Inspreeknotitie mevr. Zinkweg

Polder Bilwijk Blijft Natuurlijk 19 maart 2026 – Inspreektekst Oordeelvormende Commissie Oordeelvorming Ruimte (RZ) Geachte leden van de commissie, Ik spreek hier namens de Belangenvereniging Polder Bilwijk Blijft Natuurlijk. Niemand ontkent de woningbouwopgave van de gemeente. Ook onze kinderen zoeken woonruimte in deze regio. Maar vanavond wil ik duidelijk maken waarom dit plan, in deze schaal en bouwhoogte, niet past binnen de provinciale uitgangspunten voor bouwen in buitenstedelijk gebied. Want wat hier voorligt is geen gewone dorpsuitbreiding. Dit is hoogbouw, in open poldergebied. Midden in een kwetsbaar veenweidelandschap. En dat staat haaks op de provinciale ruimtelijke kaders voor bouwen in het buitengebied. De provincie stelt namelijk dat ontwikkelingen buiten bestaand stads- en dorpsgebied moeten aansluiten bij: • • • •

de ruimtelijke kwaliteit; de schaal van het landschap; de gebiedsidentiteit; en de overgang tussen dorp en buitengebied.

En de kwaliteit van dit gebied zit juist in: • • • •

de lengte van het landschap, de openheid, de slagenverkaveling, en de lintbebouwing langs wegen en sloten.

Maar wat ligt hier nu voor? • • •

Gebouwen van vier en vijf lagen hoog. 94 woningen op een klein oppervlak. Een stedenbouwkundige opzet die dwars door de historische structuur van het slagenlandschap loopt.

Dit is geen aansluiting op de lengte en structuur van het landschap, maar verdichting in de breedte én in de hoogte. Er zijn drie zienswijzen ingediend waarin expliciet bezwaar wordt gemaakt tegen de bouwhoogte, de dichtheid en de aantasting van het landschap. Wat opvalt, is dat de beantwoording van de gemeente die fundamentele zorgen niet wegneemt.

Polder Bilwijk Blijft Natuurlijk 19 maart 2026 – Inspreektekst Oordeelvormende Commissie Oordeelvorming Ruimte (RZ) Er wordt gesproken over: “technisch inpasbaar” of “passend bij de schaal van Stolwijk”. Maar technisch inpasbaar betekent alleen dat iets technisch opgelost of ingepast kán worden. Ruimtelijk passend betekent iets heel anders. Dat betekent: - Past het bij het landschap? - Past het bij de schaal van het dorp? - Past het bij de structuur van het buitengebied? En op al die punten is het antwoord simpelweg: nee. Want als we naar Stolwijk kijken, zien we een dorp met overwegend laagbouw en een geleidelijke overgang naar het open landschap. Wilgenhove is het enige gebouw van vijf lagen in Stolwijk — midden in de kern en als multifunctioneel centrum. En bij de recente herontwikkeling van de oude brandweerkazerne, óók binnenstedelijk, werd gekozen voor drie lagen en één accent van vier. Dus zelfs in de kern van Stolwijk wordt terughoudender gebouwd dan nu in het buitengebied wordt voorgesteld. En toch wordt hier gesteld dat vier en vijf lagen hoog in de polder “passend is bij de schaal van Stolwijk”. Dat is ruimtelijk niet te rijmen met de provinciale kaders voor bouwen in het buitengebied. De provincie vraagt om zorgvuldige overgangen tussen dorp en landschap. Maar in dit plan gebeurt précies het tegenovergestelde: • • •

De dichtheid neemt richting het buitengebied niet af, maar toe. De bouwhoogte wordt niet lager aan de dorpsrand, maar hoger. De openheid van het landschap wordt niet gerespecteerd, maar doorbroken.

Geachte commissie, Het is tijd om een stap terug te nemen en objectief te kijken naar wat hier nu gebeurt. Want het debat lijkt volledig te zijn verschoven naar aantallen woningen en maximale verdichting, terwijl de kern uit beeld raakt: Déze schaal van ontwikkeling past niet bij Stolwijk en niet bij het open buitengebied. We zijn met elkaar in een tunnel terechtgekomen waarin hoogbouw in de polder stap voor stap normaal lijkt te worden gemaakt.

Polder Bilwijk Blijft Natuurlijk 19 maart 2026 – Inspreektekst Oordeelvormende Commissie Oordeelvorming Ruimte (RZ) Terwijl juist dát de grens is die je in een buitengebied niet over wilt gaan. Niet over kán gaan. En niet over móét gaan. Want als gebouwen van vier en vijf lagen hoog in open poldergebied straks als “passend” worden beschouwd, wáár ligt dan nog de grens? Dan verliest het begrip ‘ruimtelijke kwaliteit’ iedere betekenis. En juist daarom rust op u als commissie een zware verantwoordelijkheid. Niet alleen om woningen mogelijk te maken, maar ook om grenzen te bewaken. Grenzen die het buitengebied beschermen tegen verstedelijking die niet past bij de schaal, niet past bij het landschap en niet past bij de gebiedsidentiteit. Want woningbouw mag nóóit betekenen: bouwen ten koste van alles. De conclusie kan dan ook niet anders zijn dan dat het plan Noordse Weide, in déze schaal en déze bouwhoogte, strijdig is met de provinciale uitgangspunten voor bouwen in het buitengebied. Dank u wel.