang. De heer Bik: Dank je wel, voorzitter. En beste Leon.
Ik werd vanavond steeds meer en meer zenuwachtig voor deze speech, want ik zag eerst al die politieke mastodonten binnen komen lopen op de publieke tribune. Daarna kreeg ik te horen dat het 5 minuten spreektijd is en ik had 1 5 gelezen. Dus ik heb een speech van een kwartier voorbereid. En dan na flamboyante F ortuyn een speech gaan houden. Hoe kansrijk kan je dan nog worden? Ik ga toch mijn best doen, beste Leon, want voor jou is dat heel belangrijk. Voor jouw afscheidsspeech heb ik meerdere mensen om input gevraagd en wellicht herken je wat uitspraken. Je bent 34 jaar geleden begonnen als raadslid in Bergschenhoek. Na een korte tussenpose van 4 jaar ben je in 2014 weer als fractievoorzitter in de raad gekomen namens de mede door jou opgerichte partij WIJ Lansingerland. En in 2022 boekten we een schitterend resultaat en werden we de grootste partij. En dat vraagt om het nemen van verantwoordelijkheid. En die nam je. 4 jaar geleden begon je als wethouder met een duidelijke belofte. Een ding wist je zeker, jij zou geen wethouder worden in een pak met een stropdas. De praktijk bleek weerbarstig. Die stropdas heeft het toch uiteindelijk een paar keer van je gewonnen. Maar gelukkig bleef daaronder altijd dezelfde Leon zitten. En dat is misschien wel het mooiste compliment dat je kunt krijgen. Want Leon is Leon. Authentiek, recht door zee, zonder dubbele agenda.
En je maakte van je hart geen moordkuil en liet regelmatig het achterste van je tong zien. Dat leverde soms verrassende momenten op, maar niemand hoefde zich ooit af te vragen waar hij of zij aan toe was. En als je iets vertelde, dan deed je dat niet zachtjes. Er wordt weleens gezegd dat je fluistert als een straaljager. Ik weet niet of Defensie daar al interesse in heeft getoond, maar 20/28 je had de microfoon in ieder geval niet nodig. Je bent ook iemand van een stevige begroeting. Ge en voorzichtig schouderklopje, maar een schouderbeuk waarvan je wist Leon is er. En eerlijk gezegd, dat past ook wel bij jou. Niet afstandelijk, maar betrokken. Niet formeel, maar menselijk. Je bent een echte dorpsman. Iemand die in Lansingerland geen 10 stappen kan zetten zonder een praa tje aan te knopen. En die 10 stappen deed je ook vaak met je karretje achter je aan. Ik heb er heel vaak wat over gezegd. Ik vermoed dat boodschappen doen voor jou nog steeds minimaal een uur duurt. Maar juist die gesprekken maakten jou tot een bestuurder die wist wat er leeft. Of die weet wat er leeft. Je deur staat altijd open. Niet alleen voor bewoners en inwoners, maar ook voor collega’s en politiek andersdenkenden, zullen we maar zeggen. Je bleef benaderbaar . Niet als bestuurder op afstand, maar als collega. Dat is een kwaliteit die in de politiek soms zeldzamer is dan we zouden willen.
Maar achter die toegankelijkheid zat ook een enorme gedrevenheid. Je hebt de afgelopen 4 jaar veel in beweging gezet. En die open bestuurscultuur waar de burgemeester net over sprak ... Het begint me een beetje te benauwen, want hij heeft echt bijna letterlijk opgenoemd wat ik heb geschreven. Hebt u toevallig inzicht in mijn e-mail? De voorzitter: Ik kan er niks over zeggen. De heer Bik: Je gaf een stevige impuls aan de ontwikkeling van Greenport, met Horti Science, het Horti Innovation Center, de eerste stappen richting het Horti Science House en de samenwerking met Wageningen University. Je zette de internationaliseringsagenda op de kaart. Je trok tij dens de Poldermaand de glastuinbouw in, ging letterlijk langs de ondernemers en gaf jonge ondernemers in het Oostland een podium. Je werkte samen aan de Samenlevingsvisie, vernieuwde het Integraal Huisvestingsplan, bracht duidelijkheid voor sportverenigingen met een nieuwe tarievennota, introduceerde de Tour de Sport en de Avond van de Sport. Je zette stappen in de schuldhulpverlening, de aanpak van armoede, de ondersteuning van gedupeerden van de toeslagenaffaire en de opvang van vluchtelingen. En misschien nog wel belangrijker, Leon, je hebt geholpen aan een andere bestuurscultuur. Minder achterkamertjes, meer openheid, meer ruimte voor de raad en een college dat een afspiegeling wil zijn van de gemeente.
Maar als ik vraag waar je het meest trots op bent, dan denk ik niet dat je als eerste over plannen, projecten of gebouwen gaat beginnen. Ik denk dat je zou beginnen over mensen. Over jongeren die een kans kregen, over gezinnen die hulp vonden, over inwoners die net dat ene zetje nodig hadden. Want daar ligt jouw hart, Leon. In het sociaal domein, bij kwetsbare inwoners, bij mensen die soms even iemand nodig hebben die naast ze gaat staan. En misschien vat dat jouw periode als wethouder nog wel het meeste samen. Je was niet perfect, maar je was altijd oprecht. Niet glad, maar wel eerlijk. Niet gemaakt, maar echt. En juist daarom zullen veel mensen je herinneren. Niet alleen als wethouder, maar vooral als Leon. Namens ons allemaal vanuit de fractie wil ik je bedanken voor je enorme inzet, je betrokkenheid, je energie en je warme hart voor Lansingerland. We wensen je alle goeds voor de toekomst. En een ding weten we zeker. Waar je ook terechtkomt, en misschien is het wel op de pumptrack, wie zal het zeggen? Ze zullen je daar waarschijnlijk al horen voordat ze je zien. Dank je wel, Leon. De voorzitter: Ook Leon heeft wat voorbereid. Heb je de microfoon nodig? De heer Hoek: Het is altijd zo dat de afstand bij mij tot dit spreekgestoelte net iets te ver is.
