10. Ingekomen stuk - Hulpverlening illegalen strafbaar

Van: Jan de Beer Verzonden: maandag 2 maart 2026 07:18 Onderwerp: hulpverlening illegalen strafbaar: wilt u onze zorg delen met CDA-senatoren?

Goedemorgen, Vijf juristen, hoogleraren en experts in het migratierecht, hebben zich recent uitgelaten over de asielplannen waarover binnenkort in de Eerste Kamer wordt gestemd. Ze concluderen unaniem: hulpverlening aan illegaal in Nederland verblijvende mensen kan gewoon strafrechtelijk vervolgd worden. Het is, in de woorden van professor Spijkerboer, naïef om te denken dat deze mogelijkheid niet gebruikt gaat worden. Hieronder heb ik de reacties van de juristen vermeld, en ook een aantal voorbeelden gegeven van waar het bij illegaliteit om gaat. Als het ook uw zorg is dat we deze mensen straffeloos een bed, bad of brood kunnen blijven aanbieden, alstublieft deelt u dan onze zorg met de senatoren van CDA (greet.prins@eerstekamer.nl, hugo.doornhof@eerstekamer.nl, janny.bakker@eerstekamer.nl, madeleine.vantoorenburg@eerstekamer.nl, theo.bovens@eerstekamer.nl, theo.rietkerk@eerstekamer.nl). Zie ook: https://www.linkedin.com/posts/jan-de-beer-4ba453224_bescherm-hulpverleners-vanmensen-in-nood-activity-7421990647248846848CSNi?utm_source=share&utm_medium=member_desktop&rcm=ACoAADhOnA4BZ8Mq8zJDq5E4Q wESRT1tVvrG89M en Jan de Beer - 𝐎𝐩𝐫𝐨𝐞𝐩 𝐚𝐚𝐧 𝐄𝐞𝐫𝐬𝐭𝐞 𝐊𝐚𝐦𝐞𝐫: 𝗺𝗮𝗮𝗸 𝗵𝘂𝗹𝗽𝘃𝗲𝗿𝗹𝗲𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗻𝗶𝗲𝘁... | Facebook

Dank u wel alvast en met hartelijke groet, Mr. J.G. (Jan) de Beer https://jan-de-beer.nl/ | Jan de Beer | LinkedIn

=====================================================================

Een aantal reacties van juristen: •

Prof. dr. mr. Paul Minderhoud, hoogleraar Regulier Migratierecht, Universeit Utrecht: “… huiszoekingen kunnen zowel de woningen van de uit te zetten personen als ‘andere relevante panden’ omvatten, wat de deur ook wijd open kan zetten voor politie-invallen in huizen van burgers die ervan verdacht worden migranten onderdak te bieden, evenals kantoren en opvangcentra van humanitaire organisaties. Het is naïef om te veronderstellen dat deze bevoegdheden in Nederland niet gebruikt gaan worden”;

•

Prof. dr. mr. Thomas Spijkerboer, onderzoekshoogleraar Migratierecht aan de Universiteit Gent (België), lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen en de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen: "Zoals Paul Minderhoud goed onder woorden brengt: het is naïef om te denken dat een wettelijke bevoegdheid niet gebruikt gaat worden omdat een vorige regering heeft gezegd dat dat niet de bedoeling was. Als je wil dat bijvoorbeeld een toekomstige extreemrechtse minister geen bevoegdheid heeft om hulpverleners te laten vervolgen, dan moet je hulpverlening niet strafbaar stellen. Wetgeving moet bestand zijn tegen toepassing door kabinetten van elke politieke kleur - daar is het wetgeving voor. Dus Eerste Kamer: doe dit niet (behalve als je wél wil dat hulpverlening door kerken e.d. strafbaar gesteld wordt natuurlijk....)";

•

Mr. Jonas van de Wiel, advocaat vreemdelingenrecht en lid van de Werkgroep Rechtsbijstand in Vreemdelingenzaken: “De door de waan van de dag ingegeven wetswijziging tot strafbaarstelling van illegaal verblijf, en de halfslachtige poging om hulpverleners te vrijwaren van strafrechtelijke aansprakelijkheid, vind ik zeer zorgwekkend. Het getuigt mijns inziens van gebrek aan respect voor de mensenrechten van de vreemdelingen, en onverschilligheid voor ons werk als hulpverleners. Ik vrees dat ons werk in de toekomst steeds moeilijker zal worden als deze trend doorzet”;

