Bijlage 1 - Verordening Wmo en Jeugdhulp Krimpenerwaard 2026 (vervangen - zie bijlage hierboven)

Verordening Jeugdhulp en Wmo Krimpenerwaard 2026

Wetstechnische informatie Gegevens van de regeling Overheidsorganisatie

Gemeente Krimpenerwaard

Officiële naam regeling

Verordening Jeugdhulp en Wmo Krimpenerwaard 2026

Citeertitel

Verordening Jeugdhulp en Wmo Krimpenerwaard 2026

Besloten door

Gemeenteraad

Deze versie is geldig tot (als de vervaldatum is vastgesteld)

Onbepaalde tijd

Onderwerp

Verordening Jeugdhulp en Wmo

Opmerkingen m.b.t. de regeling Nvt Grondslagen  Jeugdwet  Wet maatschappelijke ondersteuning 2015

Datum

Terug

Inwerking

werkende kracht

treding

1 januari 2026

n.v.t.

Betreft

Ontstaansbron: Inwerkingtreding: Voorstel datum datum gemeenteraad ondertekening; ondertekening; bron bekendmaking bron bekendmaking

Nieuwe regeling

Verordening Jeugdhulp en Wmo Krimpenerwaard 2026.

1

De raad van de gemeente Krimpenerwaard, gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 28 oktober 2025; gehoord de commissie van 9 december 2025; besluit:

Vast te stellen de Verordening Jeugdhulp en Wmo Krimpenerwaard 2026.

2

Inhoud 1

Inleiding ....................................................................................................................6

1.1 Waarom deze regels? ...........................................................................................6 1.2 Uitgangspunten ...................................................................................................6 1.3 Kernwaarden .......................................................................................................6 1.4 Artikel en wet ......................................................................................................7 1.5 Soorten voorzieningen .........................................................................................7 1.5.1 Algemene voorzieningen ...............................................................................7 1.5.2 Hulp-op-maat voorzieningen ..........................................................................8 1.5.3 Collectieve voorzieningen ...............................................................................9 1.5.4 Algemeen gebruikelijke voorzieningen ............................................................9 1.6 Eigen kracht en gebruikelijke hulp .........................................................................9 2 Melding en Aanvraag ................................................................................................10 2.1 Stap 1: contact opnemen met de gemeente .........................................................10 2.1.1 Indienen hulpvraag

- Wmo ...........................................................................10 2.1.2 Indienen hulpvraag - Jeugdwet ....................................................................10 2.1.3 Procedure melding.......................................................................................10 2.1.4 Gegevens....................................................................................................10 2.2 Stap 2: gesprek met de gemeente (indien noodzakelijk) .......................................10 2.2.1 Uitnodiging voor gesprek .............................................................................10 2.2.2 Doel en procedure gesprek ..........................................................................11 2.2.3 Inhoud gesprek ...........................................................................................11 2.2.4 Verslag .......................................................................................................11 2.3 Stap 3: aanvraag ...............................................................................................12 2.3.1 Aanvraag ....................................................................................................12 2.3.2 Advisering ...................................................................................................12 2.3.3 Beoordelen aanvraag

...................................................................................12 2.3.4 Weigeringsgronden......................................................................................13 2.3.5 Beslistermijn ...............................................................................................13 2.4 Stap 4: beslissing ...............................................................................................13 2.4.1 Inhoud besluit .............................................................................................13 2.5 Verval van recht ................................................................................................14 2.6 Uitzonderingen ..................................................................................................14 2.6.1 Spoedeisende gevallen.................................................................................14 2.7 Versnelde aanvraag ...........................................................................................14 2.7.1 Jeugdwet via arts e.a. ..................................................................................15 3 Gezond en veilig opgroeien .......................................................................................15 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5

Uitgangspunten bij het bieden van hulp ...............................................................15 Preventieve maatregelen ....................................................................................15 Hulp-op-maat ....................................................................................................16 Overgang van 18- naar 18+ ...............................................................................16 Afstemming met andere vormen van hulp............................................................16 3

4

Wonen en meedoen in een veilige en gezonde omgeving ..............................................16

4.1 Zelfstandig en veilig wonen ......................................................................................17 4.1.1 Geschikte woning ..............................................................................................17 4.1.2 Een schone en leefbare woning ........................................................................18 4.1.3 Beschermd wonen .............................................................................................19 4.1.4 Maatschappelijke opvang ..................................................................................19 4.1.5 Beschut wonen ..................................................................................................19 4.2 Mantelzorg ................................................................................................................19 4.2.1 Ondersteuning mantelzorger .............................................................................20 4.2.2 Mantelzorgwaardering .......................................................................................20 4.2.3 Voorwaarden mantelzorgwaardering .................................................................20 4.3 Meedoen in de samenleving .....................................................................................20 4.4 Dag

besteding...........................................................................................................21 4.5 Persoonlijke begeleiding ...........................................................................................21 4.6 Logeeropvang en logeerverblijf ................................................................................22 4.7 Vervoersvoorziening .................................................................................................22 4.7.1 Scootmobiel .......................................................................................................23 4.7.2 Handbike............................................................................................................24 4.7.3 Autoaanpassing .................................................................................................24 4.8 Rolstoel .....................................................................................................................24 4.9 Sportvoorzieningen ...................................................................................................24 4.10 Vervanging vervoermiddel, rolstoel en sportvoorziening ..............................................25 4.11 Wat is de eigen bijdrage? .............................................................................................25 5 De vormen van de hulp

....................................................................................................25 5.1 Hulp in natura ...........................................................................................................26 5.2 Hulp in geld ...............................................................................................................26 5.3 Persoonsgebonden budget.......................................................................................26 5.3.1 Voorwaarden .....................................................................................................26 5.3.2 Kwaliteitseisen aan het pgb ...............................................................................27 5.3.3 Pgb bij hulp door personen uit het sociale netwerk ...........................................28 5.3.4 Hoogte en tarief pgb ..........................................................................................28 5.3.5 Verantwoording pgb...........................................................................................30 5.3.6 Opschorten pgb .................................................................................................30 6 Afspraken tussen inwoner en gemeente .........................................................................31 6.1 Hoe gaan we met elkaar om?

