Inspreeknotitie dhr. F. de Jong.pdf

Geachte commissie leden, Niemand is het ontgaan dat dinsdag een week geleden er een ingrijpende gebeurtenis voor een aantal grondeigenaren in de Krimpenerwaard heeft plaats gevonden. Ook voor de agrarische gemeenschap was dit ongewoon en eigenlijk een diep trieste gebeurtenis. Het zal je maar overkomen dat je eigendommen worden ontnomen door handelen van de overheid. Uiteindelijk nadat het vonnis van de rechter bekend wordt ben je een deel van je weilanden kwijt of alle weilanden van je bedrijf die van jou zijn en in het plangebied liggen, zelfs zonder dat je naar de notaris hoeft te gaan om een handtekening te zetten. Waarom heeft het zover moeten komen? Wie had dit kunnen voorkomen? Zijn er nog mogelijkheden om het op een andere wijze op te lossen? Zomaar een paar vragen die bij menig betrokkenen leven. Omkijken of verwijten maken met een beschuldigende vinger wijzen lost niks op, maar wat dan wel? Dit plan is een pilot wellicht gevolgd door andere plannen in delen van ons land waar ook natuurontwikkeling dient te komen die ten koste gaan van landbouwgronden.

Vaststaat dat erin de Krimpenerwaard veel onteigend gaat worden, 7 partijen zijn gedagvaard, zijn zij onredelijk, te veel eisend geweest in de contacten met de grond verwerver van de provincie? En dan nog mogelijk een aantal partijen die wel aan zelfrealisatie van natuur willen doen maar nog geen goedkeuring van de provincie hebben voor hun plannen. Ook zij worden nu met onteigening geconfronteerd. Of hanteert de provincie een verwerving methode die haaks staat op de realiteit zowel bij de verwerving van weilanden als ook bij de afwaardering van weilanden ten behoeve van zelfrealisatie voor natuur. Kunnen bestuurders zich hierover inleven in hun zorgen. Wil een gemeenteraad zich hierin verdiepen? En de wil hebben om zaken bij te sturen voordat dit plan alleen maar verliezers kent. Want als je wordt gedwongen om een stuk van je bedrijf af te staan, terwijl je juist een bedrijf hebt dat zo hoort bij de Krimpenerwaard. Wat je eigenlijk als gemeente zou moeten koesteren, behouden. Dan is dit een hard gelach. Als voorbeeld een mooi gezinsbedrijf, meerdere generaties op deze plek, de volgende generatie is er. Van voldoende omvang. Draagt bij aan vele zaken in stand houden van het landschap, produceert voedsel van hoge kwaliteit en draagt bij aan natuurbeheer. Gegarandeerd een bedrijf met toekomst.

Een ander bedrijf met een opvolger moet alle gronden afstaan, kan alleen verder op die locatie met de bedrijfsgebouwen en hun woonhuis. Waar knelt het om verplaatsing mogelijk te maken? Een particulier die dat ene perceel achter zijn huis kwijtraakt. Zomaar een paar voorbeelden van mensen die hier niet om gevraagd hebben. Maar toch tegen wil en dank voor het algemeen belang opdraaien. Lastig om te zien dat gezonde bedrijven en particulieren tussen de wal en het schip terecht komen. Als boeren en betrokken burgers hebben wij gemeend nog een keer de publiciteit op te zoeken. Op dinsdag 26 oktober met tractoren en de nodige bij behorende teksten op borden en nu hier in uw commissie roepen wij u op om dit in de gemeenteraad te gaan bespreken om met oplossingen te komen. Wij zijn van mening dat dit nog kan. U als raad heeft ingestemd met deze plannen van 2250 ha in totaal krijgt een natuur bestemming. In een later stadium heeft de raad ingestemd met de mogelijkheid van onteigening want dan kun je als overheid een volledige schadeloosstelling aan betrokkenen bieden.

De wet zegt dat je bij onteigening er niet op achteruit mag gaan. Maar kennelijk ook niet erop vooruit mag gaan want dat wordt gezien als staatsteun. Feit is wel dat wanneer de raad eenmaal het besluit genomen heeft andere partijen de uitvoering op zich nemen. En de raad op afstand staat. Daarom een landbouw breed gedragen verzoek, raad bemoei je ermee dit is ook een verantwoordelijkheid. We weten hoe de landelijke overheid met de toeslagen affaire om is gegaan. Wij danken u voor de gelegenheid tot inspreken en wensen u wijsheid toe.