En nu heb ik toch een goede bril, maar op de een of andere manier heb ik wel eens gevraagd kan dat niet verstelbaar zijn? Maar goed. Daarom doe ik het altijd met de tekst in mijn handen. Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering. Laat ik met het college beginnen. Ik heb dat al tijd aangeduid als samen aanvullend. Kortom, samen aanvullend. Vier afzonderlijke karakters. En dat is echt waar. Met de insteek om er gezamenlijk uit te komen, altijd. We zijn nog nooit rollend de collegekamer uitgekomen. Nog nooit heeft er iemand een deur hard achter zich dichtgeslagen . En dat is een heel mooi gegeven. Ook keken we niet naar hoeveel raadszetels iemand achter zich ha d 21/28 of dat hij dan binnen het college meer te vertellen had. Absoluut niet. Het was altijd op bas is van vertrouwen, elkaar iets gunnen. Laat ik beginnen met Simon. Simon, ik heb sterk het vermoede n dat Maggi dezelfde uitwerking heeft als een Duracell batterij, want Simon doet overal Maggi op. Volgens mij word je daar een beetje druk van, Bert Visscher kan nog veel van hem leren, de nk ik, als ik Simon zo meemaak. Maar Simon is een echte terriºr. Met de energie van een Jack Russell. Blijven blaffen als de deurbel gaat. Je wordt er doodziek van. Ik heb zo’n Jack Russell gehad. En dan zeg je stop, blijven blaffen. Vreselijk. Niet aan te sturen. In de regio, Simon, ben je echt een begrip.
Ik kom ook bij de MRDH en ze hebben het heel vaak over Simon. En dat is niet voor niks. Hij heeft ook heel erg veel bereikt voor onze mooie gemeente. Kenmerkende uitspraken van Simon zijn, naast de kreten, "ze zijn knettergek geworden" en dat meent hij dan ook echt. Dat is geen twijfel over. "Ze zijn knettergek geworden." Of: "Mij niet bellen." Of: "Zal lekker wezen." Dat is een beetje Simon in het kort. Maar in ieder geval nu genieten van je verdiende rust. En ik wens je vrouw echt heel veel sterkte toe. Titia. Jij bent toch een beetje de schooljuffrouw van onze klas en hield ons op de rails. Je kon ons ook als een echte schooljuf soms aanspreken. Hadden we nodig. Maar dat was wel goed. Je bracht heel veel bestuurlijke ervaring mee. Daar heeft de burgemeester zojuist ook al iets over gezegd. En dat konden we in ieder geval goed gebruiken. Je hebt echt ingewikkelde dossiers voor je kiezen gehad en die heb jij eigenlijk allemaal tot een bijzonder goed einde gebracht. En dat is een prestatie op zich. Dank en als echte familievrouw, ga ervan genieten. Maar dat gaat jou lukken. Michiel. Ik ben heel vaak jaloers op jou. Want hoe jij stukken analyseert, de stukken tot je neemt en ze op een goede manier voor het voetlicht weet te brengen, dat heb ik allemaal niet. Dat is echt waar. Je bent echt een bijzonder degelijk bestuurder die je eigenlijk ieder bestuur gunt.
Voor jou is de toekomst nog een open boek. Maar met deze kwaliteiten ga jij er zeker komen. En ik zal je humor gaan missen. Want wat velen niet weten, is dat wij ontzettend veel gelachen hebben en ontzettend veel pret hebben gehad. En dat ga ik zeker missen. Rik, je bent de tiende burgemeester die ik meemaak. En ik heb vergelijkingsmateriaal. Maar maak je geen zorgen. En dat is echt waar. De burgemeesters die met name de gemeente Lansingerland heeft gehad, zijn allemaal goede burgemeesters geweest, in mijn optiek. Maar wat aan jou opvalt, is de warme belangstelling voor de mensen achter de politicus. De zorgzame vader van het college. Maar ook het geloof dat het goed is om verschillende persoonlijkheden aan de collegetafel te hebben. Kortom, elkaar aanvullen. Daarnaast word je niet snel zenuwachtig. Dat is ook prettig. En dat heeft alles te maken met de deskundige bagage die je meeneemt. En dan wil ik iets tot de raad zeggen. En dat is eigenlijk een mop met een duidelijke boodschap. En voor de millennials onder ons, een mop is een kort verhaaltje waarin je mensen aan het lachen probeert te krijgen. Dat is echt waa r. Tegenwoordig wordt dat overgenomen door social media en allerlei andere filmpjes die je voorbij ziet komen. Maar een mop is een kort verhaaltje van heel vroeger waarmee je mensen aan het lachen probeert te krijgen. En vroeger was dat heel normaal.