...................................................................................31 6.1.1 De rol van de gemeente ....................................................................................31 6.1.2 De rol van de inwoner ........................................................................................32 6.2 Beëindigen en terugvorderen voorziening ................................................................32 6.2.1 Beëindiging voorziening.....................................................................................32 6.2.2 Terugvordering voorziening ...............................................................................33 6.3 Hoe controleert de gemeente of de afspraken worden nagekomen? .......................33 6.3.1 Controle .............................................................................................................33 4

7

6.3.2 Voorkomen van fraude ......................................................................................33 6.3.3 Privacy ...............................................................................................................33 6.3.4 Toezichthouders ................................................................................................33 6.3.5 Beleidsplan ........................................................................................................34 Kwaliteit, inkoop en aanbesteding ...................................................................................34

7.1 Kwaliteit ...................................................................................................................34 7.2 Inkoop en aanbesteding ...........................................................................................34 8 Van oud naar nieuw .........................................................................................................35 8.1 Onderzoek naar de werking van de verordening ......................................................35 8.2 Uitvoeringsregels ......................................................................................................35 8.3 Afwijken van de verordening (hardheidsclausule) ....................................................35 8.4 Intrekken oude verordeningen ..................................................................................35 8.5 Overgangsrecht ........................................................................................................35 8.6 Ingangsdatum en naam ............................................................................................36 9 Begrippen ........................................................................................................................37

5

1 Inleiding Deze verordening geeft gemeentelijke regels over de volgende onderwerpen:  het indienen van een hulpvraag;  gezond en veilig opgroeien;  wonen en meedoen in een veilige en gezonde omgeving;  afspraken, verplichtingen en handhaving. Deze verordening ondersteunt de werkwijze van de gemeente waarbij meegedacht wordt met de inwoner over het effect dat hij wil bereiken en bekeken wordt of dit past binnen de doelstelling van de wetten van het sociaal domein. Vervolgens wordt bekeken welke wettelijke instrumenten de gemeente heeft om dit doel met en voor de inwoner te realiseren.

1.1 Waarom deze regels? In de Krimpenerwaard vinden we de volgende doelstellingen belangrijk:  inwoners kunnen actief meedoen aan het maatschappelijk leven of aan het werk gaan;  inwoners kunnen een eigen huishouding voeren en voor zichzelf zorgen;  inwoners hebben een geschikte en schone woonruimte, waarin zij zelfstandig en veilig kunnen wonen;  jeugdigen kunnen gezond en veilig opgroeien. Het is de taak van de gemeente om haar inwoners daarbij te helpen. De wetgever heeft wetten gemaakt om dit te bereiken. Het gaat om de:  Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo);  Jeugdwet;  Algemene wet bestuursrecht (Awb). De regels in deze verordening vullen de wettelijke regels aan. Het zijn regels op hoofdlijnen die de gemeenteraad heeft vastgesteld. Soms zijn er nog extra regels nodig waarin bepaalde zaken worden uitgewerkt. Ook dat is in deze verordening geregeld. De verordening is op 3 juli 2023 besproken met de Adviesraad Sociaal Domein (ASD). De ASD heeft over deze regels op 10 augustus 2023 een advies gegeven. De begrippen die in deze verordening worden gebruikt, worden toegelicht in Hoofdstuk 9.

1.2 Uitgangspunten De regels in deze verordening zijn geschreven vanuit een aantal uitgangspunten. De regels: 1. zijn bedoeld om de doelen die beschreven zijn in paragraaf 1.1 te bereiken; 2. zijn goed leesbaar; 3. regelen niet meer dan nodig is; 4. houden de administratieve lasten van gemeente en inwoners zo laag mogelijk; 5. kunnen goed uitgevoerd worden en zijn duidelijk voor de inwoners; 6. zijn onderling afgestemd op elkaar; 7. respecteren de wetten. Als het nodig is kan hier gemotiveerd van worden afgeweken; 8. het doel van de wetgever en het doel van belangrijke internationale regels blijven het uitgangspunt.

1.3 Kernwaarden Bij het toepassen van de regels uit deze verordening houdt de gemeente rekening met de doelen van de genoemde wetten. De gemeente zorgt ervoor dat het resultaat van een besluit recht doet aan die doelen. De gemeente gaat daarbij uit van de volgende kernwaarden: 6

1. Vertrouwen: de gemeente benadert de inwoners en maatschappelijke partners vanuit een positieve insteek, met waardering en zonder vooroordelen. Er is respect voor de ander. Daarbij hoort ook het vertrouwen dat de inwoner en haar/zijn netwerk zelf tot oplossingen (kunnen) komen. 2. Betrouwbaar: De gemeente komt afspraken na. Maatschappelijke partners/organisaties en de inwoner weten wat ze aan de gemeente hebben. 3. Eigen verantwoordelijkheid: inwoners hebben zelf regie over hun leven. Ze maken bepaalde keuzes in hun leven en zijn daar zelf verantwoordelijk voor. Ze zijn ook zelf verantwoordelijk voor de oplossing van hun problemen. Zo nodig krijgen ze daarbij ondersteuning vanuit het netwerk, maatschappelijke organisaties en/of gemeente. Het zelf oplossend vermogen en de zelfredzaamheid worden ondersteund. Zoveel als mogelijk is die ondersteuning altijd gericht op het (terug) krijgen van die regie. 4. Resultaatgericht: de gemeente richt zich op resultaten en het vinden van duurzame oplossingen die ook op de lange termijn werken, op basis van de door de raad geformuleerde maatschappelijke effecten. De gemeente doet wat nodig is en levert maatwerk. Acties en beslissingen zijn gericht op het bereiken van het doel, ondanks problemen, afleiding of tegenslagen. 5. Verbinding: Verbinding ontstaat vanuit gedeelde waarden en een gezamenlijk doel.

Verbinding met elkaar is ons veilig voelen bij elkaar en onszelf kunnen zijn. De gemeente wil vanuit die verbinding samenwerken met inwoners, maatschappelijke partners, bedrijven en verenigingen in de ondersteuning van de inwoner. Zo ontwikkelt de gemeente optimaal en voegt, vanuit haar rol, waarde toe. 6. Respect: er is waardering voor de kwaliteiten, vaardigheden en/of prestaties van de ander. Vanuit gelijkwaardigheid en zonder vooroordeel wordt naar situaties gekeken. Er wordt naar elkaar om gekeken en we houden vandaar uit rekening met de ander.

1.4

Artikel en wet

In deze Verordening is per artikel aangegeven op welke wetten (zie de wetten genoemd in artikel 1.1) het artikel is gebaseerd. Bij een aantal artikelen wordt ook de 'Awb' (Algemene wet bestuursrecht) genoemd. Die verwijzing staat er als er in de Awb specifieke bepalingen zijn die op dat artikel van toepassing zijn. Wmo | Jeugdwet | Awb

1.5

Soorten voorzieningen

Wmo | Jeugdwet De gemeente kan de inwoner met verschillende soorten voorzieningen helpen. Er zijn algemene voorzieningen, algemeen gebruikelijke voorzieningen en collectieve voorzieningen. Ook zijn er voorzieningen die niet via de Wmo of Jeugdwet worden verstrekt, maar via een andere regeling. Dit noemen wij andere voorzieningen. Pas als de gemeente vindt dat deze voorzieningen de inwoner niet kunnen helpen kan een hulp-op-maat voorziening worden gegeven. Deze voorziening wordt na het afgeven van een indicatie verstrekt.