(Gedeelte Gerrit Boer…)

Geachte commissie leden,

Samenvattend vragen wij als boeren uit de Krimpenerwaard het volgende aan u:

In de eerste plaats willen we u in herinnering brengen de aangenomen motie M17-90. Hierin wordt heel duidelijk gesteld dat grondeigenaren pas in het aller uiterste geval onteigend mogen worden en als dat dan uiteindelijk aan de orde is, ze dan volledig schadeloos gesteld dienen te worden. Ik denk dat we allemaal toch wel mogen concluderen dat dit in zijn volle eenvoud nog geen werkelijkheid is geworden… Ten tweede de aangenomen motie M19-14. Hierin uit de gemeenteraad de terechte zorgen over vergoedingen voor zelfrealisatoren op de lange termijn. In hoeverre is hier duidelijkheid over? Bij de bestemmingswijziging van landbouw naar natuur praat men over ‘eeuwig’ als het echter over vergoeding gaat is het blijkbaar al moeilijk om langer dan 6 of 12 jaar garanties te geven. Als laatste zou ik het proces van de afgelopen jaren wat uit willen zoomen. Al meer dan 35 jaar wordt er nu gepraat over de herinrichting in de Krimpenerwaard. In de jaren ’90 is gekozen voor de versie dat zowel de landbouw als de natuur in de meest optimale vorm een plek zou krijgen in de Krimpenerwaard (tot peilverlagingen in het landbouwgebieden aan toe). Begin deze eeuw was dat blijkbaar te ambitieus en is gekozen voor het plan zoals dat er nu is. Tijd is niet terug te draaien.

Er zijn in het verleden besluiten genomen, waar ik duizend dingen over vind, maar waarvan het nu niet zinvol is om dat allemaal weer op te rakelen. Wat nu van belang is, is hoe we dit proces gaan afsluiten. In de afgelopen 30 jaar zijn driekwart van de boeren gestopt of vertrokken, dat zal geen verrassing zijn. Wat de meeste mensen echter niet door hebben is dat 40% van de melkkoeien verdwenen zijn uit de Krimpenerwaard en maar liefst 90% van vleesvarkens. Terwijl in de jaren ‘50 en ‘60 de Krimpenerwaard, door de vele kaasmakers, nog het meest varkensrijke gebied in Nederland was. Beseffen we allemaal wel in wat voor een ontzettend mooi gebied wij wonen en hoe essentieel boeren voor dit gebied zijn voor het landschap en de weidevogels. Er wordt nog wel eens gemopperd dat de boeren niet met hun tijd meegaan en niet willen veranderen. In die 30 jaar is zowel de bemesting met dierlijke mest als met kunstmest gehalveerd per hectare en doet 95% van de boeren aan agrarisch natuurbeheer hier in de Krimpenerwaard. Is daar ook oog voor in de gemeenteraad?

Wanneer gaan we echt eens wat zuiniger om met onze veehouders in deze polder; Heeft u wel in de gaten dat dit ogenblik het vooral de eind dertigers en begin veertigers met een financieel gezond bedrijf het zijn die bezig zijn te vertrekken? Allemaal leuk die projecten over lisdodde- en cranberryteelt, maar het is niet de markt of vermindering van vraag naar onze producten die boeren beweegt te stoppen. Het is de regeldruk en ambtelijke molens die het enthousiasme er uit mept hier! Op dit moment vindt er weer een corona-persconferentie plaats. Ik weet niet wat daar precies uit gaat komen. Eén ding weet ik wel; dit weekend zullen weer grote groepen mensen de straat op gaan in Amsterdam of Den Haag. De onzekerheid over de toekomst en de tweedeling in de samenleving lijkt met de dag groter te worden en ik denk dat iedereen van ons dat betreurt. Het wordt de hoogste tijd dat we elkaar weer wat gaan vinden en de verbintenis gaan zoeken. Veel boerenbedrijven leven tussen angst en vrees sinds het afschieten van de PAS-vergunningen. Ik had begrepen dat het onteigenen-voor-natuur in de Krimpenerwaard eens soort pilot is voor de provincie. Laten we dan vanavond maar de slotconclusie maken: Eens maar nooit weer! Onteigening is een ontzettend zwaar machtsmiddel wat alleen ingezet dient te worden bij groot algemeen belang zoals woning- en wegenbouw.

Niet om maar even lichtvaardig in te zetten als extra drukmiddel voor…Ja, voor welke plannen eigenlijk? Waar gaan we naar toe? Voor, in de toekomst, een zonneweide? Voor een golfbaan? Wij boeren uit de Krimpenerwaard zullen het ontzettend waarderen als u zich als gemeenteraad hier tegen uitspreekt! Een week geleden hebben we doormiddel van een nette actie u de hand gereikt. Wij vragen u die te pakken en dat vertrouwen in elkaar (wat de laatste tijd zo erg onder druk staat) op die manier terug te winnen! Dank voor uw aandacht!