Inspreekreactie De Klim Smet van den Bosch
Tekst van het document
Goedenavond, Ik ben Sabrina moeder van Max en Dex en ik sta hier voor jullie als zeer bezorgde moeder. Allebei mijn jongens krijgen begeleiding van centrum de klim en die broodnodige hulp dreigt nu stop gezet te worden. Centrum de klim is een fantastisch multidisciplinair centrum met veel uiteenlopende specificaties, maar door de regelgeving dat ze een samenwerkingsverband moeten aangaan en die tegen gewerkt wordt moeten ze nu hun deuren sluiten. Wat intens verdrietig verlies van zo’n goede instantie! Waar gaan we nu onze hulp vandaan krijgen? Waar is Hulst voor elkaar nu? Ze beloofden dat ze er gingen zijn voor ons. We werden gerust gesteld dat als de indicatie voor de klim niet meer kon ze ons gingen helpen met een andere instantie, dat we hulp gingen krijgen om een oplossing te zoeken. Maar er wordt niet gereageerd niet via de mail of via de telefoon. Hulst voor elkaar blijkt meer Hulst voor zichzelf te zijn. Onbegrijpelijk dat centrum klim die altijd voor de kinderen en ouders klaar staan en dat 7 op 7 24 op 24 geen hulp meer mag bieden. Een centrum waar de kinderen een hechte vertrouwensband kunnen opbouwen met hun begeleider omdat ze daar heel consistent in zijn. Waar wij als ouder ons gezien en gehoord voelen en ook wij de broodnodige begeleiding krijgen. Klim gaat verder, ook op school krijgen de juffen en meesters ondersteuning.
Ze doen alles wat ze kunnen om kinderen te helpen en dit met hart en ziel. De gemeente zelf is ook altijd tevreden geweest met hun werking. Voor 71 kinderen moet nu een plaats gezocht worden. Waar kunnen ze terecht? Bij andere min of meer soortgelijke instanties zijn lange wachtlijsten van een jaar tot 2 jaar maar bovenal kunnen ze niet dezelfde zorgen bieden. Van die 71 kinderen is 30% al eerder door hun afgewezen en uiteindelijk bij klim terecht gekomen omdat die wel hulp kon bieden. Deze grote onwetendheid over wat er staat te gebeuren zorgt voor veel onrust bij de kinderen, ouders, op school en de directe omgeving. En dat terwijl rust en regelmaat hetgeen is waar we juist zo’n grote behoefte aan hebben. Ik spreek hier namens de mama die tegen een burn out aanloopt omdat ze de zorg voor haar kinderen niet geregeld krijgt omdat ze bedolven wordt onder papierwerk en gesprekken waar niks uit voortkomt. Ik spreek hier namens de alleenstaande mama waar haar kind uit huis geplaatst moest worden omdat ze bij een andere instantie 3 keer op zeer korte tijd een andere begeleider kreeg. Ik spreek hier namens de papa die wanhopig op zoek is naar een oplossing. Ik spreek hier namens mezelf omdat ik hele grote zorgen en slapeloze nachten heb voor de gevolgen als hulp wegvalt.
Mijn jongste zoon van 7 jaar worstelt met adhd, zeer waarschijnlijk dyslexie en zeer laag zelfbeeld, doet uitspraken zoals: ik ben dom, ik ben niet knap, ik ben nergens goed voor, maar ook ik ga thuis mijn kop eraf snijden want ik ben een stomme stoute jongen geweest en jullie kunnen mij beter wegdoen. Hij zet net voorzichtige stapjes naar een positievere houding door zijn begeleiding van klim. Vertel mij maar eens hoe ik mijn lieve mannetje moet vertellen dat hulp stopt. En ik niet weet hoe het verder moet. Ik spreek namens de ouders van 71 kinderen die allemaal hulp nodig hebben Ik sta hier voor jullie met de vraag om hulp. Grote hulp, zoals wij hulp krijgen van de prachtige organisatie die klim is. Want ouder zijn is al moeilijk en zeker als je een kind hebt met een diagnose. Laat alsjeblieft geen 71 kinderen in de kou staan, daarom vraag ik u dringend: help door uw steun te geven om een positieve uitkomst voor deze kinderen te realiseren. Dit niet alleen voor jeugdzorg, maar ook na hun 18e verjaardag, de wmo. Help centrum klim aan een samenwerkingsverband. Laat zien dat u niet alleen spreekt OVER het welzijn van de kinderen, maar dat u hun welzijn ook beschermt.