1.5.1 Algemene voorzieningen Wmo | Jeugdwet Een algemene voorziening is een dienst en/of product dat voor iedereen toegankelijk is of verkrijgbaar is. Er is geen indicatie of toets nodig en de inwoner ontvangt geen beschikking. De volgende vormen van algemene voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: a. algemeen maatschappelijk werk (Kwadraad); b. WelZijn Krimpenerwaard c. bibliotheek; d. consultatiebureau; e. vroeghulp; 7

f. jeugdactiviteiten door inwoners en vrijwilligers; g. jeugdondersteuner huisarts; h. jeugdsozen; i. jongerenwerk; j. steunouders; k. jongeren Ontmoetingsplekken (JOP's); l. jeugdondersteuning op school (JOS);

m. MEE; n. opvoedbureau (Kwadraad) voor opvoedondersteuning- en advies; o. schoolmaatschappelijk werk (Kwadraad); p. verenigingen en stichtingen op het gebied van sport, spel en cultuur; q. vrijwilligerswerk; r. sportaccommodaties; s. dorpshuizen; t. toegang tot een vertrouwenspersoon.

1.5.2 Hulp-op-maat voorzieningen Wmo | Jeugdwet 1. Een hulp-op-maat voorziening is een op de inwoner afgestemde voorziening. De gemeente beoordeelt of de inwoner in aanmerking komt voor een hulp-op-maat voorziening. 2. De volgende hulp-op-maat voorzieningen zijn voor de Wmo onder andere beschikbaar: a. hulp bij het huishouden; b. woonvoorzieningen; c. rolstoelvoorzieningen; d. vervoersvoorzieningen; e. sportvoorzieningen; f. individuele begeleiding; g. dagbesteding; h. vervoer naar dagbesteding (en dagbehandeling); i. logeeropvang en logeerverblijf; j. beschermd wonen; k. beschut wonen. 3. De volgende hulp-op-maat voorzieningen voor jeugdhulp zijn onder andere beschikbaar: a. Jeugdzorg plus; b. Jeugdbescherming; c. Jeugdreclassering; d. jeugd en opvoedhulp waaronder: i. ambulante jeugdhulp; ii. dagbehandeling; iii. verblijf pleegzorg; iv. verblijf 24-uur zorg; v. spoedeisend zorg (ambulant en verblijf); vi. vervoer. vii. individuele begeleiding zonder verblijf; viii. dagbesteding met vervoer zonder verblijf; ix. logeeropvang (respijtzorg); x. gezinshuizen. e. Jeugd GGZ waaronder: i. basis Jeugd GGZ; ii. specialistische jeugd GGZ; iii. Ernstige Enkelvoudige Dyslexie zorg (EED). 8

1.5.3 Collectieve voorzieningen Wmo | Jeugdwet De gemeente kan voor hulp aan inwoners voorzieningen inzetten die voor een groep van inwoners beschikbaar zijn. Dit zijn collectieve voorzieningen. Als een collectieve voorziening volgens de gemeente passende hulp is, wordt dit ingezet in plaats van hulp-op-maat.

1.5.4 Algemeen gebruikelijke voorzieningen Wmo Onder een algemeen gebruikelijke voorziening wordt een voorziening verstaan die: a. niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; b. daadwerkelijk beschikbaar is; c. een passende bijdrage levert aan het realiseren van zelfredzaamheid of participatie, en; d. financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau. Hiervan is sprake als de inwoner in een periode van 36 maanden en met 5% van de bijstandsnorm de voorziening kan betalen. Er kan uitgegaan worden van tweedehands voorzieningen. e. Van de bepaling onder lid d kan worden afgeweken indien inwoners een uitkering ontvangen van de gemeente, en/of een andere regeling ontvangen voor minima. Hieronder wordt bijvoorbeeld de collectieve zorgverzekering, kwijtschelding belastingen, bijzondere bijstand en minimabeleid verstaan. Ook in andere gevallen kan de gemeente afwijken van de bepaling onder lid d, als de inwoner duidelijk kan maken dat hij de voorziening niet zelf kan betalen. Wat onder een algemeen gebruikelijke voorziening wordt verstaan is verder uitgewerkt in de nadere regels.

1.6 Eigen kracht en gebruikelijke hulp 1.6.1 Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht) Jeugd 1. Jeugdigen of ouders komen in aanmerking voor een individuele voorziening wanneer de hulpvraag niet kan worden opgelost met de eigen mogelijkheden van de jeugdige of ouder, noch met de inzet en ondersteuning vanuit hun directe netwerk. Uitgangspunt is dat er samen gezocht wordt naar oplossingen die aansluiten bij de eigen kracht en samenredzaamheid van de inwoner en zijn omgeving. 2. Ouders worden geacht alle hulp te bieden die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij worden wettelijk namelijk verantwoordelijk gehouden (de artikelen 82 en 247 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek) om de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van één van de ouders neemt de andere ouder de zorg/ hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders. Er wordt dan ook rekening gehouden met de mogelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. 3. Van ouders wordt verwacht dat zij hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen versterken door bijvoorbeeld (maar niet beperkt tot): a.

De jeugdige, indien mogelijk, voltijds onderwijs te laten volgen; b. gebruik te maken van de opvang mogelijkheden van de Wet kinderopvang, zowel voor de jeugdige met een hulpvraag als voor eventueel andere kinderen; c. het sociaal netwerk in te zetten en te werken aan het vergroten van het sociaal netwerk; d. zorgverlof en andere soorten verlof in te zetten; e. het belang van hun kind voor het belang van de (werk)carrière te stellen; f. werktijden aan te passen; g. de eigen problematiek te verminderen, bijvoorbeeld door het inzetten van begeleiding en coaching trajecten vanuit het preventief aanbod, een beroep doen op de Zorgverzekeringswet voor behandeling e.d.; h. oorzaken van overbelasting waar mogelijk weg te nemen.

4. Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen wordt geacht voldoende aanwezig te zijn in de volgende situaties: a. De hulpvraag behoort tot de opvoedingsopgave en/of normale uitdagingen zoals omschreven door het Nederlands Jeugdinstituut in de uitgave ‘Opgroeien en opvoeden’, en waarvan het overzicht is opgenomen in bijlage 1 van deze verordening; b. de hulpvraag een periode van minder dan 3 maanden bedraagt, met uitzondering van behandeling; c. de hulp wordt al geleverd door ouders; d. als ouders beroep kunnen doen op ondersteuning vanuit het sociale netwerk; e. als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. Er wordt hooguit een aanvullende voorziening verstrekt voor het deel dat niet wordt vergoed. 5. Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen wordt geacht onvoldoende aanwezig te zijn in de volgende situaties: a. Er is sprake van overbelasting bij ouders; b. ouder(s) is langdurig ziek of langdurig afwezig in het gezin. Hierbij wordt het niet beschikbaar zijn door werk, niet meegenomen in de beoordeling. 6. De zorg voor een jeugdige kan zo zwaar worden dat er sprake is van overbelasting.