Dan ging je naar de brandweer en zei je heb jij nog een nieuwe mop? Is helemaal over, bestaat niet meer. Maar ik heb nog wel een mop met een duidelijke boodschap uit de jaren tachtig. Toen de gulden nog bestond en ook de strippenkaart. Dat speelde zich af in Den Haag, bij het Binnenhof. En daar zat een man op straat en die leefde op straat. En er kwam een politicus naar buiten. Die herken je over het algemeen wel, zeker toen nog, aan de stropdas. En dan zei die man: mijnheer, mag ik u iets vragen? "Natuurlijk", z ei die. Hij zegt: "Ik heb geen geld om eten te kopen. Ik eet gras op dit moment. Heeft u een kleine bijdrage voor mij?" En die man pakte zijn portemonnee. Hij was natuurlijk van een bepaalde partij die een groot hart had. En hij zei: "Joh, hier heb je tien gulden. Ga lekker eten." En dat deed hij. En de volgende dag dacht hij dat is eigenlijk prima verlopen. Dan ga ik het nog een keer proberen. Toen kwam er een man, ook weer van een andere partij. Die kwam ook het Binnenhof af. En dan zei hij: "Mijnheer, hetzelfde verhaal. Ik leef op straat. Ik heb geen geld om te eten.
Ik eet gras op dit moment." En toen zei die man: "Hier heb je een strippenkaart." Hij zegt: "Een strippenkaart kan ik toch niet opeten?" Hij zegt: "Nee, maar twee haltes verder staat het gras zo hoog." Wat ik da armee wil zeggen, nu komt het, de zelfredzame samenleving is goed, maar laten we nooit de strippenkaart 22/28 geven. Blijf oog houden voor de mensen die het niet redden. Want dat is belangrijk. Dit college en de vorige raad hebben hiervoor gekozen. En dat is mooi. We hebben nooit gesproken over of dit ook geldt voor mensen die niet lang genoeg in Lansingerland wonen. Want dat is gewoon voor alle mensen. En wie bepaalt hoelang je in Lansingerland woont en ergens recht op hebt? Kom op. Laten we dit creºren. En dan bedoel ik dit en niet dit. Want dat is belangrijk. Er is genoeg tweespalt in de samenleving. En soms wordt dat in verkiezingstijd aangewakkerd. Wat mij betreft niet nodig. Blijf bij je eigen kwaliteiten en waar je zelf voor staat. De raad staat de komende tijd voo r scherpe keuzes. Laat je vooral leiden door de menselijke maat. Want dat maakt een gemeenschap een gemeenschap. En dan mijn eigen partij. Dank dat ik de kans heb gekregen. Dank ook aan de medeoprichters Jan Jumelet en Petrine van Olst. Dank ook aan de club die er nu zit. Een club waarbij het DNA van WIJ in goede handen is. Dat doet me deugd. Een club die is samengesteld uit vele stromingen.
Alle landelijke politieke partijen die ook in deze raad zitten, zijn vertegenwoordigd in WIJ Lansingerland. Maar ook bijna alle religieuze stromingen. Dat maakt WIJ, WIJ. Het zit al in de naam. Over je schouder heen kijken en de overeenkomsten zoeken. Het is een kwestie van niet uitspelen, maar meespelen. En vooral samenspelen. Tot slot onze zeer dierbare ambtenaren. Ik zal daar straks, of volgende week in mijn afscheid richting de organisatie, ook nog wel het een en ander over zeggen. Dank. In hoofdletters, dank. Wat wordt er in dit huis hard gewerkt. Vroeger hadden we altijd het stigma van de ambtenaar die dan de hele dag met een mapje in het rond liep en eigenlijk niemand wist wat hij aan het doen was. Dat is hier, zet je oren goed open, absoluut niet het geval. We mogen trots zijn op deze club mensen. Bezuinigen op personeel klinkt heel erg makkelijk. Maar onafhankelijk onderzoek van Cebeon heeft uitgewezen dat we het bijzonder goed doen. Wij doen het bijzonder goed, afgezet tegen het aantal inwoners en de uitdagingen waar we voor staan. En Simon heeft daar ook al aan gerefereerd, omdat het heel belangrijk is dat dit de aandacht krijgt. Qua overhead zitten we bij de laagste vijfentwintig gemeenten van Nederland. Laten we ons menselijke gereedschap koesteren. En dan ga ik afronden. Nu dacht u natuurlijk van mij af te zijn, maar ik moet u teleurstellen.
Ik vind het spelletje veel te leuk. Morgen zit ik weer aan de andere kant van de tafel. Dankbaar dat ik een bijdrage heb kunnen leveren aan de samenleving waar ik opgegroeid ben. Een samenleving waar ik een groot hart voor heb. Dank u wel. De voorzitter: Ik hoor naast mij portefeuillehouder Muis zeggen: "En door." Zo is het. Dat is wel waar. We gaan ook door. Er worden heel veel mooie woorden gewisseld vanavond en dat is goed om bij te zijn. Het woord is aan de heer Weerheijm. Gaat uw gang. De heer Weerheijm: Dank u wel, voorzitter. Ik heb mijn tekst netjes uitgeschreven. Dat doe ik de laatste tijd eigenlijk niet meer zo vaak, dus ik hoop me netjes aan de tijd te kunnen houden. Maar ik heb ook nog wel eens de neiging om dan gewoon helemaal van het script af te gaan. Ma ar ik ga mijn best doen. De voorzitter: De ervaring leert dat neigingen onderdrukken ook best eens goed is. De heer Weerheijm: Ik zie de griffier ook paniekerig kijken, ik ga mijn best doen. Beste Michiel, wat een bijzondere avond is dit. Ik had de hele dag al een beetje een raar gevoel. Want je weet dat het gaat komen. En dan toch is het nu zover. Dat is toch raar. Na vier jaar in het college en meer dan twaalf jaar in de raad neem jij vanavond afscheid van de gemeentepolitiek in Lans ingerland. Voor mensen die meetellen, dat is inderdaad zestien jaar. Dat is een lange tijd.
