Inspreektekst G van Buuren voor woningbouwplannen Europakwartier Oost

INSPREKEN VOOR WONINGBOUWPLANNEN EUROPAKWARTIER OOST

Dank U voorzitter dat ik deze gelegenheid krijg nader in te gaan op hoe het proces is ervaren rond het invullen van grondstuk Europakwartier oost ten behoeve van woningbouw. Ik heb gehoord, dat er soms tevredenheid is over de participatiemogelijkheden van bewonersgroepen. Van participatie of tevredenheid in onze bewonersgroep Noorwegenlaan is geen sprake. Ik wil het in deze minuten dàarover hebben en niet over de argumenten sec. Die staan in de reactie van de bewoners op schrift en kunnen worden nagelezen. Het gevoel van de bewoners over dit proces is: het plan ligt vast en veranderen is er niet meer bij. Ik zet enkele punten, die hier spelen, op een rijtje ter onderbouwing. Over het GELUID We hebben door de ligging van de woningen in de Noorwegenlaan te maken met geluidshinder. De grootste veroorzakers: Utrechtseweg, Weg der verenigde naties en de rijksweg A2. In de atlas leefomgeving staat, dat deze huizen een geluidsbelasting hebben van 60 tot 67 Decibel. Boven de norm dus. Als je dichter bij de belangrijkste bronnen gaat bouwen zal de belasting zeker toenemen. Maar wat is de geluidsnorm waard als de plannen gewoon doorgang gaan vinden? Bij dit onderdeel noem ik ook nog de waarde van de stikstofdioxide; die zit in genoemde atlas dicht tegen de grenswaarde. Kortom: ook in dit opzicht geen ideale plek om nieuwe woningen tot stand te brengen.

Over het GROEN Nog recent heeft de gemeente een Natuurwaardekaart uitgebracht, waarin staat, dat het stukje groen achter de woningen “waardevol” wordt genoemd. Er zitten veel soorten zeldzame vogels, vleermuizen en andere fauna, die duidelijk maken hoe het predicaat van de gemeente tot stand gekomen is. Kennelijk een vaststelling die nu kan worden ingewisseld voor beton. Over de TOEGANKELIJKHEID De aan- en aan- en afvoer van de geplande pakweg 150 woningen (er worden steeds wisselende aantallen genoemd; variërend van 232 tot 124 ) moet

verlopen door een smalle straat, de Noorwegenlaan. Er zitten in dat stukje straat twee smalle bochten van 90 graden. Een echt lokale straat met gering autoverkeer, veel fietsen en schoolgaande kinderen. Het parkeren aldaar zal in de gepresenteerde plannen geregeld worden met insteekhavens. Het is nu al uitkijken in dit straatje; en wat denkt u als er een veelvoud van gebruikers op dit straatje zal worden aangewezen. Met ingewikkelde parkeermanoevers. Deze inbreng in de zoom-meeting van het voorjaar leverde uiteindelijk als reactie op: de verkeersdienst van de gemeente heeft dit bekeken. Dat zal best en wat ( en op basis waarvan ) hebben die dan geconcludeerd??, is en blijft de vraag…. Over de GEHUURDE GRONDSTROOK De bewoners hebben van de gemeente een grondstrook direct achter hun tuinen gehuurd. Kopen kon niet evenmin als het planten van bomen en het plaatsen van een schuurtje. Deze beperkingen waren nodig wegens een NATOleiding. De bewoners weten zeker dat die er absoluut ligt. De projectorganisatie zegt: “nee hoor, alleen nutsleidingen”, en die leggen we dan wel om. Over EERDERE ERVARINGEN Aan de andere kant van de Utrechtseweg zijn woningen gebouwd, project Overwaard/ Hazenveld. Toen de huizen klaar waren heeft de gemeente verklaard, dat deze huizen eigenlijk daar niet gebouw hadden mogen worden wegens overschrijding van de normen.

De atlas leefomgeving geeft aan dat er een geluidsniveau is van 66 decibel. CONCLUSIE Ik kom tot de slotsom dat van enige inbreng van de bewoners geen sprake kan zijn. Er wordt niets georganiseerd/ er wordt geen vraag gesteld. Het plan staat vast en dat wordt ons opgelegd. Immers: -de gegevens over de geluidsnormen worden kennelijk terzijde geschoven -En de gemeentelijke aanduiding van de groene driehoek als zijnde waardevol: weg ermee. Beton moeten we hebben -En de toegankelijkheid: een gemeenteafdeling heeft gemeend dat het mogelijk moet zijn. -En de NATO-leidingen: die zijn er niet -En het voorbeeld van project Overwaard: bestaat kennelijk niet.

Ons gevoel is: Wat ook zal worden aangereikt aan argumentatie: weg ermee, want het doel heiligt de middelen. De gemeente heeft eerdere onderzoeken gepleegd naar mogelijkheden om de driehoek te kunnen bebouwen met (indertijd genoemd): slechts 22 eengezinswoningen. Daaruit kwam naar voren, dat dit geen haalbare kaart zou zijn wegens de geluidsnormen en toegankelijkheid. Bij recente navraag bleek dat deze projectleider het onderzoek niet kende en er is dus niet naar gekeken. Als de gemeente eerder concludeerde dat 22 extra huizen al een probleem voor de toegankelijkheid zou geven: wat gaat er dan gebeuren als er dan zoveel nieuwe huizen/ gebruikers afhankelijk worden van dit straatje??

Nee, er wordt, zo lezen we in de aanbiedingsbrief aan de gemeenteraad gesproken over dit project, dat “zeer geschikt” is voor woningbouw. Ik begrijp niet dat je dit, met enig gevoel voor de omstandigheden, uit je pen kan krijgen. Wat doet het er toe om naar de tegenargumenten te luisteren. Is er dan niets positiefs te melden, zult u vragen: jawel: de sociale contacten aan deze kant van de straat zijn erg toegenomen. Goede koffie met elkaar gedronken. Excuus dat dit toch niet bepaald een vrolijk makende opsomming is van de gevoelens van de bewoners van de Noorwegenlaan. Maar gezien vorenstaande is ons geen andere conclusie mogelijk. Dank u voor deze inspreektijd.