Klachten en kenmerken die bij overbelasting horen, zonder dat van een stoornis in psychiatrische zin sprake hoeft te zijn, zijn: • Angst of gespannenheid: nervositeit, onrust, rusteloosheid, slecht slapen; • depressie: hopeloosheid, huilbuien, somberheid; • gedragsproblemen: negeren van normen en regels, onaangepast gedrag; • gecombineerd emotioneel en gedragsgestoord: depressie en/of angst • gecombineerd met een gedragsstoornis of onaangepast gedrag; • lichamelijke klachten, verminderde prestaties of concentratieproblemen. De gemeente kan – in principe kortdurende – jeugdhulp inzetten wanneer de ouder die hulp geeft overbelast is geraakt. Steeds moet duidelijk zijn hoe de overbelasting zich uit en wat deze inhoudt. De klachten van overbelasting moeten duidelijk worden beschreven. Naast de oorzaak en ernst van de overbelasting wordt ook onderzocht of deze komt doordat er iets met de ouder die hulp geeft zelf aan de hand is (draagkracht vermindering) en/of dat deze gevolg is van de ernst van de ziekte van de jeugdige of de partner (draaglast verhoging). De jeugdconsulent beoordeeld na onderzoek of er sprake is van overbelasting. 7. Bij overbelasting geldt nog het volgende: a. Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige; b.

bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen; c. als de overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten, dan wordt dit eerst van de ouder verwacht; d. het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten, school/studie en werk; e. een pgb voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt niet afgegeven (of beëindigd) als er sprake is van overbelasting. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen.

1.6.2 Eigen kracht en gebruikelijke hulp Wmo 1. Gebruikelijke hulp is de mate waarin de inwoner met behulp van gebruikelijke hulp het aanvaardbare niveau van zelfredzaamheid en participatie of het zich handhaven in de samenleving kan bereiken of behouden. Bij gebruikelijke hulp worden de volgende uitgangspunten gehanteerd: a. Personen binnen de leefeenheid van een bewoner zijn altijd zelf primair verantwoordelijk voor het functioneren van het huishouden, de zelfredzaamheid en de participatie of het zich kunnen handhaven in de samenleving van de leden van die leefeenheid. b. Gebruikelijke hulp heeft een verplichtend karakter. Het hoeft niet te betekenen dat de leefeenheid deze hulp zelf uitvoert. De gebruikelijke hulp kan door de bewoner ook aan derden uitbesteed worden of met eigen financiële middelen ingekocht worden. c. Voor gebruikelijke hulp wordt geen (aanvullende) ondersteuning geboden vanuit de Wmo.

d. Bij uitval van een persoon wordt door andere personen binnen de leefeenheid, al dan niet naast fulltime (vrijwilligers)werk of opleiding, zorggedragen voor een herverdeling en overname van de (huishoudelijke) taken, zorg- en begeleidingsactiviteiten. e. De bijdrage die van kinderen wordt gevraagd is afhankelijk van de leeftijd. Van iedere volwassene van 23 jaar of ouder wordt in ieder geval verwacht naast een volledige baan of opleiding een meerpersoonshuishouden te kunnen voeren. Het hebben van een fulltimebaan of het volgen van een voltijdsopleiding staat het leveren van gebruikelijke hulp dus niet in de weg. Het bieden van gebruikelijke hulp gaat verder ook voor op andere activiteiten van leden van de leefeenheid in het kader van hun maatschappelijke participatie. f. Fysieke afwezigheid van de huisgenoot belemmert het bieden van gebruikelijke hulp in principe niet. Van ieder (volwassen) mens wordt verwacht een volledige school- of werkweek (inclusief overwerk en reistijden) te kunnen combineren met huishoudelijke taken. Afwezigheid vanwege school- of arbeidsgerelateerde activiteiten kan er wel toe leiden dat de gebruikelijke hulpverlener de uitvoering van de taken moet plannen op momenten waarop hij/zij wel thuis is. g. Bij de beoordeling of en in welke mate er sprake is van gebruikelijke hulp worden in ieder geval de volgende aspecten gewogen: I.

De aard van de benodigde ondersteuning. II. De mate van planbaarheid en uitstelbaarheid van de benodigde ondersteuning. III. De frequentie en omvang van de benodigde ondersteuning. IV. De duur van de benodigde ondersteuning. Is er sprake van een kortdurende situatie met uitzicht op herstel of een langdurende (chronische) situatie waarin extra ondersteuning nodig is. V. Gebruikelijke hulp is niet of in mindere mate van toepassing als uit objectief onderzoek blijkt dat personen binnen de leefeenheid niet in staat zijn om (een aantal) taken over te nemen vanwege: • (langdurige) fysieke afwezigheid; • een beperking of een beperkte leerbaarheid; • (dreigende) overbelasting, waarbij het evenwicht tussen draagkracht en draaglast onder spanning staat. Wanneer de dreigende overbelasting wordt veroorzaakt door een combinatie van werk en gebruikelijke hulp en andere activiteiten dan werk en huishouden, gaan werk en gebruikelijke hulp voor. Het beoefenen van vrijetijdsbesteding kan het bieden van gebruikelijke hulp in principe niet in de weg staan. Bij (dreigende) overbelasting kan de indicatie van korte duur zijn om de leefeenheid de gelegenheid te geven de onderlinge taakverdeling aan de ontstane situatie aan te passen.

2

Melding en Aanvraag

Dit hoofdstuk gaat over de manier waarop een inwoner aan de gemeente hulp kan vragen.

2.1 Stap 1: contact opnemen met de gemeente 2.1.1 Indienen hulpvraag - Wmo Wmo Inwoners die hulp nodig hebben kunnen zich melden bij de gemeente. De inwoner, of iemand namens de inwoner, kan deze melding op de volgende manieren doen:  schriftelijk;  mondeling;  telefonisch; of  digitaal.

2.1.2 Indienen hulpvraag - Jeugdwet Jeugdwet Zie verder de beschrijving onder artikel 2.3.1 van deze verordening.

2.1.3

Procedure melding

Wmo Na de melding neemt de gemeente de hulpvraag van de inwoner in behandeling. De gemeente bevestigt de melding zo snel mogelijk per brief of email aan de inwoner en nodigt de inwoner indien wenselijk uit voor een gesprek met een medewerker. In die uitnodiging (telefonisch of schriftelijk) maakt de gemeente duidelijk waar en wanneer het gesprek plaatsvindt en waarover het gesprek zal gaan. Ook geeft de gemeente informatie over de mogelijkheid om gratis hulp te krijgen door een onafhankelijk deskundige (cliëntondersteuner) en de mogelijkheid om zelf een plan op te stellen waarin de inwoner uitlegt hoe zijn persoonlijke situatie is en wat hij wil bereiken met zijn vraag (persoonlijk plan of familiegroepsplan).

2.1.4 Gegevens Wmo | Jeugdwet De gemeente verzamelt informatie over de situatie van de inwoner en het gezin die nodig zijn om de aanvraag te beoordelen. Als het gaat om gegevens die de gemeente niet zelf mag of kan inzien of verkrijgen, dan vraagt de gemeente aan de inwoner om die gegevens binnen een bepaalde termijn te leveren. Bij de uitnodiging voor het gesprek wordt duidelijk gemaakt welke gegevens dat zijn en welke termijn er geldt. Van de inwoner wordt medewerking verwacht bij het aanleveren van de informatie die voor de gemeente noodzakelijk is om de aanvraag te kunnen beoordelen. Als de inwoner niet voldoende meewerkt kan dit betekenen dat de aanvraag niet in behandeling wordt genomen.