Ik ken maar weinig mensen die zoveel tijd, energie en passie hebben gestoken in het beter maken van onze mooie gemeente Lansingerland. Ik wil je graag even een klein beetje terugnemen. Eigenlijk naar het eerste gesprek dat ik ooit had met Michiel. Dat was heel lang geleden. Ik was een jaar of vijftien. Dat is meer dan tien jaar geleden. Dat was bij een barbecue van onze afdeling D66 Pijnacker- Nootdorp/Lansingerland. Volgens mij ergens in Pijnacker. Ik weet niet meer echt waar. Ik was een 23/28 jaar of vijftien, zestien en ik was net lid geworden van D66. Ik dacht ik kom eens kijken wat het is. Ik had een uitnodiging gekregen. Daar kwam ik dan. Een beetje onwennig, maar er werd me oo k meteen drank aangeboden. Ik was toen ook al ongeveer even lang als ik nu ben … Kon toen nog. Ik raakte in gesprek met jou en met Rob Snijders, ook een oude bekende. Heeft ook nog in de raad hier gezeten. Het was meteen eigenlijk heel erg gezellig. Een beetje gebabbeld en dergelijke. En jij zei, je was toen fractievoorzitter, kom een keertje langs bij ons in de fractie. Volgende week maandag of zo is onze eerste vergadering weer. Stuur als je aankomt Erik, die zat toen ook in de raad, Erik Jonker, even een appje. Dan word je wel weer binnengelaten. Ik liep naar binnen. Ik ging toen in onze fractiekamer zitten. Ik zei hoi. En ik ben eigenlijk nooit meer weggegaan.
En dat kwam door jou eigenlijk, Michiel. Want de rol die jij hebt gespeeld in mijn ontwikkeling, van het gastje van vijftien tot nu, tot fractievoorzitter, is illustratief voor wat jij voor D66 Lansingerland hebt gedaan. De rol die jij hebt gespeeld. Je hebt de partij opgebouwd, uitgebouwd, begeleid, gecoacht. Eigenlijk gemaakt tot wat ze nu is. Want niet eens heel erg lang geleden, in 2010, compleet ondenkbaar, daarvoor bestond D66 helemaal niet in Lansingerland. In de jaren negentig hebben er wel wat D66-precedenten bestaan in onder meer Berkel en Rodenrijs. Maar op dat moment was er geen D66. In 2009 was de afdeling net heropgericht, samen met Pijnacker-Nootdorp. W ant er waren ook een beetje gelijkgestemde zielen. Jij was een van de eerste mensen die daar ook bij betrokken was. In 2009 besloten jullie mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2010. Ik kon nog een stukje terugvinden uit de Telstar van 2009. En in 2010 deed D66 voor het eerst meer en jij werd samen met Jeroen Heuvelink toen in de raad gekozen. Dat was al in 2010. Ik hoorde Simon net zeggen: weet u het nog? Michiel was er op al die momenten daarvoor eigenlijk ook al bij. En in 2014 werd je opnieuw herkozen. Toen verdubbelde D66 ook van twee naar vier zetels. Dat hebben we helaas nooit meer gehaald. Maar goed, een hele mooie verkiezing was dat. En ook in 2018. Toen was je onze lijsttrekker.
Werd je herkozen. In 2022 was je onze nummer twee. Werd je ook herkozen en nam je daarna natuurlijk zitting in het college. En afgelopen verkiezingen was je onze lijstduwer. Volgens mij ook op de langste lijst uit de geschiedenis van D66 Lansingerland. Dat zijn een hele stapel verkiezingen inmiddels. Vier keer herkozen, in totaal vijf verkiezingen. En de afgelopen vier jaar als wethouder aan de slag mogen was voor jou ook echt de kers op de taart van jouw politieke carriŁre. Je hebt veel gerealiseerd voor Lansingerland. Er zijn al een heleboel punten genoemd door de burgemeester. Ik ga ze toch nog even noemen. Denk aan het bestuursakkoord. Een lang bevochten afspraken met de provincie die echt van belang zijn voor de toekoms t van Lansingerland. Maar ook veel kleine dingen, zoals het uitdelen van duizenden gratis bomen aan onze inwoners. Het voortdurend blijven pleiten voor een afvalsysteem waarin iedereen eerlijk bijdraagt. Hoeveel herrie dat ook kon opleveren, zowel in de raad als daarbuiten. Daar bleef je altijd voor staan. Het realiseren van flexwoningen. Nu nog op een plek, binnenkort op twee plekken. Waar je ook altijd voor bent gegaan. En ook het doorbreken van die bestuurscultuur die er vroeger was in Lansingerland. Altijd bereikbaar voor, sowieso voor onze partij, maar ook voor andere partijen. En altijd een open deur in de richting van het college, eigenlijk.
