2024-01-17 Mail inwoner met klacht over basisschool Mozaïek

Van: Verzonden: woensdag 17 januari 2024 19:31 Aan: griffier <griffier@krimpenaandenijssel.nl> Onderwerp: Aan de Gemeenteraad van Krimpen aan den Ijssel Griffier Krimpen aan den IJssel, aan de Gemeenteraad van Krimpen aan den IJssel, Geachte leden, Onderstaand zend ik u mijn email met mijn klacht met het verzoek deze in behandeling en op te nemen bij de ingekomen stukken in de openbare raadsvergadering van a.s. donderdag bij het bespreken over de huisvesting van Mozaiek. Graag ontvang ik een bevestiging. Met vriendelijke groet,

Van: Verzonden: woensdag 17 januari 2024 14:50 Aan: 'kcc@krimpenaandenijssel.nl' <kcc@krimpenaandenijssel.nl> CC: Onderwerp: Klacht basisschool Mozaiek Goedemiddag gemeente Krimpen aan den IJssel, Beste mevrouw, heer, Hierbij dien ik een klacht in. Mijn kinderen zitten op Basisschool Mozaiek in Krimpen aan den Ijssel. Nadat mijn oudste dochter 2 jaar in het noodgebouw heeft gezeten, zitten nu mijn andere 2 kinderen inmiddels alweer 2 jaar in het noodgebouw. (dus totaal al zowat 4 jaar) Dit is wat ik afgelopen jaren hoor: Mijn dochter: ‘Mama het regent in de klas, er vielen druppels op mijn hoofd en mijn bureau werd nat en mijn tas ook op de grond.’ Ik: ‘Nou schat, neem een paraplu mee en je kaplaarzen en een vuilniszak op je tas. Dan maak ik een foto en stuur ik het naar de krant.’ Lijkt me leuk, schrijf ik er ook een vet artikel bij. Hmm als er maar niks gebeurt met elektriciteit en water denk ik… en als het daar maar veilig blijft. Mijn dochter: ‘Mama het is zo vreselijk koud in de klas.’ Ik: ‘Schat neem een extra deken mee en leg die over je benen, of ga in een slaapzak zitten, nog leuker, maak ik een foto van je en stuur ik die naar de krant. En ach lieverd, het kan nooit zo koud zijn als in Syberië. Je valt in ieder geval niet in slaap van een saaie les.’ Mijn zoon: ‘Mama, ik heb hoofdpijn. Het is zoveel herrie.

Als ze bovenin het noodgebouw de stoelen schuiven, horen wij de meester niet. We horen juf…. Als wij stil lezen en dan kan ik me niet concentreren. Het is zoveel herrie.’ Ik: ‘Ach schat, zo is alles in het leven. Probeer je ervoor af te sluiten. Ik wil wel zo’n speciale koptelefoon van de bouw voor je kopen, dan hoor je tenminste niks. Of je zet gewoon je oortjes op.’ Mijn dochter: ‘Mama, ik zie steeds dat rode lampje dan is er niet genoeg om adem te halen in de klas. Ik ben er bang van dat ik stik.’ Ik: ‘Nou dat gaat me echt te ver, kan er geen raam open worden gezet.’ (piramide Maslow basisstap veiligheid)

Hoe kan mijn kind zich cognitief ontwikkelen als er onvoldoende stimulerende en uitdagende leermiddelen zijn? Hoe kan mijn kind zich ontwikkelen als er geen passend klimaat is waarbij mijn kind kan leren? Ook temperatuur, licht en geluid is van invloed om tot leren te komen. Hoe kan mijn kind zich ontwikkelen als het angstig is in de klas. Mijn zoon: ‘Ik heb een splinter in mijn vinger.’ Ik: ‘O ik haal hem eruit, hoe komt dat’. Mijn zoon: ‘Ik was aan het spelen bij het bankje op het plein.’ O dan snap ik het, die zijn namelijk hartstikke rot en vallen uit elkaar. Ik zie ’s avonds een kapotte knie bij mijn dochter. ‘Hoe komt dat?’ vraag ik. Mijn dochter: ‘Omdat ik viel over de tegels op het schoolplein.’ O dan snap ik het, want het schoolplein heeft niks te bieden dan alleen maar loszittende tegels en uit-stekende boomwortels. En de dingen die er staan zijn al zo oud als de kont van sinterklaas. Hoe kan mijn kind motorisch ontwikkelen op dit schoolplein? We willen toch leren gezond zijn, fit en bewegen en meer buiten spelen? En de sociaal emotionele ontwikkeling die zich ontwikkelt met het buitenspelen? Ik zie nauwelijks mogelijkheden daaromtrent op het schoolplein Mozaiek. Dan heb ik nog niet eens gesproken over allerlei rotte raamkozijnen die in het hoofdgebouw zijn, als ik help bij schoonmaken dan kan ik er gewoon met mijn vingers inprikken.

Maar goed, dit zijn zo’n beetje de dagelijkse dingen die ik hoor. En soms zeg ik helemaal geen oplossing maar zeg ik gewoon dat het rot is en dat ik ze begrijp. Ik behandel mijn kinderen niet als prinsjes en prinsesjes, tegenslagen horen erbij in het leven en soms moeten ze er maar even mee dealen. Ik realiseer me ook dat er genoeg scholen op de wereld zijn waar het er nog rotter uit ziet. Maar kom op, voor Nederland en hier in Krimpen, er zijn grenzen. Mijn grens is nu bereikt. Ik ben het zat. Daarom mijn klacht. Noodgebouw is definitie: voor NOOD. Niet structureel. Ik ben het bagatelliseren en/of de oplossingen aanbieden zat. Ieder kind heeft recht op goed onderwijs. Kwalitatief goed onderwijs dat wens ik. En… ik kan uit ervaring zeggen dat mijn dochter groep 8 advies kreeg van Mozaiek op ‘basiskader niveau’. Op de middelbare school werd ze in de brugklas doorgestuurd en nu zit ze voor 2e jaar op de Havo met uitstekende cijfers. Waar zou dat nou van komen!!!??

Krimpen aan den Ijssel