2.2 Stap 2: gesprek met de gemeente (indien noodzakelijk) 2.2.1 Uitnodiging voor gesprek Wmo | Jeugdwet 1. Een inwoner die zich heeft gemeld bij de gemeente met een hulpvraag voor de Wmo, krijgt na het eerste persoonlijke contact met de gemeente een uitnodiging voor een gesprek met een medewerker van de gemeente. Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is. 2. Een inwoner die zich heeft gemeld bij de gemeente met een hulpvraag voor jeugdhulp, krijgt nadat de gemeente het aanvraagformulier heeft ontvangen een uitnodiging voor een gesprek met een medewerker van de gemeente. Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is. 10

2.2.2 Doel en procedure gesprek Wmo | Jeugdwet Het doel van het gesprek is om een goed beeld te krijgen van de hulpvraag, van het effect dat de inwoner wil bereiken en van zijn persoonlijke situatie. Bij de start van het gesprek identificeert de inwoner zich met een geldig identiteitsbewijs. Als de inwoner een persoonlijk plan of familiegroepsplan heeft gemaakt, dan betrekt de medewerker dit bij het gesprek. Als de inwoner dat wil, kan hij iemand (bijvoorbeeld een familielid/cliëntondersteuner) vragen om bij het gesprek aanwezig te zijn.

2.2.2

Doel gesprek

Wmo | Jeugdwet 1. De medewerker bespreekt met de inwoner de hulpvraag en welk effect hij wil bereiken. 2. In het gesprek onderzoekt de medewerker: a. bij een gesprek over jeugdhulp: is er sprake van problemen bij het opgroeien en/of opvoeden, psychische problemen en stoornissen; b. bij een gesprek over hulp van de Wmo: zijn er problemen over de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie? c. de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? d. de persoonlijke situatie van de inwoner: hoe ziet die eruit en wat betekent dit voor het gewenste effect? e. de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? f. de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociale netwerk of kunnen organisaties bieden? 3. De medewerker informeert de inwoner over de mogelijkheden van de gemeente om de persoonlijke situatie van de inwoner te verbeteren. Ook informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheden die er zijn om in bepaalde gevallen te kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb). De medewerker betrekt deze zaken bij het onderzoek naar de hulpvraag. 4. De medewerker informeert de inwoner, indien van toepassing, over wat hij zelf moet betalen. 5. Als de inwoner een persoonlijk plan of familiegroepsplan heeft dan betrekt de gemeente deze bij het gesprek.

2.2.4 Verslag Wmo | Jeugdwet 1. Bij Wmo-hulpvragen stuurt de medewerker de inwoner binnen 6 weken na het eerste contact (bij Wmo is dit de melding) met de gemeente een ondersteuningsverslag van de uitkomsten van het onderzoek naar de hulpvraag en naar de persoonlijke situatie van de inwoner. 2. Voor hulpvragen over jeugdhulp stuurt de medewerker de inwoner een ondersteuningsverslag van de uitkomsten van het onderzoek naar de hulpvraag en naar de persoonlijke situatie van de inwoner. De inwoner krijgt de mogelijkheid om op dit verslag te reageren. 3. Als de medewerker meer informatie nodig heeft voor het verslag, waardoor het ondersteuningsverslag niet binnen de hiervoor genoemde termijn kan worden toegestuurd, dan wordt de inwoner hierover geïnformeerd. 4. Uit het ondersteuningsverslag blijkt welk effect de inwoner wil bereiken en hoe dat kan worden gerealiseerd (ondersteuningsplan). Daarbij wordt gekeken naar de korte en naar de lange termijn. Het advies van een deskundige, indien van toepassing, komt terug in het verslag. 5. Als de inwoner hulp-op-maat voor Wmo-hulpvragen van de gemeente wil ontvangen, kan hij dit aangeven op het ondertekende ondersteuningsverslag. De gemeente ziet het ondertekende ondersteuningsverslag dan als een aanvraag.

11

2.3 Stap 3: aanvraag 2.3.1

Aanvraag

Wmo | Jeugdwet | Awb 1. De inwoner kan een aanvraag indienen volgens de regels die daarvoor gelden. De aanvraag kan schriftelijk of digitaal worden ingediend. Het doel van de aanvraag is om te bepalen of de gemeente hulp gaat inzetten en welke vorm die hulp dan heeft. 2. De gemeente kan besluiten dat de inwoner voor sommige vormen van Wmo-hulp direct (zonder eerst een melding te hoeven doen) een aanvraag kan indienen. De inwoner dient een aanvraag in met een aanvraagformulier van de gemeente.

2.3.2 Advisering Wmo | Jeugdwet | Awb De gemeente zorgt ervoor dat de medewerker die een melding of aanvraag behandelt de deskundigheid heeft die hiervoor nodig is. Als de medewerker die deskundigheid niet heeft, zorgt de gemeente ervoor dat iemand die wel deskundig is een advies uitbrengt. Dit advies (deskundig oordeel) betrekt de gemeente bij het verslag en de beoordeling van de aanvraag.

2.3.3 Beoordelen aanvraag Wmo | Jeugdwet | Awb 1. Vraagt de inwoner hulp, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: a. de hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de Wmo en/of de Jeugdwet te bereiken; en b. de hulp past bij het gewenste effect en de persoonlijke situatie van de inwoner. Bij hulpvragen voor jeugdhulp gaat het om ontwikkel-, opgroei- en opvoedingsproblemen. Bij hulpvragen van de Wmo gaat het om vragen over zelfredzaamheid en meedoen in de samenleving. 2. Bij het beoordelen van de aanvraag betrekt de gemeente alle gegevens die van belang zijn. Het gaat onder meer om gegevens over: a. de behoeften en persoonskenmerken van de inwoner. Hierbij wordt ook gekeken naar de godsdienstige voorkeur, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner; b. de (on)mogelijkheden van de inwoner; c. de persoonlijke situatie van de inwoner; d. de mogelijkheden van het sociale netwerk, andere organisaties en de gemeente. 3. Om te bepalen of de gemeente hulp inzet, volgt de gemeente in principe de volgende stappen: Stap 1: De gemeente stelt eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is. Stap 2: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen en belemmeringen er precies zijn. Stap 3: De gemeente bepaalt welke hulp nodig is en hoe veel, hoe lang en in welke vorm.

Stap 4: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), eventueel met behulp van algemene voorzieningen, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met collectieve voorzieningen, met hulp van huisgenoten en anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties, gebruikelijke hulp (Wmo) of met andere voorzieningen. Stap 5: De gemeente bepaalt welke (aanvullende) hulp nodig is om het probleem op te lossen en het gewenste effect te bereiken. 4. Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. 5. De hulp-op-maat is niet duurder dan nodig en duurt niet langer dan nodig. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die passend is om het probleem van de inwoner langdurig te verminderen of op te lossen.