En natuurlijk ook de opening van het GIS, al een aantal keer genoemd, was een heel mooi moment, vlak voor de verkiezingen , dat we dat met elkaar konden doen. Ik heb Michiel de afgelopen jaren leren kennen als een integere politicus die het belang van Lansingerland altijd bovenop zet. Die niet opgeeft, ook niet als het moeilijk wordt. Die bereid is om met iedereen in gesprek te gaan. Maakt niet uit welke partij. Maakt niet ui t of het een boze inwoner of een blije inwoner of alles daartussenin is. En die altijd een origineel idee heeft om toch dat compromis te vinden dat nodig is om iets te laten slagen. Zoals ik al zei, voor onze partij is Michiel ook echt onmisbaar geweest. Niet alleen inhoudelijk, maar ook vooral voor de goede sfeer die we met elkaar hebben. Michiel is namelijk een van de trouwste leden en medeoprichter van de illustere Whisky Democraten. Dat is onze eigen D66-whiskyclu b. De meest democratische whiskyclub van Lansingerland, durf ik wel te zeggen. Daar blijven we elkaar gelukkig ook gewoon nog zien. Vanmiddag verstuurde je nog de datumprikker voor de eerstvolgende afspraak. Dus ook voor die sfeer ben jij heel belangrijk geweest. En voor mij persoonlijk ben je echt 24/28 niets minder dan mijn politieke mentor. En overigens is Michiel ook degene die mij ooit aan de whisky heeft gekregen. Op een avondje … Ik weet ook heel goed wanneer.
Het was niet toen ik vijftien was. Nee, dat was ver daarna. Het was op een avond na een van onze eerste commissies samen. Volgens mij ergens in 2018. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik toen toch licht slingerend terugfietste naar huis. We hebben zo over de jaren een hele bijzondere band met elkaar opgebouwd. En ook met jouw gezin. Dat weten de meeste mensen ook niet. Ik heb jouw jongste zoon Tobias echt jarenlang bijles gegeven toen ik zelf nog op de middelbare school zat. Dat betekent ook gewoon heel erg veel voor mij. De realisatie dat jij straks niet meer als ra adslid, niet meer als fractievoorzitter en niet meer als wethouder betrokken bent bij D66 Lansingerland is eigenlijk bij mij en ook bij de rest van onze fractie nog helemaal niet geland. Tegelijkertijd zijn we ook heel gelukkig dat we altijd nog kunnen rekenen op jouw advies en kennis. Want je hebt natuurlijk een hele hoop inside knowledge opgebouwd, zeker in het college. Daar gaan we natuurlijk gretig gebruik van maken vanuit de oppositiebankjes. Ik kijk even naar die p artijen. Wees maar gerust. Het wordt hartstikke leuk de komende vier jaar. Maar vooral, Michiel. Namens D66, namens Lansingerland, maar ook namens mezelf: heel erg bedankt voor alles wat je hebt gedaan voor ons. Dank je wel.
De voorzitter: Het is opvallend dat in alle bijdragen sterke verhalen centraal stonden, maar in deze bijdrage stond sterke drank centraal. Dat is wel mooi. Ik geef wethouder Muis het woord. Gaat uw gang. De heer Muis: Dank, voorzitter. Er is heel veel gezegd. Dat had ik wel een beetje verwac ht, alle successen zal ik zelf niet herhalen. Ik vind het ook nooit zo chic om jezelf op de borst te kloppen. Wat blijft er dan over? Een dankwoord. En ook nog een klein moralistisch verhaaltje. Ik weet niet of u aan het eind gaat staan, maar dat gaan we beleven. Dank, Brecht. Echt, heel fijn. Ik ga niet huilen. Rik, ook hartstikke bedankt. Ik vind het heel jammer dat ik nu wegga. Vooral jammer voor jullie. Met mij komt het wel goed. Meestal eindigt een speech met dankwoorden en tranen, daarom begin ik met het dankwoord. Ik hoop dat dat een beetje goed uitkomt. Allereerst dank voor de onvoorwaardelijke steun van mijn vrouw Els. Die zit thuis en kijkt mee. Zij is er volgende week zeker bij, want die had niet zo’n behoefte aan de rest van deze vergadering over de Kad ernota, hoewel ze wel heel vaak heeft meegekeken en me altijd vertelde hoe ik het had gedaan. Je kwam laat thuis en kreeg dan toch nog een review. Dank ook aan mijn zoons. Eentje kwam al voorbij, Tobias. Maar ik heb ook nog een zoon, Floris.
Ik hoor al bijna twintig jaar van hen: "Moet je vanavond weer weg?" Het antwoord is vaak ja. Eerst voor een studie Bestuurskunde in de avonduren, daarna twaalf jaar als raadslid en vervolgens vier jaar als wethouder. Eigenlijk zijn ze de afgelopen twintig jaar niet anders gewend. Ik denk ook waarom vragen ze het dan telkens? Maar dank voor jullie geduld. Jullie kijken wellicht ook mee. Ik hou van jullie. De lijst van mensen die ik wil bedanken is heel lang. Dat krijg je met zo’n lange periode. Raadsleden, er zijn er nog enkele die er nog zitten, Marjolein uit die tijd. En volgens mij heb ik ze dan gehad. Leon natuurlijk, maar Leon is een soort Heintje Davids, dus we gaan zien hoe vaak die nog terugkomt. Raadsleden, oud- raadsleden, er is natuurlijk onwijs veel gebeurd. Burgemeesters, griffiers, gemeentesecretarissen, ondernemers, inwoners en natuurlijk iedereen binnen de partij. Ook daar hebben we het nodige meegemaakt. Daar zal ik jullie niet mee vermoeien. Maar wat Brecht zei, D66 Lansingerland was wel een beetje mijn kindje. Een ander kindje, maar ik stond aan de wieg en het is nu volwassen. Ik kan het met vertrouwen loslaten aan Brecht en vele andere enthousiaste leden. Veel succes daarmee en veel plezier ook. Dat plezier komt vast weer, maar succes zit er altijd in. De af gelopen zestien jaar, en zeker de laatste vier jaar als wethouder, waren intens.
