E06druggebruik en veiligheid HulstPLUS

Focus op veiligheid, lokaal veiligheidsbeleid en de gemeenteraad. Drugsbeleid in het kader van het lokale veiligheidsbeleid. Met betrekking tot het veiligheidsbeleid en in het kader van het drugsbeleid hanteert de Gemeente Hulst een “ferm” beleid, een nultolerantie. De vraag die zich stelt is, in hoeverre dit beleid het druggebruik werkelijk realistisch bestrijdt, of dat dit beleid niet eerder een onderhuids voortwoekerende kwaal in de kaart speelt? Het huidige beleid criminaliseert in zijn algemeenheid (soft- en harddrugs) druggebruik en bevordert het ondergronds, voortwoekerende gebruik en het dealen toch? Erkenning van het gegeven van drugsgebruik, ook in de gemeente Hulst, in plaats van ontkenning. Wijkgerichte preventieve aanpak. Druggebruik zelf, is een sociaal en geen crimineel probleem. Is het niet effectiever om druggebruik weliswaar als strafbaar feit aan te houden, maar wel moet de betreffende gebruiker veeleer toch worden aangewezen op ontwenningsprogramma’s? Een belangrijk probleem in gemeenten is de illegale hennepteelt. Het oprollen van hennepkwekerijtjes bij particulieren oogt in de media goed, maar de georganiseerde criminaliteit regelt bij particulieren, die een zakcentje willen bijverdienen, een zolder of een kamer om hennep te telen. Als de plantage wordt opgerold, is de particulier alles kwijt. De grote jongens die er achter zitten, ontsnappen de dans.

Daarnaast bestaat er een grote kans op brand bij teelt door provisorisch aangelegde elektriciteitsleidingen. De gemeente kan samen met haar partners intensieve controles uitvoeren op illegale hennepteelt, waarbij de aandacht vooral moet uitgaan naar de criminele organisaties erachter. Door goede voorlichting kunnen gemeenten ook voorkomen dat particulieren illegale hennepteelt faciliteren. Het nultolerantiebeleid van de gemeente gooit in wezen het gebruik van softdrugs en harddrugs op één hoop en verlaagt daardoor de grens tussen beide vormen van druggebruik. De overstap van het softdruggebruik naar harddruggebruik kan zodoende nagenoeg naadloos geschieden. De oncontroleerbaarheid van het aangeboden product “softdrugs” leidt ertoe dat het aanbod van softdrugs tegen harddrugs aanschurkt. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn? Om het gebruik van softdrugs te voorkomen is repressie gewoonweg geen goed antwoord. Het aantal gebruikers zal daardoor niet dalen en het risico op vervuilde, schadelijke en veel te straffe wiet daalt niet, het risico om in aanraking te komen met harddrugs daalt niet, …! Jongeren en volwassenen die willen alcoholische drank drinken, zullen drinken en zij die drugs willen gebruiken zullen dat ook doen, hoezeer de wet dat ook verbiedt.

Er is noodzaak aan stappen voordien! Een open en preventieve aanpak van het drugsbeleid zal meer resultaat opleveren dan een repressieve aanpak, van criminalisering van het gebruik. Criminalisering die het druggebruik af doet dalen naar de “onderwereld”. De “ferme” aanpak van het drugsbeleid klinkt dan misschien stoer naar de nietsvermoedende buitenwereld, in wezen is de nultolerantie een “nulbeleid”, dat de verantwoordelijkheid van de drugsproblematiek van zich afschuift naar een aanpak via o.a. de politiediensten die het geheel als criminaliteit op hun bordje krijgen. Een aanpak

“achteraf”. Beleidsmakers kunnen met een dergelijk beleid, hun handen in de onschuld wassen, de verantwoordelijkheid wordt immers verlegd Druggebruik op een open manier aanpakken in samenwerking tussen alle instanties die vanuit hun taakstelling bij de drugproblematiek betrokken zijn, of er mee in aanraking kunnen komen. Preventie moet meer zijn dan een voorlichtingsuurtje over druggebruik en of een kraampje op een evenement.

Beleid moet worden gemaakt uitgaande van de maatschappelijke realiteit.

22-11-18 Luc Brusselaers Raadscommissie Algemene Bestuurszaken Hulst November 2018