12

2.3.4 Weigeringsgronden Wmo | Jeugdwet | Awb 1. De gemeente kan de hulp-op-maat weigeren als: a. de inwoner het probleem zelf kan oplossen; b. de inwoner het probleem kan oplossen met hulp van huisgenoten of anderen uit het sociale netwerk of mantelzorg; c. de inwoner het probleem kan oplossen met gebruikelijke hulp (Wmo), met algemene voorzieningen, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met collectieve voorzieningen, met hulp van andere organisaties, of met andere voorzieningen; d. uit wetenschappelijk onderzoek onvoldoende de toegevoegde waarde blijkt van de hulp in het wegnemen van beperkingen in de zelfredzaamheid en participatie. De gemeente kan deze hulp wel toekennen wanneer deze in de persoonlijke situatie als meest passend worden gevonden. e. de gevraagde hulp afwijkt van het advies van de gemeente. 2. De gemeente kan de hulp-op-maat ook weigeren als: a. de inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor hij de hulpvraag zelf heeft veroorzaakt en hij deze had kunnen voorzien; b. de Wmo-voorziening niet langer dan zes maanden noodzakelijk is, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om de hulp-op-maat op korte termijn vast te stellen; c. als de inwoner niet meer kosten heeft in vergelijking met de situatie voorafgaand aan het optreden van de beperkingen.

2.3.5 Beslistermijn Wmo | Jeugdwet | Awb 1. De gemeente beslist zo snel mogelijk, en bij een aanvraag voor jeugdhulp in ieder geval binnen 8 weken nadat de aanvraag is ontvangen. Gaat het om een aanvraag in het kader van de Wmo, dan beslist de gemeente binnen 2 weken nadat de aanvraag is ontvangen. 2. De beslistermijn kan schriftelijk worden opgeschoven als de inwoner niet voldoende gegevens heeft verstrekt. De gemeente kan de inwoner om meer informatie vragen als dit voor de beoordeling van de aanvraag noodzakelijk is. Als de gemeente een besluit niet binnen de vastgestelde termijn kan nemen, dan noemt de gemeente een nieuwe termijn waarbinnen het besluit zal worden genomen.

2.4 Stap 4: beslissing 2.4.1 Inhoud besluit Wmo | Jeugdwet | Awb 1. De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp-op-maat wordt gegeven. Als de gemeente hulp-op-maat geeft, staat in het besluit ook of de hulp als een gift, in de vorm van een geldlening, in natura, in de vorm van een pgb, of op een andere manier wordt gegeven. 2. In het besluit wordt in ieder geval vastgelegd: a. wat de hulp inhoudt, de omvang van de hulp en waarvoor de hulp bedoeld is; b. wanneer de hulp ingaat en, indien van toepassing, hoe lang de hulp duurt; c. hoe en door wie de hulp wordt gegeven; en d. welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. 13

3. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit ook vermeld: a. voor welk doel het geld wordt gegeven; b. wanneer het geld wordt betaald; c. hoe vaak het geld wordt betaald. 4. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval ook vastgelegd: a. waarvoor het pgb bedoeld is; b. hoe hoog het pgb is; c. wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; d. hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en e. welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 5. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook, indien van toepassing, over wat de inwoner zelf moet betalen.

2.5 Verval van recht Wmo | Jeugdwet Het recht op hulp vervalt als de inwoner niet binnen zes maanden na het besluit begint met het gebruikmaken van de hulp, tenzij dit de inwoner niet te verwijten valt. Deze voorwaarde wordt ook in het besluit opgenomen.

2.6 Uitzonderingen 2.6.1 Spoedeisende gevallen Wmo | Jeugdwet In spoedeisende gevallen zorgt de gemeente ervoor dat de inwoner de hulp krijgt die nodig is. De gemeente kan dan afwijken van de normale procedure, als dat nodig is. Het kan gaan om de volgende (tijdelijke) hulp in afwachting van een onderzoek van de gemeente: a. het vragen van een machtiging aan de kinderrechter voor gesloten jeugdhulp; b. het bieden van een voorziening voor maatschappelijke ondersteuning.

2.7

Versnelde aanvraag

2.7.1 Versnelde aanvraag Wmo Wmo 1. De gemeente kan beslissen dat voor inwoners die voldoende bekend zijn bij de gemeente een telefonische aanvraag wordt toegestaan. Er is dan sprake van een versnelde aanvraag. Een versnelde aanvraag is in ieder geval mogelijk in de volgende gevallen: a. de aanvraag is een herindicatie voor hulp bij het huishouden; b. de aanvraag gaat over een bestaande voorziening die al is toegekend en het laatste ondersteuningsverslag is niet ouder dan 36 maanden; c. de inwoner heeft een lopende Wlz-indicatie. De inwoner vraagt een vervoers-, woon-, of rolstoelvoorziening aan. Verder staat de inwoner open voor hulp en zijn er geen zorgen over de veiligheid van de inwoner; d. als het gaat om hulp die wordt aangevraagd ter overbrugging van de aanvraag voor een Wlzindicatie; e. de voorziening of hulp die is toegekend niet meer voldoet en volgens de gemeente kan zonder nieuw uitgebreid onderzoek een indicatie worden gegeven. 2. Een versnelde aanvraag is ook mogelijk als de inwoner bemoeizorg heeft ontvangen en het noodzakelijk is dat de hulp snel kan worden ingezet. 3. Een versnelde aanvraag is niet mogelijk als: a. de inwoner en de gemeente het niet eens zijn over de in te zetten hulp; b. de aanvraag om een pgb gaat; c. als het om een complexe situatie gaat; d. als een jeugdige betrokken is bij de hulpvraag;

e. de inwoner behoefte heeft aan een gewone aanvraag, bijvoorbeeld omdat de versnelde aanvraag te ingewikkeld is, en een verslag wenst; f. als het om omvangrijke hulp gaat; g. als het om te bereiken doelen gaat waar de inwoner mee moet instemmen (bij begeleiding). 4. De gemeente kan altijd besluiten om in een andere situatie toch akkoord te gaan met een versnelde aanvraag, maar kan ook altijd besluiten om af te zien van een versnelde aanvraag.

2.7.2

Versnelde aanvraag Jeugdhulp

Jeugdwet 1. De gemeente kan beslissen dat voor inwoners die voldoende bekend zijn bij de gemeente een versnelde aanvraag wordt toegestaan. Een versnelde aanvraag is in ieder geval mogelijk in de volgende gevallen: a. de aanvraag is een herindicatie voor jeugdhulp; b. de aanvraag gaat over een bestaande voorziening die al is toegekend en het laatste ondersteuningsverslag is niet ouder dan 12 maanden; of c. als volgens de gemeente een beschikking kan worden gegeven zonder nieuw uitgebreid onderzoek. 2. Een versnelde aanvraag is niet mogelijk als: a. de inwoner en de gemeente het niet eens zijn over de in te zetten hulp; b. de aanvraag om een pgb gaat; c. als het om een complexe situatie gaat; d. de inwoner behoefte heeft aan een gewone aanvraag, bijvoorbeeld omdat de versnelde aanvraag te ingewikkeld is, en een verslag wenst; of e. als het om omvangrijke hulp gaat; 3. De gemeente kan altijd besluiten om in een andere situatie toch akkoord te gaan met een versnelde aanvraag, maar kan ook altijd besluiten om af te zien van een versnelde aanvraag.

2.7.3

Jeugdwet via arts e.a.