De burgemeester zei het al. Toen ik het hoorde, dacht ik heb ik dat in mijn eentje gedaan? Natuurlijk niet. Dat doe je als college, met de hele raad en met de hele ambtelijke organisatie. Daarom was het ook mogeli jk. Dank aan mijn collega-wethouders: Titia, Simon, Leon en natuurlijk ook Rik. Van ieder van jullie 25/28 heb ik iets waardevols geleerd. Leon had het er ook al over. Ik heb het iets korter opgeschreven. Van Titia heb ik geleerd dat het niet erg is om duidelijk te zijn. Van Simon heb ik geleerd om de lat hoger te leggen en de taart groter te maken en niet kleiner. Dat is misschien ook iets voor een nieuwe coalitie. Je kunt denken heb ik geld voor deze taart? Maar je kunt ook denken misschien hebben andere mensen ook trek in die taart en willen ze meedoen. Maak de taart groter. Leg de lat hoger. En van Leon heb ik geleerd niet om hard te schreeuwen, maar wel om vanuit je hart te spreken. Dank daarvoor. Dank ook aan burgemeester Van der Linden. Dat zeggen we eigenlijk nooit. Beste Rik, hartstikke bedankt. Ik heb je natuurlijk mede gekozen, net als de vorige burgemeester, Pieter van de Stadt. Toen zat ik als raadslid in de vertrouwenscommissie. Heel veel succes met je nieuwe clubje. Dat gaat vast helemaal goed komen. Ook veel plezier daarbij. Dank aan mijn ondersteuningsteam. Een deel daarvan zit in de zaal, toppers allemaal, Anja, Aart-Jan en Rob.
Dank ook aan de bodes, de beveiliging, de catering, de schoonmaak, maar vooral aan a lle ambtenaren met wie ik heb mogen samenwerken. Ik heb dat ook andersom zo ervaren. Het wederzijds respect en vertrouwen maakt dat je heel veel met elkaar voor elkaar krijgt. Allemaal bevlogen professionals. Eentje wil ik toch speciaal noemen. Ze zit ook vanavond in de zaal, Natasja. Jij was voor mij echt een baken van rust en overzicht. Het is allemaal niet vanzelf gegaan. Dat hoef ik jou niet te vertellen. Natasja staat even symbool voor alle ambtenaren met wie ik heb samengewerkt . Tot zover het gezellige deel. Zoals gezegd neem ik afscheid van de politiek in Lansingerland. Hoewel je weet het nooit. Ik zie natuurlijk allerlei colleges die net niet beginnen of waa r toch nog kleine kinkjes in de kabel komen. Ik kwam laatst een wethouder tegen die zei: "Ik wacht rustig een half jaar, dan vallen de eersten weer om en ga ik weer aan de slag." Zo zit ik er niet in. Ik ga ervoor, of ik ga er niet voor. En altijd volgens mijn eigen regels, niet die van een ander. Ik heb altijd gewerkt vanuit de richtingwijzers van D66. Die zijn heel ruim geformuleerd. Er zijn hele boekwerken over geschreven. Je komt er een heel eind mee. Maar vooral voor het algemeen belang. Daar werd ook door anderen al aan gerefereerd. Een gezonde democratie betekent dat iedereen meetelt en dat alle belangen worden gewogen.
Politiek gaat niet over een meerderheid die h aar wil oplegt aan de rest. Ook niet over alleen maar roepen wat je allemaal niet wilt. En ook niet alleen over je eigen achterban. De gemeente is geen weggeefwinkel waar je individuele cadeautjes uitdeelt. Besturen gaat over dienen. Over het algemeen belang. Over wat goed is voor ons allemaal en het belang voor volgende generaties. Staar je niet blind op het hier en nu. Dat zei Simon ook al. Kijk vooral verder vooruit. Wat voor samenleving wil je voor je kinderen achterlaten? En niet zozeer de mensen die nu al alles al bezitten en vanuit hun eigen belang het willen houden zoals het was, of terugverlangen naar een niet bestaand nostalgisch ideaal uit het verleden. Kijk positief vooruit. Ik heb dat ook in de Heraut gezegd, kijk vooruit, toon leiderschap, voer het debat scherp. Iedereen zal zeggen dat doen wij toch? Ik denk dat het nog best wat scherper kan. Niet op de persoon, maar wel op de inhoud. Opvattingen mogen botsen, moeten botsen, juist om daarna samen verder te komen. Wat mij betreft zou het moeten gaan om de beste ideeºn, niet om welke ideeºn het beste verkopen. In Lansingerland hebben we de afgelopen vier jaar laten zien dat het echt anders kan. Een college van vier verschillende partijen. Verschillend in grootte.