•

Mr. Andrea Pool, lid van de Werkgroep Rechtsbijstand in Vreemdelingenzaken en de Werkgroep Rechtshulp in Vluchtelingenzaken: "De meeste zorgen maak ik mij over in welk Nederland we ons gaan bevinden als in de wet niet meer staat wat wel en niet strafbaar is. In de voorgenomen plannen en wetgeving zit gewoon de ruimte om hulpverleners strafrechtelijk te vervolgen. Het is nu afhankelijk van politici of hiervan gebruik wordt gemaakt";

•

Mr. drs. Lineke Blijdorp, advocaat asiel- en vreemdelingenrecht: "De voorgenomen wetgeving is nog steeds levensgevaarlijk voor elke persoon die hulp verleent aan een illegaal, alsook voor kerken en andere organisaties die hierin hulp en mededogen willen betonen".

Een aantal voorbeelden van vreemdelingen of asielzoekers die illegaal in Nederland verblijven of enige tijd illegaal in Nederland hebben verbleven (uit de praktijk van een christelijke hulpverlener): •

Een Chinese asielzoeker wiens asielverzoek is afgewezen en die via zijn ambassade probeert een reisdocument te verkrijgen om terug te keren. Het duurt echter wel enkele maanden voordat de ambassade een reisdocument afgeeft. De vertrektermijn voor asielzoekers is echter vier weken (na afwijzing van de asielaanvraag). Na vier weken is betrokkene dus illegaal terwijl hij nog geen reisdocument heeft om terug te kunnen keren naar China.

•

Een christelijk Pakistaanse man en vrouw waarvan de IND vindt dat zij onvoldoende hebben aangetoond dat zij gevaar lopen bij terugkeer. Zij hebben nieuwe bewijzen nodig uit Pakistan om aan te tonen dat zij wel gevaar lopen in Pakistan en waarmee zij dan een nieuwe asielaanvraag kunnen indienen. Het verkrijgen van dergelijke bewijzen is echter erg lastig en tijdrovend en al die tijd zijn betrokkenen illegaal in Nederland. Na het verkrijgen van het bewijs dienen betrokkenen een nieuwe asielaanvraag die uiteindelijk gehonoreerd wordt, zie o.a.: https://www.inlia.nl/nl/nieuws/1117/procederen-voor-je-leven

•

Een Iraanse asielzoeker die bekeerd is tot het christendom maar wiens asielverzoek is afgewezen omdat de IND zijn bekering niet geloofwaardig acht. Betrokkene kan als bekeerling niet terug naar Iran want dat wordt niet geaccepteerd in Iran. Hij zal echter nieuwe bewijzen moeten zien te verkrijgen om aan te tonen dat hij wel echt bekeerd is tot het christendom voordat hij opnieuw asiel kan aanvragen. Als gevolg van de eerdere afwijzing van zijn asielaanvraag is hij echter een tijd lang illegaal in Nederland. Na het verkrijgen van nieuwe bewijzen, geloofd die IND wel dat hij bekeerd is tot het christendom en krijgt hij alsnog een asielstatus.

•

Een christen van Armeense etniciteit, maar geboren in de Sovjet-Unie op het grondgebied van het huidige Azerbeidjan die na afwijzing van zijn asielverzoek probeert terug te keren. Zowel Armenië als Azerbeidjan als Rusland erkennen hem echter niet als burger. Hij is dus staatloos. Dit moet echter eerst officieel vastgesteld worden door rechtbank Den Haag en hij zal daarvoor ook bewijzen moeten overleggen dat al deze landen hem niet erkennen als burger. Deze vaststellingsprocedure bestaat daarbij pas sinds 1 oktober 2023. Indien de rechtbank vaststelt dat hij staatloos is betekent dat echter nog niet dat hij ook een verblijfsvergunning krijgt. Die vergunning zal hij dan weer via een aparte aanvraag moeten doen. Sinds de afwijzing van zijn asielaanvraag is hij echter illegaal in Nederland.

•

Een christelijke asielzoeker uit Nigeria die ernstig getraumatiseerd is als gevolg van hetgeen hij daar heeft meegemaakt, maar wiens asielverzoek desondanks is afgewezen. Vanwege zijn trauma’s krijgt hij psychische behandeling bij een GGZ-instelling. Betrokkene kan niet terugkeren zolang hij nog ernstig getraumatiseerd is, maar zijn verblijf in Nederland is niet legaal.