Jeugdwet 1. De gemeente zorgt ervoor dat de jeugdige jeugdhulp krijgt, als de huisarts, jeugdondersteuner huisarts, jeugdarts, medisch specialist, gecertificeerde instelling of jeugdreclassering de jeugdige doorverwijst naar een jeugdhulpaanbieder. 2. De gemeente maakt afspraken met de huisartsen, de medisch specialisten, de jeugdartsen en de zorgverzekeraars over zulke doorverwijzingen. Alleen doorverwijzingen naar gecontracteerde hulp komt in aanmerking voor vergoeding van de gemeente. 3. De gemeente stuurt over de jeugdhulp een besluit per brief naar de inwoner. Dit besluit voldoet aan dezelfde eisen als het besluit na een aanvraag bij de gemeente zelf.

3

Gezond en veilig opgroeien

Jeugdigen in Nederland moeten zo gezond en veilig mogelijk kunnen opgroeien. Dat is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van jeugdigen, hun ouders en hun netwerk. Als zij daarbij hulp nodig hebben, dan kunnen zij een beroep doen op ondersteuning door de gemeente. Deze hulp wordt zo vroeg mogelijk aangeboden, om het beroep op dure, gespecialiseerde hulp te verminderen. Daarbij staat het versterken van de eigen kracht van de jeugdige en van het zorgend en probleemoplossend vermogen van het gezin en de sociale omgeving voorop. Met jeugdigen bedoelen we in deze verordening kinderen en jeugdigen tot 18 jaar en jongvolwassenen van 18 tot 23 die al jeugdhulp ontvingen toen zij 18 werden en die deze hulp vanaf hun 18e nog nodig hebben en financiering vanuit een andere wet niet mogelijk is. Dit zijn de jeugdigen zoals beschreven in artikel 1.1 van de Jeugdwet.

3.1 Uitgangspunten bij het bieden van hulp Jeugdwet 1. Alle hulp is gericht op het versterken van de eigen mogelijkheden en vermogen om problemen zelf op te lossen van de jeugdigen, zijn ouders en hun sociale netwerk. 2. De gemeente betrekt de wensen van de jeugdigen en zijn ouders bij de keuze over welke jeugdhulp wordt ingezet. De gemeente beslist welke hulp wordt ingezet. 3. Pleegouders kunnen voor hulp in eerste instantie bij de pleegzorg-organisatie terecht. Als het nodig is kan de pleegzorgorganisatie extra hulp vragen aan de gemeente.

3.2 Preventieve maatregelen Jeugdwet 1. De gemeente zorgt ervoor dat jeugdigen zoveel mogelijk gezond, kansrijk en veilig kunnen opgroeien. Om dat te bereiken helpt de gemeente alle jeugdigen, hun ouders en hun sociale netwerk met zowel algemene voorzieningen als met hulp-op-maat. 2. De gemeente zorgt ervoor dat signalen over zorgen bij opgroei- en opvoedingsproblemen zo vroeg mogelijk worden opgevangen en dat daar ook zo vroeg mogelijk hulp wordt geboden.

3.3 Hulp-op-maat Jeugdwet 1 De gemeente kan in ieder geval de volgende hulp-op-maat aanbieden: a. ondersteuning bij het opvoeden en opgroeien in de vorm van persoonlijk advies en specifieke cursussen of trainingen; b. een (tijdelijke) plek in een pleeggezin of verblijf in een instelling. Pleegzorg heeft hierbij de voorkeur; c. specialistische jeugdhulp in de vorm van begeleiding, ondersteuning of behandeling; d. begeleidende verzorging; e. vervoer van de jeugdige van en naar een plek waar jeugdzorg wordt aangeboden; f. logeeropvang; g. dagbesteding; h. hulp bij ernstige dyslexie; i. toegang tot een vertrouwenspersoon. 2. In het geval van (een vermoeden) van kindermishandeling en/of huiselijk geweld kan er gemeld en/of advies gevraagd worden bij Veilig Thuis. Dit advies- en meldpunt van de Rijksoverheid biedt 24 uur per dag 7 dagen per week advies en ondersteuning aan iedereen die direct of indirect is betrokken bij huiselijk geweld en kindermishandeling.

3.4 Overgang van 18- naar 18+ Jeugdwet 1. De gemeente zorgt er, samen met de jeugdige en de zorgaanbieder voor, dat jeugdigen uit de jeugdhulp ondersteund blijven worden als ze 18 jaar worden. 2. Om de overgang van 18- naar 18+ soepel te laten verlopen stelt de zorgaanbieder met de jeugdige een toekomstplan op, zodra de jeugdige de leeftijd van 16 jaar heeft bereikt. 3 Het is mogelijk dat de jeugdhulp wordt verlengd als hulp niet vanuit een andere wet geboden kan worden. Dit kan maximaal tot de dag dat de jeugdige uit de jeugdhulp 23 jaar wordt. 3. Als sprake is van pleegzorg, dan wordt deze ingezet tot de dag dat de jeugdige 21 jaar wordt, tenzij de jeugdige 18 jaar of ouder is en heeft aangegeven op eigen benen te willen staan. De pleegzorg kan eventueel worden verlengd totdat de jeugdige 23 jaar wordt. Hiervoor is dan wel aanvullend onderzoek nodig waaruit de noodzaak blijkt. Dit geldt ook voor opname in een gezinshuis.

3.5 Afstemming met andere vormen van hulp Jeugdwet De gemeente zorgt ervoor dat de hulp aansluit bij andere vormen van hulp die aan de jeugdige of zijn ouders wordt gegeven. Om dat te bereiken maakt de gemeente afspraken met hulpverleners, instellingen, zorgverzekeraars en andere personen of organisaties. Die afspraken gaan in ieder geval over:  procedures die gelden bij doorverwijzing naar hulp;  communicatie met andere organisaties en de gemeente;  afbakening van taken en verantwoordelijkheden;  aansluiting tussen vrij toegankelijke hulp en hulp-op-maat;  monitoren kwaliteit hulpverlening op de te behalen doelen. De afspraken worden schriftelijk vastgelegd in een plan of in een andere geschikte vorm.

4

Wonen en meedoen in een veilige en gezonde omgeving

Inwoners met een beperking en/of met langdurige psychische of psycho-sociale problemen hebben soms hulp nodig om zo lang en zelfstandig mogelijk in hun eigen leefomgeving te kunnen blijven wonen. De gemeente heeft de taak om inwoners te helpen als ze niet in staat zijn om zelf oplossingen te vinden voor knelpunten in hun woning, bij normale dagelijkse activiteiten en in de huishouding. De gemeente moet ook maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat inwoners met een beperking zo lang mogelijk voor zichzelf kunnen zorgen (zelfredzaamheid). De gemeente kijkt hierbij niet alleen naar de korte termijn, maar ook naar de te verwachten ontwikkelingen. In dit hoofdstuk zijn regels opgenomen over de hulp die de gemeente aan deze inwoners kan geven.