Een veelkleurige coalitie, vanuit gelijkwaardigheid, met ruimte voor de hele raad, draagvlak voor de raad en daarmee ook in de samenleving. Dat was niet vanzelfsprekend. Het gaat om het willen delen van macht e n verantwoordelijkheid. Dat kon alleen door wederzijds vertrouwen en doordat de grootste partij vier jaar geleden, WIJ Lansingerland, ervoor koos om die macht te delen binnen de coalitie en met de hele raad. Daarvoor verdient Leon alle lof. De open bestuurscultuur is ook nadrukkelijk verbonden met burgerparticipatie. Daar was ik ook van. Dat hebben we geweten, maar ik had het ook heel graag gewild. Want als raadslid vond ik ook altijd iets van participatie en communicatie. Het is ook mijn achtergrond. Het was niet eenvoudig om te realiseren, maar wel essentieel om een keer duidelijke regels met elkaar vast te stellen. En ik ben er trots op dat het inmiddels stevig en concreet is verankerd in de werkwijze van de gemeente, maar ook in de samenleving en binn en de raad. Het valt of staat natuurlijk wel met het feit dat iedereen zich aan zijn eigen rol houdt. Maar 26/28 goed, dat gaan we beleven. Ik sluit af met een oproep aan uw raad en aan het nieuwe college, dat morgen start. Voer het debat scherp, maar eerlijk, met open vizier. Beloof niet wat je niet waar kunt maken of waar je niet over gaat. Sta voor eerder gemaakte keuzes en vastgesteld raadsbeleid.
Dan ben je navolgbaar en betrouwbaar richting inwoners, ondernemers en bestuurlijke partners. En misschien wel het belangrijkste, individueel, zorg dat je jezelf iedere dag in de spiegel kunt aankijken. Wie de samenleving wil verbeteren, begint bij zichzelf. Ik kijk met dankbaarheid terug, maar vooral positief vooruit. Ik heb ervan genoten. Het beste komt nog en dat wens i k jullie allemaal ook toe. Succes allemaal. De voorzitter: Dank, wethouder Muis. Dan gaan we over naar Arjen Hofman voor zijn vijf minuten richting mevrouw Cnossen. We weten allemaal dat tijd behoorlijk rekbaar is. Dat hebben we al gemerkt. Gaat uw gang. Als u het knopje even wilt indrukken. Hij doet het niet. Even de kaart eruit en weer in. Ik zie hem niet. Nu doet hij het wel goed. De heer Hofman: Voorzitter, ik ga u verbazen als het gaat om de tijd. Beste Titia, ik ga deze speech voor jouw afscheid proberen vorm te geven in dezelfde vorm als dat jij dat in deze raad ook altijd gedaan hebt, kort, de burgemeester noemde dat beknopt, to the point, maar o zo goed voorbereid. Aan het einde van de zomer van 2021 kondigde Ankie van Tatenhove haar afscheid al s wethouder bij onze ChristenUnie-fractie aan. Er is toen gezocht naar iemand die de periode tot de verkiezingen wilde opvullen. Toen de selectiecommissie uiteindelijk bij ons in de fractie met de kandidaat kwam, was dat Titia.
De reacties daarop in de fractie waren: "Echt? Gaat Titia dat doen?" Er was in die ruimte een iemand met een groot vraagteken boven zijn hoofd. Titia? Wij maakten snel kennis. Maar het feit dat jij hier vroeger in Berkel wethouder was geweest, maakte dat de meesten je kenden. En het feit dat je na je burgemeesterschap in Woudenberg weer hier was komen wonen, was de meeste fractieleden niet ontgaan. Niets zo permanent als het opvullen van een tijdelijke positie, want na de op te vullen periode tot de verkiezingen volgde een nieuwe periode. En Titia toonde zich bereid om ook in die periode onze wethouderskandidaat te zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Het werd iets minder sociaal domein en iets meer ruimtelijke ordening. Maar een bestuurder met zo’n statuur kun je elke post geven en die maakt er iets goeds van. Ik zei al iets over j e stijl in de raad. Je goede voorbereiding was in alles merkbaar. En wat je geliefd maakte, is dat je altijd mensen zelf opzocht. Daarin was je een voorbeeld voor veel bestuurders, in waar je tijd voor maakt in je agenda. En over kort en to the point heb ik een kleine anekdote uit de vorige raadsperi ode die jou en jouw optreden hier volledig karakteriseert. Een zeker duoraadslid van de VVD, uit het verhaal zal de kenner vast ontdekken over wie het gaat, had een aantal vragen voorbereid.
Hij had een krantenartikel gelezen met belangwekkende zaken, waarover hij een uitvoerige inleiding hield en een spervuur van vragen had aan Titia. De eerste vraag was of de wethouder het artikel gelezen had. Titia antwoordde, kort, to the point en inhoudelijk volledig correct: "Voorzitter, het antwoord op vraag een is nee. En daarmee zijn de overige vragen niet meer aan de orde." De zaal barstte in lachen uit en de indiener berustte in het antwoord. En dat berusten zegt ook iets over jou . Want menig wethouder zou hier niet mee wegkomen en vervolgvragen hebben gekregen. Maar jij bezit de uitzonderlijke gave om de raad met woorden zo te bespelen dat je het krijgt zoals je het wilt. Niet manipulatief, maar wel sturend, op een manier die heel veel respect afdwong. Beste Titia , dank voor al jouw inspanningen voor onze mooie gemeente. Voor jou breekt nu een nieuwe periode aan waarin ik jou heel veel plezier, geluk en Gods zegen toewens. Dank je wel. De voorzitter: Dank, mijnheer Hofman. Het woord is nu aan wethouder Cnossen. Mevrouw Cnossen: Dank u wel, voorzitter, voor het laatst. Een hele andere insteek, want er is al heel veel gezegd. Groter denken, klein doen. Dat is een dun boekje, een oproep van Tjeenk Willink uit 2018. Sinds ik dat gelezen heb, heb ik ontdekt dat dat mijn leidraad is in het lokaal bestuur, waar ik, zoals u weet, al heel lang actief ben.
Want ook voor 2000 schreef ik heel veel in De Heraut. 27/28 Daar zag ik ook het een en ander. Volgens Tjeenk Willink kan politieke democra tie niet zonder maatschappelijke democratie. Dat zijn actieve burgers. Groter politiek denken, over een kabinetsperiode heen en partijpolitiek overstijgend, maakt kleiner maatschappelijk doen mogelijk. Investeer in goede uitvoering, zei Tjeenk Willink toen al. Een andere naam: Tim ’S Jongers, bekend van De Correspondent. Hij publiceert veel over armoede en ongelijkheid in de samenleving. Hij pakte bij de jaarlijkse Tjeenk Willink-lezing deze draad van groot denken en klein doen weer op. De titel van zijn lezing: Hoe betrokken burgers in stilte de gaten van onze rechtsstaat dichten. Hij ontdekte veel stille veranderaars, mensen die Nederland proberen te fiksen vanuit hun werk of vrijwilligerswerk. Probleem, volgens ‘S Jongers: je hoort ze een stuk minder dan die 7,5 procent twitteraars die het publieke debat verzieken. En dan kun je denken dat ze niet bestaan. Stille veranderaars gaan naast kwetsbare burgers staan en helpen hen hun recht te halen. Zij denken groot en doen klein. Ik voel me serieus genomen, gezien of gehoord. Dat is het eff ect. De kern van de rechtsstaat is eerlijk behandelen. Als het niet lukt in het systeem, dan maar om het systeem heen. Tim ’S Jongers zag bijvoorbeeld een stille veranderaar in Zoetermeer.
Een directeur van een basisschool die zich inzet voor leerlingen in armoede door bijvoorbeeld winterkleding of een schoolontbijt te regelen. Want je kunt niet leren met een lege maag. Dat moest om het systeem heen, want de gemeente vond ontbijt de verantwoordelijkheid van ouders. In elke gemeente h eb ik stille veranderaars gezien. In Berkel en Rodenrijs, Woerden, Woudenberg en Lansingerland. Inzet voor de voedselbank, de schuldhulpmaatjes, de mantelzorgers, kerken met hun diaconaal platform. En in welke rol dan ook, wethouder, burgemeester, raadslid, laat merken dat je dit ziet en waardeert. Wij kunnen allemaal klein doen. Het ontdekken van stille veranderaars geeft energie en hoop in een tijd met zoveel negativiteit. En door steeds de samenleving in te gaan en tussen deze veranderaars te gaan zitten, wist ik wat mij te doen stond op het gemeentehuis, binne n het college en in de raadzaal. Tegelijk heb ik me als bestuurder ook ingezet voor het groter denken. Door lange lijnen uit te zetten in de Samenlevings- en Omgevingsvisie, het Masterplan voor Lansingerland, en deze gedachte ook actief buiten Lansingerland uit te dragen. Het voorzitterschap van de GGD Rotterdam-Rijnmond hielp om op regionaal en landelijk niveau met groter denken bezig te zijn. Zo is de beweging van zorg naar gezondheid ingezet.
Lokaal, regionaal en in samenwerking, even weer een afkorting, met het Regionaal Integraal Gezondheidsakkoord, het befaamde RIGA. Landelijk hebben we natuurlijk IZA en AZWA. Maar die beweging is niet meer te stoppen. De wereld houdt voor onze inwoners niet op bij onze gemeentegrens. Als je iets voor je inwoners wilt betekenen als bestuurder, moet je je stem ook regionaal, provinciaal en op landelijk niveau laten horen, met je lokale visie op zak en gesteund door een fractie, dank je wel, en de gemeenteraad. Wat m ij 26 jaar heeft verbonden aan de lokale overheid, is er zijn voor inwoners die het zelf niet redden. Recht doen aan kwetsbaren die zelf niet voor hun recht op kunnen komen. Iedereen in staat stellen mee te doen in de samenleving en daar een sterke sociale basis voor neer te zetten. Dank, Rik, ook voor jouw woorden over mijn functioneren in het college. Daar hebben jullie ook iets over gehoord. Ook van Leon. En Arjen, ook heel erg bedankt. En ook mijn andere leden van de fractie van de afgelopen vier jaar, die ook aanwezig zijn. Dank u wel. De voorzitter: Hier is werkelijk niets meer aan toe te voegen. Ik denk dat we terug kunnen kijken op een hele mooie ronde van sprekers, die allemaal iets hebben toegevoegd aan wat we hier alti jd al doen, kijken hoe we Lansingerland een mooiere en fijnere plek kunnen maken. 11.
Sluiting De voorzitter: En dat gesprek gaan we voortzetten, maar wel nadat ik de vergadering heb gesloten. En dat ga ik nu doen. Dank u wel. 28/28 Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 24 september 2026. Griffier, Voorzitter, Eveline Hamelink-van Rens Rik van der Linden