4.1 Zelfstandig en veilig wonen Wmo De gemeente zet zich ervoor in, dat inwoners met een beperking zo lang mogelijk zelfstandig kunnen wonen, de noodzakelijke dagelijkse activiteiten kunnen uitvoeren en een eigen huishouding kunnen voeren. Inwoners kunnen op aanvraag hulp-op-maat krijgen. Artikel 2.3.3. van deze verordening is hierbij van toepassing. Ook moet die hulp-op-maat minimaal zes maanden nodig zijn en een passende bijdrage leveren, zodat inwoners zo lang mogelijk in hun eigen leefomgeving kunnen blijven wonen.

4.1.1 Geschikte woning Wmo

1. De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is. 2. De gemeente beoordeelt of een woningaanpassing of een verhuizing de goedkoopste adequate oplossing is. Hierbij spelen de volgende factoren een rol: a. zijn er aangepaste of eenvoudig aan te passen woningen? b. de kostenvergelijking tussen aanpassen en verhuizen. Als de woningaanpassing meer gaat kosten dan € 7.000,00 wordt verhuizen als de goedkoopste adequate oplossing gezien; c. volkshuisvestelijke afwegingen en noodzakelijke vergunningen; d. de woning moet binnen een medisch aanvaardbare termijn beschikbaar zijn; e. sociale omstandigheden; f. afstemming met andere voorzieningen; g. werksituatie; h. verandering in woonlasten; i. wooncomfort; j. is de inwoner huurder of eigenaar van de woning; k. de wil van de inwoner om te verhuizen;

l. overige specifieke omstandigheden. 3. Als de gemeente beoordeelt dat een woningaanpassing de goedkoopste adequate oplossing is dan wordt deze door de gemeente verstrekt. Verder geldt: a. Als de gemeente beoordeelt dat verhuizen de goedkoopste adequate oplossing is dan verwacht de gemeente dat de inwoner verhuist naar een geschikte woning, als deze beschikbaar is. b. De gemeente verstrekt bij een verhuizing een verhuiskostenvergoeding van maximaal € 2.700,00 als wordt voldaan aan de volgende voorwaarden:  de inwoner was nog niet bekend met de beperkingen bij het accepteren van de huidige woning.  de inwoner woont zelfstandig en verhuist ook naar een zelfstandige woning die het gehele jaar bewoond mag worden;  de inwoner verhuist naar een woning binnen Nederland.  er is sprake van acute medische situaties en niet alleen van beperkingen die het gevolg zijn van ouderdom. Het bedrag van € 2.700,00 kan worden besteed aan de verhuizing en aan wand-, vloer- en raambekleding. Het bedrag wordt uitbetaald na goedkeuring van de gemeente en na ontvangst van het definitieve huur- of koopcontract. c. De inwoner wil niet verhuizen. De gemeente kan een vergoeding verstrekken ter hoogte van de verhuiskostenvergoeding van maximaal € 2.700,00. Dit is een tegemoetkoming voor de inwoner om de eigen woning aan te passen, de meerkosten zijn voor eigen rekening van de inwoner.

De inwoner kan dan geen aanspraak meer maken op andere woonvoorzieningen van de gemeente voor kosten die hij niet zou hebben gemaakt als hij was verhuisd op moment van het besluit van de gemeente. d. Er is geen passende woning beschikbaar is. De gemeente verstrekt in dit geval de noodzakelijke woningaanpassingen. 4. De gemeente verstrekt niet altijd hulp-op-maat in de vorm van een woonvoorziening. De gemeente geeft geen hulp-op-maat in de volgende situaties: a. de beperkingen van de inwoner zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt; b. de inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerswoonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning, een ADL-clusterwoning of een woonruimte waarvoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen; c. de inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners; d. als de inwoner hulp-op-maat vraagt voor voorzieningen in gemeenschappelijke ruimtes. In deze situatie is de eigenaar, verhuurder of Vereniging Voor Eigenaren verantwoordelijk voor de voorzieningen; e. als het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden.

Ook wordt geen hulp-op-maat verstrekt als de noodzaak voor de hulp-op-maat het gevolg is van achterstallig onderhoud aan de woning; f. de inwoner is zonder dringende reden verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft verleend; g. de inwoner heeft een Wlz-indicatie en staat op de wachtlijst voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wlz; h. de inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft verleend. 5. Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt, als: a. de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven;

b. de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om, of als c. de woonvoorziening geen oplossing meer is voor de woonproblemen van de inwoner. 6. De actuele tarieven zijn gepubliceerd in de nadere regelgeving van de gemeente Krimpenerwaard.

4.1.2

Een schone en leefbare woning

Wmo 1. De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat kan krijgen als hij als gevolg van een beperking zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden volgens algemene hygiënische normen. Het kan hierbij gaan om: a. het schoon en leefbaar houden van de woning waarbij vervuiling van het huis en gezondheidsrisico's van bewoners voorkomen. b. het beschikken over schone en draagbare kleding; c. het beschikken over primaire levensbehoeften, waaronder maaltijden; d. het voeren van regie over het doen van het huishouden. 2. De hulp-op-maat houdt in dat de inwoner de voorziening 'hulp bij het huishouden' krijgt. 3. Als er in het huishouden van de inwoner jeugdigen zijn, dan kan de hulp-op-maat ook bestaan uit het overnemen van de gebruikelijke zorg, namelijk het verzorgen en opvangen van deze jeugdigen. Deze hulp is vooral bedoeld om de periode tot er andere hulp is te overbruggen. 4. Definitie van het resultaat: Een huis is schoon en leefbaar indien het normaal bewoond en gebruikt kan worden en voldoet aan basale hygiëne- eisen. • Schoon staat voor: een basishygiëne borgen, waarbij vervuiling van het huis en gezondheidsrisico’s van bewoners worden voorkomen. • Leefbaar staat voor: opgeruimd en functioneel, bijvoorbeeld om vallen te voorkomen. 5.

De afbakening van de ruimtes waarop de voorziening betrekking heeft: De inwoner moet gebruik kunnen maken van een schone woonkamer, slaapvertrekken, keuken, sanitaire ruimtes en gang/trap/overloop. 6. De afbakening van activiteiten die onder de voorziening vallen en welke niet: Het schoonmaken van de buitenruimte bij het huis (ramen, tuin, balkon, etc.) maakt geen onderdeel uit van de ondersteuning bij het huishouden. 7. De normering van de voorziening: Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het meest recente Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning HHM. 8. Maatwerk, ondersteuning op maat: Het normenkader ziet op maatwerk voor de individuele inwoner. In het normenkader is aangegeven hoeveel tijd nodig is als sprake is van volledige overname van het huishouden bij de omschreven ‘gemiddelde cliëntsituatie’ (ofwel ‘ijk-cliënt’) en op grond waarvan minder als mogelijk of meer als nodig ondersteuning wordt geboden 9. Uitgangspunten bij het vaststellen van het aantal minuten bij de voorziening schoon en leefbaar huis: a. Meer inzet wordt alleen geïndiceerd indien het huisdier een begeleidend karakter heeft, zoals een hulphond en de noodzakelijkheid daarvan is getoond. b. De inrichting van de woning is niet van invloed op de hoogte van de indicatie en er wordt standaard geen extra aantal minuten (meer inzet) afgegeven. c.